《ของรัก มาเฟียร้าย NC20+ (SM)》全部章節：第 71 章 - 第 80 章

เมื่อร่างบางก้าวเข้ามาถึงกลางทางเดิน มาร์ตินก็เดินตรงไปรับเธอจากอ้อมแขนของคุณแม่ เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตของเธอด้วยความรักที่เอ่อล้น"อลิซสวยที่สุดเลย…" เขากระซิบเสียงพร่า พลางบรรจงจูบที่หลังมือบางเบา ก่อนจะกระชับมือเรียวเล็กของอลิซไว้แน่น ดวงตาสีเทาเข้มที่เคยดุดันและเย็นชา บัดนี้กลับฉายแววอ่อนเชื่อมอย่างที่ไม่เคยมีใครได้เห็นมาก่อน แววตาของมาร์ตินสะท้อนภาพเจ้าสาวตรงหน้าแต่เพียงผู้เดียว "พี่มาร์ตินก็หล่อที่สุดค่ะ" อลิซบีบมือเขาตอบเบาๆ เธอเงยหน้าสบตาเขาผ่านม่านลูกไม้บางเบา ดวงตากลมโตของเธอเปี่ยมไปด้วยประกายแห่งความสุขและหยาดน้ำตาแห่งความตื้นตันที่คลอเบ้า รอยยิ้มของเธอช่างสว่างไสวเสียจนคนมองรู้สึกถึงไออุ่นแห่งความรักที่โอบล้อมไปทั่วทั้งโบสถ์บาทหลวงยิ้มอย่างเมตตาต่อภาพความรักที่บริสุทธิ์ตรงหน้า ก่อนจะเริ่มพิธีการอันศักดิ์สิทธิ์“มาร์ติน คุณจะรับ อลิซ เป็นภรรยาผู้ถูกต้องตามกฎหมาย จะรัก ถนอม และให้เกียรติเธอ ทั้งในยามสุขและยามทุกข์ มั่งมีหรือยากจน จนกว่าชีวิตจะหาไม่หรือไม่?”“รับครับ... ผมสัญญาว่าจะรักและปกป้องเธอด้วยชีวิตของผมตลอดไป” มาร์ตินไม่ละสายตาจากใบหน้าหวานแม้แต่วินาทีเดียว

เสียงเครื่องยนต์ซูเปอร์คาร์ยังไม่ทันจะดับสนิทดี มาร์ตินก็จัดการช้อนร่างบางในชุดเจ้าสาวขึ้นแนบอก เขาเดินดุ่มๆ เข้าสู่คฤหาสน์หลังงามด้วยฝีเท้าที่เร่งรีบจนลูกน้องที่ยืนเรียงแถวอยู่แทบจะหลบทางไม่ทัน ปัง! เสียงประตูห้องหอถูกปิดลงพร้อมกับแรงเหวี่ยงที่บ่งบอกถึงอารมณ์พลุ่งพล่าน มาร์ตินวางอลิซลงบนเตียงกว้างหนานุ่มอย่างเร่งรีบ ทว่าแฝงความทะนุถนอมในที ก่อนที่เขาจะตามขึ้นไปคร่อมทับร่างเล็กไว้ทันทีโดยไม่เว้นจังหวะให้เธอได้ตั้งตัว มือหนาขยับดึงเนกไททิ้งไปอย่างไม่ใยดี ตามด้วยการสลัดเสื้อสูททักซิโดสุดหรูลงไปกองกับพื้น มือของเขาที่เคยจับปืนได้อย่างมั่นคง บัดนี้กลับดูสั่นเล็กน้อยขณะที่รีบปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกทีละเม็ดอย่างรวดเร็วราวกับกลัวว่าเวลาแต่ละวินาทีจะสูญเปล่า อลิซที่นอนอยู่ใต้ร่างแกร่ง ใบหน้าแดงซ่านจนถึงลำคอ เธอตามอารมณ์ความร้อนแรงของสามีแทบไม่ทัน มือเล็กเอื้อมไปจับข้อมือหนาของเขาไว้เบาๆ เพื่อปรามจังหวะที่ดูจะรีบร้อนเกินไป “ที่รัก... ค่อยๆ ค่ะ ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้นก็ได้” เธอพูดเสียงพร่าพลางสบตาคมกริบที่ตอนนี้กลายเป็นสีเทาเข้มด้วยแรงอารมณ์ รอยยิ้มขัดเขินปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวย “นี่มันไม่ใช่ค

แสงแดดอ่อนยามเช้าทอแสงผ่านผ้าม่านสีนวลเข้ามาภายในห้องหอที่ยังคงอบอวลไปด้วยร่องรอยแห่งความรัก อลิซค่อยๆ ขยับกายใต้ผ้าห่มผืนหนา ความรู้สึกเมื่อยขบที่แล่นพล่านไปทั่วร่างเตือนให้ระลึกถึงบทรักอันเร่าร้อนของสามีหมาดๆ เมื่อค่ำคืน “อืออ...” เธอครางแผ่วเบาในลำคอ ดวงตากลมโตปรือขึ้นมองหาเจ้าของอ้อมกอดที่คุ้นเคย แต่ทว่าพื้นที่ข้างกายกลับว่างเปล่า “หายไปไหนของเขานะ...” อลิซยันกายเปลือยเปล่าขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเล แต่แล้วสายตาก็ไปสะดุดเข้ากับกระดาษโน้ตแผ่นเล็กๆ ที่วางไว้บนหมอนข้างที่มาร์ตินเคยนอน อลิซหยิบมันขึ้นมาอ่านพร้อมกับรอยยิ้มหวานที่ค่อยๆ แต้มบนใบหน้า เมื่อเห็นลายมืออันคุ้นเคยที่เขียนไว้ว่า“ถ้าเจ้าหญิงตื่นแล้ว ก็ลงมาทานอาหารเช้าด้วยกันนะ... พี่รออยู่ที่ห้องอาหารครับ” ความอบอุ่นสายหนึ่งแล่นผ่านเข้ามาในหัวใจ อลิซมองสำรวจตัวเองที่ไม่มีเสื้อผ้าติดกายแม้แต่ชิ้นเดียว เธอจึงเอื้อมไปหยิบ เสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่ง ของมาร์ตินที่วางพาดอยู่บนเก้าอี้มาสวมใส่อย่างลวกๆ ชายเสื้อที่ยาวลงมาคลุมหน้าขาช่วยปิดบังร่างกายได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่เธอก็ไม่ได้สนใจอะไรนักเธอค่อยๆ ก้าวขาลงจากเตียง ที่แอบสั่นเล็กน้อย

@โรงพยาบาลภายในห้องพักฟื้นวีไอพีที่เงียบสงบ มาร์ตินนอนอยู่บนเตียงคนไข้โดยมีสายน้ำเกลือระโยงระยางอยู่ที่หลังมือ มาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ที่เคยดูน่าเกรงขามบัดนี้กลับมีสีหน้าซีดเซียวแต่แววตากลับดูอ่อนเชื่อมลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นภรรยาสาวนั่งกุมมือเขาไว้ไม่ห่าง“เป็นยังไงบ้างคะ... อลิซกลัวแทบแย่ อยู่ๆ พี่พอร์ชก็โทรมาบอกว่าพี่มาร์ตินสลบไป” อลิซเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ดวงตาคู่สวยคลอไปด้วยหยาดน้ำตาขณะมองดูสามีที่เพิ่งฟื้นคืนสติมาร์ตินขยับยิ้มบางๆ พลางบีบมือนุ่มของเมียรักเบาๆ เพื่อปลอบประโลม “พี่ไม่ได้เป็นอะไรแล้ว... ขอโทษที่ทำให้หนูต้องตกใจนะคะคนดี”เขามองใบหน้าหวานของอลิซพลางนึกถึงคำพูดของมาร์โคก่อนที่เขาจะวูบไป ความรู้สึกประหลาดที่ตีตื้นขึ้นมาในอกทำให้เขาตัดสินใจถามออกไปเสียงพร่า“อลิซ... ช่วงนี้หนูรู้สึก... ผิดปกติบ้างไหม?”“ผิดปกติเหรอคะ? ก็ไม่มีนะคะ... จะมีก็แต่พี่มาร์ตินนั่นแหละค่ะที่ดูหงุดหงิดง่าย แถมยัง... เหม็นน้ำหอมอลิซจนต้องไล่อลิซไปอาบน้ำตั้งหลายรอบ” อลิซตอบพลางขมวดคิ้วมุ่นอย่างนึกสงสัยมาร์ตินใจเต้นแรงขึ้นมาทันที อาการพะอืดพะอมที่ยังหลงเหลืออยู่บวกกับคำยืนยันจากเมียรักทำให้เขามั่

มาร์ตินคำรามพร่าพลางก้าวฉับๆ เข้าไปที่ข้างเตียง สายตาคมกริบจ้องมองมือน้อยๆ ที่กำลังนวดเฟ้น ‘ของหวง’ ของเขาอย่างไม่เกรงใจ“มาร์ตินคะ! เบาเสียงหน่อยสิ ลูกกำลังจะหลับนะคะ” อลิซเอ็ดเบาๆ มือบางลูบหัวลูกชายทั้งสองอย่างอ่อนโยน โดยไม่รู้เลยว่าการกระทำนั้นยิ่งทำให้คนเป็นสามีแทบจะคลั่งตายด้วยความอิจฉา“อลิซ... เธอให้พวกมันทำแบบนั้นได้ยังไง! นั่นมันที่ของพี่นะ!”มาร์ตินกัดฟันพูดพลางพยายามจะคว้าตัวอาร์เดนออกจากอกด้านซ้าย ทว่า เจ้าแฝดพี่กลับปรือตาขึ้นมองแด๊ดดี๊เพียงนิด ก่อนจะจงใจซุกหน้าเข้าหาทรวงอกนุ่มนิ่มให้ลึกขึ้นไปอีก แถมยังส่งเสียง ‘จ๊วบ’ เบาๆ เป็นการเย้ยหยัน“แด๊ดดี๊... ขี้งก!” อาร์เดลแฝดน้องพึมพำทั้งที่ตากำลังจะปิด แต่ก็ยังไม่วายส่งมือน้อยไปคว้าหมับเข้าที่อกอีกข้างของอลิซเหมือนจะประกาศอาณาเขตมาร์ตินกัดฟันกรอด เมื่อได้ยินคำพูดของลูกชาย และภาพที่ลูกทั้งสองที่นอนเบียดซบหน้าอกเมียรักของเขาอย่างสบายอุราต่อ จนคนเป็นพ่อทนไม่ไหวต้องโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูเจ้าตัวแสบด้วยน้ำเสียงจริงจัง“ลูกทั้งสองคนรู้หรือเปล่า ว่าแด๊ดดี๊คือผัวของหม่ามี๊...และหม่ามี๊คือเมียของแด๊ดดี๊นะ เราเป็นแฟนกัน!”อาร์เดนที่กำลัง