Semua Bab เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก]: Bab 61 - Bab 67

บทที่24สงครามเย็น แสงอาทิตย์ในช่วงสายลอดผ่านผ้าม่านสีขาวบางเบาเข้ามาในห้องนอนหรู เอยถูกแสงแดดยามสายปลุกให้ตื่นขึ้นอีกครั้ง เธอรู้สึกระบมไปทั้งร่าง หญิงสาวจึงพยายามขยับตัวสลัดพันธนาการจากท่อนแขนแกร่งออกไปอย่างแผ่วเบาพลางพยุงร่างกายอันบอบช้ำก้าวลงจากเตียงตรงไปยังห้องน้ำ เพื่อชำระล้างคราบคาวและความเหนื่อยล้าให้ร่างกายรู้สึกสบายตัวขึ้นเมื่อจัดการตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้ว เอยจึงเปิดประตูห้องน้ำ แต่ต้องชะงักนิ่งงัน เมื่ออรรถพลยืนกอดอกพิงผนังรออยู่ก่อนแล้ว"ตื่นแล้ว ไม่เรียกกันเลยนะ"เอยสบตากับเขาเพียงเสี้ยววินาที เธอไม่คิดจะเอ่ยปากตอบคำถามใด ๆ ทำเพียงเดินเลี่ยงผ่านร่างแกร่งของเขาไปที่ตู้เสื้อผ้า เพื่อเลือกหาชุดเดรสตัวใหม่มาสวมใส่"ผมพูดกับเอยอยู่... ไม่ได้ยินหรือไง?" ชายหนุ่มสาวเท้าตามมาหยุดยืนซ้อนหลังทันที

คำคาดโทษเข้มงวดนั้นทำให้เอยรีบพยักหน้ารับคำหนักแน่นทันที อรรถพลเอื้อมมือหยิบทิชชู่มาบรรจงซับมุมปากให้เธออย่างเบามือและอ่อนโยนอย่างไม่รู้ตัว"ผมไปทำงานต่อก่อน... อยากได้อะไรเพิ่มเติมก็บอกคนของผมได้ตลอดเวลา" พูดจบ อรรถพลก็หยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูงเตรียมตัวออกไปทำงานบ่ายนี้เขามีประชุมย่อย ซึ่งแน่นอนว่าต้องเผชิญหน้ากับซันด้วย แม้ความสัมพันธ์ระหว่างสายเลือดจะขุ่นมัวจากเหตุการณ์ยื้อแย่งเอยก่อนหน้านี้ ทว่าเมื่ออยู่ในโหมดทำงานที่เป็นมืออาชีพ ซันกลับเป็นฝ่ายเริ่มเปิดบทสนทนาเรื่องงานก่อน ทำให้บรรยากาศความบาดหมางเบาบางลงไปได้บ้าง"เป็นเด็กดี... แล้วรอผมนะ"อรรถพลทิ้งท้ายไว้สั้น ๆ ด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงเล็กน้อยยามสบตาเอย ก่อนจะสั่งการให้บอดี้การ์ดอยู่เฝ้าเอยไว้ที่วิลล่าหนึ่งคน ส่วนอีกคนให้ติดตามเขาไปที่หน้างานเอยมองตามแผ่นหลังกว้างของเขาที่เดินลับสายตาไป เธอก็ทิ้งตัวลงพิงพนักเก้าอี้อย่างหมดเรี่ยวแรง ความรู้สึกหนักอึ้งในอก แม้เธอจะได้รับ

"อย่าอวดดีท้าทายผมให้มันมากนักนะเอย... เอยก็รู้ว่าถ้าผมหมดความอดทน จุดจบมันจะเป็นยังไง!""รู้สิคะ... ไม่งั้นคุณไม่มีทางใช้วิธีสกปรกบังคับเอยไว้แบบนี้ได้หรอก!" นัยน์ตาคู่สวยวาวโรจน์ ทว่าแฝงไปด้วยความตัดพ้อและน้อยใจอยู่ลึก ๆ เพียงชั่วครู่เดียว ก่อนที่เธอจะปรับสีหน้าเย้ยหยันใส่เขาอย่างรวดเร็ว"หึ... แต่อย่างน้อยก็ถือว่าผมปราบพยศเอยได้แล้วกัน" ชายหนุ่มเหยียดยิ้มร้ายกาจอย่างจงใจเหนือกว่า"คุณอรรถ! อื้ออ..."อรรถพลมันเขี้ยวริมฝีปากบางที่เอาแต่พ่นคำพูดขัดหูไม่หยุดหย่อน ชายหนุ่มจึงรั้งท้ายทอยของเธอเข้ามาและบดจูบเธออย่างดุดัน ฝ่ามือหนาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียน กอดรั้งเอวบางให้แนบชิดติดกายแกร่ง กระทั่งความรัญจวนใจเริ่มพุ่งทะยานจนเกือบควบคุมไม่อยู่ เขาจึงยอมผละริมฝีปากออกมาอย่างแผ่วเบา"ถ้าไม่อยากให้ผมเอาเอยตรงนี้ก่อนจะได้กินข้าว... ก็หยุดพูดจากวนโมโหผมได้แล้ว"เอยยื่นปากค้อนขวับใส่เขาด้วยความขุ่นเคือง รีบเอื้

บทที่26ทะเลดำ"ฮ่า ๆๆๆๆๆ!!!"เอยหัวเราะเยาะลั่นเสียงดังอย่างสะใจอยู่ริมขอบสระ ใบหน้าหวานหัวเราะร่าเริงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนสะใจเป็นบ้าที่เธอสามารถเอาคืนคนเผด็จการได้สำเร็จเอยแอบงุนงงตัวเองอยู่เหมือนกันว่าไปเอาเรี่ยวแรงมหาศาลมาจากไหน คงเป็นเพราะแรงเกลียดชังและฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ช่วยเสริมส่งพลังโกรธให้เธอมีเรี่ยวแรงขนาดนี้!"ได้สติหรือยังคะ!? สำนึกผิดบ้างไหมที่ทำเลวกับเอยเอาไว้!!!" เอยตะโกนด่าทอใส่คนที่ลอยคออยู่ในน้ำพลางส่งยิ้มสะใจให้อย่างผู้ชนะอรรถพลโผล่ศีรษะขึ้นมาเหนือน้ำ เส้นผมและเนื้อตัวเปียกปอน ชายหนุ่มตวัดสายตาคมกริบมาจ้องเอยนิ่งงันแอบคาดโทษเอาไว้ในใจ"เธอหาเรื่องใส่ตัวเองนะเอย!""แบร่~~ คืนนี้ก็นอนแช่น้ำอยู่ข้างนอกไปคนเดียวเถอะค่ะ!" เอยแลบลิ้นปลิ้นตาใส่เขาอย่างไร้เดียงสาด้วยความเมามาย ก่อนจะรีบหมุนตัววิ่งเข้าไปในตัวบ้านและตั้งท่าจะกดล็อกประตูกระจกบานเลื่อนทันทีครืนนน!ปึก!ทว่าบานประตูกระจกกลับถูกแรงมหาศาลของอรรถพลที่ปีนขึ้นจากสระน้ำ ภายในเวลาไม่กี่วินาทีเขาก็วิ่งมาดันต้านประตูที่ถูกปิดเอาไว้จนเลื่อนชนรางล็อกไม่ได้เอยกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอด้วยความกลัว ไม่คิดเลยว่าเขาจะเคล