All Chapters of ไม่ไหวจะรัก (เซต รักรั้งรอไม่ไหว): Chapter 1 - Chapter 10

บทนำ“พี่ธรรศคะ ตอนนี้เราเป็นอะไรกันเหรอ...”นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มิวรารวบรวมความกล้าในการถามคำถามนี้กับคนที่เธอคบหาดูใจกันมากว่าสี่ปี แต่คนถูกถามกลับถอนหายใจพรืดอย่างรำคาญ แทบไม่เก็บสีหน้าเบื่อหน่ายกับคำถามของเธอสักนิด“มิวถามแบบนี้กี่ครั้งแล้ว ไม่เบื่อบ้างเหรอ”“เบื่อ! ก็เพราะเบื่อไงคะ มิวถึงต้องถามให้ได้คำตอบชัดเจนสักที ว่าความสัมพันธ์ของเราควรเรียกว่าอะไรดี”หากเป็นเมื่อก่อนเธอคงไม่กล้าถามถึงสถานะระหว่างเธอและธรรศ ชายผู้ที่เธอคบหามานานแต่กลับไม่มีสถานะที่ชัดเจนระหว่างเราไม่สิ สำหรับเธอ ธรรศคือคนที่เธอรัก และคิดจะแต่งงานด้วยแต่สำหรับเขา มิวรากลับไม่มีสถานะที่ชัดเจน คบเหมือนไม่คบ ไม่มีการเปิดเผยต่อสังคม ไม่เคยพาไปเจอครอบครัวหรือเพื่อนฝูงและคนสนิทของเขา แม้ทำงานที่เดียวกันทุกคนยังเข้าใจว่าเขาเป็นหนุ่มโสดหล่อ แสนดี ไม่มีแฟน ไม่มีพันธะเวลาเดินสวนทางกันยังต้องแสร้งทำเป็นคนอื่นที่ไม่สนิทสนมหากเป็นเมื่อก่อนเธอคงไม่กล้าถาม เพราะกลัวความผิดหวังและเสียดายเวลาที่ทุ่มเทให้เขาจนไม่เผื่อตาเผื่อใจไว้มองใครอื่น ที่ผ่านมาเธอยอมทุกอย่างเพียงเพราะรัก แต่ตอนนี้เธอไม่อาจนิ่งเฉยต่อไปได้อีกแล้วธรรศหัน

‘พี่รักมิวนะ แต่มิวก็รู้ว่าโรงแรมเรามีกฎห้ามพนักงานคบหาหรือแต่งงานกัน ไม่อย่างนั้น ต้องมีคนหนึ่งที่ลาออก ส่วนใหญ่เขาก็เอาคนที่ตำแหน่งต่ำกว่าออก พี่ไม่อยากให้มิวต้องลำบาก’ ครั้งหนึ่งธรรศเคยบอกกับเธอแบบนั้น แล้วเธอก็เชื่อว่าเขาหวังดี แม้จะทะแม่งๆ หูหน่อย‘แล้วเราต้องปิดบังคนอื่นไปถึงเมื่อไหร่คะ’‘จนกว่าพี่จะสร้างเนื้อสร้างตัวมั่นคงมากพอจะดูแลคนที่จะมาเป็นภรรยาของพี่ได้ไงล่ะ’ เขาแจกคำหวานจนทำให้เธอเคลิ้มฝันไปไกลภรรยา คำนั้นจะหมายถึงใครได้นอกจากคนที่คอยอยู่เคียงข้างเขามาตลอดตั้งแต่เขายังทำตำแหน่งเล็กๆ ในแผนกฟร้อนท์ เหมือนกันกับเธอที่เป็นเพียงพนักงานตัวเล็กๆ ในแผนกเซลล์ ในยามเขาลำบากก็มีเธอคอยเป็นที่พึ่งเป็นกำลังใจให้กันเสมอ จนมาตอนนี้ ตำแหน่งเขาไปไกลขึ้น แต่เธอก็ยังไม่ได้เลื่อนขั้นไปไหนกฎของคนทำงานโรงแรม หากอยากก้าวหน้าเติบโตในสายงานถ้าไม่ได้เลื่อนขั้นในที่ทำงานปัจจุบัน หรือตำแหน่งมันตันยังไม่มีหัวหน้าลาออก ก็ต้องเปลี่ยนงานไปทำที่อื่น อัปตำแหน่งให้สูงขึ้น เงินเดือนมากขึ้น แต่ตำแหน่งของเธอที่โรงแรมนี้อย่างดีก็ไม่สูงมากไปกว่านี้ เพราะประสบการณ์เพียงสี่ปี แถมหัวหน้าที่ทำงานด้วยก็ไม่มีวี่แ

มิวราก้าวเท้าเข้าไปในร้านอาหารกึ่งร้านคาราโอเกะไม่ไกลจากโรงแรมที่เธอทำงานมากนัก เสียงร้องเพลงจังหวะสนุกสนานดังลอดออกมาจากประตูห้องวีไอพีทำให้ใจเธอเต้นแรง ยังไม่ทันได้โทรหาจอยว่าอยู่ห้องไหน พนักงานต้อนรับก็เดินเข้ามาเสียก่อน“ลูกค้าได้จองโต๊ะไว้ไหมคะ”“ฉันมางานเลี้ยงแผนกฟร้อนท์ของโรงแรม...”“อ๋อ งานคุณธรรศใช่ไหมคะ งั้นเชิญที่ห้องวีไอพีหนึ่งทางนั้นเลยค่ะ”มิวราเดินตามพนักงานสาวไปด้วยหัวใจเต้นรัว ยิ่งใกล้ห้องวีไอพีที่ว่าก็ได้ยินเสียงผู้ชายนุ่มๆ คุ้นหูร้องเพลงคู่กับเสียงผู้หญิงหวานๆ ลอยมาตามลม เมื่อพนักงานเปิดประตูให้ ภาพที่เธอเห็นก็ทำให้ลมหายใจสะดุดไปทันทีธรรศกำลังนั่งร้องเพลงคู่กับหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มคนหนึ่ง ทั้งคู่ถือไมโครโฟนตัวเดียวกัน ร่างกายเบียดแนบชิดจนไหล่เกยกัน ธรรศหน้าตาเริงร่ายิ้มกว้างแบบที่มิวราไม่ได้เห็นมานานปี เขามองสบตาผู้หญิงคนนั้นอย่างหวานชื่นราวกับเป็นคู่รัก ไม่มีความรำคาญใจ เบื่อหน่ายเหมือนเวลาที่อยู่กับเธอเลยสักนิดทั้งคู่กำลังร้องเพลงโปรดที่สุดของมิวรา...คู่ชีวิต!เนื้อเพลงหวาน แต่หัวใจเธอกำลังขมปี๋ แทนที่ด้วยความพลุ่งพล่านในอกจนแทบจะระเบิดออกมาถ้าเด็กนั่นคือคู่ชีว

ธรรศได้ยินประโยคนั้นเต็มๆ ก็สำลักเบียร์ที่กำลังจิบพรวดจนกระเด็นโดนกระโปรงสีขาวของแม่สาวข้างกายจนเปื้อนเป็นวงๆ ทันที“ว้ายตายแล้ว! พี่ธรรศทำอะไรคะเนี่ย ดูซิ เปื้อนกระโปรงน้องหมดเลย” ใบชาทำหน้าอี๋อย่างลืมตัว แต่พอนึกขึ้นได้ก็รีบเก็บสีหน้าทำตัวใสซื่อ แต่มิวรามองปราดเดียวก็รู้ทันทียัยเด็กนี่มันแอ๊บใสนี่หว่า!“พี่ขอโทษนะครับ พอดีพี่ดื่มไวไปหน่อย” ปากตอบสาว มือก็สาละวนเอาทิชชูมาช่วยเช็ดคราบเบียร์ที่เปื้อนกระโปรงให้ รีบมากไปมือหนาก็เช็ดโดนต้นขาขาวของสาวไม่รู้บังเอิญหรือตั้งใจภาพนั้นราวกับเข็มนับพันทิ่มแทงนัยน์ตามิวราไม่หยุดไอ้ชีกอเอ๊ย! ธรรศไม่เคยดูแลเธอเหมือนที่ทำกับผู้หญิงคนนั้น หรือกระทั่งคนอื่นเขาก็ยังเป็นหัวหน้าที่ใจดี ดูแลลูกน้องดีใจดีกับทุกคน ยกเว้น...เธอไงจะใครล่ะ“น้องมิวจะดื่มอะไรดีครับ วันนี้พี่ธรรศสุดหล่อหัวหน้าคนใหม่ของพวกพี่ใจดี บอกเลี้ยงพวกเราไม่อั้นเลยนะ น้องมิวอยากกินอะไรก็สั่งได้เลย”หนอย...ทีคนอื่นเลี้ยงไม่อั้น ทีกับเธองกได้งกดี กินอะไรด้วยกันทีเข้าโครงการคนละครึ่งตลอดบอกจะเก็บเงินไว้ผ่อนรถผ่อนเรือนหอ เอาเถอะได้สิ ถ้าอยากเปย์นักเธอก็จะช่วยสงเคราะห์ให้“จริงเหรอคะ ได้ทุ

ร้านคาราโอเกะแบบนี้ปกติเธอไม่เคยได้มาหรอก เพราะใครบางคนมักบ่นว่าสิ้นเปลือง เก็บเงินไว้ดาวน์คอนโดกับซื้อรถดีกว่า รถก็ชื่อเขา คอนโดก็คงชื่อเขา แต่เธอต้องช่วยผ่อน เพราะเขามาขายฝันให้ว่าอีกหน่อยเราจะสร้างครอบครัวมีอนาคตร่วมกัน ตอนนี้ชักไม่แน่ใจแล้วว่าอนาคตที่ว่านั่นยังเป็นของเธอหรือของใครเวรเอ๊ย! เก็บเงินเธอไว้มาเปย์ให้คนอื่นแบบนี้ อย่าเก็บเลยดีกว่า“จีบได้แฟนฉันตายแล้ว เขาไปสบายแล้ว ไม่ต้องไปสนใจ...” มิวราร้องท่อนฮุกเน้นๆ เรียกเสียงฮือฮาทำให้บรรยากาศในห้องวีไอพีเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะครึกครื้น และกลิ่นหอมของอาหารราคาแพง ลูกน้องต่างเข้ามาชนแก้วและอวยพรธรรศไม่ขาดสาย โดยมีใบชานั่งยิ้มหน้าบานราวกับเป็นเจ้าหญิงของงาน โดยไม่มีใครรู้เลยว่ากำลังมีสงครามเย็นก่อขึ้นเงียบๆครืด...ครืด...มือถือของมิวราที่วางอยู่บนโต๊ะสั่นเป็นระยะ เธอเหลือบมองดูข้อความที่เด้งขึ้นมาTeddyT: พอได้แล้ว สั่งมาเยอะแบบนี้ใครจะจ่ายไหว มิวแกล้งพี่เหรอ!“เอ้า...ชนแก้ว”มิวราหันไปยกแก้วแชมเปญชนกับเพื่อนๆ สนุกสนาน ร้อยวันพันปีเธอไม่ชอบดื่มแอลกอฮอล์ แต่วันนี้จะขอดื่มฉลองเสียหน่อยTeddyT: ออกมาคุยกันข้างนอกเดี๋ยวนี้พอไม่อ่านข้