พันธะรักวันไนท์สแตนด์

พันธะรักวันไนท์สแตนด์

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-27
Oleh:  DuangkwanTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
28Bab
1.9KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เมื่อผู้หญิงที่เขาเคยมีวันไนท์มาบอกว่าท้องและอยากให้เขารับผิดชอบ “ฉันมีคนรักอยู่แล้ว เพราะงั้น…ฉันคงไปเป็นพ่อของลูกเธอไม่ได้หรอกนะ“

Lihat lebih banyak

Bab 1

1 ไม่ได้เป็นคนรู้จัก

แนะนำตัวละคร

เจย์เลอร์ อายุ27ปี สูง186 ซม.

หล่อ รวย มีธุรกิจหลายอย่าง

หลิง อายุ23ปี สูง160 ซม.

.

.

.

.

.

ตัวอย่าง

“หลิงท้องได้หนึ่งเดือนแล้วค่ะ”

“…” เขานิ่งอึ้งตัวชาไปหลายวินาที สมองของเขาราวกับมีใครมากดปุ่มพอสเอาไว้เมื่อได้ยินในสิ่งที่ไม่อยากจะได้ยิน

“หลิงไปหาหมอมาเมื่อวานค่ะ คุณดูหลักฐานในสมุดฝากครรภ์ได้เลย หรือถ้าคุณไม่เชื่อว่าเด็กในท้องเป็นลูกของคุณ งั้นรอให้เด็กคลอดก่อนแล้วค่อยไปตรวจดีเอ็นเอก็ได้ค่ะ”

“ที่เธอมาบอกฉัน เพราะต้องการเงินใช่ไหม”

“…” เธอสะอึกกับคำถามนั้น

“เธออยากได้เงินเท่าไหร่ บอกมา เดี๋ยวฉันโอนให้”

“หลิงไม่ได้อยากได้เงินค่ะ”

“แล้วเธออยากได้อะไร ถ้าไม่ใช่เงิน”

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

บาร์xxx ห้องวีไอพี

“น้องครับ” เจฟเรียกพนักงานเสิร์ฟคนสวยที่ยืนอยู่ไม่ไกลด้วยอาการมึนเมา เพราะเขาและเพื่อนอีกสองคนดื่มกันมาหลายชั่วโมงแล้ว

“คะ ไม่ทราบว่าคุณต้องการอะไรเพิ่มอีกหรือเปล่าคะ” เธอก้าวเข้ามาพร้อมกับเอ่ยถามชายหนุ่มออกไปด้วยท่าทีสุภาพ ใบหน้ายิ้มแย้ม

ชายหนุ่มทั้งสาม เธอรู้จักมักคุ้นดีเนื่องจากพวกเขามาดื่มที่นี่บ่อยๆ บ่อยครั้งเธอจะได้เข้ามาบริการคนทั้งสาม และเธอจะได้ทิปจากพวกเขาในจำนวนหนึ่งพันบาททุกครั้ง

“พี่เห็นน้องหลายครั้งแล้ว แต่พี่ยังไม่ได้รู้จักชื่อของน้องเลย น้องชื่ออะไรเหรอ”

“ฉันชื่อหลิงค่ะ” เธอตอบออกไปด้วยรอยยิ้มบางๆ

“น้องทำงานอยู่ที่นี่นานหรือยังครับ”

“ฉันเข้ามาทำงานที่นี่ตอนอยู่ปีหนึ่งค่ะ รวมเวลาก็สี่ปีกว่าแล้วค่ะ” เธอมาทำงานที่นี่ตั้งแต่ขึ้นปีหนึ่ง ตอนนี้เธอเรียนจบมาห้าเดือนแล้ว แต่เธอก็ยังอยากจะทำอยู่เพราะงานที่นี่ทำแล้วรู้สึกสบายใจ เนื่องจากเจ้าของร้านใจดี

“งั้นตอนนี้น้องก็เรียนจบแล้วน่ะสิ”

“ฉันเรียนจบมาห้าเดือนแล้วค่ะ”

“ไม่คิดจะลาออกไปหางานอื่นทำเหรอ”

“คิดค่ะ แต่ตอนนี้ยังอยากทำที่นี่ค่ะ”

“เจ้าของร้านคงจะใจดีใช่ไหม น้องถึงยังไม่อยากลาออก”

“ใช่ค่ะ” จากนั้นเจฟก็หยิบเหล้ามาดื่มต่อ ในขณะที่เจย์เลอร์กับนาวาก็ดื่มกันเงียบๆ โดยไม่ได้สนใจเจฟที่คุยอยู่กับพนักงานเสิร์ฟร่างบอบบางที่ยืนอยู่

“นี่ก็สี่ทุ่มกว่าแล้ว รีบดื่มให้หมดเถอะ จะได้รีบกลับกัน” นาวาบอกเพื่อนทั้งสอง จากนั้นเจย์เลอร์กับเจฟก็ดื่มกันจนเหล้าหมดขวด เมื่อเช็คบิลจ่ายค่าทิปเสร็จทั้งสามหนุ่มก็พากันออกไปยังลานจอดรถที่มีรถหรูของเจย์เลอร์จอดอยู่

เมื่อมาถึงรถทั้งสามหนุ่มก็หยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ ก่อนที่เจฟจะเอ่ยขึ้น

“คืนนี้พวกมึงอยากปลดปล่อยไหมวะ”

“กูอยากว่ะ” นาวาตอบทันควัน ก่อนเจฟจะหันถามเจย์เลอร์ที่ยืนอยู่ข้างๆ

“แล้วมึงจะเอาด้วยไหมไอ้เจย์เลอร์”

“อืม”

“งั้นก็รีบไปกันเถอะ” สิ้นเสียงของเจฟ ทั้งสามก็ทิ้งบุหรี่ลงพื้นแล้วขยี้ด้วยปลายรองเท้า เจย์เลอร์เข้าไปนั่งประจำที่คนขับก่อนที่เจฟกับนาวาจะเข้าไปนั่งข้างใน

ในขณะที่เจย์เลอร์กำลังจะออกรถ เจฟที่นั่งเบาะข้างคนขับก็เอ่ยขึ้นทันทีที่เห็นร่างเล็กคุ้นเคย

“นั่นน้องหลิงกำลังจะกลับบ้านนี่ งั้นกูไปชวนน้องหลิงกลับด้วยกันดีกว่า”

“มึงอย่าไปวุ่นวายกับเขาเลย ไม่ได้เป็นคนรู้จักกันสักหน่อย” เจย์เลอร์แย้งขึ้น

“ไม่รู้จักได้ไง ก็เขาชื่อน้องหลิงไง”

“แต่ก็ไม่ได้สนิทกัน”

“ถ้าคุยกันบ่อยๆเดี๋ยวก็สนิทกันเองแหละ งั้นกูไปพาน้องหลิงกลับกับเราด้วยดีกว่า” เจฟพูดจบก็ลงจากรถไปหาหลิงพร้อมกับพูดออกไปด้วยรอยยิ้มอารมณ์ดี

“น้องหลิงจะกลับบ้านเหรอครับ”

“ใช่ค่ะ”

“น้องหลิงกลับกับรถอะไรเหรอ”

“กลับกับรถไฟฟ้าค่ะ”

“กลับกับพี่ดีกว่านะ เดี๋ยวพี่ให้ไอ้เจย์เลอร์ไปส่งน้องเอง”

“ขอบคุณนะคะ แต่ไม่เป็นไรค่ะ ฉันขอตัวนะคะ” เธอปฏิเสธด้วยท่าทีสุภาพแล้วเดินออกไป

หญิงสาวเดินออกมาได้ไม่ไกลนักก็เจอกับวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งที่มีกันอยู่สามคน แล้วพวกนั้นก็พากันเดินเข้ามาด้วยท่าทีคุกคาม

“ให้พี่ไปส่งไหมน้อง”

“ไม่ต้อง” เธอพูดเสียงแข็งแล้วรีบก้าวเดินไป แต่ถูกชายคนหนึ่งคว้าข้อมือของเธอไว้

หมับ!

“ปล่อยฉันนะ! ปล่อย!” เธอบิดข้อมือออกจากฝ่ามือหยาบกร้าน แต่มันกลับบีบแน่นขึ้นกว่าเดิม

“ช่วยด้วยค่ะ! ช่วยฉันด้วย!” เธอตะโกนขอความช่วยเหลือหวังจะให้คนแถวนี้ได้ยิน ก่อนที่ไม่กี่วินาทีรถหรูของเจย์เลอร์ก็เคลื่อนตัวเข้ามา

เมื่อเจฟเห็นว่าเธอถูกวัยรุ่นอันธพาลกำลังคุกคามอยู่ก็พูดขึ้น

“เฮ้ย! นั่นน้องหลิงนี่ ไอ้เจย์เลอร์จอดรถ!” เจย์เลอร์จอดรถทันที จากนั้นทั้งสามหนุ่มก็รีบพากันลงจากรถไปหาหลิงที่พวกเวรนั่นกำลังรังแกอยู่

ฝ่าเท้าหนาของเจฟถีบเข้าไปที่หน้าอกของชายที่จับข้อมือของหลิงอย่างแรงจนมันยอมผละมือออกจากข้อมือของหลิงและเซหงายหลัง

พลั่ก!

“อั่ก!”

แล้วเจย์เลอร์กับนาวาก็พุ่งไปหาพวกมันอีกสองคนที่ยืนอยู่ แล้วจัดการรัวหมัดหนักๆเข้าที่ใบหน้า พลางฝ่าเท้าหนักๆถีบเข้าไปที่หน้าท้องของพวกมันจนนับครั้งไม่ถ้วน ส่วนเจพก็รัวหมัดและฝ่าเท้าใส่อีกคน จนวัยรุ่นอันธพาลทั้งสามร่วงลงไปกองกับพื้นอย่างหมดสภาพและนอนหายใจรวยริน ก่อนที่เจฟจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงกร้าว

“วันนี้พวกกูจะไว้ชีวิตพวกมึง วันหลังถ้ากูเห็นพวกมึงทำร้ายผู้หญิงอีกล่ะก็ พวกมึงได้เหลือแต่ชื่อแน่” พูดจบเจฟก็หันมาพูดกับคนตัวเล็กที่ยังมีสีหน้าตกใจและยืนตัวสั่นเทาอยู่

“เดี๋ยวพวกพี่จะไปส่งน้องหลิงที่บ้านเอง”

“ฉันขอบคุณพวกคุณทั้งสามคนมากนะคะที่ช่วยฉันไว้” เธอยกมือไหว้ชายหนุ่มทั้งสามที่ยืนอยู่ตรงหน้า ก่อนที่เจฟจะพูดขึ้น

“งั้นก็ไปขึ้นรถกันเถอะน้องหลิง” ว่าแล้ว หญิงสาวก็เดินตามชายหนุ่มทั้งสามไปขึ้นรถ เจฟเปิดประตูให้หลิงนั่งด้านหน้ากับเจย์เลอร์ ส่วนเขาไปนั่งด้านหลังกับนาวา

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
เบาสมองดีค่ะ อ่านเรื่อยๆ
2026-04-13 15:48:51
0
0
28 Bab
1 ไม่ได้เป็นคนรู้จัก
แนะนำตัวละครเจย์เลอร์ อายุ27ปี สูง186 ซม.หล่อ รวย มีธุรกิจหลายอย่างหลิง อายุ23ปี สูง160 ซม......ตัวอย่าง“หลิงท้องได้หนึ่งเดือนแล้วค่ะ”“…” เขานิ่งอึ้งตัวชาไปหลายวินาที สมองของเขาราวกับมีใครมากดปุ่มพอสเอาไว้เมื่อได้ยินในสิ่งที่ไม่อยากจะได้ยิน“หลิงไปหาหมอมาเมื่อวานค่ะ คุณดูหลักฐานในสมุดฝากครรภ์ได้เลย หรือถ้าคุณไม่เชื่อว่าเด็กในท้องเป็นลูกของคุณ งั้นรอให้เด็กคลอดก่อนแล้วค่อยไปตรวจดีเอ็นเอก็ได้ค่ะ” “ที่เธอมาบอกฉัน เพราะต้องการเงินใช่ไหม”“…” เธอสะอึกกับคำถามนั้น“เธออยากได้เงินเท่าไหร่ บอกมา เดี๋ยวฉันโอนให้”“หลิงไม่ได้อยากได้เงินค่ะ”“แล้วเธออยากได้อะไร ถ้าไม่ใช่เงิน”...............บาร์xxx ห้องวีไอพี“น้องครับ” เจฟเรียกพนักงานเสิร์ฟคนสวยที่ยืนอยู่ไม่ไกลด้วยอาการมึนเมา เพราะเขาและเพื่อนอีกสองคนดื่มกันมาหลายชั่วโมงแล้ว“คะ ไม่ทราบว่าคุณต้องการอะไรเพิ่มอีกหรือเปล่าคะ” เธอก้าวเข้ามาพร้อมกับเอ่ยถามชายหนุ่มออกไปด้วยท่าทีสุภาพ ใบหน้ายิ้มแย้ม ชายหนุ่มทั้งสาม เธอรู้จักมักคุ้นดีเนื่องจากพวกเขามาดื่มที่นี่บ่อยๆ บ่อยครั้งเธอจะได้เข้ามาบริการคนทั้งสาม และเธอจะได้ทิปจากพวก
Baca selengkapnya
2 นอนกับฉัน
บนรถ“ครั้งหน้าน้องหลิงต้องระวังให้มากๆนะ” เจฟที่นั่งเบาะหลังเอ่ยเตือนคนตัวเล็กที่นั่งเบาะหน้า“ค่ะ ฉันขอบคุณคุณมากนะคะที่เตือน”“ไอ้เจย์เลอร์ เดี๋ยวมึงจอดร้านสะดวกซื้อให้กูที”“มึงจะซื้ออะไรอีก” “กูอยากซื้อเบียร์ แล้วก็น้ำมาให้น้องหลิงได้ดื่มน่ะ น้องหลิงหิวน้ำไหมครับ”“หิวค่ะ” ตอนนี้เธอรู้สึกคอแห้งอยากดื่มน้ำมาก“มึงจอดให้ด้วยนะ”“อืม”ร้านสะดวกซื้อเมื่อเจย์เลอร์จอดรถหน้าร้านะดวกซื้อ เจฟกับนาวาก็พากันลงจากรถ ทิ้งให้เจย์เลอร์กับหลิงต้องนั่งกันเพียงลำพัง เธอรู้สึกประหม่าขึ้นมาในทันทีทันใดเมื่อได้อยู่กับเขาสองคน เขาเป็นคนสีหน้านิ่งขรึม ไม่ค่อยพูดเหมือนกับเพื่อนของเขาอีกสองคน ที่เธอรู้เพราะเวลาพวกเขาเข้าไปที่ร้านและเธอเป็นคนคอยบริการ เธอจะเห็นว่าเขาพูดน้อยมากเมื่อเข้ามาในร้านเจฟก็หยิบเบียร์สามกระป๋อง น้ำเปล่าหนึ่งขวดและถุงยางอนามัยหนึ่งกล่อง เมื่อจ่ายตังค์เสร็จเจฟกับนาวาก็พากันออกมาหน้าร้านเจฟเปิดฝากระป๋องเบียร์ออกหนึ่งกระป๋องและเปิดฝาขวดน้ำออก นาวาที่เห็นจึงเอ่ยถามขึ้น“มึงจะรีบเปิดไปไหน ค่อยไปเปิดกินในรถก็ได้”“กระป๋องนี้ กูไม่ได้จะเปิดกินเอง” เจฟเอ่ยพร้อมยกยิ้มเจ้าเล่ห์ นาวาที่รู้
Baca selengkapnya
3 ต้องการสิ่งนั้นเหมือนกัน
โรงแรมเจย์เลอร์ลงจากรถแล้วเดินมาเปิดประตูฝั่งที่หลิงนั่ง ร่างบางขยับถอยหนีเพราะไม่อยากลงไปกับเขา ชายหนุ่มเอื้อมไปจับข้อมือพร้อมกับลากเธอออกมาจากรถ“ปล่อยนะคุณ ฉันจะไม่เข้าไปกับคุณ” เธอยื้อตัวเองให้ออกจากเขา แต่ร่างกายของเธอกลับรู้สึกต้องการเขา ทำไมเธอถึงได้มีอาการแบบนี้“ตอนนี้เราสองคนต้องการสิ่งนั้นเหมือนกัน ถ้าไม่ได้ทำแบบนั้น เธอกับฉันก็ไม่หายจากอาการที่เป็นอยู่นี้ได้หรอก” พูดจบเขาก็ลากเธอเข้าไปในโรงแรม เมื่อเช็คอินเสร็จเขาก็พาเธอขึ้นลิฟต์ไปห้องพักเจย์เลอร์พาหญิงสาวไปนั่งบนเตียงแล้วจัดการถอดเสื้อผ้าของเธอออกอย่างรวดเร็ว เธอยกมือปิดหน้าอกอวบอิ่มทันทีด้วยความเขินอายพลางคิดในใจว่าคืนนี้เธอจะต้องเสียความสาวที่ถนอมมายี่สิบสามปีให้คนตรงหน้างั้นเหรอเมื่อเขาถอดเสื้อผ้าของตัวเองเสร็จก็ผลักเธอให้นอนลงไปบนที่นอนขนาดคิงไซส์ที่มีผ้าปูสีขาว เขาจับขาของเธอแยกออกกว้างจนเผยให้เห็นความเป็นสาวสีชมพูอ่อนและสองกลีบบางที่ยังปิดสนิทเหมือนกับไม่เคยใช้งานกับใครมาก่อน เจย์เลอร์ไม่รอช้าที่จะจับแท่งร้อนลำใหญ่ที่มีน้ำสีใสไหลปริ่มจ่อไปยังร่องกลีบสีหวานดูแล้วสบายตาพลางคิดในใจว่าตั้งแต่นอนกับผู้หญิงมาหลายคน เ
Baca selengkapnya
4 ลืมได้ไง
วันต่อมาเมื่อหลิงรู้สึกตัวตื่นก็ลุกไปทำธุระในห้องน้ำแล้วออกมาสวมใส่เสื้อผ้าและรีบออกไปจากโรงแรมทันที ในขณะที่เจย์เลอร์ยังนอนหลับอยู่ห้องเช่าเมื่อเข้ามาในห้องเช่าที่มีขนาดเนื้อที่ใช้สอยเพียงยี่สิบตารางเมตรพอได้ซุกหัวนอน หลิงก็ล้มตัวนอนบนเตียงขนาดสามฟุต ดวงตาคู่งามจ้องมองเพดานพลางนึกไปถึงเหตุการณ์แย่ๆเมื่อคืนที่พวกวัยรุ่นเข้ามาจะรังแกเธอ แล้วเหตุการณ์ต่อมาเธอต้องเสียครั้งแรกให้กับผู้ชายที่เธอไม่ได้รู้จักตัวตนของเขาดีพอ เธอแค่รู้จักเขาผิวเผินตอนเขาไปที่ร้านเท่านั้น เธอจำได้ว่าเขาชื่อเชื่อเจย์เลอร์เพราะเพื่อนของเขาเรียกชื่อเขาตอนอยู่บนรถด้านเจย์เลอร์ในขณะที่เขาหลับสนิทอยู่นั้น โทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงก็ส่งเสียงดังขึ้น เขารู้สึกตัวตื่นขึ้นมาแล้วหยัดตัวลุกขึ้นพร้อมกับมองหากางเกงจึงเห็นว่าหล่นอยู่ข้างเตียง ชายหนุ่มก้มหยิบกางเกงขึ้นมาแล้วล้วงเข้าไปหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋า เขาดูหน้าจอ เมื่อเห็นว่าเป็นเพื่อนที่ชอบเล่นพิเรนทร์จึงกดรับสาย“มีอะไร”(มึงอยู่ไหน)“โรงแรม”(น้องหลิงอยู่กับมึงหรือเปล่า)“…” เจย์เลอร์ที่เพิ่งคิดได้ว่าเมื่อคืนเขามีเรื่องนั้นกับเธอจึงหันมองด้านข้างทันที เขาชะงั
Baca selengkapnya
5 เขาอาจจะรับผิดชอบ
หลายอาทิตย์ต่อมาผ่านมาหนึ่งเดือนกว่าๆแล้วที่หลิงไม่ได้ออกไปทำงาน เพราะเธอยังหางานไม่ได้ในขณะที่เธอกำลังหางานในเวปไซด์อยู่นั้น จู่ๆเธอก็รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมา หญิงสาวลุกไปเข้าห้องน้ำแล้วอาเจียนออกมาจนหมดไส้หมดพุงหลิงเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วทิ้งตัวนอนบนเตียงอย่างไร้เรี่ยวแรง ก่อนที่ไม่นานเธอจะผล็อยหลับไปอย่างง่ายดายสามวันต่อมา“อ๊วก”เป็นเวลาสามวันแล้วที่เธอเอาแต่อาเจียน และยิ่งเป็นหนักขึ้นเรื่อยๆถึงขั้นไม่อยากกินอาหาร วันนี้เธอจึงตัดสินใจไปหาหมอที่คลินิกที่อยู่ไม่ไกลกับห้องเช่าของเธอคลินิกห้องตรวจเมื่อเข้ามาในห้องตรวจเธอก็เล่าอาการให้หมอฟัง จากนั้นหมอจึงเอ่ยถามออกไป“ประจำเดือนมาปกติไหมครับ”“…” หลิงถึงกับชะงักไปเมื่อหมอถามถึงประจำเดือนที่เดือนนี้ยังไม่มา แล้วคิดไปถึงตอนนั้นเมื่อเดือนก่อน หลังจากคืนนั้นเธอก็ไม่ได้กินยาคุมฉุกเฉินเพราะลืมไปสนิทเลย คืนนั้นเธอไม่ได้สังเกตว่าเขาสวมถุงยางอนามัยหรือเปล่า แต่ถึงจะรู้ว่าเขาสวมถุงยางหรือไม่สวมถุงยาง อันที่จริงเธอควรต้องกินยาคุมฉุกเฉินป้องกันไว้ แต่ที่เธอไม่ได้กินเพราะลืม“คุณครับ”“คะ?” เสียงของคนตรงหน้าดึงสติของเธอกลับมาแล้วเอ่ยออกไปด้วยสีห
Baca selengkapnya
6 ไม่รับเป็นพ่อ
ด้านเจย์เลอร์หลังจากเลขาสาววางหูโทรศัพท์ก็เข้ามาในห้องของเจ้านายพร้อมกับกล่าวรายงานออกไป“ท่านรองคะ มีคนมาขอพบท่านรอง เขาอยู่ข้างล่างค่ะ”“ผู้หญิงหรือผู้ชาย แล้วเขาชื่ออะไร”“เป็นผู้หญิงค่ะ แต่ดิฉันไม่ได้ถามชื่อค่ะ งั้นดิฉันขอไปถามชื่อก่อนนะคะ”“คุณไปบอกให้เขาขึ้นมาพบผมได้เลย”“ได้ค่ะท่านรอง” เธอก้มศีรษะรับคำเสร็จก็ออกไปจากห้องเวลาต่อมาแกร่ก!เมื่อได้ยินเสียงประตูเปิด ใบหน้าหล่อเหลาก็เงยหน้าขึ้นไปมอง เขาชะงักไปชั่วครู่เมื่อเห็นว่าผู้หญิงที่มาขอพบเขาก็คือเธอคนนั้นที่เคยมีวันไนท์เมื่อหนึ่งเดือนก่อน ก่อนที่เขาจะปรับสีหน้าท่าทางให้เป็นปกติแล้วเอ่ยออกไป“คืนนั้นฉันยังไม่ได้ให้เงินเธอเลย มาเอาสิ”“หลิงไม่ได้จะมาเอาเงิน แต่หลิงมีเรื่องสำคัญจะมาบอกคุณค่ะ” เธอบอกออกไปด้วยความประหม่า“เรื่องสำคัญ? เรื่องอะไร” คิ้วหนาขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัยหลิงหยิบสมุดฝากครรภ์ออกมาจากกระเป๋าสะพายแล้ววางบนโต๊ะพร้อมกับบอกออกไป“หลิงท้องได้หนึ่งเดือนแล้วค่ะ”“…” เขานิ่งอึ้งตัวชาไปหลายวินาที สมองของเขาราวกับมีใครมากดปุ่มพอสเอาไว้เมื่อได้ยินในสิ่งที่ไม่อยากจะได้ยิน “หลิงไปหาหมอมาเมื่อวานค่ะ คุณดูหลักฐานในสมุด
Baca selengkapnya
7 เรื่องปวดหัว
“อย่าเพิ่งไป”“คะ คุณมีอะไรหรือเปล่า”“ตอนนี้เธอทำงานอะไร”“หลิงไม่ได้ทำงานมาเดือนนึงแล้วค่ะ เพราะยังหางานไม่ได้”“ฉันบอกแล้วว่าจะรับผิดชอบเด็กด้วยการให้เป็นเงินทุกเดือน งั้นเธอก็จดเลขบัญชีให้ด้วย เดี๋ยวฉันจะโอนเงินให้เธอไว้ใช้จ่าย” ว่าจบ เขาก็ยื่นสมุดบันทึกกับปากกาให้เธอ ก่อนที่เธอจะเขียนเลขบัญชีลงไป“เขียนเบอร์โทรด้วย” ว่าแล้วเธอก็เขียนเบอร์โทรลงไป เสร็จแล้วเธอจึงออกจากห้อง ก่อนที่เจย์เลอร์จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโอนเงินให้เธอสามหมื่นบาทเขาวางโทรศัพท์แล้วเอนกายพิงกับเก้าอี้เบาะหนังราคาแพงพลางคิดในใจว่าเขาควรต้องบอกเรื่องนี้ให้พ่อกับแม่และเกลได้รู้ว่าเขาทำผู้หญิงท้อง ถ้าเธอรู้คงมองเขาไม่ดีแน่เลยด้านหลิงเมื่อเข้ามาในห้องเช่าคนตัวเล็กก็หยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดดูจึงเห็นข้อความโอนเงินเข้ามาจากเขาสามหมื่นบาท ก่อนจะพึมพำออกมา“ถึงเขาจะไม่รับเป็นพ่อของลูก แต่ก็ยังดีหน่อยที่เขาให้มาเป็นค่าใช้จ่ายรายเดือน” เรียวปากสีหวานพึมพำพลางคิดในใจว่าเงินคือปัจจัยหลักในการดำรงชีวิต ดังนั้นถึงเขาจะไม่รับเป็นพ่อของลูกก็ไม่เป็นไร เพียงแค่ให้เขาจ่ายค่าเลี้ยงดูลูกก็พอ“ถึงลูกจะกำพร้าพ่อ แต่ลูกก็ยังมีแม่นะ ลูกยังด
Baca selengkapnya
8 มีคนที่ชอบ
“ถ้าแกไม่อยากให้ผู้หญิงคนนั้นเอาเด็กออก แกจะต้องให้ผู้หญิงคนนั้นไปตรวจดีเอ็นเอ พ่ออยากแน่ใจว่าเด็กนั่นคือลูกของแกจริงๆ”“ได้ครับ แต่การตรวจดีเอ็นเอต้องรอให้เด็กคลอดก่อนนะครับ”“จะตรวจเมื่อไหร่ก็ช่าง แต่ขอให้ได้ตรวจแล้วกัน”“ครับ ถ้าอย่างนั้นผมขอไปทำงานก่อน”“วันนี้พ่อไม่เข้าไปนะ เพราะเครียดกับเรื่องนี้ ให้หายเครียดก่อนแล้วค่อยเข้าไป”“ครับ” ว่าจบร่างแกร่งก็ลุกจากโซฟาแล้วออกไปขึ้นรถและมุ่งหน้าไปยังบริษัทของเขาสามวันต่อมาร้านอาหารหรู 17.15 น.หลิงลงจากรถประจำทางแล้วสาวเท้าก้าวเดินเข้ามาหน้าร้านอาหาร ที่มาวันนี้เพราะเธอจะมาสมัครเข้าทำงานที่นี่ไปพลางๆก่อน ถ้าได้งานอื่นค่อยลาออก ที่เธอมาสมัครร้านนี้เพราะรู้ว่าที่นี่เลิกงานไม่เกินสองทุ่ม ซึ่งไม่ดึกเหมือนกับทำงานที่บาร์ในขณะที่หญิงสาวกำลังเดินเข้าไปในร้าน รถหรูของเจย์เลอร์ที่มีเจฟกับนาวานั่งมาด้วยก็เคลื่อนตัวเข้ามา ซึ่งพวกเขานัดมาพบปะสังสรรค์และทานข้าวกันเจฟที่เห็นหลิงจึงพูดออกไป“นั่นน้องหลิงนี่ แล้วน้องเขามาทำอะไรที่นี่ หรือว่า…น้องหลิงทำงานที่นี่”เจย์เลอร์ที่เห็นอย่างนั้นจึงขับรถไปจอดหน้าร้าน เขาลงจากรถอย่างเร่งรีบแล้วทำท่าจะก้าว ก่อ
Baca selengkapnya
9 ห่วงเด็กในท้อง
หนึ่งอาทิตย์ต่อมาเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่หลิงมาอยู่กับเจย์เลอร์ ทุกวันเขาจะออกไปทำงานแล้วกลับมาช่วงค่ำๆ ส่วนเธอก็ทำงานบ้านงานครัวตามประสาผู้หญิง และเขาก็ไม่ได้ชวนเธอคุย แต่เธอก็ไม่ได้อะไรเพราะคิดว่าเขาไม่ได้สนิทกับเธอ แล้วจะให้เขามาชวนเธอคุยได้ยังไง แล้วอีกอย่างเธอกับเขาก็ไม่มีเรื่องอะไรที่จะต้องคุยกันเมื่อสามวันก่อนเธอยื่นใบสมัครงานไปยังบริษัทเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่ง เป็นตำแหน่งธุรการ เงินเดือนสตาร์ทอยู่ที่สามหมื่นบาท ซึ่งมันเยอะมากสำหรับเธอ หลังจากยื่นใบสมัครไปแล้ว สามวันมานี้เธอก็ได้แต่ภาวนาอยู่ในใจว่าขอให้ได้งานนี้ เพราะบริษัทนี้เป็นบริษัทที่มั่นคงซึ่งก่อตั้งมามากกว่าเจ็ดสิบปีแล้วในขณะที่หลิงกำลังรีดผ้าอยู่นั้น ก็มีเสียงแจ้งเตือนจากทางอีเมลเข้ามา เธอวางเตารีดแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเข้าไปดูจึงได้เห็นข้อความส่งมาบอกว่าให้เธอเข้าไปสัมภาษณ์พรุ่งนี้หลิงระบายยิ้มออกมาด้วยใบหน้าแช่มชื่นเมื่อเธอถูกเลือกให้ไปสัมภาษณ์“แต่จะว่าไป คนที่ถูกเรียกไปสัมภาษณ์จะมีหลายคนหรือเปล่าก็ไม่รู้” เธอพึมพำออกมาด้วยความกังวลเมื่อคิดว่าคนที่ถูกเรียกคงไม่ได้มีแค่เธอคนเดียว แต่ทางบริษัทเลือกให้เข้าไปรับต
Baca selengkapnya
10 คนรัก
เมื่อเข้ามาในห้องคอนโดเจย์เลอร์ก็หิ้วของเข้าไปไว้ในครัวโดยหลิงเดินตามเข้ามา เมื่อเขาออกไปแล้วหลิงก็จัดการล้างของสดที่ซื้อมาก่อนจะเอาเข้าตู้เย็น จากนั้นจึงทานข้าวกระเพรากับไข่ดาวอย่างเอร็ดอร่อยเมื่อทานข้าวเสร็จคนตัวเล็กก็เข้าไปนั่งในห้องนั่งเล่น เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูจึงเห็นว่ามีข้อความจากอีเมล เธอเปิดเข้าไปอ่านก็ได้รู้ว่าบริษัทรับเธอเข้าทำงานและให้เธอเริ่มงานวันมะรืน เมื่ออ่านข้อความจบหลิงก็ระบายยิ้มด้วยความดีใจที่เธอได้งานนี้อย่างที่ใจหวัง“พรุ่งนี้คงต้องไปซื้อชุดไว้ใส่ไปทำงานแล้วละ” เธอพึมพำพลางริมฝีปากสวยคลี่ยิ้มสดใส แววตาเปล่งประกายด้วยความตื้นตันใจเมื่อคิดว่าตัวเองมุมานะทำงานส่งตัวเองเรียนมาจนจบและมีงานทำวันต่อมา ร่างเล็กที่อยู่ในเสื้อยืดพอดีตัวสีขาวกับกางเกงขาสั้นเนื้อผ้าดีสีฟ้าเข้ม พร้อมกับกระเป๋าสะพายใบสวยคล้องไหล่ออกจากห้องนอนมา ร่างสูงที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นเมื่อเห็นอีกคนแต่งตัวเหมือนจะออกไปไหนจึงลุกขึ้นเต็มความสูงเดินมาหาเธอ ก่อนจะเอ่ยถามออกไป“จะออกไปไหน”“จะออกไปซื้อชุดไว้ใส่ไปทำงานค่ะ”“ได้งานแล้วเหรอ”“ค่ะ ทางบริษัทแจ้งมาบอกเมื่อวานว่าให้เข้าไปเริ่มงานพรุ่งนี้ได้เ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status