เข้าสู่ระบบชายหนุ่มผู้ที่ตายจากโลกเก่า และวิญญาณได้มาเข้าร่างของเด็กหนุ่มที่มีชื่อเล่นเหมือนเขาในอีกโลกหนึ่ง โลกนี้เขาทำอาชีพทำสวนผักและไร่ผลไม้
ดูเพิ่มเติมติ๊ด ๆ ติ๊ด ๆ ติ๊ด ๆ เสียงนาฬิกาปลุกในตอนเช้า ทำให้เจ้าของร่างบนเตียง ลุกขึ้นมาปิดเสียงนาฬิกาปลุกจากโทรศัพท์ ด้วยความงัวเงีย เพราะยังรู้สึกเพลียจากการทำงานของเมื่อวาน
ดาว เด็กหนุ่มอายุ 18 ปี ที่เพิ่งเรียนจบชั้นมัธยมปลายหมาด ๆ ดีดตัวเองลุกจากที่นอนอย่างเร็ว เพราะเช้านี้เขามีเรื่องที่ต้องทำอีกมากมาย
หลังจากดาวทานอาหารเช้าง่าย ๆ ก็มานั่งรอคนงานที่จะเข้ามาปรับหน้าดินทำแปลงผัก และขุดหลุมปลูกต้นไม้ในไร่ของเขา
หากให้เล่าเกี่ยวกับตัวตนของดาว คิดว่าหลาย ๆ คนคงไม่เชื่อ ดาวเกิดและเติบโตที่อีกมิติหนึ่ง ที่คล้ายคลึงกับโลกใบนี้ แต่ก็ไม่เหมือนกันเสียทีเดียว
ที่นั่น ดาวเป็นเกษตรกร ที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ และยังมีความรู้เกี่ยวกับยาสมุนไพร ที่ใช้รักษาอาการเจ็บป่วย โดยที่มีคุณปู่หมอยาสมุนไพรเป็นคนสั่งสอน
ที่โลกนั้น มีพลังวิญญาณอยู่มาก อากาศก็บริสุทธิ์ คนส่วนมากมีพลังปราณในการรักษา หรือใช้ต่อสู้ได้ ซึ่งต่างจากโลกนี้
ดาวเสียชีวิต จากการนอนใหลตาย จึงไม่มีใคร สามารถช่วยชีวิตได้ทัน เพราะกว่าจะเช้า และคนมาพบร่าง ดาวก็เสียชีวิตไป ตั้งแต่ช่วงดึกของคืนนั้นแล้ว
เมื่อดาวรู้สึกตัว ก็เจอกับท่านเทพเส้นชะตา ท่านเทพยอมรับว่า รับดวงวิญญาณมาผิดคน จะส่งดาวไปเกิดใหม่ที่โลกอื่น โดยให้ดาวขอพรได้ 3 ข้อ
ตอนแรกดาวโกรธมาก ที่การทำงานของท่านเทพผิดพลาด และทำให้ชีวิตของดาวต้องตายก่อนเวลา แต่พอมาคิดดูอีกที ร่างที่โลกใบนั้นก็ได้สลายหายไปแล้ว มีแต่คงต้องไปเกิดใหม่เท่านั้น จึงได้ตอบรับกับท่านเทพเส้นชะตาไป
ดาวได้ใช้สิทธิ์พร 3 ข้อคือ
ข้อที่ 1 เขาสามารถนำน้ำวารีทิพย์ของเขา ไปยังอีกโลกหนึ่งได้ และใช้ยังไงก็ไม่มีวันหมด
ข้อที่ 2 เขาสามารถนำสมุนไพร ที่มีในไร่ของเขา ไปยังอีกโลกได้ พร้อมความทรงจำในการรักษา
ข้อที่ 3 เขาสามารถมองเห็นอาการเจ็บป่วย ของคนอื่นและตัวเองได้
เมื่อท่านเทพเส้นชะตาได้ฟังพร 3 ข้อ ก็ตอบตกลง เพราะคิดว่า หากชายหนุ่มคนนี้ ได้นำความรู้และทักษะที่มี ไปเพื่อช่วยเหลือคน โลกคงน่าอยู่ขึ้นอีกมาก
หลังจากนั้น ท่านเทพเส้นชะตา ก็ส่งดาวมาอยู่ในร่างเด็กหนุ่มคนหนึ่ง ที่มีชื่อว่า ดาว เหมือนกัน
หลังจากที่ชายหนุ่มลืมตาตื่นขึ้น และมองไปรอบ ๆ ห้อง ที่คิดว่าน่าจะเป็นโรงพยาบาล ใช่เขามาอยู่ในร่างของเด็กหนุ่ม ที่เกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ พ่อและแม่เจ้าของร่างเสียชีวิตหมด เหลือเพียงร่างนี้ ที่ยังคงรอดมา แต่ดาวคิดว่าคงไม่ใช่ ไม่อย่างนั้นวิญญาณของเขา คงไม่มาอยู่ที่ร่างนี้
ดาวได้รับความทรงจำต่าง ๆ ของเจ้าของร่าง ทำให้พอจะรู้ว่า ประเทศที่เขาอยู่ในตอนนี้ มีชื่อว่า ธีร์วานันต์ ดาวอาศัยอยู่ที่จังหวัดเวียงฟ้า ซึ่งอยู่ทางภาคเหนือของประเทศ
ครอบครัวนี้มีอาชีพทำไร่ ซึ่งดาวเมื่ออยู่โลกใบเก่า ก็ทำอาชีพนี้เหมือนกัน มันเป็นอาชีพที่เขารัก แต่ดาวอาจจะต้องศึกษาการปลูกพืชของโลกใบนี้เพิ่มเติม
เสียงรถกระบะกลางเก่ากลางใหม่สองคัน บรรทุกคนงานเข้ามาในไร่ ดาวเมื่อเห็นคนงานมา ก็เดินออกมายืนรอที่หน้าบ้านทันที
เมื่อคนขับเปิดประตูลงจากรถ และเดินมาหาดาว ดาวก็รีบยกมือไหว้ทันที
“สวัสดีครับ ลุงโชค”
“เออ ๆ ไหว้พระเถอะหลาน”
“วันนี้ได้คนงานเยอะกว่าเมื่อวานอีกครับ” ดาวถามเพราะเมื่อวานคนงานไม่เยอะขนาดนี้
“ลุงหามาเพิ่มให้ งานจะได้เสร็จเร็ว ๆ หลานจะได้ลงต้นกล้าซะที อีกอย่างถ้าถึงฤดูทำไร่ทำนา ลุงกลัวว่าจะหาคนไม่ได้” ลุงโชครีบอธิบายกลัวหลานชายเข้าใจผิด
“ดีเลยครับลุง งานจะได้เสร็จเร็ว ๆ ผมขอบคุณลุงมากครับ”
“เฮ้ยเล็กน้อย อะไรที่ช่วยได้ ลุงก็อยากช่วย ไม่อย่างนั้น นังดากับไอ้เขม ได้มาเข้าฝันหักคอลุงแน่ ฮ่า ๆ” ลุงโชคพูดอย่างอารมณ์ดี
จากนั้นดาว ก็เดินนำคณะคนงาน ไปทำงานต่อจากที่ทำค้างไว้เมื่อวาน
ไร่ของดาว มีประมาณ 50 ไร่ จะว่าเยอะก็เยอะ หากเทียบกับคนคนเดียว ที่มีพื้นที่ทำกินขนาดนี้ แต่ถ้าหากจะทำผลผลิตขาย ดาวคิดว่าพื้นที่มันยังน้อยไป ในอนาคต เขาต้องหาทางซื้อเพิ่มแน่นอน
แต่ตอนนี้ เงินที่มีก็เริ่มจะลดลงเรื่อย ๆ เงินที่ได้มาจากประกันชีวิตของพ่อและแม่ของเจ้าของร่าง ดาวสัญญาว่า จะใช้เงินก้อนนี้ให้คุ้มค่าที่สุด
หลังจากใช้เวลาปรับหน้าดินกันอยู่พอสมควร ก็ถึงเวลาที่ต้องลงต้นกล้าในแปลงเพราะปลูก ก่อนหน้านี้ ดาวเข้าไปซื้อเมล็ดพืชผักจากในเมืองมาหลายชนิด เขานำเมล็ดเหล่านั้น มาแช่น้ำวารีทิพย์ไว้หนึ่งคืน หลังจากนั้น ก็นำไปเพาะจนเป็นต้นกล้า
เมื่อลงต้นกล้าผักเสร็จแล้วทุกแปลง ดาวก็พาคนงานไปลงต้นผลไม้ ที่สั่งมาจากในเมืองให้นำมาส่ง มีต้นมะม่วง ฝรั่ง แอปเปิล กล้วย
ส่วนดาวในวัย 54 ปี ก็ยังสุขภาพแข็งแรงดี เขาเหมือนชายอายุย่างสี่สิบเท่านั้นวรรณา แม่ของหยางก็ย้ายมาอยู่ที่ไร่เหมือนกัน ตอนนี้แม้เธอจะแก่ชรามากแล้ว แต่ร่างกายก็ยังเดินเหินสะดวกอยู่ส่วนบ้านที่เมืองหลวง ก็มีแดนเหนือที่พักอาศัยอยู่เป็นหลัก แต่ทุกคนก็จะแวะเวียนมาพักอยู่เรื่อย ๆ เพื่อไม่ให้แดนเหนือเหงาเฟยแต่งงานมีครอบครัวแล้ว และย้ายออกจากบ้าน เพื่อไปอยู่กับครอบครัวต่างหาก เพราะเขาเกรงใจที่จะอยู่ในบ้าน หากพี่ชายและคุณป้าย้ายไปที่ไร่เคียงดาวแล้ว เขาเปิดแกลเลอรีเป็นของตัวเอง ภาพวาดของเขาได้รับความสนใจอย่างมาก จนทำให้เขามีชื่อเสียงในด้านการวาดภาพ แต่เขาก็ยังแวะเวียนไปที่บ้าน เพื่อคอยดูแลแดนเหนืออยู่ลุงโชคในวัย 87 ปี ก็ยังคงแวะเวียนมาหาดาวและหลานที่ไร่เรื่อย ๆ ตอนนี้ไร่ของแกขยายใหญ่ขึ้นมาก แกยังคงปลูกข้าว ข้าวโพด ลูกเดือย และเพิ่มการปลูกต้นมะม่วงหิมพานต์ กับปลูกต้นทานตะวัน แกได้รับคนเข้าทำงานในไร่หลายสิบคน เพื่อมาช่วยงานพงศ์เมื่อเห็นว่าบิดากับมารดา อายุเยอะแล้ว ชายหนุ่มก็ลาออก จากการเป็นรองผู้จัดการไร่ แล้วไปรับช่วงต่อดูแลไร่จากบิดา เขายังคงครองตัวเป็นโส
เย็นวันนั้น ดาวบอกกับหยางเรื่องพลังพิเศษของลูก ๆ พอหยางได้รู้ เขาก็ดีใจที่ลูกได้พลังพิเศษจากดาว แต่ก็ลำบากใจ กลัวคนอื่นจะรู้ หยางจึงคอยกำชับลูก ๆ ไม่ให้บอกใครเรื่องนี้หลังจากนั้น ดาวก็สอนลูก ๆ เกี่ยวกับการใช้พลังของตัวเอง แดนเหนือมีความตั้งใจที่จะเป็นหมอ เด็กชายให้แม่สอนเกี่ยวกับสมุนไพรต่าง ๆ การปรุงยา การรักษาแบบแพทย์สมุนไพร การศึกษาเกี่ยวกับร่างกายของคนและสัตว์ส่วนตะวัน ดาวได้สอนการนำน้ำวารีทิพย์ ออกมาจากมิติจิต การใช้น้ำวารีทิพย์เจือจางกับน้ำเปล่า เพื่อใช้รดพืชผัก การผสมทำเป็นปุ๋ยเพื่อส่งออกขาย ไปยังลูกค้าที่ได้ทำสัญญาซื้อขายกันไว้ การบริหารจัดการภายในไร่ดาวค่อย ๆ ให้ลูกได้เรียนรู้ เพราะเขาพอจะเดาได้แล้วว่า ลูก ๆ คนไหน เหมาะกับแบบไหนสามปีต่อมาช่วงนี้ลูก ๆ ทั้งสองปิดเทอม หยางจึงหาเวลามาพักที่ไร่เคียงดาว ส่วนดาวนั้น ไป ๆ มา ๆ ระหว่างเมืองหลวงกับไร่อยู่แล้ว เมื่อสามพ่อลูกมาถึงที่ไร่ ดาวก็ช่วยจัดข้าวจัดของ แล้วก็พากันไปทานข้าวเที่ยงแดนเหนือกับตะวันในวัยสิบขวบ เป็นเด็กชายที่เฉลีย
แดนเหนือกับตะวันในวัยเจ็ดขวบ เดินเข้ามาหามารดาในห้องนอน เด็กน้อยทั้งสองได้คุยและตกลงกันแล้วว่า เรื่องนี้ต้องบอกมารดาให้ทราบ“แม่ครับ ผมกับน้องมีเรื่องจะบอกครับ”“แดนเหนือกับตะวัน มีเรื่องอะไรจะบอกแม่เหรอครับ?”สองพี่น้องมองหน้ากัน เพื่อให้กำลังใจ “แม่ครับ ผมกับน้องมีพลังพิเศษครับ” แดนเหนือกลั้นใจพูดออกมาดาวฟังแล้วแปลกใจ “พลังพิเศษแบบไหนครับ? แบบพวกยอดมนุษย์ในทีวีหรือเปล่า?” ดาวคิดว่า ลูกคงดูเรื่องพวกนี้เยอะ“ไม่ใช่ครับ ผมมีพลังสามารถมองเห็นร่างกายคนได้ครับ” แดนเหนือมองหน้ามารดา เขากลัวมารดาจะไม่เชื่อเขา และหาว่าเขาพูดปดดาวชะงักไปครู่หนึ่ง “พลังที่ว่า เป็นแบบไหนครับ? แดนเหนือลองเล่าให้แม่ฟังแบบละเอียดได้ไหม”“ผมเห็นเส้นเลือด เห็นกระดูก เห็นหัวใจเต้นตุบตับครับ เหมือนสารคดีที่ผมดูในทีวีเลยครับ” แดนเหนือเคยดูสารคดี ที่เกี่ยวกับการรักษาคน การผ่าตัด และสารคดีที่เกี่ยวกับการแพทย์“แดนเหนือเห็นตลอดเวลา หรือเฉพาะบางเวลาครับ”“เห็นเฉพาะตอนที่ผมอยากเห็นครับ เพ่งสายตาแล้วก็จะเห็นภาพครับ”ดาวพอจะเข้าใจอะไรบ้างแล้ว“แล
[อยากเกษียณ แล้วย้ายไปอยู่ที่ไร่กับเธอ ตัดขาดความวุ่นวายเหล่านี้ ตอนนี้แม่ฉันก็เริ่มพูดแล้วนะ ว่าอยากไปอยู่ที่นั่นบ้างแล้ว]“คุณนี่นะ ลูกเพิ่งจะห้าขวบเอง ส่วนคุณแม่ย้ายมาได้เลยครับ ห้องจัดไว้พร้อมอยู่แล้ว”[กว่าลูกจะโต ฉันได้แก่งั่กพอดี]“ถึงตอนนั้น ผมก็จะดูแลคุณเอง ลืมแล้วเหรอว่าผมเป็นหมอนะ ยาบำรุงต่าง ๆ ก็ให้กินอยู่เรื่อย ๆ ร่างกายคุณก็แข็งแรงดีนี่หน่า”[ครับคุณหมอ ดูแลผมด้วยนะครับ]“ฮิ ฮิ คุณนี่นะ ผมต้องดูแลอยู่แล้ว คิดถึงนะครับ ใกล้เปิดเทอมจะรีบพาลูกกลับ”[ฉันก็คิดถึงเธอ ฝันดีนะ]“ฝันดีครับ”ตอนนี้ชีวิตภายในหมู่บ้านภูวา มีความเป็นอยู่ที่ดีมาก ชาวบ้านมีอาชีพหลากหลายมากขึ้น บ้านเรือนแต่ละหลัง ก็ล้วนแต่สร้างด้วยอิฐ ด้วยกระเบื้องทั้งนั้น ถนนหนทางก็ดีขึ้น เพราะมีคนเข้ามาเที่ยวไร่เคียงดาวมาก จนทางจังหวัดหางบประมาณ มาทำถนนให้ชาวบ้านในหมู่บ้าน และหมู่บ้านใกล้เคียง ที่ได้มาซื้อปุ๋ยจากไร่เคียงดาว ได้ตัดสินใจร่วมกันแล้วว่า จะไม่ปลูกผัก หรือผลไม้ที่เหมือนกับไร่เคียงดาว ป้องกันการผิดใจกัน ถึงแม้ดาวจะไม่ได้คิดแบบนั้
ก่อนกลับเตชินท์ได้ไปขอถ่ายรูป กับหมอที่รักษาตนเอง แล้วชายหนุ่มก็โพสต์ลงในบัญชีโซเชียลทีทีเค (TTK) ของเขาว่าขอบคุณ หมอดาวนะครับ ที่พาผมขึ้นจากใต้ท้องทะเล#หมอผู้ช่วยชีวิต #หมอดาว #คลินิกไร่เคียงดาวเมื่อเตชินท์โพสต์ลง ชาวเน็ตก็พากันสงสัย หมอดาวคือใคร? ทำไมเก
“ห้ะ! จริงเหรอลุง พวกข้าก็อยากไปสมัคร แต่ก็ไม่ทันตลอด ส่วนมากเขารับคนในหมู่บ้านก่อน หมู่บ้านพวกเราอยู่ไกล เลยไม่ค่อยทันเขา”“จริง พรุ่งนี้ข้ากับลูกก็จะไปเริ่มงานแล้ว ถ้าพวกเอ็งป่วย หรือไม่สบาย ไปรักษาที่คลินิกนี้ได้เลย ข้าการันตี รักษาดีมาก ดีกว่าหมอโรง’บาลใหญ่ ๆ อีก”
เช้าวันต่อมา ผู้ป่วยก็ฟื้นขึ้น ดาวได้แจ้งถึงผลการรักษา ผู้ป่วยและญาติก็ยกมือไหว้ขอบคุณดาวหลายรอบมากผู้ป่วยชราคิดว่า ตนคงตายเป็นแน่แท้ โดนไม้เสียบขนาดนั้น แต่ตนกลับรอดมาได้ คุณหมอก็ใจดี ยิ้มแย้มให้ตลอด แผลที่ท้องก็ไม่รู้สึกเจ็บเลย“จากการตรวจร่างกายของคุณลุง พบว่าร่างกายมีความอ่อนแอ
เมื่อถึงเดือนมกราคม ดาวก็กลับไปเรียนต่อ ปีนี้ดาวขึ้นปีการศึกษาที่ 5 ซึ่งเป็นปีสุดท้ายของการศึกษาแล้วดาวและเพื่อน ๆ เริ่มยื่นใบสมัคร ขอฝึกงานกับทางโรงพยาบาล ดาวได้อีเมลตอบกลับ จากโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในเมืองหลวง เขาได้การตอบรับเข้าฝึกงานจากโรงพยาบาลนี้ดาวเดินมาที่โต๊ะประ











