ログインเธอคบหากับเขามาถึง 4 ปี แต่กลับไม่มีแม้แต่สถานะ เขาบอกทุกคนว่าตัวเองโสด และจีบสาวต่อหน้าให้เธอเสียใจเล่น ไอ้แฟนเปรตนี่! พอกันที จากนี้ไปเธอจะไม่ทนแล้ว ****************************************** “พี่ธรรศ เมื่อกี้แผ่นดินไหวแรงมาก พี่เป็น...” อะไรไหม ยังเอ่ยไม่ทันจบ ปลายสายก็แทรกขึ้น “มิว พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าพี่ยุ่งมาก มิวอย่ามาเซ้าซี้ ช่วยเหลือตัวเองไปก่อนได้ไหม อย่าทำตัวเป็นภาระนักเลย มันน่ารำคาญ” ประโยคนั้นทำให้ฟางเส้นสุดท้ายในหัวใจเธอขาดผึงลงในทันที มิวรากำโทรศัพท์แน่นจนมือสั่น “รำคาญมากไหม” เธอถามเสียงเย็นเฉียบ “ถ้าการรับสายฉันมันน่ารำคาญนัก งั้นเราก็เลิกกันเลยแล้วกัน แผ่นดินไหวจนตึกจะถล่มขนาดนี้ คุณไม่แม้แต่จะถามห่าเหวอะไร ไม่เป็นห่วงกัน โทรหาก็ปิดเครื่องใส่ เป็นอะไรมากไหม หา”
もっと見るบทนำ
“พี่ธรรศคะ ตอนนี้เราเป็นอะไรกันเหรอ...”
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มิวรารวบรวมความกล้าในการถามคำถามนี้กับคนที่เธอคบหาดูใจกันมากว่าสี่ปี แต่คนถูกถามกลับถอนหายใจพรืดอย่างรำคาญ แทบไม่เก็บสีหน้าเบื่อหน่ายกับคำถามของเธอสักนิด
“มิวถามแบบนี้กี่ครั้งแล้ว ไม่เบื่อบ้างเหรอ”
“เบื่อ! ก็เพราะเบื่อไงคะ มิวถึงต้องถามให้ได้คำตอบชัดเจนสักที ว่าความสัมพันธ์ของเราควรเรียกว่าอะไรดี”
หากเป็นเมื่อก่อนเธอคงไม่กล้าถามถึงสถานะระหว่างเธอและธรรศ ชายผู้ที่เธอคบหามานานแต่กลับไม่มีสถานะที่ชัดเจนระหว่างเรา
ไม่สิ สำหรับเธอ ธรรศคือคนที่เธอรัก และคิดจะแต่งงานด้วย
แต่สำหรับเขา มิวรากลับไม่มีสถานะที่ชัดเจน คบเหมือนไม่คบ ไม่มีการเปิดเผยต่อสังคม ไม่เคยพาไปเจอครอบครัวหรือเพื่อนฝูงและคนสนิทของเขา แม้ทำงานที่เดียวกันทุกคนยังเข้าใจว่าเขาเป็นหนุ่มโสดหล่อ แสนดี ไม่มีแฟน ไม่มีพันธะเวลาเดินสวนทางกันยังต้องแสร้งทำเป็นคนอื่นที่ไม่สนิทสนม
หากเป็นเมื่อก่อนเธอคงไม่กล้าถาม เพราะกลัวความผิดหวังและเสียดายเวลาที่ทุ่มเทให้เขาจนไม่เผื่อตาเผื่อใจไว้มองใครอื่น ที่ผ่านมาเธอยอมทุกอย่างเพียงเพราะรัก แต่ตอนนี้เธอไม่อาจนิ่งเฉยต่อไปได้อีกแล้ว
ธรรศหันกลับมา ถอนหายใจยาวอย่างคนรำคาญ
“พี่บอกแล้วไงว่าช่วงนี้พี่เพิ่งได้เลื่อนตำแหน่ง งานมันเยอะ ไหนจะเรื่องกฎของโรงแรมอีกล่ะ ถ้าใครรู้ว่าเราคบกัน มิวอยากตกงานหรือไง รอให้พี่มั่นคงกว่านี้ก่อนไม่ได้หรือไงมิว อย่าทำตัวเป็นเด็กไร้เหตุผลหน่อยเลย”
“สี่ปีแล้วนะคะพี่ธรรศ คำว่ามั่นคงของพี่มันต้องมั่นคงขนาดไหนเหรอคะ ต้องมีเงินมากเท่าไหร่ถึงเรียกว่ามั่นคง มิวไม่ได้คิดจะเรียกร้องหรือเร่งรัดอะไรพี่ ก็แค่อยากได้ความชัดเจน ไม่ใช่ว่าคบไปวันๆ เผื่อวันไหนพี่เจอคนที่ใช่มากกว่าค่อยทิ้งกันไปหาอีกคน”
คำนั้นทำให้ธรรศชะงักไปก่อนที่สีหน้าจะเปลี่ยนเป็นโมโหเหมือนทุกครั้ง โมโหกลบเกลื่อน แล้วเขาก็จะชนะเสมอ เพราะมิวราจะเป็นฝ่ายเงียบก่อนไม่อยากชวนทะเลาะ
“น่าเบื่อ! ถ้ามิวจะมาเซ้าซี้ ชวนทะเลาะเรื่องเดิมๆ พี่ขอตัวนะ วันนี้มีแขกวีไอพีเข้าพัก พี่ไม่มีเวลามาฟังเรื่องไร้สาระ”
เขาก้าวเท้าออกไปโดยไม่แม้แต่จะหันมามองใบหน้าที่นองน้ำตาของเธอ ทิ้งให้มิวรายืนคว้างอยู่ท่ามกลางความเงียบที่บาดลึกเข้าไปในหัวใจ เธอก็แค่ต้องการความชัดเจนจากเขา เพื่อไปต่อในความสัมพันธ์ง่อนแง่นนี้
มันยากนักหรือ
หรือว่าที่ผ่านมาเป็นแค่เธอฝ่ายเดียวที่คิดจริงจังกับความรักครั้งนี้ แล้วเธอจะทนยื้อรักไหวต่อไปอีกนานแค่ไหนกัน...
ภวิศหมายมั่นในใจลึกๆ ก่อนที่จะหลับตาลงกะว่าจะพักสายตาสักหน่อย แต่สุดท้ายกลับหลับไป โดยไม่รู้เลยว่าคนที่เขาหมายหัวกลับลืมตาขึ้นมองเขาแทนดวงตาคู่งามมองผู้ชายที่ได้ชื่อว่าสามีนิ่ง ความรู้สึกต่างๆ ประดังเข้ามาในหัวใจที่เคยคิดว่าแกร่ง เธอไม่ควรมีความรู้สึกอื่นใดให้กับผู้ชายตรงหน้านอกจากความเกลียดชังที่เขาเป็นต้นเหตุให้เธอสูญเสียครอบครัวอันเป็นที่รักไปตลอดกาล แต่ตอนนี้คนตรงหน้ากลับเป็นพ่อของลูกในท้อง‘คนของเรารายงานว่าคุณสรารัญถูกภรรยาของเสี่ยไก่บุกไปทำร้ายที่ผับจนบาดเจ็บสาหัสครับ แล้วตอนนี้เธอก็โดนคนพวกนั้นลากตัวออกไปแล้ว แต่คนของเราคลาดกับรถคันนั้น ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าคุณสรารัญจะเป็นตายร้ายดียังไงบ้าง แต่ว่า...มีเรื่องหนึ่งที่ผิดพลาด นั่นคือผมยังไม่ทันได้ส่งรูปหลักฐานให้ภรรยาของเสี่ยไก่ตามที่คุณสั่ง คาดว่าฝ่ายนั้นจะจ้างคนสะกดรอยตามสามีตัวเองเหมือนกัน...’คีตกาควรรู้สึกสะใจที่ผู้หญิงคนนั้นถูกกรรมเล่นงานปางตาย โดยที่เธอไม่ทันได้ลงมือเองเสียด้วยซ้ำ หากเกิดอะไรขึ้นก็ไม่ใช่ความผิดของเธอ เพราะสรารัญทำตัวเองทั้งนั้นแต่ทว่า...‘อ้อ มีอีกเรื่องครับ คนของเราเห็นสามีของคุณอยู่ที่ผับนั่นด้วย แต่โชคดี
“ว่าไงนะ! ใครเป็นอะไรนะคะ”คนที่กำลังจะผลักประตูเข้ามาชะงักไปเมื่อได้ยินเสียงคนป่วยที่ควรจะนอนพักผ่อนพูดโทรศัพท์กับใครบางคนด้วยน้ำเสียงตกใจ“แล้วตอนนี้เขาเป็นยังไงบ้างคะ เจ็บหนักหรือเปล่า”“เขา...” ภวิศทวนคำ ใจไพล่คิดถึงใครบางคนที่อยู่ในใจเธอขึ้นมาหรือปลายสายจะเป็นมัน...ไอ้โปรดนั่น!“งั้นหากมีอะไรคืบหน้าก็โทรแจ้งฉันทันทีเลยนะคะ ได้ค่ะ ฉันเข้าใจแล้ว แค่นี้นะคะ”ชายหนุ่มบดสันกราม กำหมัดแน่น อยากจะบุกเข้าไปถามภรรยาตัวดีที่ริปันใจให้ชายอื่นให้รู้แล้วรู้รอด ในเมื่อรักกันขนาดนั้นทำไมถึงยังมาแต่งกับเขาอีก ภวิศจินตนาการหน้าตาคนที่อีกฝ่ายรักแล้วหงุดหงิดขึ้นมาจนห้ามใจไม่อยู่“ห่วงมันขนาดนั้น ทำไมไม่หนีไปอยู่กับมันเสียเลยล่ะ”คีตกาสะดุ้ง หันขวับไปมองคนหน้าบึ้งที่เดินปึงปังเข้ามาอย่างตกใจ“คุณมาทำอะไรที่นี่!”“แล้วมันเพราะใครล่ะที่โทรไปฟ้อง ที่มานี่ก็เพราะเห็นแก่พ่อแม่ฉันหรอกนะ ไม่อยากให้คนแก่เป็นห่วงต้องถ่อมาเฝ้าไข้ลูกสะใภ้เสียเอง อย่าสำคัญตัวผิด”“อ้อ...ที่แท้ก็โดนคุณแม่ด่ามานี่เอง” คนป่วยพยักหน้าที่แท้เขาก็เห็นแก่พ่อกับแม่ของเขา ไม่ได้เป็นห่วงอะไรเธอสักหน่อย“แล้วมันเพราะใครล่ะที่ขยันฟ้องเหลื
ระหว่างเขากับสรารัญคงจบสิ้นกันเท่านี้ไม่เหลือเยื่อใยอีกตลอดไปทว่าชายหนุ่มหารู้ไม่ว่าหลังจากที่เขาออกไปไม่นาน ก็มีคนกลุ่มหนึ่งเดินสวนเข้ามา หญิงวัยกลางคนในชุดสีแดงเพลิงกวาดตามองเพียงไม่นานก็พบเป้าหมายที่ต้องการ จึงเดินก้าวฉับๆ ตรงเข้าไปที่โซฟาซึ่งมีชายหญิงต่างวัยกำลังนัวเนียอย่างได้ที่“ไอ้แก่ แอบมากกอีหนูอยู่นี่เอง” ปากว่าผัว แต่มือกลับจิกหัวอีหนูวัยคราวลูกกระชากออกจนล้มหงายหลังไปกองกับพื้น ไม่ทันตั้งตัว“ไอ้หยา เมียจ๋า มาได้ยังไง”ผัวะ!อาเสี่ยถูกตบหน้าหันจนล้มทั้งยืน ไม่กล้าหือเพราะกลัวบารมีเมีย“ไอ้ผัวเฮงซวย คุกเข่ารอตรงนั้นเลยนะ ห้ามหนีไปไหน ห้ามเข้ามายุ่ง ไม่งั้นมึงซี้แหงแก๋แน่ หึ”คนพูดขึ้นคร่อมร่างสรารัญไว้ แล้วลงมือตบไม่ยั้ง จนหญิงสาวตั้งตัวไม่ทัน ได้แต่กรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด“กรี๊ดดดด”ผัวะ! ผัวะ! ผัวะ!“นังร่าน มายุ่งกับผัวกู นี่แน่ะ”“ช่วยด้วย กรี๊ดดดด อย่านะ อีแก่ อย่าทำฉัน ปล่อยนะ อีแก่บ้า อย่า...”“ปากดีนะมึง ว่าใครอีแก่ ปากอย่างนี้ต้องโดนตบด้วยไอ้นี่” คนพูดแสยะยิ้มร้าย ก่อนถอดส้นสูงออกแล้วหวดเข้าที่ใบหน้าสวยดังผลัวะจนหน้าหัน เลือดกบปาก ผิวหน้าสวยๆ แตกยับเป็นแผลเ
“เป็นอะไรไป อย่าบอกนะว่าเป็นห่วงของเก่าขึ้นมา” ภวิศปรายตามองไปทางสรารัญที่กำลังกอดจูบนัวเนียกับเสี่ยไก่โดยไม่สนสายตาใคร ก็รู้สึกสะท้อนใจปนเข็ดขยาด“ห่วงทำไม เขาเลือกเองนี่ ช่วยไม่ได้”“โอ้โห ไม่เจอกันแป๊บเดียว นี่มึงฉลาดขึ้นนะเนี่ย แล้วนี่แม่ของลูกมึงล่ะ ตกลงว่าไง”พอพูดถึงตัวต้นเหตุที่ทำให้ต้องมานั่งกลุ้ม หนังตาของชายหนุ่มก็กระตุกขึ้นมาทันที“ยังจะหย่ากับเขาอยู่ไหม”“ไม่หย่าแล้ว”“อ้าว! ก็ไหนแกอยากหย่านักไม่ใช่เหรอ หรือว่าเพราะมีลูกเลยไม่หย่าแล้ว”“อืม ก็ด้วย”“เอ...มึงเคยบอกนี่ว่าถ้าเมียแต่งมีลูกกับมึงได้ สมบัติก็ต้องหารสอง แบบนี้หรือเปล่ามึงเลยไม่หย่า ก็ดีนะ สมบัติไม่ต้องหารสอง แถมได้ลูกน่ารักๆ เพิ่มอีกคน ดีจะตาย”“ดีกับผีสิ กูกำลังสงสัยว่าเด็กในท้องนั่นจะไม่ใช่ลูกกู”“พรวด! เชี่ย!” กรกฤตถึงกับสำลักเหล้าที่เพิ่งเข้าปาก “อย่าบอกนะว่าเมียมึงก็มีชู้อีกคน เชี่ย นี่มึงโดนสวมเขาแบบดับเบิ้ลเลยเหรอวะ”ภวิศหน้าหงิก เมื่อถูกถามแทงใจดำ“แล้วนี่จะยังไง สรุปในท้องเขานั่นลูกใครกันแน่ แม่งชีวิตมึงนี่น้ำเน่าชิบหายเลยว่ะ แล้วจะเอายังไงต่อ หรือจะรอให้เด็กคลอดแล้วค่อยตรวจดีเอ็นเอว่าใช่ลูกมึงไหม”“ก็น





