Todos os capítulos de ผมแค่ต้องการใช้ชีวิตที่สงบในไร่ของผม: Capítulo 41 - Capítulo 50

ดาว ลุงโชค เจ และคนงานอีกห้าคน เดินทางไปสำรวจที่ดิน ที่ซื้อมาจากตาศรี ในสองวันต่อมา ทั้งแปดคนใช้เส้นทางจากลานนับดาว เดินขึ้นมาอีกประมาณ 200 เมตร ก็เจอกับเขตที่ดิน ที่ได้ซื้อต่อจากตาศรี“รกมากเลยครับ ต้นไม้ก็ดูจะเยอะมาก ดูท่าตาศรีแกคงปล่อยไว้ ไม่ได้มาถางหญ้า หรือตัดต้นไม้เลย” เจพูดขึ้น“ใช่ครับ ตาศรีบอกว่า แกปล่อยไว้เฉย ๆ ดูท่าเราคงต้องจ้างคนงาน มาจัดการหญ้าและต้นไม้พวกนี้แล้วล่ะครับ” ดาวพูดถึงความกังวล เพราะคิดว่า การปรับพื้นที่ไม่ง่ายเลย ไม่เหมือนที่ผ่านมา“ลุงว่า เราเข้าไปสำรวจกันเถอะ มาเดี๋ยวลุงนำทางเอง” ลุงโชคใช้มีดถางหญ้า ค่อย ๆ ฟันวัชพืช จนเกิดเป็นทางเดินเข้าไป“เดินระวัง ๆ ด้วยนะทุกคน” ลุงโชคพูดเตือนอีกครั้งจากนั้น ดาว เจ และคนงานอีกห้าคน ก็เดินตามทางที่ลุงโชคสร้างขึ้นมา ทุกคนต่างก็ช่วยกันฟันต้นหญ้า และต้นไม้เล็ก ๆ ที่อยู่ตามข้างทาง ทำให้ทางเดินใหญ่ขึ้นเมื่อเดินเข้ามาประมาณ 50 เมตร ก็เจอเข้ากับต้นไม้สูงที่มีลำต้นขนาดใหญ่ ขนาดกลาง และขนาดเล็กมากมาย ปะปนกันไป“ต้นไม้เยอะมากเลย” ลุงโชคพูดออกมา“ถ้าเราตัดต้นไม้ ต้องไปขออนุ

ไม่นานทางเพจไร่เคียงดาว ก็ได้โพสต์รูปไร่ผลไม้ ที่มีผลไม้หลากหลายชนิด ออกลูกดกเต็มต้นรูปสวนผัก หลากหลายชนิด ที่ต้นอวบใหญ่ น่านำไปประกอบอาหารรูปบรรยากาศไร่ชา ที่เขียวขจีไกลสุดลูกหูลูกตา มีชั้นเป็นขั้นบันได มีหมอกในตอนเช้าลอยอ้อยอิ่ง บรรยากาศน่ามาถ่ายรูปมากรูปรีสอร์ตแห่งที่หนึ่ง ที่มีหลายหลังให้เลือกพัก บรรยากาศที่ติดลำธารและน้ำตกรูปรีสอร์ตแห่งที่สอง ที่ดูสวยไม่แพ้แห่งแรก บรรยากาศริมลำธารที่ร่มรื่น มีน้ำตกขนาดใหญ่ น้ำมีสีฟ้าอมเขียว น่ามาถ่ายรูปและลงเล่นน้ำมาก ดาวตั้งชื่อน้ำตกนี้ว่า น้ำตกดวงดาว เพราะสีน้ำตก และก้อนหินที่มีหลากหลายสีสัน คล้ายอัญมณีใต้น้ำ ก้อนหินบางก้อนจะเรืองแสงในตอนกลางคืน คล้ายดวงดาวบนท้องฟ้า ดาวจึงตั้งชื่อนี้และยังมีน้ำตกอีกที่หนึ่ง ที่มีขนาดเล็กกว่า แต่น้ำไม่ใช่สีฟ้า เป็นสีน้ำปกติทั่วไป ชื่อ น้ำตกกระจ่างจันทร์ ดาวตั้งชื่อคล้ายต้นชมพูกระจ่างจันทร์ ที่ปลูกอยู่ทั่วรีสอร์ตรูปลานกางเต็นท์แห่งที่หนึ่งและแห่งที่สอง ที่สร้างห้องน้ำไว้บริการนักท่องเที่ยวแล้ว 

“ใช่ครับ ผมเห็นถึงความสามารถของพี่นะ ผมจะให้พี่ดูแลโซนรีสอร์ตหนึ่งกับสอง รวมถึงลานกางเต็นท์หนึ่งกับสองด้วย เดี๋ยวผมจะให้เจ ไปสอนงานให้ ค่าแรงผมจะปรับเป็นเดือนละ 20,000 เธียร์ครับ” ดาวแจกแจงหน้าที่ ที่เบียร์ต้องรับผิดชอบให้ฟัง“ผมขอบคุณ คุณดาวมากเลยครับ ที่เลือกผม ผมไม่รู้จะพูดยังไงดี ผมจะทำหน้าที่นี้ให้ดีที่สุดครับ” เบียร์ยกมือขึ้นมาไหว้ขอบคุณดาวยกใหญ่ ทำให้ดาวรีบไหว้กลับแทบไม่ทัน“ครับ พี่เบียร์ต้องตั้งใจเรียนรู้งานกับเจนะครับ เพราะใกล้วันที่เรา จะเปิดให้นักท่องเที่ยว เข้ามาพักที่รีสอร์ต กับลานกางเต็นท์ ที่เปิดใหม่แล้ว น่าจะวุ่นวายน่าดู”“ได้ครับ พี่จะตั้งใจอย่างเต็มที่เลย”“ส่วนพี่น้อย ผมก็เห็นถึงความตั้งใจทำงานของพี่นะครับ ผมจะปรับตำแหน่งให้พี่ เป็นรองผู้จัดการเหมือนกัน พี่โอเคไหมครับ?” ดาวหันไปถามน้อย“จริงเหรอคะ! พี่เป็นได้จริง ๆ เหรอ ฮือ ๆ” น้อยถึงกับหลั่งน้ำตาออกมา เพราะเธอไม่คิดว่า เจ้านายจะให้โอกาสนี้กับเธอเรื่องนี้เธอไม่เคยวาดฝันเลย เพราะเธอเกิดมาเป็นชายแต่ใจเป็นหญิง ไปไหนก็มักจะมีสายตามองมาที่เธอ เหมือนเธอเป็นของแปลก เรื่องนี้ทำใ

ที่ไร่เคียงดาว ยังคงมีนักท่องเที่ยว หลั่งไหลเข้ามาเที่ยวชมไม่ขาดสาย ทำให้สองข้างทาง บริเวณหมู่บ้านภูวา ก่อนที่จะถึงทางขึ้นมาที่ไร่เคียงดาว มีชาวบ้านมาตั้งโต๊ะขายน้ำ ขายอาหาร และของป่าต่าง ๆ มากมาย เพื่อให้นักท่องเที่ยวได้แวะซื้อ เพื่อเป็นรายได้เล็ก ๆ น้อย ๆ ดีกว่าอยู่บ้านเฉย ๆ “คุณดาวครับ ตอนนี้ทุเรียนพร้อมเก็บแล้วครับ บางลูกสุกคาปลิงแล้วก็มี” มิ่งเข้ามารายงานเรื่องทุเรียนให้ดาวรับรู้“จริงเหรอ? งั้นมิ่งพาผมไปดูหน่อยครับ”“ได้ครับ” มิ่งรีบพาดาวไปที่ไร่ทุเรียนเมื่อดาวมาถึงที่ไร่ มองดูต้นทุเรียนแต่ละต้น ที่มีลูกดกเต็มไปหมด แต่ละลูก ก็มีขนาดใหญ่ไม่ต่ำกว่า 7-8 กิโลกรัมดาวเดินดูไปเรื่อย ๆ ก็พบว่า ถึงเวลาเก็บขายแล้ว บางกิ่งแทบรับน้ำหนักลูกทุเรียนไม่ได้ ต้องหาไม้มาค้ำไว้ดาวเลือกทุเรียนมาสามลูก แล้วก็พามิ่งกลับมาที่ศาลาบรรจุผลผลิตของไร่ แล้วจัดการผ่าทุเรียนทันที มิ่งก็เข้ามาช่วยดาวผ่า คนอื่น ๆ ก็เข้ามามุงดูเมื่อผ่าได้แล้ว ก็เจอกับเนื้อทุเรียนสีเหลืองทอง พูใหญ่และหอมกลิ่นทุเรียนมากดาวจัดการกินทุเรียนทันที สัมผัสและรสช

“ผมได้รายชื่อมาแล้วนะครับ คนที่ผมให้ซื้อไม้ เพราะว่าเขามีความจำเป็นที่มากกว่าคนอื่นจริง ๆ ผมอยากให้คนที่ไม่ได้ เข้าใจตรงนี้ด้วยนะครับ เพราะบางคนไม่มีบ้าน อาศัยนอนบ้านญาติ หรือแม้กระทั่งนอนเบียดกันในห้องแคบ ๆ ผมจึงตัดสินใจ ให้กับคนกลุ่มนี้ก่อน” ดาวบอกเกณฑ์การตัดสินใจ ให้คนงานฟัง จะได้เข้าใจเหตุผล“คนแรกนะครับ ลุงหาญ” ดาวประกาศชื่อแรก“ว้าว ๆ หาญเอ๊ย! เอ็งโชคดีจริง ๆ” เพื่อนคนงานโห่แซวลุงหาญ“ว้าว ๆ ดีใจด้วยไอ้หาญ” เพื่อนคนงานต่างพากันเข้าไปแสดงความยินดี“คนที่สองนะครับ ป้าตวงแม่บ้านของไร่เราเอง” เมื่อดาวประกาศชื่อ คนงานต่างก็โห่แซว แสดงความยินดีกับเจ้าตัวดาวประกาศรายชื่อไปเรื่อย ๆ“คนที่สาม พี่พึก คนที่สี่ พี่ใจ คนที่ห้า ลุงเมี่ยง คนที่หก พี่น้อยรองผู้จัดการของเรา คนที่เจ็ด ป้าเย็น คนที่แปด ยายนาง คนที่...คนที่สามสิบ ลุงแดง”เมื่อดาวประกาศรายชื่อหมดแล้ว มีทั้งคนที่สมหวัง และไม่สมหวังปนเปกันไป“คนที่มีรายชื่อ ติดต่อซื้อไม้ได้ที่เจ ในเวลาบ่ายสามโมงเย็น ถึงห้าโมงเย็น จ่ายเงินได้ที่พี่พลอยนะครับ” ดาวพูดจบก็เลิกประชุม