Todos los capítulos de คุณหนูสามจวนโหว ขายอะไรก็ SOLD OUT!!: Capítulo 301 - Capítulo 310

ฝุ่นควันสีน้ำตาลขุ่นมัวลอยคลุ้งม้วนตัวบดบังแสงอาทิตย์ยามกลางวันจนท้องฟ้าที่เคยสว่างไสวแปรเปลี่ยนเป็นสีหม่นหมอง เสียงล้อเกวียนไม้เนื้อแข็งนับพันคันบดขยี้ลงบนพื้นผืนดินอันแห้งแล้งดังกึกก้องกังวานสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทั้งหุบเขาประดุจเกิดแผ่นดินไหวขนาดมหึมา ขบวนคาราวานที่ยาวเหยียดจนสุดลูกหูลูกตา ปลายสุดของขบวนทอดยาวข้ามพรมแดนแคว้นจ้าวและแคว้นเยี่ยน มุ่งหน้าพุ่งทะยานลงใต้กลับสู่แคว้นต้าจงด้วยความเร็วสูงสุดเท่าที่สิ่งมีชีวิตสายพันธุ์เหงื่อโลหิตจะสามารถควบตะบึงได้ม้าศึกชั้นเลิศนับหมื่นตัวที่เพิ่งจะถูกปล้น... เอ้ย ถูกกว้านซื้อมาด้วยราคาทุนจากกลุ่มพันธมิตรการค้าหน้าเลือด กำลังพ่นลมหายใจฟืดฟาดออกมาเป็นไอขาว พวกมันถูกเฆี่ยนตีด้วยเสียงตะโกนปลุกใจสไตล์พนักงานขายตรงของบรรดาลูกข่ายดาวน์ไลน์แห่งบริษัทบุปผาสวรรค์โอสถ ที่บัดนี้เปลี่ยนโหมดจากนักเจรจามาเป็นสารถีบ้าพลัง บนเกวียนทุกเล่มอัดแน่นไปด้วยกระสอบข้าวสารหอมมะลิของแท้ที่ปราศจากการยัดไส้ทราย เนื้อสัตว์ตากแห้ง ยาสมานแผล และดาบเหล็กกล้าที่ส่องประกายวาววับ น้ำหนักมหาศาลของเสบียงและอาวุธทำให้ล้อรถม้าฝังลึกลงไปในดิน ทว่าไม่มีผู้ใดคิดจะลดความเร

ณ ดินแดนชายแดนอันแสนจะห่างไกลความเจริญและทุรกันดารที่สุดในแคว้นต้าจง สถานที่ซึ่งถูกขนานนามว่าเป็นขุมนรกบนดินสำหรับนักโทษอุกฉกรรจ์และผู้กระทำความผิดร้ายแรงต่อราชสำนัก แสงแดดยามบ่ายที่สาดส่องลงมานั้นร้อนระอุและแผดเผาประดุจเปลวเพลิงจากเตาหลอมเหล็ก อากาศแห้งแล้งจนทำให้ลำคอแห้งผากและริมฝีปากแตกเป็นขุย ฝุ่นทรายสีแดงขุ่นมัวลอยตลบอบอวลอยู่ทุกอณูพื้นที่ ผสมปนเปไปกับกลิ่นเหงื่อไคลและกลิ่นความสิ้นหวังของบรรดากรรมกรที่กำลังก้มหน้าก้มตาทำงานหนักเยี่ยงทาสเดรัจฉานท่ามกลางเสียงสกัดหินที่ดังกึกก้องและเสียงแส้หวายที่แหวกอากาศลงมากระทบแผ่นหลังของผู้ที่ทำงานล่าช้า ปรากฏร่างของบุรุษสองคนที่สภาพดูไม่จืดและน่าสมเพชเวทนายิ่งกว่าขอทานริมถนนเสียอีก องค์ชายสี่และองค์ชายหก อดีตเชื้อพระวงศ์ผู้เคยเสวยสุขอยู่บนกองเงินกองทอง เคยสวมใส่เสื้อผ้าไหมทอพิเศษและอาบน้ำแร่แช่น้ำนม บัดนี้กลับถูกเนรเทศให้มาเป็นกรรมกรแบกหินและขุดดินด้วยสภาพที่บัดซบที่สุดในชีวิตองค์ชายสี่ผู้เคยมีใบหน้าหล่อเหลาและหยิ่งยโส บัดนี้ใบหน้าของเขาดำคล้ำและเต็มไปด้วยคราบเขม่าควัน เส้นผมที่เคยเกล้ามวยอย่างวิจิตรบรรจงถูกตัดสั้นแหว่งๆ และเ

บรรยากาศภายในเต็นท์ซอมซ่ออันแสนจะคับแคบและเต็มไปด้วยกลิ่นเหม็นอับของอดีตองค์ชายหกในยามนี้ กำลังก้าวเข้าสู่จุดวิกฤตแห่งความวินาศสันตะโรที่บ้าบอคอแตกที่สุดในประวัติศาสตร์การลอบสังหารของราชวงศ์ หลังจากที่องค์ชายสี่ผู้โง่เขลาและหิวโหยได้กระดกจอกสุราที่เจือจางด้วยน้ำเปล่าผสมยาพิษ "วิญญาณหลุดลอย" เข้าไปจนหมดเกลี้ยงจอก องค์ชายหกก็เบิกตากว้างและฉีกยิ้มแสยะ รอคอยให้พี่ชายร่วมสายเลือดค่อยๆ หลับตาลงและสิ้นลมหายใจไปอย่างสงบตามคำโฆษณาชวนเชื่อของอาโก่วบ่าวรับใช้คนสนิทที่ไปซื้อยาพิษมาจากตลาดมืดทว่าความจริงกลับตอกหน้าองค์ชายหกเข้าอย่างจังประดุจถูกฝ่ามืออรหันต์ฟาดเข้าที่กลางกบาล ยาพิษไร้สีไร้กลิ่นที่ควรจะทำให้หัวใจหยุดเต้นอย่างสงบเสงี่ยมนั้น กลับไม่ได้ออกฤทธิ์ตามที่ระบุไว้ในสลากสินค้าเลยแม้แต่น้อย"อั้ก... เอื้อก..."องค์ชายสี่ที่กำลังเอื้อมมือไปหยิบกิ้งก่าย่าง พลันเบิกตากว้างจนแทบจะถลนออกจากเบ้า เส้นเลือดดำที่ขมับและลำคอปูดโปนเต้นตุบๆ อย่างน่าสะพรึงกลัว มือทั้งสองข้างของเขายกขึ้นมากุมลำคอของตนเองอย่างรุนแรงประดุจกำลังถูกมือที่มองไม่เห็นบีบรัด ร่างกายที่ผอมโซกระตุกเกร็งอย่างบ้า

บรรยากาศภายในค่ายทหารแนวหน้าของกองทัพรักษาพระนครภายใต้การบัญชาการขององค์ชายเจ็ดในยามค่ำคืนนี้ ช่างแตกต่างจากภาพความอดอยากหิวโหยเมื่อไม่กี่วันก่อนราวกับเป็นการพลิกแผ่นดินจากขุมนรกชั้นที่สิบแปดขึ้นมาสู่สรวงสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ กลิ่นหอมหวนชวนฝันของข้าวสารหอมมะลิเม็ดอวบอ้วนที่ถูกหุงจนสุกกำลังดี ผสมปนเปไปกับกลิ่นไขมันหมูป่าตากแห้งที่ถูกย่างบนเตาไฟจนหยดติ๋งๆ ยังคงลอยตลบอบอวลอยู่ในมวลอากาศ ทหารนับหมื่นนายที่เพิ่งจะสวาปามเสบียงอาหารระดับพรีเมียมเข้าไปจนกระเพาะแทบจะคราก ต่างพากันนอนแผ่หลาอยู่ตามจุดต่างๆ ภายในค่าย มือข้างหนึ่งลูบคลำหน้าท้องที่นูนป่องออกมาประดุจสตรีมีครรภ์อ่อนๆ มืออีกข้างใช้ไม้จิ้มฟันแคะเศษเนื้อที่ติดอยู่ตามซอกฟันด้วยความเบิกบานใจขั้นสูงสุด พลังงานแคลอรี่ที่พุ่งทะยานเข้าสู่กระแสเลือดทำให้ใบหน้าของพวกเขาแดงเปล่งปลั่งและมีเรี่ยวแรงเหลือเฟือจนอยากจะลุกขึ้นมาวิ่งรอบค่ายสักสิบรอบภายในเต็นท์บัญชาการหลักที่ถูกตกแต่งอย่างเรียบง่ายทว่าเต็มเปี่ยมไปด้วยความอบอุ่น ฉินจื่อเสวียน องค์ชายเจ็ดผู้มีใบหน้าหล่อเหลาเหลือกำลังลากและแผ่รังสีความเย็นเยียบประดุจมัจจุราชหน้าตาย กำลังประทับนั่งอย

บรรยากาศภายในเต็นท์บัญชาการหลักของกองทัพกบฏที่เคยโอ่อ่าและเต็มเปี่ยมไปด้วยบารมีจอมปลอม บัดนี้กลับกลายเป็นลานประหารขนาดย่อมที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความพ่ายแพ้และความขี้ขลาดตาขาว ปลายดาบเหล็กกล้าชั้นเลิศของฉินจื่อเสวียนหรือองค์ชายเจ็ด ผู้มีใบหน้าหล่อเหลาเหลือกำลังลากและแผ่รังสีมัจจุราช กำลังจ่อติดอยู่ที่คอหอยขององค์ชายสามผู้เป็นพี่ชายต่างมารดา ความเย็นเยียบของเนื้อเหล็กที่สัมผัสกับผิวหนังบริเวณลูกกระเดือก ทำเอาองค์ชายสามถึงกับเหงื่อแตกพลั่ก ร่างกายอันอวบอ้วนที่เคยสวมชุดเกราะอย่างสง่างาม บัดนี้สั่นสะท้านเป็นเจ้าเข้าประดุจลูกนกเปียกฝนที่กำลังจะถูกนำไปต้มยำทำแกงทว่าในห้วงวินาทีที่ความเป็นและความตายแขวนอยู่บนเส้นด้าย สัญชาตญาณการเอาตัวรอดของคนหน้าด้านและคนขี้แพ้ก็ทำงานด้วยประสิทธิภาพสูงสุดอย่างที่ไม่มีผู้ใดคาดคิด องค์ชายสามรู้ดีว่าหากตนเองยังคงนั่งคุกเข่าตัวสั่นเป็นลูกนกอยู่เช่นนี้ หัวของเขาจะต้องหลุดออกจากบ่าไปเป็นของกำนัลให้แก่นังมารร้ายไป๋ลี่ถิงอย่างแน่นอน สมองอันเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมสกปรกของเขาประมวลผลอย่างรวดเร็ว เขาตัดสินใจงัดเอาสุดยอดคัมภีร์วิชาการหลบหนีที่สืบทอดกันมาเฉพา