All Chapters of มาเฟีย ติดเซ็กซ์ (แซ่บ): Chapter 121 - Chapter 130

ฟีนิกซ์ชะงักมือที่กำลังทุบพื้น ชายหนุ่มค่อยๆ เงยใบหน้าอารมณ์ดิบเถื่อนที่เปรอะเปื้อนไปด้วยหยาดน้ำตาและรอยเลือดขึ้นมา นัยน์ตาคู่คมแดงก่ำหันไปสบมองผู้เป็นแม่ตรงๆ แววตาของเขาในยามนี้มันผสมปนเปไปด้วยความโกรธแค้นในตัวเอง... และความตัดพ้อต่อว่าผู้เป็นแม่ที่ดื้อดึงจนเกิดเรื่อง ทว่าริมฝีปากหนากลับเม้มแน่น ไม่มีคำต่อว่า ไม่มีเสียงตวาดเดือดดาล มีเพียงความเงียบงันอันไร้ก้นบึ้งที่ส่งผ่านสายตาคู่คู่นั้นซึ่งความเงียบของลูกชาย... มันบีบเค้นหัวใจของคุณหญิงอรนภาให้แหลกสลายและรู้สึกผิดบาปจนแทบจะกลั้นหายใจตายลงตรงนั้น หล่อนรู้ดีว่าหากฟีนิกซ์อาละวาดใส่เธอยังดีเสียกว่าการถูกสายตาเย็นชาและว่างเปล่าคู่นี้จับจ้อง“ฟีนิกซ์... ลูก... แม่...” อรนภาสะอึกสะอื้นจนตัวโยน แทบไม่กล้าสบตาลูกชายตัวดีอีกต่อไปเมื่อเห็นท่าไม่ดี โรเบิร์ตจึงตัดสินใจก้าวเข้ามาทรุดตัวลงคุกเข่าเคียงข้างภรรยา สองแขนแกร่งโอบประคองร่างที่สั่นเทิ้มของอรนภาเข้ามาแนบตัก มือกดศีรษะของหล่อนให้ซบลงกับอกเพื่อซับน้ำตา ก่อนที่ผู้นำตระกูลคนปัจจุบันจะเงยหน้าขึ้นสบตากับลูกชาย…โรเบิร์ตมองลึกลงไปในดวงตาของฟีนิกซ์ด้วยความเข้าใจอย่างเต็มอก เขารู้จักสายตาแบบนั้น

สิ้นเสียงเรียกแผ่วเบานั้น ฟีนิกซ์ก็ปล่อยให้น้ำตาไหลร่วงพรูออกมาอีกครั้ง ทว่าในครานี้มันคือน้ำตาแห่งความดีใจและตื้นตันใจอย่างที่สุด มาเฟียหนุ่มก้มลงจูบหลังมือบางซ้ำๆ ราวกับจะรับขวัญเธอกลับคืนสู่ชีวิตของเขาอีกครั้ง เช่นเดียวกับทางฝั่งของแม่จันทร์และอรนภาที่เมื่อได้ยินเสียงเรียก ทั้งสองคนต่างหันมาสวมกอดกันกลม ร้องไห้โฮออกมาด้วยความโล่งอกโล่งใจอย่างไร้ซึ่งทิฐิและชนชั้นใดๆ อีกต่อไปกุ้งแก้วมองภาพตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ คิ้วเรียวเล็กขมวดเข้าหากันยุ่ง ยามจดจ้องฟีนิกซ์... มาเฟียผู้ดุดันและโหดเหี้ยมที่บัดนี้กำลังนั่งร้องไห้น้ำตาไหลพรากราวกับเด็กน้อย ส่วนอีกด้านที่แทบจะเป็นไปไม่ได้ในสายตาเธอเลยก็คือ ภาพของคุณหญิงอรนภา ผู้หญิงสูงศักดิ์ที่เคยจงเกลียดจงชังเธอแทบบ้า กำลังสวมกอดกับแม่ของเธอจนตัวกลม“หนูหิวน้ำไหม... เดี๋ยวพี่จะป้อนให้นะ”กุ้งแก้วยิ่งขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม หันกลับมามองหน้าฟีนิกซ์ตาค้าง เมื่อกี้เธอไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม? เธอได้ยินเขาเรียกเธอว่า ‘หนู’ แถมที่แปลกประหลาดไปกว่านั้น... คือการที่เขาแทนตัวเองว่า...“พี่... เหรอคะ?”“ใช่… พี่จะป้อนน้ำให้นะ...” ฟีนิกซ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนละมุนละไ

เนิ่นนานกว่าที่ฟีนิกซ์จะยอมถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ทว่าชายหนุ่มยังคงคลอเคลียปลายจมูกโด่งรั้นอยู่กับแก้มเนียนใส ยิ่งเห็นว่ามันแดงก่ำลามไปจนถึงใบหูด้วยความขัดเขิน มาเฟียหนุ่มก็ยิ่งได้ใจ กดจูบไซร้เบาๆ ที่พวงแก้มนุ่มนิ่มซ้ำๆ จนกุ้งแก้วต้องยกกำปั้นน้อยๆ ขึ้นมาทุบอกแกร่งไปหนึ่งทีแก้เขิน“อื้อ... พอแล้วค่ะคุณฟีนิกซ์... เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า”“หืม... เห็นก็ช่างสิ พี่จูบเมียพี่ ไม่เห็นต้องอายใครเลย”มาเฟียหนุ่มยิ้มกริ่ม แววตาเจ้าเล่ห์ฉายประกายวิบวับ ทลายคราบความขี้แยเมื่อครู่ไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงมาเฟียสายอ้อนสายรุกเต็มตัว ชายหนุ่มใช้นิ้วเรียวยาวเชยคางมนขึ้นมาสบตากันตรงๆ อีกครั้ง“แล้วหนูก็ช่วยเปลี่ยนคำเรียกจาก ‘คุณ’ เป็น ‘พี่’ ได้แล้วนะ... เรียกคุณแบบนี้มันฟังดูห่างเหินเกินไป พี่ไม่ชอบเลย”“ก็... เรียกได้จริงๆ เหรอคะ...”“ได้สิ ไหน... ลองเรียกพี่ฟีนิกซ์ แล้วบอกรักพี่อีกครั้งให้ชื่นใจหน่อยซิ”กุ้งแก้วเม้มริมฝีปากอิ่มของตัวเองเบาๆ อย่างชั่งใจ ใบหน้าหวานร้อนผ่าว ยามช้อนสายตาคู่สวยขึ้นมองสบตาคมกริบที่จ้องเขม็งราวกับจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว ก่อนที่เธอจะทนต่อสายตาเร่าร้อนไม่ไหว จึงเปล่งเสียงใสแผ่

หลายเดือนต่อมา...ซ่า......เสียงสายน้ำอุ่นจากฝักบัวไหลรินกระทบเรือนร่างระหงภายในห้องน้ำกว้างขวาง กุ้งแก้วยืนนิ่งปล่อยให้หยาดน้ำอุ่นจัดไหลผ่านปลายคางลาดไหล่ลงไปตามส่วนเว้าส่วนโค้ง ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาหลังจากผ่านพ้นมรสุมร้าย ชีวิตของเธออบอวลไปด้วยความรักและความเอาใจใส่จากฟีนิกซ์จนเรียกได้ว่าเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดในชีวิต“ทำไมเรา... ถึงคิดถึงแต่เรื่องแบบนั้นตลอดเลยนะ... หรือเป็นเพราะว่าพี่ฟีนิกซ์ไม่อยู่กันแน่”กุ้งแก้วพึมพำกับตัวเองแผ่วเบาท่ามกลางเสียงสายน้ำ นับตั้งแต่ที่รอดชีวิตและฟื้นกลับมาจากความตาย ร่างกายของเธอก็เหมือนจะทวีความต้องการและเรียกร้องหาความปรารถนาอันเร่าร้อนมากขึ้นเรื่อยๆ ราวกับถวิลหาสัมผัสอบอุ่นเพื่อย้ำเตือนว่าเธอยังมีชีวิตอยู่และในที่สุด เธอก็ไม่อาจต่อสู้กับความคิดและอารมณ์ดิบนี้ได้อีกต่อไป แล้วยอมจำนนค่อยๆ หลับตาพริ้ม ปล่อยให้สายน้ำอุ่นไหลผ่านเรือนร่างเพื่อซ่อนเร้นความสั่นสะท้านและความร้อนรุ่มที่กำลังแล่นพล่านอยู่ภายใน สองมือบางเริ่มขยับลูบไล้ไปตามผิวเนียนละเอียดของตัวเองช้าๆ ทั้งที่ในใจพยายามทัดทานว่าไม่ได้รู้สึกอะไร ทว่าก้อนเนื้อในอกและปฏิกิริยาทางร่างกาย

“รู้ไหม... ว่าแปรงสีฟันด้ามยาวๆ มันไม่ได้มีไว้แค่แปรงฟันหรอกนะ... แต่มันยังใช้แหย่กระแทกเข้าไปในรูหอย เพิ่มความเสียวให้เมียได้แฉะเยิ้มกว่าเดิมด้วย”แผล่บ... แผล่บ…ชายหนุ่มเกร็งลิ้นหนาปาดขึ้นปาดลงเน้นย้ำจุดกระสันตรงเม็ดเกสรและปากทางรักที่เป็นรูโบ๋เล็กๆอย่างแรง จนกุ้งแก้วแอ่นพกสวยส่ายร่อนบดสู้ลิ้นสาก เสียวซ่านรัญจวนใจจนแทบขาดใจตาย สองมือบางขยุ้มกลุ่มผมหนาของเขาเพื่อระบายความเสียว“อ๊ะๆ แปรงสีฟันอะไรคะ... อื้ออ ไม่เอานะพี่ฟีนิกซ์...”เต้านมใหญ่อวบอัดกระเพื่อมไหวโยนคลอนรุนแรงตามจังหวะหายใจหอบถี่ พูเนื้อกลีบอวบอูมฉ่ำน้ำสีแดงก่ำปลิ้นลู่กระเด้งซัดเข้ากับใบหน้าหล่อเหลา ที่กำลังบดขยี้ฝังจมูกสูดดมความหอมหวาน และลงแรงขยำเลียบนเม็ดแต*ด นุ่มและกลีบแคมอวบหนา จนมันปลิ้นพลิกซ้ายพลิกขวาไปตามแรงตวัดเลียอย่างหิวกระหายสลับดูดดึงเสียงดัง จ๊วบจ้าบ“เอาสิคะ... ร้องห้ามแต่รูกลับตอดลิ้นพี่ถี่ๆ แบบนี้ มันน่าโดนลงทัณฑ์นัก!”ฟีนิกซ์ละใบหน้าออกจากร่องสวาทที่ชุ่มโชก นัยน์ตาคมกริบวาวโรจน์สะท้อนความเงี่ยนกระสันเต็มพิกัด ชายหนุ่มขยับมือหนาเอื้อมไปหยิบ แปรงสีฟันไฟฟ้าด้ามยาว ที่วางอยู่บนชั้นข้างเคาน์เตอร์ขึ้นมา ทันทีที