LOGINบรรยากาศภายในห้องลับใต้ดินของจวนองค์ชายสามนั้น อบอวลไปด้วยกลิ่นกำมะถันและไอร้อนระอุจากเตาหลอมที่ล
ภายใต้ผืนฟ้ากว้างที่ประดับประดาด้วยดวงดาราพราวระยับประดุจใครบางคนเอาเพชรน้ำหนึ่งไปโปรยทิ้งไว้บนกำมะหยี่สีดำขลับ ลมวสันตฤดูพัดโชยมาเอื่อยๆ หอบเอาความเย็นสดชื่นและกลิ่นอายของดอกไม้กลางคืนที่กำลังบานสะพรั่งมาทักทายระเบียงที่สูงที่สุดของหอสังเกตการณ์มังกรทอง สถานที่แห่งนี้ตั้งตระหง่านอยู่เหนือทุกสรรพสิ่งในวังหลวง เป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สามารถมองเห็นอาณาจักรต้าจงได้กว้างไกลแบบพาโนรามา 360 องศา ชนิดที่ว่าหากมีใครแอบโดดงานไปกินหมูกระทะอยู่ท้ายเมือง ไป๋ลี่ถิง ฮองเฮาสายเปย์ก็สามารถใช้แว่นตาสแกนเจอได้ในทันทีไป๋ลี่ถิงประทับยืนสงบนิ่งอยู่ริมระเบียงหินอ่อนที่สลักลวดลายเมฆามงคล มือเรียวบางพาดอยู่บนราวหินที่ยังคงหลงเหลือไออุ่นจากแสงแดดตอนกลางวัน พระนางไม่ได้สวมมงกุฎหงส์ที่หนักอึ้งหรือชุดพิธีการที่รุ่มร่าม มีเพียงชุดผ้าไหมเนื้อดีสีนวลตาที่พลิ้วไหวไปตามแรงลม แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมาอาบไล้ใบหน้าสวยเฉี่ยวทำให้พระนางดูราวกับนางเซียนที่หลุดออกมาจากภาพวาด แต่เป็นนางเซียนที่มีเครื่องคิดเลขอยู่ในหัวและมีแผนผังการตลาดอยู่ในระดับเซลล์สมองทันใดนั้น เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นทว่านุ่มนวลก็ดังขึ้นจากทางด
สายลมยามเย็นพัดหอบเอาความสดชื่นและกลิ่นอายของประทัดที่เพิ่งจะมอดดับไปมาทักทาย ไป๋ลี่ถิง ฮองเฮาผู้ดำรงตำแหน่งประธานกรรมการบริหารสูงสุดแห่งเครือบุปผาสวรรค์โอสถกรุ๊ป พระนางประทับยืนอยู่บนระเบียงสูงของหอสังเกตการณ์ทิศตะวันออก มือเรียวบางข้างหนึ่งถือแก้วน้ำสมุนไพรสกัดเย็นที่สั่งทำพิเศษส่วนอีกข้างหนึ่งวางทาบบนราวหินอ่อนที่สลักลวดลายหงส์เหินเวหาอย่างงดงาม นัยน์ตาคมกริบภายใต้เลนส์แว่นตากรอบทองทอดพระเนตรลงไปยังลานกว้างด้านล่างที่บัดนี้เต็มไปด้วยแสงไฟสีส้มรำไรจากโคมไฟนับหมื่นดวงเบื้องล่างนั้น พี่หญิงใหญ่ไป๋ลี่ซู ถูกส่งตัวเข้าสู่เรือนหออย่างสง่างาม ไป๋ลี่ถิงมองเห็นแผ่นหลังของอัครเสนาบดี ฉวนเฟินหาน ที่ควบม้านำหน้าด้วยท่าทางที่ดูภาคภูมิใจสลับกับความเขินอายเมื่อถูกชาวเมืองแซวเป็นระยะ พระนางมองเห็นรอยยิ้มของพี่สาวที่ผุดพรายออกมาภายใต้ผ้าคลุมหน้าสีแดงโปร่งแสง รอยยิ้มที่ไม่ได้เกิดจากความมั่งคั่งของสินเดิมที่นางเปย์ให้ แต่เป็นรอยยิ้มของสตรีที่ได้รับอิสรภาพทางใจและความรักที่แท้จริงกลับคืนมา"จบไปอีกหนึ่งโปรเจกต์ใหญ่..." ไป๋ลี่ถิงพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงที่อิ่มเอมใจอย่างที่สุด ความรู้ส
ท่ามกลางบรรยากาศภายในห้องหอรับรองที่ถูกประดับตกแต่งด้วยผ้าแพรพรรณสีแดงมงคล อบอวลและตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมกรุ่นของแป้งผัดหน้าชั้นเลิศราคาแพงระยับ ผสมผสานกับกลิ่นของน้ำปรุงดอกไม้สกัดเข้มข้นที่ไป๋ลี่ถิงทรงทุ่มทุนสั่งนำเข้าจากดินแดนต่างแคว้นอันห่างไกล เพื่อนำมาประโคมฉีดพ่นใส่ตำหนักรับรองในวันมงคลสมรสนี้โดยเฉพาะ เสียงเครื่องสายอย่างพิณและซอที่กำลังบรรเลงทำนองเพลงมงคลอันแสนจะอ่อนหวานและไพเราะเสนาะหู ดูเหมือนจะต้องดิ้นรนเปล่งเสียงดังแข่งกับเสียงรัวลูกคิดของเหล่าขันทีฝ่ายบัญชีนับสิบชีวิต ที่ยังคงนั่งหลังขดหลังแข็งคำนวณและนับจำนวนสินเดิมกันอย่างไม่หยุดหย่อน แสงอาทิตย์ยามเช้าตรู่ทอประกายแสงสีทองอร่าม สาดส่องลอดผ่านช่องบานหน้าต่างไม้แกะสลักลวดลายดอกท้อ ตกกระทบลงบนร่างอรชรของสตรีผู้เป็นจุดศูนย์กลางของจักรวาลในงานมงคลวันนี้ไป๋ลี่ซูนั่งนิ่งสงบประดุจรูปสลักหยกหิมะอยู่เบื้องหน้าคันฉ่องบานใหญ่ คันฉ่องบานนี้ทำจากกระจกแก้วคริสตัลใสแจ๋วที่เจียระไนอย่างประณีตที่สุด สะท้อนภาพทุกกระเบียดนิ้วได้อย่างชัดเจนกระจ่างตา ซึ่งแน่นอนว่าเป็นของวิเศษนำเข้าที่ฮองเฮาไป๋ลี่ถิงทรงทุ่มงบประมาณกว้านซื้อมาเพื่อประด
ภายใต้ท้องฟ้าสีครามสดใสปราศจากเมฆหมอกของเมืองหลวงแคว้นต้าจง บรรยากาศในยามเช้าตรู่วันนี้ดูจะอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกโบตั๋นสายพันธุ์หายากที่ถูกสั่งนำเข้ามาประดับประดาทั่วทุกมุมถนน กลิ่นหอมนั้นลอยละล่องผสมผสานไปกับเสียงรัวกลองหนังวัวขนาดมหึมาที่ถูกตีจนสะเทือนเลื่อนลั่นดังกึกก้องไปถึงสรวงสวรรค์ชั้นฟ้า ทว่าสิ่งที่ทำให้ประชาราษฎรทั่วทั้งเมืองหลวงต้องตื่นตะลึงจนตาค้าง หาใช่เสียงดนตรีมงคลที่บรรเลงอย่างเอาเป็นเอาตายไม่ แต่เป็นภาพของกองทัพข้าราชบริพาร ขันที และนางกำนัลนับพันชีวิต ที่กำลังวิ่งวุ่นจัดการเตรียมงานมงคลสมรสที่ยิ่งใหญ่และผลาญงบประมาณแผ่นดินมากที่สุดในรอบศตวรรษ มันคืองานวิวาห์ที่ถูกจัดขึ้นเพื่อประกาศศักดาและตอกย้ำสัจธรรมที่ว่า การเป็นสตรีที่ฮองเฮาทรงโปรดปรานนั้น จะมีกินมีใช้ มีหน้ามีตา ไปยันชาติหน้าตอนบ่ายๆ อย่างแท้จริงณ ห้องโถงกลางของตำหนักคุนหนิงอันโอ่อ่าตระการตา ฮ่องเต้ฉินจื่อเสวียน โอรสสวรรค์ผู้ซึ่งบัดนี้ได้สลัดภาพลักษณ์มังกรหนุ่มผู้เคร่งขรึมและน่าเกรงขามทิ้งไปจนไม่เหลือซาก พระองค์ทรงประทับยืนอยู่กลางห้องด้วยท่าทีเบิกบานพระทัย ทรงสวมฉลองพระองค์ชุดลำลองที่ตัดเย็บจากผ้าไห
แสงตะเกียงน้ำมันภายในห้องทำงานส่วนตัวของ ฉวนเฟินหาน ยังคงส่องสว่างวูบวาบ ล้อไปกับเงาของม้วนกระดาษรายงานที่กองพะเนินเทินทึกประดุจภูเขาเลากาที่ไม่มีวันถล่มลงมาได้ ในขณะที่โลกภายนอกและชาววังหลังกำลังสนุกสนานกับการช้อปปิ้งสินค้าแบรนด์บุปผาสวรรค์โอสถ หรือนั่งนับโบนัสทองคำกันอย่างรื่นเริงบันเทิงใจ ตัดภาพมาที่กุนซือหนุ่มผู้เป็นมันสมองของแคว้นต้าจง เขากำลังอยู่ในสภาพที่หากใครเดินเข้ามาเห็นคงนึกว่าเห็นซากศพที่ยังขยับปากกาได้ฉวนเฟินหานนั่งหลังขดหลังแข็งอยู่บนเก้าอี้ไม้ที่ส่งเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดทุกครั้งที่เขาขยับตัว ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยคมคายบัดนี้ดูซูบตอบลงเล็กน้อย ขอบตาคล้ำเป็นวงกว้างประดุจสัตว์ตระกูลแพนด้าที่อดนอนมาสามฤดูกาล มือเรียวที่เคยถือพัดจีบสะบัดอย่างสง่างาม บัดนี้ถูกพันด้วยผ้าพันแผลเล็กน้อยเพราะอาการ "นิ้วล็อก" จากการเขียนร่างกฎหมายการค้าและการบริหารเศรษฐกิจติดต่อกันมาเจ็ดวันเจ็ดคืนโดยไม่ได้เห็นแสงเดือนแสงตะวัน"ภาษีการส่งออกผ้าไหม... ต้องปรับลดลงอีกเพื่อกระตุ้นความต้องการในแคว้นทางเหนือ..." เขาพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าประดุจคนกินทรายเข้าไปแทนข้าว"ส่ว
สายลมยามเช้าที่พัดผ่านโถงท้องพระโรงใหญ่ในวันนี้ดูจะหอบเอาความกดดันมหาศาลมาด้วย บรรดาขุนนางเฒ่าชะตาขาดทั้งหลายต่างยืนเรียงแถวกันหน้าซีดเซียวพลางลอบสบตากันไปมา มือที่เหี่ยวย่นกำไม้เท้าและป้ายชื่อตำแหน่งไว้แน่นจนสั่นระริก ทุกคนต่างได้รับสัญญาณเตือนว่าวันนี้จักรพรรดิ ฉินจื่อเสวียน ผู้ซึ่งบัดนี้กลายเป็นติ่งเบอร์หนึ่งของฮองเฮาไปเสียแล้ว มีเรื่องสำคัญระดับสั่นสะเทือนปฐพีจะประกาศให้ทราบบนบัลลังก์มังกรอันสูงตระหง่าน ฉินจื่อเสวียนประทับนั่งในท่าทางที่ดูเคร่งขรึมทว่าแววตากลับเปล่งประกายความคลั่งรักออกมาอย่างปิดไม่มิด พระองค์ทรงสวมชุดมังกรเต็มยศที่ดูเนี้ยบกริบ (เพราะไป๋ลี่ถิงเพิ่งจะส่งไปซักแห้งด้วยน้ำยาถนอมผ้าสูตรพิเศษของบริษัทมาเมื่อวาน) ข้างวรกายของพระองค์ไม่ได้มีข้าราชบริพารคอยพัดวีเหมือนเก่า แต่มี ไป๋ลี่ถิง ในชุดหงส์เพลิงสีแดงเพลิงประทับนั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงานบุนวมอย่างดีที่สั่งทำมาเป็นพิเศษ พระนางกำลังก้มหน้าก้มตาจิ้มเครื่องคิดเลขไม้แกะสลักอย่างขะมักเขม้น ไม่สนใจสายตาขุนนางแม้แต่นิดเดียว"พวกเจ้าทั้งหลาย!" ฉินจื่อเสวียนแผดสุรเสียงกึกก้องจนโคมไฟระย้าบนเพดานสั่นกังวาน"ข
ไป๋ลี่ถิงนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงไม้ที่ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดทุกครั้งที่ขยับตัว สองมือของนางกุมขมับแน่น ดวงตากลมโตที่เคยเปล่งประกายความเจ้าเล่ห์เมื่อวานนี้ บัดนี้กลับเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยสีแดงก่ำจากการอดนอนตลอดทั้งคืน สมองอันปราดเปรื่องของยอดนักขายมือทองระดับพระกาฬกำลังทำงานอย่างหนักหน่วงประดุจกงล้อ
สายลมยามบ่ายพัดโชยเอื่อยๆ หอบเอากลิ่นหอมฉุนจัดของดอกมู่ตันที่ปลูกเรียงรายอยู่หน้าเรือนฝั่งตะวันออกเข้ามาภายในห้องโถงอันโอ่อ่า บรรยากาศภายในเรือนของอนุหมินนั้นช่างแตกต่างจากเรือนหลักของฮูหยินเอกราวกับสรวงสวรรค์กับขุมนรกชั้นล่างสุด ผนังห้องตกแต่งด้วยภาพวาดวิจิตรบรรจง พื้นปูด้วยพรมขนสัตว์หนานุ่มสีแดงส
แสงแดดอุ่นยามสายสาดส่องลงมากระทบหลังคากระเบื้องสีเขียวมรกตของเรือนฝั่งตะวันออก ซึ่งเป็นที่พำนักของบรรดาอนุภรรยาคนโปรดแห่งจวนเผิงกวงโหว บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยความคึกคักและเสียงหัวเราะต่อกระซิกราวกับกำลังมีงานเฉลิมฉลอง ไป๋ลี่ถิงในชุดกระโปรงสีเทาซีดเซียวที่ดูคล้ายกับผ้าขี้ริ้วมากกว่าอาภรณ์ของสตรีชั
แสงอาทิตย์ยามบ่ายคล้อยสาดส่องผ่านช่องโหว่บนหลังคากระเบื้องที่แตกร้าว ทอดตัวเป็นลำแสงสีทองอาบไล้ฝุ่นละอองที่ล่องลอยคว้างอยู่กลางอากาศภายในห้องนอนของฮูหยินเอกแห่งจวนเผิงกวงโหว ไป๋ลี่ถิงยืนท้าวสะเอวอยู่กลางห้องด้วยท่วงท่าทะมัดทะแมงผิดวิสัยสตรีในห้องหอ นางเพิ่งจะส่งมารดาเข้านอนพักผ่อนหลังจากเหตุการณ์ปะ







