Masukชายหนุ่มผู้ที่ตายจากโลกเก่า และวิญญาณได้มาเข้าร่างของเด็กหนุ่มที่มีชื่อเล่นเหมือนเขาในอีกโลกหนึ่ง โลกนี้เขาทำอาชีพทำสวนผักและไร่ผลไม้
Lihat lebih banyakส่วนดาวในวัย 54 ปี ก็ยังสุขภาพแข็งแรงดี เขาเหมือนชายอายุย่างสี่สิบเท่านั้นวรรณา แม่ของหยางก็ย้ายมาอยู่ที่ไร่เหมือนกัน ตอนนี้แม้เธอจะแก่ชรามากแล้ว แต่ร่างกายก็ยังเดินเหินสะดวกอยู่ส่วนบ้านที่เมืองหลวง ก็มีแดนเหนือที่พักอาศัยอยู่เป็นหลัก แต่ทุกคนก็จะแวะเวียนมาพักอยู่เรื่อย ๆ เพื่อไม่ให้แดนเหนือเหงาเฟยแต่งงานมีครอบครัวแล้ว และย้ายออกจากบ้าน เพื่อไปอยู่กับครอบครัวต่างหาก เพราะเขาเกรงใจที่จะอยู่ในบ้าน หากพี่ชายและคุณป้าย้ายไปที่ไร่เคียงดาวแล้ว เขาเปิดแกลเลอรีเป็นของตัวเอง ภาพวาดของเขาได้รับความสนใจอย่างมาก จนทำให้เขามีชื่อเสียงในด้านการวาดภาพ แต่เขาก็ยังแวะเวียนไปที่บ้าน เพื่อคอยดูแลแดนเหนืออยู่ลุงโชคในวัย 87 ปี ก็ยังคงแวะเวียนมาหาดาวและหลานที่ไร่เรื่อย ๆ ตอนนี้ไร่ของแกขยายใหญ่ขึ้นมาก แกยังคงปลูกข้าว ข้าวโพด ลูกเดือย และเพิ่มการปลูกต้นมะม่วงหิมพานต์ กับปลูกต้นทานตะวัน แกได้รับคนเข้าทำงานในไร่หลายสิบคน เพื่อมาช่วยงานพงศ์เมื่อเห็นว่าบิดากับมารดา อายุเยอะแล้ว ชายหนุ่มก็ลาออก จากการเป็นรองผู้จัดการไร่ แล้วไปรับช่วงต่อดูแลไร่จากบิดา เขายังคงครองตัวเป็นโส
เย็นวันนั้น ดาวบอกกับหยางเรื่องพลังพิเศษของลูก ๆ พอหยางได้รู้ เขาก็ดีใจที่ลูกได้พลังพิเศษจากดาว แต่ก็ลำบากใจ กลัวคนอื่นจะรู้ หยางจึงคอยกำชับลูก ๆ ไม่ให้บอกใครเรื่องนี้หลังจากนั้น ดาวก็สอนลูก ๆ เกี่ยวกับการใช้พลังของตัวเอง แดนเหนือมีความตั้งใจที่จะเป็นหมอ เด็กชายให้แม่สอนเกี่ยวกับสมุนไพรต่าง ๆ การปรุงยา การรักษาแบบแพทย์สมุนไพร การศึกษาเกี่ยวกับร่างกายของคนและสัตว์ส่วนตะวัน ดาวได้สอนการนำน้ำวารีทิพย์ ออกมาจากมิติจิต การใช้น้ำวารีทิพย์เจือจางกับน้ำเปล่า เพื่อใช้รดพืชผัก การผสมทำเป็นปุ๋ยเพื่อส่งออกขาย ไปยังลูกค้าที่ได้ทำสัญญาซื้อขายกันไว้ การบริหารจัดการภายในไร่ดาวค่อย ๆ ให้ลูกได้เรียนรู้ เพราะเขาพอจะเดาได้แล้วว่า ลูก ๆ คนไหน เหมาะกับแบบไหนสามปีต่อมาช่วงนี้ลูก ๆ ทั้งสองปิดเทอม หยางจึงหาเวลามาพักที่ไร่เคียงดาว ส่วนดาวนั้น ไป ๆ มา ๆ ระหว่างเมืองหลวงกับไร่อยู่แล้ว เมื่อสามพ่อลูกมาถึงที่ไร่ ดาวก็ช่วยจัดข้าวจัดของ แล้วก็พากันไปทานข้าวเที่ยงแดนเหนือกับตะวันในวัยสิบขวบ เป็นเด็กชายที่เฉลีย
แดนเหนือกับตะวันในวัยเจ็ดขวบ เดินเข้ามาหามารดาในห้องนอน เด็กน้อยทั้งสองได้คุยและตกลงกันแล้วว่า เรื่องนี้ต้องบอกมารดาให้ทราบ“แม่ครับ ผมกับน้องมีเรื่องจะบอกครับ”“แดนเหนือกับตะวัน มีเรื่องอะไรจะบอกแม่เหรอครับ?”สองพี่น้องมองหน้ากัน เพื่อให้กำลังใจ “แม่ครับ ผมกับน้องมีพลังพิเศษครับ” แดนเหนือกลั้นใจพูดออกมาดาวฟังแล้วแปลกใจ “พลังพิเศษแบบไหนครับ? แบบพวกยอดมนุษย์ในทีวีหรือเปล่า?” ดาวคิดว่า ลูกคงดูเรื่องพวกนี้เยอะ“ไม่ใช่ครับ ผมมีพลังสามารถมองเห็นร่างกายคนได้ครับ” แดนเหนือมองหน้ามารดา เขากลัวมารดาจะไม่เชื่อเขา และหาว่าเขาพูดปดดาวชะงักไปครู่หนึ่ง “พลังที่ว่า เป็นแบบไหนครับ? แดนเหนือลองเล่าให้แม่ฟังแบบละเอียดได้ไหม”“ผมเห็นเส้นเลือด เห็นกระดูก เห็นหัวใจเต้นตุบตับครับ เหมือนสารคดีที่ผมดูในทีวีเลยครับ” แดนเหนือเคยดูสารคดี ที่เกี่ยวกับการรักษาคน การผ่าตัด และสารคดีที่เกี่ยวกับการแพทย์“แดนเหนือเห็นตลอดเวลา หรือเฉพาะบางเวลาครับ”“เห็นเฉพาะตอนที่ผมอยากเห็นครับ เพ่งสายตาแล้วก็จะเห็นภาพครับ”ดาวพอจะเข้าใจอะไรบ้างแล้ว“แล
[อยากเกษียณ แล้วย้ายไปอยู่ที่ไร่กับเธอ ตัดขาดความวุ่นวายเหล่านี้ ตอนนี้แม่ฉันก็เริ่มพูดแล้วนะ ว่าอยากไปอยู่ที่นั่นบ้างแล้ว]“คุณนี่นะ ลูกเพิ่งจะห้าขวบเอง ส่วนคุณแม่ย้ายมาได้เลยครับ ห้องจัดไว้พร้อมอยู่แล้ว”[กว่าลูกจะโต ฉันได้แก่งั่กพอดี]“ถึงตอนนั้น ผมก็จะดูแลคุณเอง ลืมแล้วเหรอว่าผมเป็นหมอนะ ยาบำรุงต่าง ๆ ก็ให้กินอยู่เรื่อย ๆ ร่างกายคุณก็แข็งแรงดีนี่หน่า”[ครับคุณหมอ ดูแลผมด้วยนะครับ]“ฮิ ฮิ คุณนี่นะ ผมต้องดูแลอยู่แล้ว คิดถึงนะครับ ใกล้เปิดเทอมจะรีบพาลูกกลับ”[ฉันก็คิดถึงเธอ ฝันดีนะ]“ฝันดีครับ”ตอนนี้ชีวิตภายในหมู่บ้านภูวา มีความเป็นอยู่ที่ดีมาก ชาวบ้านมีอาชีพหลากหลายมากขึ้น บ้านเรือนแต่ละหลัง ก็ล้วนแต่สร้างด้วยอิฐ ด้วยกระเบื้องทั้งนั้น ถนนหนทางก็ดีขึ้น เพราะมีคนเข้ามาเที่ยวไร่เคียงดาวมาก จนทางจังหวัดหางบประมาณ มาทำถนนให้ชาวบ้านในหมู่บ้าน และหมู่บ้านใกล้เคียง ที่ได้มาซื้อปุ๋ยจากไร่เคียงดาว ได้ตัดสินใจร่วมกันแล้วว่า จะไม่ปลูกผัก หรือผลไม้ที่เหมือนกับไร่เคียงดาว ป้องกันการผิดใจกัน ถึงแม้ดาวจะไม่ได้คิดแบบนั้
เช้าวันต่อมา ผู้ป่วยก็ฟื้นขึ้น ดาวได้แจ้งถึงผลการรักษา ผู้ป่วยและญาติก็ยกมือไหว้ขอบคุณดาวหลายรอบมากผู้ป่วยชราคิดว่า ตนคงตายเป็นแน่แท้ โดนไม้เสียบขนาดนั้น แต่ตนกลับรอดมาได้ คุณหมอก็ใจดี ยิ้มแย้มให้ตลอด แผลที่ท้องก็ไม่รู้สึกเจ็บเลย“จากการตรวจร่างกายของคุณลุง พบว่าร่างกายมีความอ่อนแอ
เมื่อถึงเดือนมกราคม ดาวก็กลับไปเรียนต่อ ปีนี้ดาวขึ้นปีการศึกษาที่ 5 ซึ่งเป็นปีสุดท้ายของการศึกษาแล้วดาวและเพื่อน ๆ เริ่มยื่นใบสมัคร ขอฝึกงานกับทางโรงพยาบาล ดาวได้อีเมลตอบกลับ จากโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในเมืองหลวง เขาได้การตอบรับเข้าฝึกงานจากโรงพยาบาลนี้ดาวเดินมาที่โต๊ะประ
ตอนเย็นของวันนั้น เมื่อทุกคนมาครบแล้ว มีดาว หยาง ลุงโชค เจ พลอย และหัวหน้าแม่ครัว เข้าร่วมประชุมเกี่ยวกับการปรับที่ดิน ที่เพิ่งซื้อมาใหม่ 400 ไร่ ก็เริ่มขึ้น“ผมวานให้ลุงโชค หาคนงานจากหมู่บ้านของเรา และหมู่บ้านใกล้เคียงมาด้วยนะครับ ค่าแรงผมให้วันละ 300 เธียร์ และจะเลี้ยงอาหารกลางวันด้วย”
“ที่นี่ไร่ผมนะครับ ผมมีสิทธิ์ตัดสินใจ อีกอย่างพี่คือญาติของผม มีอะไรเราก็ต้องช่วยเหลือกันอยู่แล้ว ส่วนคนอื่นจะคิดยังไงก็ช่างเขาเถอะ แต่อย่าสร้างความเดือดร้อนเป็นพอ” ดาวคิดว่า เขาช่วยญาติพี่น้องตัวเองให้ทำงานผิดตรงไหน คนอื่นไม่ใช่ญาติเขายังช่วยเลยพงศ์พูดขอบใจดาว เขาจะตั้งใจทำงานนี้อย่างดี





