All Chapters of ไม่ไหวจะรัก (เซต รักรั้งรอไม่ไหว): Chapter 81 - Chapter 90

“คุณภวิศ...อื้อ...ปะ...เป้ยบอกว่าเจ็บไง”“อืม...ไม่อยากเจ็บก็ยอมหย่าเสียสิ ฉันจะได้หยุดเสียตอนนี้ อย่าแหกปากโวยวาย เสียงเธอมันหนวกหูน่ารำคาญจะตาย รู้ตัวไหม”เมื่อไม่รัก ทำไมต้องทะนุถนอมด้วย ทางไหนที่จะบีบเคล้นทำร้ายจิตใจกันได้ เขาจะทำให้เธอทนไม่ไหวจนต้องร้องขอการหย่าเอง คอยดูภวิศนึกพลางขบเม้มไปทั่วลำคอระหง ตอนที่คลายริมฝีปากออกจากต้นคอขาวที่ตอนนี้แต้มรอยฟันของเขาจนแดงเรื่อ มือหนาขยับป้วนเปี้ยนที่ทรวงอกอวบอิ่มเป็นที่ต่อไป แต่ทว่าหญิงสาวกลับรู้ทันรีบกอดอกไว้ แต่ก็ถูกเขาง้างมือออก แล้วฟอนเฟ้นอย่างเมามันตามอำเภอใจ ก่อนที่จะโน้มริมฝีปากครอบครองและขบกัดปลายยอดสวยจนเจ้าของสะดุ้งโหยงอีกรอบ“อ๊ะ!”หญิงสาวกัดฟันแน่น ขอบตาร้อนผ่าว เมื่อถูกเขาทรมานอย่างไม่ปราณี ลำคอยังไม่หายเจ็บ ตอนนี้เขาก็สร้างรอยใหม่ที่เนินอกขาวผ่องของเธอจนเป็นรอยแดงและร้อนผ่าวไปหมดทั้งตัว ทั้งเจ็บ ทั้งเสียวซ่านอย่างบอกไม่ถูก“อื้อ...” หญิงสาวสะบัดหน้าเงยแหงนขึ้นอย่างลืมตัว เมื่อรับรู้ถึงสัมผัสบางอย่างที่คืบคลานลงต่ำไปที่ส่วนบอบบางที่เธอแสนหวงแหน ก่อนจะสอดเข้าไปภายในโพรงอ่อนนุ่มและสัมผัสมัน“โดนแค่นี้ก็แฉะแล้วเหรอ ไวไฟดีนี่ งั

“อา...ซอลที่รัก พี่รักเธอคนเดียว!” ชื่อคนอื่นที่ออกจากปากสามีทำให้คนเป็นภรรยาหูดับ หน้าชาดิก นิ่งค้างไปชั่วขณะ เขาตั้งใจทำให้เจ็บ เธอรู้ดี แม้จะบอกตัวเองว่าไม่ต้องสนใจ การแต่งงานครั้งนี้เดิมทีมันก็ไม่ได้เริ่มมาจากความรักอยู่แล้ว แต่กระนั้นมันก็แอบจี๊ดๆ ในหัวใจไม่ได้ กับสิ่งที่ต้องเสียไปเพื่อแลกกับสิ่งที่ต้องการภวิศปลดปล่อยเมล็ดพันธุ์ทุกหยาดในกายสาวก่อนถอดถอนตัวเองจากเรือนร่างแสนหวานที่ทำให้ร่างกายของเขาเสียการควบคุมไป แต่สุดท้ายเขาก็ดึงตัวเองกลับมาได้“นอนนิ่งๆ ก่อน อย่าเพิ่งขยับ” เขาสั่งด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง พอเห็นดวงตาคู่สวยช้อนขึ้นมาเป็นเชิงถามกรายๆ ก็กระแทกลมหายใจใส่ “ถ้าอยากมีลูกก็เชื่อฟังซะ จะได้ไม่ต้องเปลืองแรงเปลืองสเปิร์มกันหลายหน”นั่นปากเหรอ!คีตกาเผลอค้อนขวับใส่ ในใจภาวนาว่าหากมีลูกจริงๆ ก็ขออย่าให้ได้ดีเอ็นเอปากร้ายจากพ่อของลูกมาด้วย ไม่งั้นเธอคงปวดหัวไมเกรนขึ้นวันละร้อยหน“มองแบบนั้นคืออะไรมิทราบ ถึงติดใจแต่ฉันก็ไม่ต่อให้อีกรอบหรอกนะ”“เปล่าค่ะ ฉันก็แค่คิดว่าคุณจะมีดีมากกว่านี้เสียอีก แต่ก็...ค่อนข้างจะน่าผิดหวังไปหน่อย” คนปากดีโต้กลับทันควัน ดวงตาคู่หวานเปิดปรือน้อย

“ผู้หญิงบ้า”ภวิศบดกรามแน่น หากอีกฝ่ายไม่ใช่ผู้หญิง เขาคงจับหักคอ ไม่ก็ต่อยปากสวยๆ นั่นไปสักหลายๆ หมัดแล้ว โทษฐานกวนโมโหได้เก่งเว่อร์วัง ความโมโหจึงหันไปคว้าหมอนอิงปาใส่ตามหลังระบายอารมณ์ แต่ทว่ากะแรงพลาดไปนิดและมือแม่นไปหน่อย หมอนใบนั้นจึงพุ่งใส่แผ่นหลังขาวเนียนตาของภรรยาสาวพอดีจนเธอเซถลำเกือบหน้าคะมำล้มพลั่ก!“อุ๊ย!”คีตกาไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำร้ายผู้หญิง รีบหันขวับไปมองสามีใจร้ายตาเขียวปัด ก่อนจะก้มลงคว้าหมอนใบนั้นจากพื้นขึ้นมาแล้วขว้างกลับใส่ร่างสูงสุดแรง โดนใบหน้าหล่อเหลานั่นเต็มเปาจนหน้าหัน มองเห็นดาวระยิบ“พลั่ก! โอ๊ย!”“ฉันลืมบอกคุณไปอีกข้อ นอกจากจะเป็นคนหน้าเงินแล้ว ฉันยังมีนิสัยเจ้าคิดเจ้าแค้นด้วย ใครดีมาฉันดีตอบ แต่ถ้ามาร้าย ฉันก็ไม่ออมมือเหมือนกัน ถ้าอยากอยู่แบบสงบ ก็อย่าหาเรื่องเมียบ้าๆ แบบฉัน อึก!”มือหนาพุ่งเข้ามาบีบที่ลำคอคนอวดดีอย่างแรงหมายจะทำให้อีกฝ่ายกลัวลนลาน“อย่าอวดดีกับฉันให้มากนัก ฉันไม่ชอบทำร้ายผู้หญิงแต่เธออาจเป็นรายแรกที่ฉันทนไม่ไหวก็ได้”คีตกาจ้องมองหน้าสามีตาไม่กะพริบ คำขู่ของเขาขัดกับแรงกดที่ลำคอซึ่งควรจะมากกว่านี้ ถึงจะโมโห แต่อีกฝ่ายก็ยังคงออมแรงเพราะเห

“ไม่นะซอล! ตื่นสิ ที่รัก...ทำไมทำแบบนี้” ชายหนุ่มรีบเข้าไปประคองร่างบางที่ดูไร้เรี่ยวแรงขึ้นมากอดแนบอกด้วยความตกใจ ปากก็ตะโกนเรียกอีกฝ่ายไม่หยุด มือก็เขย่าร่างที่ไร้สติ เมื่อเห็นคราบน้ำตาที่หางตาของหญิงสาว ก็ทำเอาหัวใจเขาแทบหยุดเต้นเมื่อคิดว่าจะเสียเธอไปตลอดกาล“ไม่นะซอล...ตื่นก่อน อย่าทิ้งพี่ไปนะคนดี ตื่นสิครับที่รัก”ภวิศรีบอุ้มเธอขึ้นจากพื้นแล้วตรงไปยังลิฟต์ทันทีสรารัญถูกส่งตัวเข้าห้องฉุกเฉินเพื่อล้างท้องในเวลาต่อมา ภวิศยืนรออยู่หน้าห้องอย่างกระวนกระวายใจ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เสี้ยววินาทีที่เขารู้ว่าตัวเองเกือบเสียคนรักไปทำให้ความรู้สึกผิดเพิ่มพูนขึ้น เขาโกรธตัวเองที่ไม่เอาไหน ไม่มาให้เร็วกว่านี้ เพราะมัวแต่ทำอะไรไม่เข้าท่ากับผู้หญิงอีกคนอยู่ได้ โกรธลามไปถึงตัวต้นเหตุอย่างคีตกาที่ยั่วโมโหจนเขาตบะแตก แถมยังทำให้สรารัญเสียใจจนคิดสั้นทำร้ายตัวเองแบบนี้ หากเธอเป็นอะไรขึ้นมาเขาจะไม่ให้อภัยตัวต้นเหตุอย่างคีตกาเลยภวิศเดินวนไปมาอยู่หน้าห้องฉุกเฉินอย่างร้อนใจ จู่ๆ โทรศัพท์มือถือก็สั่นขึ้นมา พอเห็นเบอร์หน้าจอเป็นเบอร์จากที่บ้าน เขาก็ถอนหายใจหนักๆ จะใครล่ะถ้าไม่ใช่บิดาของเขา อี

แต่แล้วในวันหนึ่งเขาก็ได้มาพบลูกสาวของเพื่อนรักที่โรงพยาบาลในวันที่อีกฝ่ายกำลังลำบากที่สุด เพราะมารดาป่วยหนักด้วยโรคประจำตัวบวกกับตรอมใจที่ลูกชายคนโตฆ่าตัวตายไปก่อนหน้า เด็กสาวไม่มีเงินค่ารักษาแม่พอรู้สถานการณ์เข้า คุณวิเศษก็รีบยื่นมือมาช่วย ออกค่ารักษาพยาบาลให้ครอบครัวของเพื่อนรักผู้เคยมีบุญคุณทั้งหมด แต่ก็ไม่อาจยื้อชีวิตของภรรยาเพื่อนรักไว้ได้ สุดท้ายคีตกาก็ต้องเสียมารดาไปอีกคน และเหลือตัวคนเดียวในโลก สมบัติที่เคยมีก็ได้ข่าวว่าถูกคนโกงยักยอกเอาไปจนหมด กระทั่งบ้านที่อาศัยก็ยังต้องเช่า ทำให้เขาและภรรยาไม่อาจใจดำปล่อยลูกสาวของเพื่อนรักที่เคยมีบุญคุณกับเขาไปตามยถากรรม จึงได้คอยส่งเสียคีตกาจนเรียนจบปริญญา และให้เข้ามาทำงานที่บริษัทของตนพอเกิดเรื่องที่ลูกชายไปติดพันผู้หญิงไร้หัวนอนปลายเท้าอย่างสรารัญ เขาจึงตัดสินใจคลุมถุงชนขอร้องให้ลูกสาวเพื่อนรักแต่งงานกับภวิศตามที่เคยให้สัญญากันไว้ โชคดีที่อีกฝ่ายยอมตอบตกลง แต่ถ้าหากคีตกาไม่ยอมแต่งเสียอย่าง คุณวิเศษเองก็ไม่คิดจะบังคับจิตใจ ทว่ากับผู้หญิงที่ลูกชายหลงรักปักใจนั่น เขาก็ทำใจรับให้มาเป็นลูกสะใภ้ไม่ลงจริงๆไม่รู้เหมือนกันว่าสรารัญใช้อะไรมัด