All Chapters of ไม่ไหวจะรัก (เซต รักรั้งรอไม่ไหว): Chapter 91 - Chapter 100

“ทุกอย่างเลยเหรอคะ” หญิงสาวถามหยั่งเชิง“ทุกอย่าง หากหนูต้องการ พวกเราก็ยินดีชดใช้ให้” คำยืนยันหนักแน่น จริงใจของพ่อสามีทำให้ดวงตาคนฟังทอประกายลึกล้ำบางอย่างแวบหนึ่ง ก่อนที่จะกลับมานิ่งสงบตามเดิม“งั้นเป้ยขอคิดดูอีกทีนะคะ ถึงยังไงตอนนี้เป้ยก็แต่งงานและเป็นภรรยาของคุณภวิศแล้ว ก็อยากจะพยายามดูสักตั้ง แต่ถ้าลองพยายามแล้วแต่ไม่มีอะไรดีขึ้น เราไปกันไม่ได้ และต้องจบที่การหย่าจริง สิ่งเดียวที่เป้ยต้องการจากคุณพ่อคุณแม่คือ...อย่าโกรธหรือเกลียดกันก็พอค่ะ”สองสามีภรรยาหันไปสบตากันอย่างประหลาดใจ ในเมื่อลูกชายของพวกเขาทำผิดต่อหญิงสาวตรงหน้า แล้วทำไมเธอจึงเป็นฝ่ายขอร้องไม่ให้พวกเขาโกรธเกลียดกันล่ะ“สัญญาได้ไหมคะ คุณพ่อคุณแม่จะไม่โกรธไม่เกลียดในทุกสิ่งที่หนูจะทำกับคุณภวิศต่อไปในอนาคต จะให้อภัยหนูไม่ว่าจะเป็นเรื่องไหนก็ตาม”ถึงจะไม่เข้าใจในสิ่งที่อีกฝ่ายขอ แต่กระนั้นทั้งสองก็พยักหน้ารับ“ก็ได้จ้ะ พวกเราสัญญา พวกเราจะไม่มีวันโกรธหรือเกลียดหนูแน่นอน”คีตกาคลี่ยิ้มออกมาอย่างโล่งอกเมื่อได้ยินคำสัญญานั้น แต่ดวงตาคู่สวยกลับไม่ได้ยิ้มตามเมื่อคิดถึงใครบางคนที่หายหัวไปหลังทำเธอปางตายในคืนนั้น ป่านนี้เขาคงไปเ

“ก็คงอีกไม่นานหรอก ถ้ายังปากดีแบบนี้คงได้ตายสักวัน”“ตาวิศ!” คุณภคมนรีบปรามลูกชายที่กำลังพูดจาเลยเถิด“ทำไมพูดจากับน้องแบบนั้น มาๆ นั่งลงกินข้าวกับพ่อแม่ดีกว่า มีอะไรค่อยพูดค่อยจากันดีๆ ก็ได้”“พูดดีๆ เหรอครับ กับผู้หญิงไร้ยางอายคนนี้ ผมคงพูดดีด้วยไม่ได้”“เจ้าวิศ! ถ้าแกไม่อยากกินก็ไปเสีย อย่าหาเรื่องที่นี่”เป็นอันว่าบรรยากาศดีๆ ถูกทำพังหมด และแทนที่มันด้วยความน่าอึดอัด“ผมไปแน่ครับ แต่ต้องหลังจากพูดเรื่องสำคัญจบก่อน ที่มาวันนี้ผมแค่อยากมาเตือนใครบางคนว่าอย่าล้ำเส้นให้มันมากนัก ก่อนที่ความอดทนของผมจะหมดเสียก่อน”“นั่นแกหมายถึงใครเจ้าวิศ” คุณวิเศษถามหน้าตึง“คุณคะ ค่อยพูดค่อยจากันดีกว่านะคะ ใจเย็นๆ” คุณภคมนรีบเอาน้ำเย็นเข้าลูบ“ว่าไงล่ะเจ้าวิศ ใครกันที่ไปล้ำเส้นแก หรือว่าฉัน”ภวิศไม่ได้ตอบแต่เบนสายตาดุขึ้งไปทางคนที่กำลังหยิบแก้วน้ำส้มขึ้นมาจรดริมฝีปาก สีหน้าไม่สะทกสะท้านอะไรสักนิด ในใจก็คุกรุ่นขึ้นมาอีกรอบเหอะ…ดื่มน้ำส้ม คิดว่าตัวเองเป็นนางเอกหรือไงกัน คอยดูเถอะ!“ผมก็ว่าคนที่ให้ทนายโทรขู่ซอลว่าถ้าไม่เลิกยุ่งกับผมก็จะฟ้องชู้เขาไงล่ะครับ”คำตอบนั้นราวกับระเบิดที่ขว้างลงกลางวง สองสามีภ

“ว่าไงล่ะเจ้าวิศ น้องเปิดทางให้แกแล้ว พรุ่งนี้พ่อจะได้เรียกทนายเดชามาร่างพินัยกรรมฉบับใหม่ แล้วก็ร่างสัญญาการหย่ายกทรัพย์สินทั้งหมดของแกให้หนูเป้ยเสีย แกจะได้ไปอยู่กับคนที่แกรักนักรักหนาเสียที ไม่ต้องมาห่วงทางนี้ ส่วนหนูเป้ย” คุณวิเศษหันไปทางลูกสะใภ้คนโปรด พร้อมกับน้ำเสียงที่นุ่มหูกว่าที่พูดกับลูกชาย“หากหย่ากันแล้ว พ่อจะทำเรื่องรับหนูเป็นบุตรบุญธรรม บ้านเรือนหอนั่นเป็นชื่อหนูอยู่แล้ว จะอยู่หรือขายก็ตามใจ หากอยากแต่งงานใหม่ก็ได้ เดี๋ยวพ่อจะช่วยแนะนำผู้ชายดีๆ ให้ใหม่ ส่วนสัญญาทุกอย่างก็เหมือนเดิม ถือว่าพ่อกับแม่ชดเชยในสิ่งที่ลูกชายพ่อทำไม่ดีกับหนูแล้วกันนะลูกนะ”“ขอบคุณค่ะคุณพ่อคุณแม่” หญิงสาวยกมือไหว้พ่อแม่สามีอย่างนอบน้อมภวิศหันไปมองพ่อสามีกับลูกสะใภ้ที่เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยตาขวาง จมูกเขาเริ่มได้กลิ่นเน่าๆ ลอยมาจากหัวตัวเอง นี่เขากำลังจะตกกระป๋องกลายเป็นหมาหัวเน่าใช่ไหม แล้วไม่ได้เน่าธรรมดา แต่เน่าแบบเหลือแต่ตัวเปล่าเล่าเปลือยเสียด้วย มันน่านัก“คุณพ่อจะเอาแบบนี้จริงๆ ใช่ไหมครับ”“เออ! เอาแบบนี้แหละ”“ก็ได้ ในเมื่อไม่ยอมหย่าดีๆ ก็ไม่ต้องหย่า งั้นก็นอนกอดทะเบียนสมรสไปก็แล้วกัน แต่อ

คำถามของเพื่อนรัก ทำให้คนถูกถามต้องคิดหนัก หน้าเครียดจัด“ถึงซอลจะยอม แต่กูก็ไม่ยอม ซอลต้องเป็นเมียเดียวเท่านั้น ส่วนคนอื่นถึงจะแต่งงานด้วยแล้ว กูก็ไม่นับเป็นเมีย”“ไอ้นั่นก็ไม่ดี อันนี้ก็ไม่เอา งั้นก็แล้วแต่คุณมึงละกันเพื่อน!”กรกฤตมองหน้าเพื่อนอย่างเห็นใจปนหมั่นไส้ แต่เรื่องครอบครัว เรื่องหัวใจ เขาก็เป็นแค่คนนอกจะทำอะไรได้ นอกจากรับฟัง และแนะนำไปตามเรื่องตามราว แต่เจ้าตัวจะเลือกทางไหนก็บังคับกันไม่ได้เลือกเมียแต่ง คนรักก็เจ็บ ตัวเองก็เจ็บ แต่ถ้าเลือกคนรัก ตัวเองก็ไม่เหลืออะไรเลย ได้อยู่กับผู้หญิงที่รักแต่ต้องกัดก้อนเกลือกิน แรกๆ ก็คงทนได้ แต่สมัยนี้ทุกอย่างต้องใช้เงินทั้งนั้น ผู้หญิงเขาจะทนได้นานแค่ไหนกันนี่สิพูดไปแล้วกรกฤตก็นึกอยากเห็นหน้าเมียแต่งเพื่อนรัก น่าเสียดายที่วันนั้นเขาไม่ได้ไปร่วมงานแต่งสายฟ้าแลบของภวิศเพราะรู้ข่าวว่าเพื่อนจะแต่งงานก็ตอนเดินทางไปทำงานที่เมืองนอกพอดี เลยอดเจอเจ้าสาวทีเด็ดคนนี้ แต่ถ้าถึงขั้นยื่นข้อเสนอหย่าได้เขี้ยวสุดๆ แถมยังเตรียมฟ้องชู้คนรักของเพื่อนเขาอีก เจ้าหล่อนต้องไม่ใช่คนธรรมดา“เฮ้อ...กูควรทำไงดีวะเนี่ย” ภวิศยีหัวตัวเองอย่างคิดหนัก“ถ้าไม่อยากให

เสียงอึกทึกครึกโครมยังคงดังอย่างต่อเนื่อง แต่กลับไม่มีวี่แววว่าจะมีใครตื่นมาห้ามปรามสักคน กระทั่งคนใช้ก็หายหัวไปกันหมดไม่ออกมาดูดำดูดี ทำให้คนเมาชักหัวเสียหนักกว่าเดิม ภวิศแอบเห็นสาวใช้คนหนึ่งวิ่งขึ้นไปรายงานเมียแสนชังของเขาแล้วพักใหญ่ก่อนจะวิ่งหน้าตาตื่นลงมาแล้วหลบไปทางห้องพักด้านหลัง แต่ก็ไม่เห็นว่ายัยท่อนไม้นั่นจะลงมาดูมาห้ามอะไรเขาเลยหรือว่ายัยนั่นหลับลึกจนไหลตายไปแล้ววะหรือไม่ก็อาจคิดว่าทำไม่สนใจแบบนี้แล้วเขาเหนื่อยจนเลิกอาละวาดไปเองหึ รู้จักกันน้อยไปเสียแล้ว ให้มันรู้ไปว่าจะทนได้สักกี่น้ำ ชายหนุ่มคิดอย่างพาลๆ พลางฉวยแจกันใบสวยเงื้อขึ้น หางตาเหลือบเห็นกรอบรูปแต่งงานขนาดเท่าตัวคนที่ตัวเองรื้อลงมาที่พื้นจนกรอบกระจกแตกกระจายเกลื่อน มือที่ถือแจกันก็เปลี่ยนเป้าหมายไปที่มันทันทีโครม! เพล้ง!แจกันอัดเข้ากรอบรูปตรงหน้าของเจ้าสาวแสนสวยเต็มเปาจนแจกันแตกเป็นเสี่ยงๆ เศษแจกันบาดรูปจนขาดเป็นริ้วๆ ไม่หนำใจก็เลยคว้าเศษกระจกมากรีดเพิ่มจนใบหน้างามของคนในภาพขาดยับเยิน ท่ามกลางความสะใจของคนทำ ที่ยืนตบมือหัวเราะเสียงดังลั่น มองความพินาศตรงหน้าอย่างสะใจ พลางมองไปที่ห้องนอนชั้นบนที่ยังคงปิดเงียบอยู