All Chapters of สัญญาปรารถนา: Chapter 21 - Chapter 30

                  แล้วปัญหาก็เกิดขึ้นอย่างที่คาดเดาไว้ นั่นคือคนที่อาวุโสกว่าเขาไม่พอใจที่ต้องเป็นลูกน้องของเด็กอายุสิบแปด เขาชื่อปฐม อายุงานมากกว่าสิบปีแล้วและเป็นที่เคารพนับถือของทุกคนในออฟฟิศ นิสัยส่วนตัวก็ดี แต่เมื่อร่วมงานกัน คุณปฐมก็เอาแต่ทำหน้าบึ้งตึง ไม่พูดไม่จา ไม่ยิ้มแย้มจนการประชุมทีมพลอยอึดอัดอึมครึมกันไปหมด                “ตารางงานแบบนี้โอเคเรียบร้อยแล้วนะครับ ขอบคุณที่วันนี้เข้าร่วมประชุมและตัดสินใจเรียบร้อยดีครับ”                ภพตะวันเองก็กำลังอยู่ในช่วงการปรับตัว และปัญหาก็เกิดขึ้นเมื่อคุณปฐมชอบนำข้อสรุปของทีมไปคุยกับหัวหน้าฝ่ายขายอีกทีม เชิงว่าการตัดสินใจของภพตะวันถูกต้องแล้วหรือไม่ มีข้อเสนอแนะหรือความเห็นแย้งใดหรือไม่ จากนั้นคุณปฐมก็จะวกกลับมาต่อต้านและแทงข้างหลังเขา

ของดีของโรงแรมเดอะแอตลาสอย่างหนึ่งที่พอจะเชิดหน้าชูตาได้ ก็คือฝ่ายอาหารและเครื่องดื่ม ซึ่งให้บริการอาหารนานาชาติและเบเกอรี่รสเลิศ ช่วงก่อนหน้านี้ตอนที่ทำงานตำแหน่งเด็กส่งเอกสาร ภพตะวันก็ชอบมาป้วนเปี้ยนเพื่อศึกษาการจัดการในครัว และหาข้อมูลเกี่ยวกับเบเกอรี่ที่กำลังเป็นที่นิยมมาลองคุยกับฉัตรชนก หัวหน้าเชฟ รวมทั้งขอให้เขาคิดเมนูดาวเด่นที่มีเฉพาะแค่ที่นี่ที่เดียว และตอนนี้ก็ทำออกมาสำเร็จแล้ว                “มองบลังค์-ยากิ ขายดีมาก หมดทุกวันเลยนะ แถมมีลูกค้าโทรจองล่วงหน้าเป็นร้อยออเดอร์แล้ว”                ฉัตรชนก หัวหน้าเชฟหนุ่มยืนเท้าแขนที่หน้าตู้โชว์ขนม หัวเราะหึๆ เมื่อเห็นภพตะวันมองตาละห้อย                “นี่เป็นเมนูซิกเนเจอร์ของเรา เทคนิคการทำไม่เหมือนใคร ฉันลองเอามองบลังค์ไปอบทั้งอันพร้อมหน้าครีมเกาลัค

“คุณแม่ของนายเป็นคนน่ารัก”                วารุณเลือกที่จะชมอ้อมๆ อ้อมไปเสียไกล                “มนุษย์เป็นสัตว์สังคม มีอารมณ์ความรู้สึก ย่อมมีความรู้สึก ‘ถูกชะตา’ หรือ ‘ไม่ถูกชะตา’ เกิดขึ้น ถ้านายนอบน้อมต่อเขามาตลอดแล้วจู่ๆ ก็ห่างหายไป ผู้ใหญ่ท่านนั้นก็จะพูดได้ว่าสิ่งที่นายทำก็แค่ฉาบฉวย อีกทั้งถ้านายปฏิบัติต่อคนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งเป็นพิเศษ พวกเขาก็จะเป็นคนกันเองที่มีอภิสิทธิ์ ส่วนเพื่อนร่วมงานคนอื่นก็จะกลายเป็นคนนอก แบบนั้นดีแล้วหรือ ย่อมไม่ดีแน่ เพราะฉะนั้นเมื่อไม่มีคนกันเองก็ย่อมไม่มีคนนอกด้วยเช่นกัน”                “หมายความว่า...”                “จงแสดงความเป็นมิตร แต่ไม่ตีสนิท ไม่มีภูมิหลัง ไม่มีเส้นสาย”       &n

บทที่ 9 ฟาด                  ภพตะวันอายุเพียงสิบแปด ทำหน้าที่หัวหน้าทีมฝ่ายขาย ติดต่อธุรกิจน้อยใหญ่ทั้งภายในและต่างประเทศ ด้วยความที่รักขวยขวาย อยากก้าวขึ้นตำแหน่งที่สามารถกำหนดทิศทางของโรงแรมได้โดยเร็ว ภพตะวันจึงไม่ปฏิเสธงานที่นอกเหนือความรับผิดชอบ ตั้งแต่การต้อนรับ จัดการปัญหาเรื่องวีซ่าให้แขกที่มาพัก ดูแลเรื่องยานพาหนะ เสนอสถานที่ท่องเที่ยว                วิธีการของคนทั่วไปคือ ธรรมเนียมปฏิบัติมาอย่างไรก็ทำไปอย่างนั้น แต่ภพตะวันจะแหวกด้วยการเป็นฝ่ายติดต่อบริษัททุกแห่งในเครือเฟรเซอร์ ไฟแนนเชียล กรุ๊ป โดยเฉพาะแผนกที่ต้องมีคู่ค้าต่างประเทศเพื่อเสนอแพคเกจราคาที่พัก ภพตะวันหารือกับคุณนาซึ่งเป็นเลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นผู้จัดการโรงแรมอย่างใกล้ชิด สื่อสารถึงขีดจำกัดอย่างชัดเจนเพื่อให้เข้าใจตรงกัน              

ภัทรประสบความสำเร็จในฐานะอินฟลูเอนเซอร์ที่มีคนติดตามกว่าสามล้านคน นำเสนอไลฟ์สไตล์การใช้ชีวิต ทำคลิปสอนเต้น และแนะนำแฟชั่นแบรนด์ที่เขาเป็นผู้ออกแบบและจัดทำเอง เน้นความโก้หรู เมื่อมันเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง ภัทรจึงจัดแฟชั่นโชว์ที่เดอะแอตลาส โดยภพตะวันคอยช่วยเรื่องสถานที่และติดต่อประสานงาน ผลก็คือล่มไม่เป็นท่า แนวแฟชั่นยังไม่โดนใจตลาดเลยสักนิด กระแสเงียบกริบและแทบไม่มียอดสั่งซื้อ คุณนายแจ่มจันทร์ก็เลยแวะมาสมน้ำหน้า                “ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามีลูกไร้สมองแบบนี้ ฉันอายคนจริงๆ บอกแล้วใช่มั้ยว่าแกทำอะไรไม่สำเร็จหรอก คนอย่างแกไม่มีอะไรดีสักอย่าง บุญแค่ไหนแล้วที่มีเพื่อนฉันสนใจอยากดูตัวแกเป็นเขย”                “แม่ครับ ภัทรถามจริงๆ เถอะ ภัทรต้องทำตัวยังไงถึงจะถูกใจแม่ แล้วทำไมภัทรถึงต้องใช้ชีวิตของภัทรตามที่แม่อยากจะเห็นด้วย ภัทรไม่อยากแต่งงาน ภัทรไม่อยากใช้ชีวิตแบบแม่ ภัทรผิดมากหรือครับ”