All Chapters of เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก]: Chapter 1 - Chapter 10

 บทที่1ถ้าเบื่อ ก็แค่ทิ้งไป "กลับคอนโด""ครับนาย" แม้จะแปลกใจที่นายกลับกลางดึก แต่บอดี้การ์ดอย่างเขาก็ไม่มีหน้าที่ถาม จึงทำได้เพียงทำตามคำสั่งของนายโดยการขับรถพานายมุ่งตรงกลับไปยังคอนโดหรูที่ตั้งอยู่ในใจกลางเมืองมหานครกรุงเทพระหว่างทางอรรถไม่ได้พูดคุยกับบอดี้การ์ดคนสนิท เขาหลับตาลงเพื่อระงับจิตใจที่ฟุ้งซ่านยุ่งเหยิงเขาไม่ควรคิดถึงเอยที่ทำหน้าสีหน้าเสียใจรู้สึกผิด เขาไม่ควรใจอ่อนกับเธอจนทำให้เธอเหลิงขึ้นมา สินค้าที่เขาซื้อมาบำเรอกามไม่ควรมีอิทธิพลทางใจมากขนาดนี้ยอมรับว่าเขาลุ่มหลงเธอและยังไม่คิดเบื่อหน่ายจนถึงขั้นยังไม่กล้าเอ่ยปากขอจบความสัมพันธ์ในตอนนี้เอยต่างจากจากผู้หญิงคนอื่นที่เขาเคยมีความสัมพันธ์ทางกายด้วย เธอไม่เคยงี่เง่าเธอรู้ตัวว่าควรอยู่ในที่ที่ควรอยู่

บทที่2อารมณ์ชั่ววูบ เอยรีบขับรถกลับถึงวิลล่าในเวลาไม่นานนัก หัวใจของเธอเต้นระรัวเมื่อเห็นรถหรูจอดสนิทอยู่ที่หน้าบ้าน... คุณอรรถมาจริงๆ และเขายังไม่กลับ!"คุณคราม..." เอยเรียกชื่อบอดี้การ์ดคนสนิทของอรรถกรด้วยเสียงสั่นเครือ สภาพของเธอในตอนนี้ดูไม่จืด ผมเผ้ายุ่งเหยิง ขอบตาเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบมาสคาร่าจากการร้องไห้อย่างหนักเมื่อคืน ครามมองสภาพของเอยแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจด้วยความหนักใจหากคนข้างในเห็นสภาพนี้เข้า... พายุลงแน่ๆ"เข้าไปเถอะครับ คุณอรรถรออยู่" ครามเอ่ยเสียงเรียบ"คะ... ค่ะ" เอยรับคำอย่างเกร็งๆ"แต่คุณเอยแน่ใจนะครับ... ว่าจะเข้าไปพบนายด้วยสภาพนี้?""สภาพเอยมันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอคะ?" เอยถามกลับอย่างซื่อๆ พอครามพยักหน้ายืนยัน เธอจึงรีบวิ่งไปส่องกระจกรถพรางอุทานในใจด้วยความ

เธอฝืนลุกขึ้นอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อเริ่มต้นวันใหม่ที่ไร้อรรถพล อาหารเช้าคือบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่ต้มทิ้งไว้จนเส้นอืดพองเพราะเธอกินไม่ลง สุดท้ายเอยจึงมานั่งกอดเข่าอยู่บนโซฟานุ่มในห้องนั่งเล่นเพียงลำพัง ปล่อยให้ความเงียบกัดกินหัวใจจนเริ่มรับมันไม่ไหวในยามที่ใจกล้าประชดประชันเธอก็ดูอวดดีอยู่หรอก แต่เมื่อความเงียบสงบเข้ามาครอบคลุม เอยกลับรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจมดิ่งลงสู่ก้นบึ้งของความทุกข์ มองไปทางไหนในวิลล่าหลังนี้ก็มีแต่ภาพความทรงจำของเราสองคนวนเวียนอยู่ในทุกที่"ฮึก..." ในที่สุดน้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ก็หลั่งริน ร่างบางสั่นเทาด้วยแรงสะอื้น สองแขนโอบกอดเข่าตัวเองไว้แน่น หัวใจเอยตอนนี้ราวกับกำลังจะแตกสลายเป็นเสี่ยงๆแม้ท้องจะร้องประท้วงด้วยความหิวโหย แต่ร่างกายกลับหนักอึ้งเกินกว่าจะลุกไปหาอะไรทาน ในใจแอบหวังลึกๆ ว่าเขาจะเปลี่ยนใจกลับมา... แต่เวลาที่ล่วงเลยมาจนข้ามวันโดยไร้การติดต่อกลับ ตอกย้ำให้รู้ว่าอรรถพลไม่ได้แยแสเธอเลยสักนิดตั้งแต่จบความสัมพันธ์ลง

 เช้าวันต่อมา...ทางด้านอรรถกร วันนี้เป็นวันหยุดพักผ่อน ช่วงเช้าเขาออกไปวิ่งออกกำลังกายตามปกติ หลังจากอาบน้ำชำระร่างกายจนสดชื่น เขาก็นั่งไขว่ห้างไถหน้าจอสมาร์ทโฟนเพื่อเช็กข่าวสารในวงการและดูความเคลื่อนไหวของดาราในสังกัดช่องตัวเองไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งสายตาไปสะดุดเข้ากับสตอรี่หนึ่ง...เขายังคงติดตามอินสตาแกรมของเอยอยู่ทันทีที่เห็นรูปในสตอรี่ของเธอ คิ้วหนาขมวดเข้าหากันแน่น ใบหน้าหล่อเหลาราวเทพบุตรแปรเปลี่ยนเป็นดุดันเหี้ยมเกรียมราวกับปีศาจที่พร้อมจะทำลายล้างทุกอย่างเธอต้องการอะไรกันแน่!?นี่มันไม่ใช่การประกาศให้คนทั้งโลกรู้อย่างนั้นเหรอว่าเธอกับเขามีความสัมพันธ์กัน!"คราม!" เสียงทุ้มตวาดเรียกบอดี้การ์ดคนสนิทดังลั่นห้องนั่งเล่น แววตาวาวโรจน์จ้องเขม็งไปยังครามที่รีบก้าวเข้ามาด้วยความตกใจ"ครับนาย" ครามสัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิตท