“แล้วเป็นไง... เจอศึกหนักทางฝั่งแม่ไปแล้วใช่ไหมล่ะ” โรเบิร์ตถามขึ้น,มองหน้าลูกชายอย่างรู้ทัน“ครับ...” ฟีนิกซ์รับคำสั้นๆ“หึๆ... พ่อคงไม่ต้องเข้าไปช่วยอะไรใช่ไหม เพราะดูทรงแล้ว... แกน่าจะเอาแม่แกอยู่นะ”“เอาอยู่ครับ... เรื่องของแม่ไม่มีอะไรที่ผมต้องเป็นห่วง”ลูกชายตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่นชัดถ้อยชัดคำ จนคนข้างกายที่ถูกปกป้องถึงกับหน้าร้อนผ่าวด้วยความเขินอาย“แหม... พ่อครับ เมื่อกี้มันเพิ่งประกาศกร้าวไปเองนะว่าถ้าต้องเลือก... มันเลือกเมียครับ!” ไลเอิน แซวขึ้นมาเสียงดังอย่างจงใจ ทำเอา ดราก้อนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ถึงกับหลุดขำออกมาพลางสำทับขึ้น“หึ... มึงนี่มันคนจริงว่ะฟีนิกซ์ กล้าหักกับคนเป็นแม่ต่อหน้าเมียขนาดนี้”“หึๆ” โรเบิร์ตหัวเราะในลำคออย่างชอบใจที่เห็นลูกชายเด็ดขาดได้พ่อ ก่อนจะ หันมาสำทับกับกุ้งแก้วด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนลง เพื่อคลายความกังวลให้เธอ“ส่วนหนูก็ไม่ต้องคิดมากไปนะกุ้งแก้ว เดี๋ยวรายนั้นเขาก็ยอมแพ้ไปเอง... เราน่ะ โฟกัสแค่เจ้าลูกชายตัวดีของฉันคนเดียวก็พอแล้ว คนอื่นจะพูดยังไงก็ช่างเขา”“ค่ะ... ขอบคุณนะคะคุณท่าน”กุ้งแก้วรับคำด้วยรอยยิ้มที่สดใสขึ้นกว่าเดิมมาก ความกังวลที่เคยหนักอ
Read more