5 เขาอาจจะรับผิดชอบ

หลายอาทิตย์ต่อมา

ผ่านมาหนึ่งเดือนกว่าๆแล้วที่หลิงไม่ได้ออกไปทำงาน เพราะเธอยังหางานไม่ได้

ในขณะที่เธอกำลังหางานในเวปไซด์อยู่นั้น จู่ๆเธอก็รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมา หญิงสาวลุกไปเข้าห้องน้ำแล้วอาเจียนออกมาจนหมดไส้หมดพุง

หลิงเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วทิ้งตัวนอนบนเตียงอย่างไร้เรี่ยวแรง ก่อนที่ไม่นานเธอจะผล็อยหลับไปอย่างง่ายดาย

สามวันต่อมา

“อ๊วก”

เป็นเวลาสามวันแล้วที่เธอเอาแต่อาเจียน และยิ่งเป็นหนักขึ้นเรื่อยๆถึงขั้นไม่อยากกินอาหาร วันนี้เธอจึงตัดสินใจไปหาหมอที่คลินิกที่อยู่ไม่ไกลกับห้องเช่าของเธอ

คลินิก

ห้องตรวจ

เมื่อเข้ามาในห้องตรวจเธอก็เล่าอาการให้หมอฟัง จากนั้นหมอจึงเอ่ยถามออกไป

“ประจำเดือนมาปกติไหมครับ”

“…” หลิงถึงกับชะงักไปเมื่อหมอถามถึงประจำเดือนที่เดือนนี้ยังไม่มา แล้วคิดไปถึงตอนนั้นเมื่อเดือนก่อน หลังจากคืนนั้นเธอก็ไม่ได้กินยาคุมฉุกเฉินเพราะลืมไปสนิทเลย คืนนั้นเธอไม่ได้สังเกตว่าเขาสวมถุงยางอนามัยหรือเปล่า แต่ถึงจะรู้ว่าเขาสวมถุงยางหรือไม่สวมถุงยาง อันที่จริงเธอควรต้องกินยาคุมฉุกเฉินป้องกันไว้ แต่ที่เธอไม่ได้กินเพราะลืม

“คุณครับ”

“คะ?” เสียงของคนตรงหน้าดึงสติของเธอกลับมาแล้วเอ่ยออกไปด้วยสีหน้าไม่สู้ดี

“ประจำเดือนมาครั้งล่าสุดวันที่เท่าไหร่ครับ”

“วันที่สิบแปดค่ะ

“นี่ก็เลยมาหนึ่งอาทิตย์แล้ว งั้นผมขอตรวจปัสสาวะดูก่อนนะครับ”

“ค่ะ” จากนั้นเธอก็ไปเก็บปัสสาวะแล้วกลับมานั่งที่เดิม

เวลาต่อมา

“คุณตั้งครรภ์ได้สี่สัปดาห์แล้วนะครับ”

“…” ร่างกายของเธอชาวาบตั้งแต่ศีรษะไปจนถึงปลายเท้า เหมือนกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจเมื่อได้ยินสิ่งที่หมอบอก เธอท้องกับเขาคนนั้นที่ชื่อเจย์เลอร์

“ไม่ทราบว่าคุณมีอะไรจะถามบ้างไหมครับ”

“ไม่มีค่ะ”

“งั้นเดือนหน้าผมจะนัดมาตรวจเลือดนะครับ”

“ค่ะคุณหมอ”

“เชิญคุณไปรับยาบำรุงข้างนอกได้เลยครับ”

“สวัสดีค่ะคุณหมอ” เธอยกมือไหว้แล้วออกจากห้องตรวจไปรับยา

วันต่อมา

ด้านหลิง

ตั้งแต่เมื่อวานที่รู้ว่าท้อง หลิงก็คิดไม่ตกว่าจะจัดการกับชีวิตของตัวเองยังไงดี อยู่ตัวคนเดียวแถมยังท้องอีก พอคลอดออกมาเธอคงลำบากน่าดู เพราะไหนจะต้องทำงานหาเงินอีก แล้วเธอจะเอาเวลาไหนไปเลี้ยงลูก

ยิ่งตอนนี้เธอก็ยังตกงานอยู่ แต่ต้องใช้จ่ายทุกวัน เงินเก็บที่มีอยู่ตอนนี้ก็เหลือไม่ถึงห้าพันแล้ว

ในขณะที่เธอกำลังสับสนกับชีวิตของตัวเองอยู่นั้น เธอก็ฉุกคิดไปถึงคนเป็นพ่อของลูก ถ้าไปบอกเขาว่าท้องลูกของเขา เขาอาจจะรับผิดชอบก็ได้ เพราะเธออยากให้ลูกมีความเป็นอยู่ที่ดี ไม่อยากให้ลูกต้องมาลำบากเหมือนเธอ

“หรือลองไปหาเขาดู เผื่อว่าเขาจะเห็นแก่เด็กตาดำๆก็ได้” เธอพึมพำออกมาพลางคิดในใจว่าเธอไม่มีพ่อแม่ ดังนั้นเธอจึงอยากให้ลูกของเธอมีทั้งพ่อและแม่

เมื่อคิดได้อย่างนั้นเธอจึงได้ข้อสรุปแล้วเอ่ยออกไป

“งั้นไปหาเขาดีกว่า ลองเสี่ยงดูแล้วกัน เผื่อบางทีเขาอาจจะยอมรับลูกในท้องของเราก็ได้” ว่าจบเธอก็ออกไปจากห้องเช่าแล้วขึ้นแท็กซี่ไปยังบริษัทของเขา เพราะเมื่ออาทิตย์ก่อนเธอลองเสิร์ชหาข้อมูลของเขาแล้วจึงรู้ว่าเขามีบริษัท

บริษัทเจย์เลอร์

ร่างเล็กสมส่วนที่อยู่ในชุดเดรสสั้นสีสวยเดินเข้ามาในบริษัท เมื่อเห็นพนักงานสาวคนหนึ่งนั่งอยู่จึงเดินเข้าไปเอ่ยถามด้วยท่าทีนอบน้อม

“พี่คะ ฉันมาหาคุณเจย์เลอร์ค่ะ”

“คุณได้นัดท่านรองไว้หรือเปล่าคะ”

“ไม่ได้นัดค่ะ”

“งั้นคุณรอก่อนนะ เดี๋ยวฉันโทรไปแจ้งเลขาให้บอกท่านรองให้”

“ค่ะ” จากนั้นพนักงานสาวก็ต่อสายไปยังเลขาของเจย์เลอร์ แล้วบอกว่ามีผู้หญิงมาขอพบ เลขาบอกว่าเดี๋ยวจะติดต่อกลับ เพราะต้องบอกท่านรองก่อน