แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องลงมากระทบแผ่นป้ายไม้เก่าคร่ำคร่าหน้าตึกสองชั้นตรงหัวมุมถนนสายหลัก ฝุ่นผงที่เกาะกรังมานานนับเดือนปลิวว่อนไปในอากาศเมื่อสายลมพัดผ่าน ไป๋ลี่ถิง ยอดนักขายมือทองในร่างคุณหนูสามแห่งจวนเผิงกวงโหว ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าตึกไม้แห่งนี้ด้วยท่วงท่าที่สง่างามและเปี่ยมไปด้วยอำนาจบารมีประดุจจักรพรรดินีที่กำลังทอดพระเนตรดินแดนที่เพิ่งพิชิตมาได้ ในมือขวาของนางชูพวงกุญแจเหล็กขึ้นสูงรับแสงแดด มันคือสัญลักษณ์แห่งกรรมสิทธิ์ที่นางเพิ่งจะใช้เล่ห์เหลี่ยมและของวิเศษหักคอเถ้าแก่หน้าเลือดมาได้อย่างหมดจดงดงามริมฝีปากบางเฉียบคลี่ออกเป็นรอยยิ้มแสยะที่กว้างขวางจนแทบจะฉีกถึงรูหู ดวงตากลมโตทอประกายวิบวับไปด้วยไฟแห่งความกระหายกำไร นางสูดลมหายใจเข้าลึกจนสุดปอด รับเอากลิ่นอายของฝุ่น โคลน และความเก่าแก่ของอาคารเข้าสู่ร่างกาย ทว่าสำหรับวิญญาณประธานกรรมการบริหารอย่างนาง กลิ่นเหล่านี้มันคือกลิ่นหอมหวนของความมั่งคั่งและโอกาสทางธุรกิจที่กำลังจะเบ่งบาน"เอาล่ะ พวกทาสรับจ้าง...
Read more