All Chapters of คุณหนูสามจวนโหว ขายอะไรก็ SOLD OUT!!: Chapter 281 - Chapter 290

แสงแดดยามสายที่เคยสาดส่องลงมากระทบหลังคากระเบื้องเคลือบสีทองของจวนอ๋องเจ็ด บัดนี้ดูหมองหม่นลงไปถนัดตาเมื่อต้องเผชิญหน้ากับรังสีความตึงเครียดที่ลอยตลบอบอวลอยู่เหนือผืนฟ้าเมืองหลวงแห่งแคว้นต้าจง ทว่าท่ามกลางบรรยากาศที่หนักอึ้งประดุจมีหินก้อนยักษ์มากดทับขั้วหัวใจของราษฎรตาดำๆ ภายในห้องทำงานส่วนตัวอันแสนจะหรูหราอลังการที่ถูกดัดแปลงให้กลายเป็นศูนย์บัญชาการรบทางเศรษฐกิจ ไป๋ลี่ถิง ยอดคหบดีหญิงผู้มีจิตวิญญาณหน้าหนาทะลุชั้นบรรยากาศโลกและรั้งตำแหน่งเจ้าสัวผูกขาดแต่เพียงผู้เดียวในแผ่นดิน กลับกำลังประทับนั่งไขว่ห้างกระดิกปลายเท้าอยู่บนเก้าอี้ไม้แกะสลักที่บุนวมด้วยผ้าไหมเนื้อนุ่มที่สุดอย่างเบิกบานใจ ท่วงท่าของนางช่างดูผ่อนคลายและไร้ซึ่งความทุกข์ร้อนใดๆ ทั้งสิ้นประดุจกำลังนั่งชมงิ้วโรงใหญ่ที่นางเป็นผู้ออกทุนสร้างเองกับมือเรือนร่างอันบอบบางทว่าแผ่รังสีอำมหิตทางการค้าของนางสวมใส่ชุดเสื้อคลุมผ้าไหมสวรรค์สีแดงเพลิงที่ปักลวดลายเหรียญกษาปณ์ด้วยดิ้นทองคำแท้บริสุทธิ์ ทุกย่างก้าวและการขยับตัวของนางทำให้เครื่องประดับหยกและทองคำบนศีรษะส่งเสียงกระทบกันดังกังวานใสประดุจเสียงดนตรีเรียกทรัพย์ นางกางพัดจ

แสงอรุณรุ่งแห่งเช้าวันใหม่สาดส่องลงมากระทบยอดหลังคากระเบื้องเคลือบสีทองของจวนอ๋องเจ็ด ทว่าบรรยากาศภายในลานกว้างหน้าจวนกลับเต็มเปี่ยมไปด้วยความขึงขังและตึงเครียดประดุจสายธนูที่ถูกง้างจนสุดล้า เสียงฝีเท้าของทหารรักษาพระนครนับหมื่นนายที่กำลังตั้งแถวจัดทัพดังกึกก้องกังวานไปทั่วบริเวณ ธงรบสีแดงฉานสลักลวดลายมังกรสี่เล็บโบกสะบัดไปตามสายลมหนาวที่พัดกระหน่ำเบื้องหน้ากองทหารเหล่านั้น ฉินจื่อเสวียน องค์ชายเจ็ดผู้มีใบหน้าหล่อเหลาเหลือกำลังลากและแผ่รังสีความเย็นเยียบประดุจมัจจุราชหน้าตาย กำลังประทับนั่งอยู่บนหลังม้าศึกตัวเขื่องสีดำทมิฬ เขาสวมใส่ชุดเกราะโลหะหนักที่ถูกตีขึ้นจากเหล็กกล้าพันปี สะท้อนแสงอาทิตย์เป็นประกายเงางามและดูน่าสะพรึงกลัว นัยน์ตาสีรัตติกาลของเขาทอดมองออกไปเบื้องหน้าด้วยความมุ่งมั่นและเด็ดเดี่ยว เคียงข้างม้าศึกของเขาคือ ฉวนเฟินหาน กุนซือสมองเพชรที่บัดนี้สละชุดผ้าไหมทรงบัณฑิต หันมาสวมใส่ชุดเกราะอ่อนสีเงินยวงที่ดูทะมัดทะแมง แม้ใบหน้าของกุนซือหนุ่มจะดูอิดโรยจากการอดนอนคำนวณแผนการรบ ทว่าแววตาของเขากลับสุกสกาวและคมกริบประดุจใบมีดโกนที่พร้อมจะเชือดเฉือนกลยุทธ์ของศัตรูให้ขาดสะบ

บรรยากาศภายในจัตุรัสชิงหลงแห่งเมืองหลวงแคว้นเยี่ยนในยามนี้ อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความมั่งคั่งและกิเลสตัณหาที่พุ่งทะยานจนถึงขีดสุด หลังจากที่งานแสดงสินค้าสะท้านปฐพีของไป๋ลี่ถิงได้เปิดฉากขึ้น บรรดาเศรษฐี คหบดี และขุนนางชั้นผู้ใหญ่ต่างก็แห่แหนกันเข้ามามุงดูสินค้าพรีเมียมจากแคว้นต้าจงด้วยดวงตาที่เบิกกว้างจนแทบจะถลนออกจากเบ้า นัยน์ตาของพวกเขาแต่ละคนทอประกายระยิบระยับประดุจเห็นภูเขาทองคำตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้าบริเวณโซนจัดแสดงผ้าไหมทอพิเศษลายมังกรกลืนเมฆา เถ้าแก่หลิน หัวหน้าสมาคมพ่อค้าผู้ร่ำรวยและมีอิทธิพลที่สุดในแคว้นเยี่ยน กำลังยืนลูบคลำผืนผ้าไหมสีเหลือบทองด้วยมืออันอวบอูมที่สั่นสะท้าน ผิวสัมผัสของผ้าไหมนั้นเนียนนุ่มและเบาบางประดุจปุยเมฆบนสรวงสวรรค์ มันเย็นสบายและลื่นไหลไปตามง่ามนิ้วจนเถ้าแก่หลินต้องลอบกลืนน้ำลายก้อนใหญ่ลงคอ เขามองข้ามไปที่ชั้นวางเครื่องเคลือบดินเผาลายครามที่บางเฉียบจนแสงเทียนสามารถส่องทะลุได้ และสูดดมกลิ่นหอมของเครื่องหอมกำยานดอกกุหลาบพันปีที่ลอยอบอวลอยู่รอบตัว สมองอันเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมพ่อค้าของเขาคำนวณผลกำไรอย่างบ้าคลั่ง"หากข้าสามารถเหมาซื้อสินค้

บรรยากาศภายในกระโจมวีไอพีที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้อย่างหรูหราฟู่ฟ่ากลางจัตุรัสชิงหลงแห่งเมืองหลวงแคว้นเยี่ยนในยามนี้ อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความโลภโมโทสันที่กำลังพุ่งทะยานจนถึงขีดสุด หมึกสีดำขลับที่เพิ่งจะถูกจรดปลายพู่กันประทับลายเซ็นและตราหยกประจำตระกูลของบรรดาจิ้งจอกเฒ่าแห่งสมาคมพ่อค้าแคว้นเยี่ยนลงบนสัญญาสัมปทานผูกขาดสิบปียังไม่ทันจะแห้งสนิทดี รอยยิ้มแสยะที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความละโมบและจินตนาการถึงภูเขาทองคำก็เบ่งบานอยู่บนใบหน้าอันอวบอูมของเถ้าแก่หลินและพรรคพวก พวกเขากำลังฝันหวานถึงอนาคตที่จะได้นั่งกระดิกปลายเท้านับผลกำไรมหาศาลจากการผูกขาดสินค้าพรีเมียมของแคว้นต้าจงแต่เพียงผู้เดียว โดยหารู้ไม่ว่าพวกเขากำลังก้าวเท้าตกลงไปในหลุมพรางขนาดมหึมาที่ยอดเซลส์มือทองทะลวงจักรวาลได้ขุดล่อเอาไว้ไป๋ลี่ถิง ประธานบริษัทบุปผาสวรรค์โอสถผู้มีจิตวิญญาณหน้าหนาทะลุชั้นบรรยากาศโลก ประทับนั่งไขว่ห้างอยู่ฝั่งตรงข้ามโต๊ะไม้หอม นางกางพัดจีบผ้าไหมลายดอกกุหลาบออกโบกสะบัดเบาๆ นัยน์ตากลมโตของนางทอประกายความเบิกบานใจขั้นสูงสุดเมื่อนึกถึงเงินสดจำนวนสิบล้านตำลึงทองที่กำลังจะถูกขนย้ายมาประเคนให้ถึงหน้ากระโจม ทว่า

บรรยากาศภายในห้องโถงใหญ่แห่งสมาคมพ่อค้าทองคำของแคว้นจ้าวในยามนี้ กำลังเดือดพล่านและร้อนระอุทะลุขีดจำกัดประดุจน้ำกะทิที่กำลังเดือดปุดๆ อยู่ในหม้อทองเหลือง เสียงตะโกนเสนอตัวเลขการประมูลสัมปทานการค้าดังกึกก้องกังวานสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทั้งอาคาร บรรดาหัวหน้าสมาคมพ่อค้าและมหาเศรษฐีแห่งแคว้นจ้าวผู้มีร่างกายกำยำและสวมใส่เครื่องประดับทองคำเส้นโตเท่าโซ่ล่ามสุนัข ต่างพากันหน้าแดงก่ำ เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนเต้นตุบๆ พวกเขากระโดดโลดเต้น ชี้หน้าด่าทอกันเอง และเกทับบลัฟแหลกเรื่องตัวเลขเงินจ่ายล่วงหน้าอย่างบ้าคลั่งไร้สติสัมปชัญญะ"สามสิบล้านตำลึงทอง ข้าให้สามสิบล้านตำลึงทอง ใครกล้าให้มากกว่านี้ข้าจะเอาขวานจามหน้ามัน""ถุย เงินแค่นั้นจะไปพอซื้อเสื้อผ้าให้พระชายาเจ็ดได้อย่างไร ข้าให้สี่สิบล้านตำลึงทอง พร้อมกับคฤหาสน์ตากอากาศริมทะเลสาบอีกสามหลัง แคว้นเยี่ยนมันต้องกระอักเลือดตายเมื่อรู้ว่าพวกเราได้สัมปทานนี้ไปครอง"การแข่งขันแย่งชิงสัมปทานผูกขาดสินค้าพรีเมียมจากแคว้นต้าจงกำลังเข้าทางยอดเซลส์มือทองทะลวงจักรวาลอย่างสมบูรณ์แบบ ไป๋ลี่ถิง ประธานบริษัทบุปผาสวรรค์โอสถ นั่งประทับอยู่บนเก