All Chapters of คุณหนูสามจวนโหว ขายอะไรก็ SOLD OUT!!: Chapter 401 - Chapter 410

แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงบนหลังคากระเบื้องเคลือบสีทองของพระราชวังแคว้นต้าจง สะท้อนความรุ่งเรืองที่ขยายตัวยิ่งกว่าฟองสบู่ในยุคดอตคอม บรรยากาศภายในกำแพงวังหลวงช่วงนี้ หากจะนิยามสั้นๆ ก็คงเป็นคำว่าสวรรค์ของนักลงทุนภายใต้การนำของ ฮ่องเต้ฉินจื่อเสวียน ผู้เปลี่ยนจากกษัตริย์นักรบมาเป็นกษัตริย์นักสนับสนุนเมีย และฮองเฮาไป๋ลี่ถิง ซีอีโอสาวผู้กุมบังเหียนเศรษฐกิจทุกหย่อมหญ้า แคว้นต้าจงในรัชสมัยนี้เจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุด ถนนหนทางสะอาดเอี่ยม ประชาชนมีเงินเต็มกระเป๋า และขุนนางทุกคนต่างพากันเข้าคอร์สอบรมสัมมนาวิธีการเพิ่มกำไรในยุคศักดินากันอย่างถ้วนหน้าไป๋ลี่ถิงนั่งไขว่ห้างอยู่บนบัลลังก์หงส์ทองคำที่นางสั่งติดตั้งเบาะนวมสปริงพิเศษเพื่อสุขภาพหลังระดับพรีเมียม มือข้างหนึ่งถือไอแพดไม้แกะสลักที่เชื่อมต่อข้อมูลผ่านมโนจิต ส่วนอีกข้างถือแก้วน้ำสตอเบอร์รี่ปั่นสกัดเย็นที่สั่งตรงจากดอยสูง พระนางกำลังฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีพลางกวาดสายตามองกราฟแสดงยอดขายพัดลมมือถือพลังงานไขลานที่กำลังทำยอดอย่างต่อเนื่อง"อา... ความสงบสุขนี่มันช่างหอมหวานประดุจกลิ่นธนบัตรใบใหม่จริงๆ นะไคเซอร์" ไป๋ลี่ถิงเปรยขึ้นพลางจิบน้

บรรยากาศภายในท้องพระโรงของแคว้นต้าจงที่เคยอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความมั่งคั่งและเสียงหัวเราะเยาะเย้ยโชคชะตา บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วยความกดดันที่หนักอึ้งประดุจมีใครเอาลูกตุ้มเหล็กหนักสิบตันมาห้อยไว้บนขื่อเพดาน ควันจากกระถางกำยานขยับไหวไปตามจังหวะการหายใจที่ฟืดฟาดของเหล่าขุนนางที่ยืนเรียงแถวหน้าซีดเซียว รายงานความพ่ายแพ้ยับเยินจากชายแดนเหนือถูกวางแหมะอยู่บนโต๊ะทรงอักษรที่สลักลายมังกรคาบแก้ว ตัวเลขการสูญเสียกำลังพลและป้อมปราการที่ถูกตีแตกพ่ายนั้นถูกเขียนด้วยหมึกสีแดงฉานประดุจเลือด ซึ่งมันกำลังทิ่มแทงตาของฉินจื่อเสวียน ฮ่องเต้หนุ่มผู้รักความสงบอย่างรุนแรง"บัดซบ! พวกซีหยางนั่นมันกล้าดีอย่างไร!"ปัง!!!เสียงฝ่ามือหนาที่ทรงพลังกระแทกลงบนโต๊ะไม้จันทน์หอมดังสนั่นหวั่นไหวประดุจเสียงฟ้าผ่ากลางแดดเปรี้ยง แรงกระแทกนั้นมหาศาลเสียจนถ้วยชาหยกราคาแพงที่วางอยู่ข้างๆ ถึงกับกระโดดลอยตัวขึ้นกลางอากาศก่อนจะตกลงมาแตกกระจายกลายเป็นเศษธุลี ฉินจื่อเสวียนผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พระเนตรที่เคยฉายแววคลั่งรักในยามปกติ บัดนี้กลับวาวโรจน์ไปด้วยเปลวไฟแห่งความพิโรธที่สามารถเผาผลาญทุ่งหญ้าทั้งแคว

เช้าตรู่ของวันมงคลที่อากาศหนาวเหน็บจนน้ำค้างบนยอดหญ้าเกือบจะแข็งตัวเป็นเกล็ดหิมะ บรรยากาศหน้าประตูเมืองหลวงแคว้นต้าจงกลับร้อนระอุประดุจเตาหลอมเหล็กในโรงงานอุตสาหกรรม เสียงรัวกลองศึกดังกัมปนาทสะท้านเลื่อนลั่นจนขี้นกบนหลังคาประตูเมืองร่วงกราวลงมาใส่หัวขุนนางที่มายืนส่งทัพ พิธีตัดไม้ข่มนามถูกจัดขึ้นอย่างอลังการงานสร้างตามมาตรฐานกำกับศิลป์ของไป๋ลี่ถิง ฮ่องเต้ ฉินจื่อเสวียน ประทับเด่นเป็นสง่าอยู่บนหลังม้าศึกสายพันธุ์เหงื่อโลหิต พระองค์สวมชุดเกราะทองคำอร่ามเรืองที่ขัดจนเงาวับชนิดที่ว่าหากศัตรูจ้องมองตรงๆ อาจเกิดอาการตาบอดชั่วคราวได้โดยไม่ต้องใช้เวทมนตร์พระองค์ทรงกวัดแกว่งดาบอาญาสิทธิ์ข่มขวัญศัตรูที่อยู่ไกลออกไปนับพันลี้ ท่าทางของพระองค์ในยามนี้คือจอมทัพมังกรผู้ไร้เทียมทาน แต่ในสายตาของเมียหลวงอย่างไป๋ลี่ถิงนั้น พระองค์คือพรีเซ็นเตอร์ชุดเกราะแบรนด์บุปผาสวรรค์โอสถที่ดูดีที่สุดเท่าที่เคยจ้างมา ขบวนทัพหลวงนับแสนนายเริ่มเคลื่อนตัวออกจากเมืองหลวงประดุจมังกรยักษ์สีทองที่ค่อยๆ เลื้อยออกจากถ้ำ มุ่งหน้าสู่ทิศเหนือที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งสงครามไป๋ลี่ถิง ฮองเฮาผู้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาก

ท่ามกลางทัศนียภาพของหุบเขาหมอกมรณะที่ขนาบข้างด้วยหน้าผาสูงชันประดุจกำแพงคุกที่สวรรค์สร้างไว้แกล้งมนุษย์ ขบวนเกวียนเสบียงของแคว้นต้าจงที่เคยยาวเหยียดดูภูมิฐานประดุจขบวนพาเหรดวันเปิดห้างสรรพสินค้า บัดนี้กลับตกอยู่ในสภาวะหน้าสิ่วหน้าขวานยิ่งกว่าการต่อคิวซื้อของลดราคาในวินาทีสุดท้าย เสียงล้อเกวียนที่บดเบียดไปบนหินกรวดดัง กึกกัก... กึกกัก... ฟังดูหดหู่ใจอย่างประหลาด นายกองผู้ควบคุมเสบียงซึ่งกำลังนั่งแทะน่องไก่ตากแห้งพลางฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี ไม่ได้เฉลียวใจเลยสักนิดว่าหายนะระดับล้มละลายกำลังซุ่มรออยู่หลังโขดหินข้างหน้านี้เองปิ้ว! ปิ้ว! บึ้ม!ทันใดนั้น เสียงลูกธนูเพลิงนับร้อยดอกก็พุ่งฉวัดเฉวียนลงมาจากยอดหน้าผาประดุจห่าฝนไฟที่พระเจ้าสั่งเดลิเวอรี่มาลงผิดที่ ลูกธนูเหล่านั้นไม่ได้มุ่งเน้นไปที่การปลิดชีพทหารยามเพียงอย่างเดียว แต่มันมุ่งเป้าไปที่ผ้าใบกันฝนบุปผาสวรรค์โอสถที่คลุมถังแป้งและห่อเนื้อแห้งไว้อย่างแม่นยำประดุจวางแผนมาด้วยระบบจีพีเอส!"เฮ้ย! ไฟไหม้! ไฟไหม้ขนมปังอบแห้งของข้าแล้ว!" นายกองเสบียงกรีดร้องออกมาด้วยเสียงที่หลงไปถึงแปดคีย์ เขาพยายามจะคว้าถังน้ำมาดับ แต่กองโ

ท้องฟ้าเหนือหุบเขาผีเสื้อดับในยามนี้ ช่างดูอึมครึมและไร้ซึ่งความเมตตาประดุจใบหน้าของเจ้าหนี้เงินกู้นอกระบบในวันที่ลูกหนี้ไม่มีเงินจ่าย แสงแดดที่พยายามลอดผ่านซอกผาลงมากลับถูกบดบังด้วยกลุ่มฝุ่นควันที่ลอยฟุ้งจากการที่หินยักษ์ถล่มลงมาปิดทางเข้าออก บรรยากาศภายในหุบเขาแคบๆ แห่งนี้ เต็มไปด้วยความสับสนลนลานที่ผสมปนเปไปกับกลิ่นอายของความพินาศ ทหารแคว้นต้าจงนับหมื่นชีวิตที่ครั้งหนึ่งเคยเดินยืดอกอวดชุดเกราะเงาวับ บัดนี้กลับต้องมายืนเบียดเสียดกันประดุจปลากระป๋องที่ถูกอัดไว้ในกระป๋องสังกะสีที่กำลังถูกทุบจากภายนอก"ฮ่าฮ่าฮ่า! ดูพวกมดปลวกในอ่างนั่นสิ!" เสียงคำรามของ แม่ทัพทั่วป๋า ดังมาจากยอดหน้าผาสูงชันเหนือหัว เขาประทับยืนอยู่อย่างมั่นคงในท่าทางที่ดูภาคภูมิใจประดุจผู้ชนะการประมูลโครงการระดับชาติ ใบหน้ากร้านโลกของเขาสะท้อนแสงอาทิตย์ดูน่าเกลียดน่าชังเป็นพิเศษเมื่อเขาสะบัดมือส่งสัญญาณให้ทหารซีหยาง"พวกเจ้ามัวรออะไรอยู่! จัดลูกศรและก้อนหินไม่อั้นให้พวกมันเดี๋ยวนี้! ใครทำให้ทหารต้าจงกลายเป็นหมูบดได้มากที่สุด ข้าจะแถมเบียร์แพะให้กินฟรีตลอดปี!"โครม! โครม! ฟิ้ว! ฟิ้ว!สิ้นคำส