All Chapters of คุณหนูสามจวนโหว ขายอะไรก็ SOLD OUT!!: Chapter 321 - Chapter 330

ท้องฟ้าเหนือแคว้นต้าจงในยามเช้าตรู่ถูกฉาบทาด้วยแสงสีทองอร่ามเรืองรองประดุจสวรรค์จงใจเปิดไฟสปอตไลต์เพื่อเฉลิมฉลองให้แก่งานอีเวนต์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ชาติพันธุ์ พระราชพิธีบรมราชาภิเษกที่ถูกจัดเตรียมขึ้นอย่างเร่งด่วนทว่ากลับอลังการงานสร้างจนแทบจะทำให้งบประมาณแผ่นดินต้องร้องขอชีวิต ทว่าในเมื่อผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการคือสตรีผู้ร่ำรวยที่สุดในสามโลก งานปฐมฤกษ์นี้จึงเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความมั่งคั่งที่กระแทกตาจนผู้เข้าร่วมงานแทบจะตาบอด พรมสีแดงสดที่ปูทอดยาวตั้งแต่ประตูวังหลวงไปจนถึงบันไดหินอ่อนหน้าท้องพระโรง หาใช่พรมขนแกะธรรมดาดาดๆ ทว่ามันคือผ้าไหมเนื้อละเอียดจากโรงงานทอผ้าบุปผาสวรรค์โอสถในเครือธุรกิจบุปผาสวรรค์โอสถที่ถูกนำมาเย็บต่อกันด้วยดิ้นทองคำบริสุทธิ์ ขุนนางมหามาตย์นับพันชีวิตที่ยืนเรียงแถวหน้ากระดานอยู่สองข้างทางต่างพากันสวมใส่ชุดขุนนางตัวใหม่เอี่ยมที่สั่งตัดพิเศษจากเครือธุรกิจบุปผาสวรรค์โอสถกรุ๊ปเช่นเดียวกัน กลิ่นน้ำอบน้ำปรุงและเครื่องหอมกำยานที่ลอยตลบอบอวลอยู่ในมวลอากาศก็ล้วนเป็นสินค้าพรีเมียมจากกิจการเครื่องหอมบุปผาสวรรค์โอสถทั้งสิ้น ช่างเป็นการผูกขาดทางการค้าที่

บรรยากาศ ณ ลานกว้างหน้ากระดานประกาศผลสอบขุนนางระดับภูมิภาคในยามเช้าตรู่นั้น เต็มเปี่ยมไปด้วยความตึงเครียดอันแสนจะบีบคั้นหัวใจจนมวลอากาศแทบจะจับตัวแข็งเป็นก้อนหิน บรรดาบัณฑิตหนุ่มจากทั่วทุกสารทิศที่สวมใส่ชุดผ้าฝ้ายสีขาวสะอาดตา ต่างพากันมายืนเบียดเสียดยัดเยียดกันประดุจฝูงปลากระป๋องที่รอวันเปิดฝา กลิ่นเหงื่อไคลแห่งความวิตกกังวลผสมปนเปไปกับกลิ่นน้ำหมึกที่ยังไม่แห้งสนิทลอยคลุ้งไปทั่วบริเวณ ทุกสายตาต่างจ้องเขม็งไปยังแผ่นกระดาษสีแดงสดแผ่นใหญ่ยักษ์ที่ถูกนำมาปิดทับลงบนบอร์ดไม้กระดานด้วยความหวังอันริบหรี่ว่าจะมีชื่อของตนเองสลักอยู่บนนั้นเพื่อพลิกชะตาชีวิตจากสามัญชนก้าวขึ้นสู่ทำเนียบขุนนางทว่าเมื่อเจ้าหน้าที่ราชสำนักดึงผ้าคลุมกระดานออก เผยให้เห็นรายชื่อผู้ที่ทำคะแนนสอบข้อเขียนได้สูงสุดเป็นอันดับหนึ่ง หรือที่เรียกกันว่า "เจี่ยหยวน" เสียงฮือฮาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงระคนความงุนงงสับสนก็ระเบิดกึกก้องขึ้นมาประดุจผึ้งแตกรัง บรรดาบัณฑิตลูกผู้ดีมีตระกูลที่เคยหยิ่งยโสโอหังและมั่นใจในความรู้ของตนเอง ต่างพากันอ้าปากค้างจนขากรรไกรแทบจะร่วงหล่นลงไปกองกับพื้น นัยน์ตาของพวกเขาเบิกกว้างจนเส้นเลือดฝอย

ตำหนักฉือหนิงอันกว้างใหญ่ไพศาลและโอ่อ่าตระการตาที่ควรจะเงียบสงบในยามวิกาล บัดนี้กลับมีสภาพไม่ต่างจากสมรภูมิรบขนาดย่อมที่เพิ่งจะถูกพายุทอร์นาโดพัดถล่มอย่างบ้าคลั่ง เสียงข้าวของเครื่องใช้ที่ทำจากกระเบื้องเคลือบราคาแพงหูฉี่ถูกเขวี้ยงปาลงบนพื้นหินอ่อนดังเพล้งแพล้งอย่างต่อเนื่องประดุจวงดนตรีมโหรีแห่งความพินาศ ซุนไทเฮา พระพันปีหลวงผู้มีใบหน้าอวบอิ่มที่บัดนี้แดงก่ำประดุจลูกตำลึงสุกที่ใกล้จะเน่าคาต้น กำลังยืนหอบหายใจแฮ่กๆ อยู่กลางห้องโถง พระอุระของพระนางกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงตามจังหวะความโกรธาที่พุ่งทะยานจนทะลุปรอท เส้นผมที่เคยถูกเกล้ามวยเอาไว้อย่างประณีตบรรจงหลุดลุ่ยชี้ฟูไปคนละทิศคนละทางประดุจสตรีเสียสติความอับอายขายหน้าจากการถูกจ้วงหยวนหน้าตายอย่างฉวนเฟินหานหักหน้ากลางงานเลี้ยงฉลองยังคงตามมาหลอกหลอนและสุมไฟแค้นอยู่ในอก การที่บัณฑิตหนุ่มผู้นั้นกล้าปฏิเสธพระราชทานสมรสของนางต่อหน้าธารกำนัลนับพันชีวิต ถือเป็นการตบหน้ามารดาของแผ่นดินด้วยรองเท้าเกี๊ยะเปื้อนโคลนอย่างรุนแรงที่สุด ทว่าสิ่งที่ทำให้ซุนไทเฮาแทบจะกระอักเลือดออกมาเป็นสายระทวย ไม่ใช่เพียงแค่การถูกปฏิเสธ ทว่ามันคือเหตุผลอันแส

บรรยากาศภายในห้องทรงอักษรของฮ่องเต้แห่งแคว้นต้าจงในยามสายของวันนั้น ช่างมืดมนและอัดแน่นไปด้วยมวลความเครียดที่หนักอึ้งเสียจนกระถางกำยานทองเหลืองที่ตั้งอยู่มุมห้องแทบจะปริแตก กลิ่นหอมของไม้จันทน์ที่ควรจะช่วยผ่อนคลายโสตประสาท บัดนี้กลับถูกกลบเกลื่อนด้วยกลิ่นอายแห่งความคุกรุ่นและรังสีอำมหิตที่แผ่กระจายออกมาจากเรือนร่างอันสูงใหญ่ของบุรุษผู้ประทับอยู่หลังโต๊ะไม้ทรงงาน ฉินจื่อเสวียน ฮ่องเต้หนุ่มผู้มีใบหน้าหล่อเหลาเหลือกำลังลากและเพิ่งจะผ่านพ้นพระราชพิธีบรมราชาภิเษกมาหมาดๆ กำลังประทับนั่งหลังค่อมเล็กน้อย พระวรกายอันกำยำเกร็งแน่นไปทุกสัดส่วน นัยน์ตาสีรัตติกาลที่เคยมักจะทอประกายความเยือกเย็นและเด็ดขาด บัดนี้เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยสีแดงก่ำจากการอดหลับอดนอนและต้องทนเผชิญหน้ากับความงี่เง่าของบรรดาขุนนางเฒ่าในท้องพระโรงบนโต๊ะไม้จันทน์หอมตัวใหญ่เบื้องหน้าพระพักตร์ ไม่ได้มีเพียงพู่กันและแท่นฝนหมึก ทว่ามันถูกสุมทับไปด้วยกองภูเขาม้วนฎีกาสีเหลืองทองที่ถูกจัดเรียงเอาไว้สูงตระหง่านประดุจเจดีย์ที่ใกล้จะพังแหล่มิพังแหล่ ฎีกาทุกม้วนล้วนถูกเขียนขึ้นด้วยถ้อยคำที่สละสลวยทว่าแฝงไปด้วยคมมีดแห่งการแบล็กเม

แสงแดดยามเช้าตรู่สาดส่องทะลุผ่านม่านหน้าต่างกระดาษสาเคลือบน้ำมันชั้นเลิศของตำหนักคุนหนิง บังเกิดเป็นลำแสงสีทองอ่อนจางที่ทาบทับลงบนพื้นไม้กระดานขัดเงาจนสะท้อนภาพวับวาว บรรยากาศภายในตำหนักอันเป็นศูนย์กลางแห่งอำนาจของฝ่ายในและศูนย์บัญชาการหลักของเครือธุรกิจบุปผาสวรรค์โอสถกรุ๊ปนั้น ช่างเงียบสงบและเต็มเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายของการทำงานอย่างขะมักเขม้น แตกต่างจากตำหนักของฮองเฮาในยุคอดีตที่มักจะอบอวลไปด้วยกลิ่นธูปหอมและการสวดมนต์ภาวนา ไป๋ลี่ถิง ยอดคหบดีหญิงผู้ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารวังหลัง กำลังประทับนั่งหลังตรงแหน่วอยู่บนเก้าอี้ไม้สักทองคำบุเบาะนุ่ม พระนางสวมใส่ชุดฉลองพระองค์ผ้าไหมสีแดงเพลิงที่เรียบหรูทว่าตัดเย็บอย่างประณีตด้วยฝีมือช่างชั้นครูจากโรงงานทอผ้าบุปผาสวรรค์โอสถ นัยน์ตากลมโตที่สวมทับด้วยแว่นตาสแกนเกรดกรอบทองคำกำลังกวาดมองตัวเลขกำไรขาดทุนในสมุดบัญชีอย่างรวดเร็วประดุจเครื่องจักรคำนวณเงินตามธรรมเนียมปฏิบัติอันเก่าแก่และคร่ำครึของราชสำนักต้าจง รุ่งเช้าของวันแรกหลังจากที่มีการแต่งตั้งพระสนมองค์ใหม่ พระสนมผู้นั้นจะต้องตื่นตั้งแต่ไก่โห่เพื่อมาชุมนุมและถวายพระพรฮองเฮาผู้