All Chapters of สัญญาปรารถนา: Chapter 31 - Chapter 40

แจ่มจันทร์ให้ลูกน้องแอบขับรถตามความเคลื่อนไหวของภัทรว่าพักอยู่ที่ไหนกับใคร เมื่อลูกน้องมารายงาน แจ่มจันทร์ก็โกรธจนหน้าเขียว                “ไอ้ภพตะวัน! นึกไว้แล้วไม่มีผิดว่ามึงแอบเสี้ยมลูกกู”                คุณนายแจ่มจันทร์ไม่พอใจมากเมื่อทราบเรื่องว่าลูกชายแอบมาหลบอยู่กับภพตะวัน แจ่มจันทร์จึงบุกไปที่เดอะแอตลาสซึ่งมีลูกค้าอยู่เต็ม มาถึงก็กล่าวกับพนักงานต้อนรับว่าต้องการพบภพตะวัน กิตติธาราด้วยเสียงอันดัง เป้าหมายก็เพื่อฉีกหน้าภพตะวันให้ย่อยยับและต้องการให้เขาถูกไล่ออก ดังนั้นขณะที่รอ แจ่มจันทร์ก็โพทะนาวีรกรรมของครอบครัวภพตะวันให้คนอื่นรับรู้ด้วย                “เหอะ! พวกฆ่าตัวตายหนีหนี้ มันจะไปมีศักดิ์ศรีอาไร้... อย่างมากก็ทำตัวหน้าด้านหน้าทน แบมือขอเงินญาติไปวันๆ นอกจากจะไม่สำนึกบุญคุณแล้วนะ รู้มั้ยว่าหลา

แม้ว่าวัยวุฒิของภพตะวันจะอ่อนด้อยที่สุด แต่ทุกคนในโรงแรมเรียกเขาว่ารองผู้จัดการภพตะวัน ซึ่งน้อยคนนักที่จะเรียกผู้ที่อาวุโสน้อยกว่าด้วยความเคารพเช่นนี้ เพราะส่วนใหญ่จะเรียกชื่อเล่นกัน ไม่ก็เรียกพี่เรียกน้อง เมื่อคนจากบริษัททัวร์หรือเจ้าหน้าที่จากหน่วยงานภายนอกเรียกเขาว่า ‘คุณภพตะวัน ตัวแทนจากโรงแรมเดอะแอตลาส’ ระดับอำนาจของเขาในออฟฟิศจึงเพิ่มสูงขึ้น ข้อด้อยเรื่องอายุและวุฒิการศึกษาเริ่มไม่ถูกหยิบมาโจมตีอีก แน่นอนว่าคำชมย่อมตามมาด้วยแรงริษยา                “รู้รึเปล่า เด็กมหัศจรรย์นั่นน่ะ พ่อแม่ฆ่าตัวตายหนีหนี้ เป็นพวกหมาขี้แพ้น่ะ ไม่มีพ่อไม่มีแม่ก็เลยต้องเก็บขยะขายประทังชีวิตด้วยนะ วันก่อนป้านางมาประจานถึงที่ อย่างแซ่บ”                “ตายจริง มิน่าล่ะถึงได้ชอบเดินเก็บขวดไปให้แม่บ้าน ฉันเคยเห็นเขาล้วงมือลงไปในถังขยะ ฉันก็นึกว่าทำของตกลงไปเสียอีก อี๋”&nb

บทที่ 11 หักห้ามใจ                  หลังจากขึ้นตำแหน่งเป็นรองผู้จัดการโรงแรม ช่วงแรกภพตะวันทำตัวเป็นเผด็จการซึ่งล้วนก่อข้อกังขา นั่นคือเขาให้ฝึกอบรมพนักงานแบบนับหนึ่งใหม่อีกครั้ง ทุกคนต้องแต่งเครื่องแบบเต็มยศมาเข้าเรียน ทุกคนในแผนกครัวต้องท่องเมนูและวัตถุดิบที่ใช้ได้อย่างขึ้นใจ ส่วนแผนกซักรีดนั้นต้องแยกแยะชนิดผ้าและรู้วิธีการซักรีดที่ถูกต้อง แผนกต้อนรับจะต้องจดจำชื่อแขกที่เข้าพัก ต้องรู้จักและเรียกชื่อลูกค้าได้อย่างถูกต้องตั้งแต่ตอนไปรับลูกค้าที่สนามบิน ภพตะวันเข้าร่วมกับพวกเขาอย่างใกล้ชิด ดูแลทุกรายละเอียดด้วยตัวเองโดยขอให้ทุกแผนกรายงานขั้นตอนการทำงานซ้ำๆ ทุกวัน เพื่อให้พวกเขาคุ้นเคยรายละเอียด แล้วจากนั้นภพตะวันก็ยุติการสั่งกำชับตรวจตรา แล้วถอยไปเป็นเพียงผู้ประสานงานเท่านั้น ปล่อยให้งานเป็นไปตามระบบ เขาเริ่มก่อสร้างพื้นฐานอย่างใจเย็น และทดสอบการอบรมด้วยการเชื้อเชิญบุคคลสำคัญในวงการต่างๆ มาทดลองการบริการที่ยกระดับนี้ หากเกิดปัญหาใด เขาก็ค่อยเข้าไปแก้ไข และวาง

“เชื่อผมเถอะครับ ตาลอยแล้วเห็นมั้ย”                และแล้วภพตะวันก็เลื่อนสายตา สบตากันกะทันหันในระยะประชิด ริมฝีปากที่ประกบอยู่ก็พลันชาหนึบเหมือนมีหนามทิ่ม คราวนี้ไม่รู้แล้วว่าจะส่งลมหายใจหรือจะรับกลับคืน ดังนั้นภพตะวันจึงกลั้นใจส่งให้จบแล้วรีบถอนริมฝีปากนุ่มๆ ออกไป                คนตัวเล็กนั่งคร่อมอยู่บนตัวท่าน CEO พอเห็นว่าทุกอย่างปลอดภัยแล้วจึงทิ้งตัวลงนอนคว่ำใส่เขาไปเสียดื้อๆ                “ภพตะวัน... ลุกขึ้น”                “ขอ... ขอพัก... พักหายใจก่อนครับ”                “เห็นกางเกงในหมดแล้ว”   &nbs

บทที่ 12 ทำร้าย                  แจ่มจันทร์ใช้การช้อปปิ้งแก้เครียด และแสดงให้คนอื่นๆ เห็นว่าตนเองมีความสุข แต่ก็มีข่าวลือหนาหูว่าสามีของตนไปติดพันพนักงานสาวที่ทำงานของเพื่อน แถมสาวคนนั้นยังมีสามีแล้วอีกต่างหาก นี่เป็นเรื่องเกินจะรับได้ แจ่มจันทร์จึงตามไปอาละวาดระรานโดยไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมถึงที่ทำงานของผู้หญิงคนนั้น                “ไร้สมองสิ้นดี อับอายขายขี้หน้า!”                สุวิทย์สบถเมื่อเพื่อนโทรมาฟ้อง เขาจึงดัดหลังภรรยาด้วยการสั่งยกเลิกบัตรเครดิต ตัดอำนาจการใช้จ่ายของแจ่มจันทร์อย่างสิ้นเชิง เพื่อสั่งสอนให้ภรรยาคิดได้ว่าอย่าได้ทำให้เขามีโทสะ และใครกันที่ที่คุมอำนาจอย่างแท้จริง                แจ