All Chapters of พันธะรักวันไนท์สแตนด์: Chapter 1 - Chapter 10

แนะนำตัวละครเจย์เลอร์ อายุ27ปี สูง186 ซม.หล่อ รวย มีธุรกิจหลายอย่างหลิง อายุ23ปี สูง160 ซม......ตัวอย่าง“หลิงท้องได้หนึ่งเดือนแล้วค่ะ”“…” เขานิ่งอึ้งตัวชาไปหลายวินาที สมองของเขาราวกับมีใครมากดปุ่มพอสเอาไว้เมื่อได้ยินในสิ่งที่ไม่อยากจะได้ยิน“หลิงไปหาหมอมาเมื่อวานค่ะ คุณดูหลักฐานในสมุดฝากครรภ์ได้เลย หรือถ้าคุณไม่เชื่อว่าเด็กในท้องเป็นลูกของคุณ งั้นรอให้เด็กคลอดก่อนแล้วค่อยไปตรวจดีเอ็นเอก็ได้ค่ะ” “ที่เธอมาบอกฉัน เพราะต้องการเงินใช่ไหม”“…” เธอสะอึกกับคำถามนั้น“เธออยากได้เงินเท่าไหร่ บอกมา เดี๋ยวฉันโอนให้”“หลิงไม่ได้อยากได้เงินค่ะ”“แล้วเธออยากได้อะไร ถ้าไม่ใช่เงิน”...............บาร์xxx ห้องวีไอพี“น้องครับ” เจฟเรียกพนักงานเสิร์ฟคนสวยที่ยืนอยู่ไม่ไกลด้วยอาการมึนเมา เพราะเขาและเพื่อนอีกสองคนดื่มกันมาหลายชั่วโมงแล้ว“คะ ไม่ทราบว่าคุณต้องการอะไรเพิ่มอีกหรือเปล่าคะ” เธอก้าวเข้ามาพร้อมกับเอ่ยถามชายหนุ่มออกไปด้วยท่าทีสุภาพ ใบหน้ายิ้มแย้ม ชายหนุ่มทั้งสาม เธอรู้จักมักคุ้นดีเนื่องจากพวกเขามาดื่มที่นี่บ่อยๆ บ่อยครั้งเธอจะได้เข้ามาบริการคนทั้งสาม และเธอจะได้ทิปจากพวก

โรงแรมเจย์เลอร์ลงจากรถแล้วเดินมาเปิดประตูฝั่งที่หลิงนั่ง ร่างบางขยับถอยหนีเพราะไม่อยากลงไปกับเขา ชายหนุ่มเอื้อมไปจับข้อมือพร้อมกับลากเธอออกมาจากรถ“ปล่อยนะคุณ ฉันจะไม่เข้าไปกับคุณ” เธอยื้อตัวเองให้ออกจากเขา แต่ร่างกายของเธอกลับรู้สึกต้องการเขา ทำไมเธอถึงได้มีอาการแบบนี้“ตอนนี้เราสองคนต้องการสิ่งนั้นเหมือนกัน ถ้าไม่ได้ทำแบบนั้น เธอกับฉันก็ไม่หายจากอาการที่เป็นอยู่นี้ได้หรอก” พูดจบเขาก็ลากเธอเข้าไปในโรงแรม เมื่อเช็คอินเสร็จเขาก็พาเธอขึ้นลิฟต์ไปห้องพักเจย์เลอร์พาหญิงสาวไปนั่งบนเตียงแล้วจัดการถอดเสื้อผ้าของเธอออกอย่างรวดเร็ว เธอยกมือปิดหน้าอกอวบอิ่มทันทีด้วยความเขินอายพลางคิดในใจว่าคืนนี้เธอจะต้องเสียความสาวที่ถนอมมายี่สิบสามปีให้คนตรงหน้างั้นเหรอเมื่อเขาถอดเสื้อผ้าของตัวเองเสร็จก็ผลักเธอให้นอนลงไปบนที่นอนขนาดคิงไซส์ที่มีผ้าปูสีขาว เขาจับขาของเธอแยกออกกว้างจนเผยให้เห็นความเป็นสาวสีชมพูอ่อนและสองกลีบบางที่ยังปิดสนิทเหมือนกับไม่เคยใช้งานกับใครมาก่อน เจย์เลอร์ไม่รอช้าที่จะจับแท่งร้อนลำใหญ่ที่มีน้ำสีใสไหลปริ่มจ่อไปยังร่องกลีบสีหวานดูแล้วสบายตาพลางคิดในใจว่าตั้งแต่นอนกับผู้หญิงมาหลายคน เ

หลายอาทิตย์ต่อมาผ่านมาหนึ่งเดือนกว่าๆแล้วที่หลิงไม่ได้ออกไปทำงาน เพราะเธอยังหางานไม่ได้ในขณะที่เธอกำลังหางานในเวปไซด์อยู่นั้น จู่ๆเธอก็รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมา หญิงสาวลุกไปเข้าห้องน้ำแล้วอาเจียนออกมาจนหมดไส้หมดพุงหลิงเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วทิ้งตัวนอนบนเตียงอย่างไร้เรี่ยวแรง ก่อนที่ไม่นานเธอจะผล็อยหลับไปอย่างง่ายดายสามวันต่อมา“อ๊วก”เป็นเวลาสามวันแล้วที่เธอเอาแต่อาเจียน และยิ่งเป็นหนักขึ้นเรื่อยๆถึงขั้นไม่อยากกินอาหาร วันนี้เธอจึงตัดสินใจไปหาหมอที่คลินิกที่อยู่ไม่ไกลกับห้องเช่าของเธอคลินิกห้องตรวจเมื่อเข้ามาในห้องตรวจเธอก็เล่าอาการให้หมอฟัง จากนั้นหมอจึงเอ่ยถามออกไป“ประจำเดือนมาปกติไหมครับ”“…” หลิงถึงกับชะงักไปเมื่อหมอถามถึงประจำเดือนที่เดือนนี้ยังไม่มา แล้วคิดไปถึงตอนนั้นเมื่อเดือนก่อน หลังจากคืนนั้นเธอก็ไม่ได้กินยาคุมฉุกเฉินเพราะลืมไปสนิทเลย คืนนั้นเธอไม่ได้สังเกตว่าเขาสวมถุงยางอนามัยหรือเปล่า แต่ถึงจะรู้ว่าเขาสวมถุงยางหรือไม่สวมถุงยาง อันที่จริงเธอควรต้องกินยาคุมฉุกเฉินป้องกันไว้ แต่ที่เธอไม่ได้กินเพราะลืม“คุณครับ”“คะ?” เสียงของคนตรงหน้าดึงสติของเธอกลับมาแล้วเอ่ยออกไปด้วยสีห

“อย่าเพิ่งไป”“คะ คุณมีอะไรหรือเปล่า”“ตอนนี้เธอทำงานอะไร”“หลิงไม่ได้ทำงานมาเดือนนึงแล้วค่ะ เพราะยังหางานไม่ได้”“ฉันบอกแล้วว่าจะรับผิดชอบเด็กด้วยการให้เป็นเงินทุกเดือน งั้นเธอก็จดเลขบัญชีให้ด้วย เดี๋ยวฉันจะโอนเงินให้เธอไว้ใช้จ่าย” ว่าจบ เขาก็ยื่นสมุดบันทึกกับปากกาให้เธอ ก่อนที่เธอจะเขียนเลขบัญชีลงไป“เขียนเบอร์โทรด้วย” ว่าแล้วเธอก็เขียนเบอร์โทรลงไป เสร็จแล้วเธอจึงออกจากห้อง ก่อนที่เจย์เลอร์จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโอนเงินให้เธอสามหมื่นบาทเขาวางโทรศัพท์แล้วเอนกายพิงกับเก้าอี้เบาะหนังราคาแพงพลางคิดในใจว่าเขาควรต้องบอกเรื่องนี้ให้พ่อกับแม่และเกลได้รู้ว่าเขาทำผู้หญิงท้อง ถ้าเธอรู้คงมองเขาไม่ดีแน่เลยด้านหลิงเมื่อเข้ามาในห้องเช่าคนตัวเล็กก็หยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดดูจึงเห็นข้อความโอนเงินเข้ามาจากเขาสามหมื่นบาท ก่อนจะพึมพำออกมา“ถึงเขาจะไม่รับเป็นพ่อของลูก แต่ก็ยังดีหน่อยที่เขาให้มาเป็นค่าใช้จ่ายรายเดือน” เรียวปากสีหวานพึมพำพลางคิดในใจว่าเงินคือปัจจัยหลักในการดำรงชีวิต ดังนั้นถึงเขาจะไม่รับเป็นพ่อของลูกก็ไม่เป็นไร เพียงแค่ให้เขาจ่ายค่าเลี้ยงดูลูกก็พอ“ถึงลูกจะกำพร้าพ่อ แต่ลูกก็ยังมีแม่นะ ลูกยังด

หนึ่งอาทิตย์ต่อมาเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่หลิงมาอยู่กับเจย์เลอร์ ทุกวันเขาจะออกไปทำงานแล้วกลับมาช่วงค่ำๆ ส่วนเธอก็ทำงานบ้านงานครัวตามประสาผู้หญิง และเขาก็ไม่ได้ชวนเธอคุย แต่เธอก็ไม่ได้อะไรเพราะคิดว่าเขาไม่ได้สนิทกับเธอ แล้วจะให้เขามาชวนเธอคุยได้ยังไง แล้วอีกอย่างเธอกับเขาก็ไม่มีเรื่องอะไรที่จะต้องคุยกันเมื่อสามวันก่อนเธอยื่นใบสมัครงานไปยังบริษัทเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่ง เป็นตำแหน่งธุรการ เงินเดือนสตาร์ทอยู่ที่สามหมื่นบาท ซึ่งมันเยอะมากสำหรับเธอ หลังจากยื่นใบสมัครไปแล้ว สามวันมานี้เธอก็ได้แต่ภาวนาอยู่ในใจว่าขอให้ได้งานนี้ เพราะบริษัทนี้เป็นบริษัทที่มั่นคงซึ่งก่อตั้งมามากกว่าเจ็ดสิบปีแล้วในขณะที่หลิงกำลังรีดผ้าอยู่นั้น ก็มีเสียงแจ้งเตือนจากทางอีเมลเข้ามา เธอวางเตารีดแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเข้าไปดูจึงได้เห็นข้อความส่งมาบอกว่าให้เธอเข้าไปสัมภาษณ์พรุ่งนี้หลิงระบายยิ้มออกมาด้วยใบหน้าแช่มชื่นเมื่อเธอถูกเลือกให้ไปสัมภาษณ์“แต่จะว่าไป คนที่ถูกเรียกไปสัมภาษณ์จะมีหลายคนหรือเปล่าก็ไม่รู้” เธอพึมพำออกมาด้วยความกังวลเมื่อคิดว่าคนที่ถูกเรียกคงไม่ได้มีแค่เธอคนเดียว แต่ทางบริษัทเลือกให้เข้าไปรับต