อัคคีหัวเราะเบา ๆ "อย่างน้อยตาอรรถก็จะเป็นฝั่งเป็นฝาก่อนน้อง ๆแล้ว ฝันได้อุ้มหลานแน่นอน ปล่อยเจ้าสองคนนี้ใช้ชีวิตไปก่อนเถอะ เพิ่งอายุยี่สิบแปดกันเอง" อัคคีเข้าใจลูกๆ ดีกว่าพาฝัน แน่นอนเพราะเขาเป็นผู้ชายเหตุใดจะไม่รู้เหตุผลหลัก ๆ ของเด็ก ๆ ที่ยังอยากโสดกัน"โธ่ อายุยี่สิบแปดแล้วนะคะไม่เด็กแล้วนะลูก ๆ""ให้เฮียอรรถแต่งก่อนเถอะครับ อายุสามสิบกว่าแล้ว เร่งมีหลานให้มี้ก่อนจะแก่ เดี๋ยวไม่มีน้ำยาเอา" ตฤณพูดอย่างขบขัน"ดูพูดเข้าสิ" พาฝันยิ้ม ก่อนจะหันไปมองอรรถพลลูกชายคนโตของเธอ"แล้วแต่งงานจะมีลูกเลยเหรอตาอรรถ""ครับ ผมแพลนไว้แบบนั้น" อัคคีพยักหน้ารับ เมื่อแม่มองมาที่เขา"ป๊าเองก็ตามใจลูก ๆ เพราะป๊าเชื่อว่าลูกๆ ของป๊าทุกคนมีความคิดเป็นของตัวเองกันหมดแล้ว ดังนั้นชีวิตของทุกคนป๊าหวังว่าทุกคนจะทำมันได้ดีไม่ทำให้ป๊ากับมี้ผิดหวัง" พาฝันยิ้มให้กับลูกก่อนจะเอ่ยเตือนใจทุกคน"มี้ขอแค่อย่างเดียว... ลูกต้องหาผู้หญิงที่ลูกรักจริง ๆ นะ อย่าแต่งเพราะแค่ผลประโยชน์... และอย่าไปฟังคุณปู่มากนักล่ะ" พาฝันกระซิบประโยคหลังแผ่วเบา เธออยากให้ลูก ๆมีความสุขกับคนที่รักจริง ๆ ไม่ใช่แค่ 'คำว่าคู่ควร'อรรถพลและพฤกษานิ่งไ
Dernière mise à jour : 2026-04-13 Read More