Semua Bab คุณหนูสามจวนโหว ขายอะไรก็ SOLD OUT!!: Bab 391 - Bab 400

ท่ามกลางบรรยากาศความเงียบสงบที่ดูผิดวิสัยภายในวังหลัง ซึ่งบัดนี้เหล่าพนักงาน... เอ๊ย! เหล่านางสนมและนางกำนัลต่างก้มหน้าก้มตาทำงานงกๆ ประหนึ่งกลัวว่าหากหยุดพักสักวินาที แว่นตาเลเซอร์ของฮองเฮาจะยิงแสงออกมาตัดหัวทิ้ง ข่าวคราวการ "เช็คบิล" ครั้งยิ่งใหญ่ที่ตำหนักเย็นก็ได้ลอยล่องไปตามสายลมฤดูร้อนที่อบอ้าว มันพัดผ่านกำแพงสูงตระหง่านและประตูสีแดงฉานมุ่งหน้าตรงไปยัง ตำหนักฉือหนิง สถานที่ประทับของสตรีที่ทรงอิทธิพลที่สุดในเชิงลำดับขั้น แต่กลับถูกเมินในเชิงการบริหารจัดการ นั่นคือ ซุนไทเฮา ผู้เป็นเสาหลักต้นสุดท้ายของตระกูลซุนที่กำลังสั่นคลอนอย่างหนักภายในตำหนักฉือหนิงที่อวลไปด้วยกลิ่นธูปไม้จันทน์หอมฟุ้ง แต่กลับให้ความรู้สึกกดดันอย่างประหลาด ซุนไทเฮาในฉลองพระองค์ผ้าไหมสีทองปักลวดลายหงส์เหินเวหาประทับนั่งอยู่บนบัลลังก์ไม้ชิงชัน มือข้างหนึ่งถือลูกประคำมรกตที่พยายามหมุนวนเพื่อสงบจิตใจ ทว่าคิ้วที่ตกแต่งอย่างประณีตกลับกระตุกเป็นจังหวะประหนึ่งจังหวะเพลงแร็พ เมื่อนางกำนัลคนสนิทนามว่า อาฟาน คลานเข่าเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือดประดุจคนเห็นผีกลางวันแสกๆ"กราบ... กราบทูลไทเฮา... เรื่องพระสนมซูเฟย

แสงอาทิตย์ยามเช้าที่สาดส่องลงมากระทบหลังคากระเบื้องเคลือบสีเหลืองทองของพระราชวังต้องห้ามในวันนี้ ดูจะส่องประกายวิบวับเป็นรูปสัญลักษณ์สกุลเงินหยวนในสายตาของ ไป๋ลี่ถิง ฮองเฮาผู้ดำรงตำแหน่งประธานกรรมการบริหารสูงสุดแห่งบุปผาสวรรค์โอสถกรุ๊ป พระนางประทับยืนอยู่บนระเบียงสูงหินอ่อน มือเรียวบางข้างหนึ่งถือกล้องส่องทางไกลที่ประดิษฐ์ขึ้นใหม่จากเลนส์แกะสลักอย่างดี ส่วนอีกข้างหนึ่งถือสมุดจดบันทึกเล่มหนาที่หน้าปกเขียนว่า "แผนยุทธศาสตร์เพิ่มผลกำไรไตรมาสที่ 1"ไป๋ลี่ถิงกวาดสายตามองไปทั่วอาณาบริเวณวังหลังที่กว้างขวาง พระนางเห็นเหล่าสนมนางในนับร้อยนับพันชีวิตที่เดินเยื้องย่างไปมา บ้างก็นั่งถอนหายใจทิ้งที่ศาลาริมน้ำ บ้างก็นั่งร้อยมาลัยฆ่าเวลา หรือบ้างก็แอบหลบมุมนั่งสัปหงกอยู่หลังต้นโบตั๋น ภาพเหล่านี้ทำให้เลือดนักบริหารในกายของพระนางเดือดพล่านประดุจน้ำในหม้อต้มยาบอระเพ็ด"สูญเสีย... นี่มันคือการสูญเสียทรัพยากรบุคคลที่รุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ!" ไป๋ลี่ถิงพึมพำด้วยน้ำเสียงที่สั่นสะเทือนไปด้วยความเสียดาย"ดูพนักงานพวกนั้นสิไคเซอร์ มีมือมีเท้า มีสมองที่ใช้คิดแผนริษยาได้ซับซ้

สายลมยามเช้าที่พัดผ่านโถงท้องพระโรงใหญ่ในวันนี้ดูจะหอบเอาความกดดันมหาศาลมาด้วย บรรดาขุนนางเฒ่าชะตาขาดทั้งหลายต่างยืนเรียงแถวกันหน้าซีดเซียวพลางลอบสบตากันไปมา มือที่เหี่ยวย่นกำไม้เท้าและป้ายชื่อตำแหน่งไว้แน่นจนสั่นระริก ทุกคนต่างได้รับสัญญาณเตือนว่าวันนี้จักรพรรดิ ฉินจื่อเสวียน ผู้ซึ่งบัดนี้กลายเป็นติ่งเบอร์หนึ่งของฮองเฮาไปเสียแล้ว มีเรื่องสำคัญระดับสั่นสะเทือนปฐพีจะประกาศให้ทราบบนบัลลังก์มังกรอันสูงตระหง่าน ฉินจื่อเสวียนประทับนั่งในท่าทางที่ดูเคร่งขรึมทว่าแววตากลับเปล่งประกายความคลั่งรักออกมาอย่างปิดไม่มิด พระองค์ทรงสวมชุดมังกรเต็มยศที่ดูเนี้ยบกริบ (เพราะไป๋ลี่ถิงเพิ่งจะส่งไปซักแห้งด้วยน้ำยาถนอมผ้าสูตรพิเศษของบริษัทมาเมื่อวาน) ข้างวรกายของพระองค์ไม่ได้มีข้าราชบริพารคอยพัดวีเหมือนเก่า แต่มี ไป๋ลี่ถิง ในชุดหงส์เพลิงสีแดงเพลิงประทับนั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงานบุนวมอย่างดีที่สั่งทำมาเป็นพิเศษ พระนางกำลังก้มหน้าก้มตาจิ้มเครื่องคิดเลขไม้แกะสลักอย่างขะมักเขม้น ไม่สนใจสายตาขุนนางแม้แต่นิดเดียว"พวกเจ้าทั้งหลาย!" ฉินจื่อเสวียนแผดสุรเสียงกึกก้องจนโคมไฟระย้าบนเพดานสั่นกังวาน"ข

ภายใต้ท้องฟ้าสีครามสดใสปราศจากเมฆหมอกของเมืองหลวงแคว้นต้าจง บรรยากาศในยามเช้าตรู่วันนี้ดูจะอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกโบตั๋นสายพันธุ์หายากที่ถูกสั่งนำเข้ามาประดับประดาทั่วทุกมุมถนน กลิ่นหอมนั้นลอยละล่องผสมผสานไปกับเสียงรัวกลองหนังวัวขนาดมหึมาที่ถูกตีจนสะเทือนเลื่อนลั่นดังกึกก้องไปถึงสรวงสวรรค์ชั้นฟ้า ทว่าสิ่งที่ทำให้ประชาราษฎรทั่วทั้งเมืองหลวงต้องตื่นตะลึงจนตาค้าง หาใช่เสียงดนตรีมงคลที่บรรเลงอย่างเอาเป็นเอาตายไม่ แต่เป็นภาพของกองทัพข้าราชบริพาร ขันที และนางกำนัลนับพันชีวิต ที่กำลังวิ่งวุ่นจัดการเตรียมงานมงคลสมรสที่ยิ่งใหญ่และผลาญงบประมาณแผ่นดินมากที่สุดในรอบศตวรรษ มันคืองานวิวาห์ที่ถูกจัดขึ้นเพื่อประกาศศักดาและตอกย้ำสัจธรรมที่ว่า การเป็นสตรีที่ฮองเฮาทรงโปรดปรานนั้น จะมีกินมีใช้ มีหน้ามีตา ไปยันชาติหน้าตอนบ่ายๆ อย่างแท้จริงณ ห้องโถงกลางของตำหนักคุนหนิงอันโอ่อ่าตระการตา ฮ่องเต้ฉินจื่อเสวียน โอรสสวรรค์ผู้ซึ่งบัดนี้ได้สลัดภาพลักษณ์มังกรหนุ่มผู้เคร่งขรึมและน่าเกรงขามทิ้งไปจนไม่เหลือซาก พระองค์ทรงประทับยืนอยู่กลางห้องด้วยท่าทีเบิกบานพระทัย ทรงสวมฉลองพระองค์ชุดลำลองที่ตัดเย็บจากผ้าไห

สายลมยามเย็นพัดหอบเอาความสดชื่นและกลิ่นอายของประทัดที่เพิ่งจะมอดดับไปมาทักทาย ไป๋ลี่ถิง ฮองเฮาผู้ดำรงตำแหน่งประธานกรรมการบริหารสูงสุดแห่งเครือบุปผาสวรรค์โอสถกรุ๊ป พระนางประทับยืนอยู่บนระเบียงสูงของหอสังเกตการณ์ทิศตะวันออก มือเรียวบางข้างหนึ่งถือแก้วน้ำสมุนไพรสกัดเย็นที่สั่งทำพิเศษส่วนอีกข้างหนึ่งวางทาบบนราวหินอ่อนที่สลักลวดลายหงส์เหินเวหาอย่างงดงาม นัยน์ตาคมกริบภายใต้เลนส์แว่นตากรอบทองทอดพระเนตรลงไปยังลานกว้างด้านล่างที่บัดนี้เต็มไปด้วยแสงไฟสีส้มรำไรจากโคมไฟนับหมื่นดวงเบื้องล่างนั้น พี่หญิงใหญ่ไป๋ลี่ซู ถูกส่งตัวเข้าสู่เรือนหออย่างสง่างาม ไป๋ลี่ถิงมองเห็นแผ่นหลังของอัครเสนาบดี ฉวนเฟินหาน ที่ควบม้านำหน้าด้วยท่าทางที่ดูภาคภูมิใจสลับกับความเขินอายเมื่อถูกชาวเมืองแซวเป็นระยะ พระนางมองเห็นรอยยิ้มของพี่สาวที่ผุดพรายออกมาภายใต้ผ้าคลุมหน้าสีแดงโปร่งแสง รอยยิ้มที่ไม่ได้เกิดจากความมั่งคั่งของสินเดิมที่นางเปย์ให้ แต่เป็นรอยยิ้มของสตรีที่ได้รับอิสรภาพทางใจและความรักที่แท้จริงกลับคืนมา"จบไปอีกหนึ่งโปรเจกต์ใหญ่..." ไป๋ลี่ถิงพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงที่อิ่มเอมใจอย่างที่สุด ความรู้ส