All Chapters of คุณหนูสามจวนโหว ขายอะไรก็ SOLD OUT!!: Chapter 21 - Chapter 30

กลิ่นหอมหวนชวนน้ำลายสอของหมูสามชั้นตุ๋นซีอิ๊วและไก่ต้มน้ำปลาลอยละล่องออกมาจากห้องครัวของเรือนหลักแห่งจวนเผิงกวงโหว ควันสีขาวพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้ายามสาย บ่งบอกถึงความอุดมสมบูรณ์ที่ผิดแผกไปจากอดีตอันแสนแร้นแค้นอย่างสิ้นเชิง นับตั้งแต่ที่ไป๋ลี่ถิง ยอดนักขายมือทองจากโลกอนาคตผู้สวมวิญญาณมาอยู่ในร่างของคุณหนูสาม สามารถงัดเอาทักษะการเจรจาขั้นเทพไปรีดไถเงินเบี้ยหวัดค้างจ่ายจากพ่อบ้านหวังหน้าเลือด และยังสามารถปิดการขายศิลาอุกกาบาตลวงโลกเอาเงินหนึ่งตำลึงมาจากองค์ชายเจ็ดได้สำเร็จ สภาพความเป็นอยู่ของเรือนหลักก็พลิกโฉมจากหน้ามือเป็นหลังมือประดุจบริษัทที่เพิ่งได้รับการอัดฉีดเงินทุนก้อนโตจากนักลงทุนระดับเทวดาฮูหยินไป๋ผู้เป็นมารดามีเนื้อมีหนังขึ้นมาบ้างจากที่เคยผอมโซปานไม้เสียบผี ผิวพรรณที่เคยซีดเซียวเริ่มมีเลือดฝาด สาวใช้ตัวน้อยอย่างอาชิงก็แก้มยุ้ยขึ้นจนดูน่าหยิก อาหารบนโต๊ะในแต่ละมื้อไม่ได้มีแค่ข้าวต้มใส่น้ำล้างบ่อปลาอีกต่อไป แต่เต็มไปด้วยเนื้อสัตว์และผักสดสีสันน่ารับประทาน ทว่าความสุขสำราญของเรือนหลักที่กำลังฟื้นฟูกิจ

ไป๋ลี่ถิงก้าวเท้ากระแทกส้นปึงปังกลับเข้ามาภายในห้องนอนของเรือนหลักด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัวประดุจน้ำในสระบัวเน่าหน้าเรือน บานประตูไม้เก่าคร่ำคร่าถูกปิดลงเสียงดังสนั่นจนฝุ่นผงบนขื่อคานร่วงกราวลงมาสู่พื้นกระดาน หญิงสาวทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ไม้บุนวมที่ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดประท้วงน้ำหนักตัว นางยกมือขึ้นกอดอกแน่น คิ้วเรียวงามขมวดเข้าหากันจนแทบจะผูกเป็นปมหลวมๆ ได้ เส้นเลือดตรงขมับเต้นตุบๆ ด้วยความหงุดหงิดที่อัดอั้นอยู่ในอก อาชิงสาวใช้ตัวน้อยที่รีบวิ่งตามเข้ามาติดๆ ถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง รีบรินน้ำชาหลงจิ่งอุ่นๆ ใส่ถ้วยกระเบื้องเคลือบแล้วนำมาประคองส่งให้เจ้านายด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย"คุณหนูสามดื่มน้ำชาดับกระหายก่อนเถิดเจ้าค่ะ เมื่อครู่นี้ท่านต้องออกแรงตะโกนร้องขอความช่วยเหลือจนคอแทบแตก บ่าวเกรงว่าเส้นเสียงของท่านจะอักเสบเอาได้นะเจ้าคะ"ไป๋ลี่ถิงรับถ้วยชามาถือไว้ นางไม่ได้จิบอย่างละเมียดละไมเหมือนเช่นเคย แต่กลับกระดกน้ำชาสีอำพันรวดเดียวจนหมดถ้วยประดุจนัก

แสงอรุณรุ่งแห่งวันใหม่ค่อยๆ สาดส่องผ่านม่านหมอกยามเช้าของเมืองหลวง ทาบทาลงบนหลังคากระเบื้องที่แตกบิ่นของเรือนหลักแห่งจวนเผิงกวงโหว เสียงนกกระจอกจิ๊บๆ ดังเจื้อยแจ้วประสานกับเสียงลมพัดใบไม้ไหว ทว่าสำหรับไป๋ลี่ถิง ยอดนักขายมือทองในร่างคุณหนูสามผู้เพิ่งจะผ่านพ้นค่ำคืนแห่งการจารกรรมระดับชาติมาหมาดๆ เสียงเหล่านั้นไม่ได้ชวนให้รู้สึกสุนทรีย์เลยแม้แต่น้อย นางขยับตัวบิดขี้เกียจบนเตียงไม้เก่าๆ จนกระดูกสันหลังลั่นเสียงดังกรอบแกรบประดุจข้าวเกรียบที่ถูกเหยียบย่ำ นางหาวหวอดใหญ่ สลัดความงัวเงียทิ้งไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเด้งตัวลุกขึ้นนั่งขัดสมาธิด้วยท่วงท่าที่เปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้นเกินเบอร์ดวงตากลมโตเปล่งประกายระยิบระยับประดุจนักลงทุนที่กำลังจะเปิดเช็คผลประกอบการของตลาดหุ้นในเช้าวันจันทร์ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์และแฝงความกวนประสาทประดับอยู่บนริมฝีปากบางเฉียบ วันนี้นางไม่ต้องออกไปเดินเร่ขยี้ตาหาสแกนคนรวยที่ไหน เพราะนางมีสายลับหมายเลขศูนย์ศูนย์เจ็ด หรือ เครื่องดักฟังรุ่นป้าข้างบ้าน ในร่างแมลงสาบสุดอัปลักษณ์ ที่ถูกส่งไปฝังตัวอ

ความมืดมิดของยามราตรียังคงปกคลุมเรือนหลักแห่งจวนเผิงกวงโหว ทว่าภายในจิตสำนึกของไป๋ลี่ถิง ยอดนักขายมือทองผู้สวมวิญญาณคุณหนูสาม กลับสว่างไสวเจิดจ้าประดุจมีการจุดพลุเฉลิมฉลองเทศกาลปีใหม่ติดต่อกันนับร้อยลูก เสียงการสนทนาอันแสนจะชั่วร้ายและเน่าเฟะของสองแม่ลูกจากเรือนฝั่งตะวันตกสิ้นสุดลงแล้ว ทิ้งไว้เพียงความเงียบสงัดที่ตามมาด้วยเสียงกรนเบาๆ ของอนุหมินที่หลับไปพร้อมกับความฝันอันหอมหวานว่าจะได้ขึ้นเป็นฮูหยินเอก แต่สำหรับไป๋ลี่ถิง ค่ำคืนนี้เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น"ระบบกดบันทึก เซฟไฟล์ ล็อกรหัสผ่านสามชั้น อัปโหลดขึ้นคลาวด์ และทำสำเนาสำรองไว้อีกสิบชุดเดี๋ยวนี้!"นางส่งกระแสความคิดสั่งการอย่างเฉียบขาดและรวดเร็วประดุจสายฟ้าแลบ ท่าทางของนางบนเตียงนอนไม้เก่าๆ นั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยอำนาจบารมีราวกับประธานบริษัทที่เพิ่งได้หลักฐานการทุจริตของคู่แข่งรายใหญ่มาไว้ในกำมือ"ติ๊ง! ระบบเซลส์มือทองทะลวงจักรวาลดำเนินการเสร็จสิ้น ไฟล์เสียงระด

ลานกว้างใจกลางจวนของรองเสนาบดีกรมโยธาตระกูลเสิ่นในยามนี้ มีสภาพไม่ต่างอันใดกับลานประหารที่เพิ่งผ่านพ้นการสังหารหมู่ บรรดาทหารยามร่างยักษ์และบ่าวไพร่ชายที่เคยฮึกเหิมหมายจะเข้ามารุมทำร้ายสตรีร่างบอบบาง บัดนี้นอนล้มกลิ้งระเนระนาดทับถมกันอยู่บนพื้นหินชนวน ร้องโอดครวญเสียงหลงประดุจหมูถูกเชือด บางคนนอนกุมจมูกที่หักเบี้ยว บางคนนอนกุมหัวเข่าที่กระแทกพื้นจนบวมเป่ง ปรากฏการณ์สะดุดยอดหญ้าล้มเหนือธรรมชาติที่เกิดจากอำนาจเร้นลับของยอดนักขาย ได้ทำลายล้างระบบรักษาความปลอดภัยของจวนขุนนางชั้นผู้ใหญ่จนพังพินาศป่นปี้ไม่มีชิ้นดีไป๋ลี่ถิง ประธานกรรมการบริหารหญิงแห่งจวนเผิงกวงโหว ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าโต๊ะไม้สักอย่างสง่างามและไร้รอยขีดข่วนใดๆ ทั้งสิ้น รอยยิ้มแสยะที่ประดับอยู่บนมุมปากบางเฉียบของนางช่างดูงดงามทว่าแฝงไปด้วยความอำมหิตและกวนประสาทขั้นสุดยอด นางยกพัดกระดาษลายดอกโบตั๋นขึ้นมาโบกสะบัดพัดลมเย็นๆ ปะทะใบหน้าตนเองอย่างเกียจคร้าน กวาดสายตากลมโตที่ทอประกายเย้ยหยันมองข้ามซากศพ... เอ้อ ซากสิ่งมีชีวิตที่กำลังนอนโอดโอยบนพื้น ไ