“อย่าด้อยค่าตัวเองเพียงเพราะสายตาที่ผู้อื่นมอง” ซูหนิงหย่ากล่าวขึ้นลอยๆ“ดะ...ได้” หวังหลินขอบตาร้อนผ่าวซูเสวี่ยเองก็เงยหน้ายิ้มให้นาง “เราค่อยๆ เดินเล่นกันก่อนก็ได้เจ้าค่ะท่านแม่ วันนี้อากาศดีแดดไม่ร้อน”ครั้งก่อนที่มาไหว้พระนางยังไม่ได้โยนเหรียญที่บ่ออธิษฐาน ดังนั้นซูหนิงหย่าจึงนึกสนุกเมื่อเห็นมีคนไม่มาก นางประคองอี๋เหนียงไปนั่งพัก จากนั้นจึงเดินขึ้นไปยังขอบบ่อ เสี่ยวอวี๋ส่งเหรียญให้จากนั้นนางก็อธิษฐาน“ขอให้อี๋เหนียงคลอดอย่างปลอดภัย ขอให้เด็กคนนี้แข็งแรง” นางลืมตาขึ้นและโยนเหรียญลงบ่อก็แปลก...อธิษฐานไปแล้วก็รู้สึกสบายใจตอนหมุนตัวกำลังจะเดินลงมาก็เห็นเสวียนหลางหยุดยืนรออยู่ชั้นล่างสุดของบันได เขาเงยหน้าขึ้นมองนาง“ครั้งก่อนที่มาเกิดเรื่องจึงไม่ได้อธิษฐานสินะ”ซูหนิงหย่ามองไปรอบๆ ไม่เห็นคนตระกูลเสวียนคนอื่นๆ “ท่านไม่ไปไหว้พระกับคนตระกูลเสวียนคนอื่นๆหรือ” กล่าวจบก็ลงมายืนข้างๆ เสวียนหลางเขาตัวสูงมากจริงๆ นางเงยหน้าขึ้นลอบวัดความสูงของเขากับตน ศีรษะของนางน่าจะไม่ชนคางของเขาด้วยซ้ำ...“เจ้าชอบจ้องบุรุษตรงๆ เช่นนี้เสมอเลยหรือ”ซูหนิงหย่ากะพริบตามองเขาไม่ยอมหลบตา “ท่านถือสา?”เขาถอนหา
Última atualização : 2026-04-05
FAZER LOGIN
