All Chapters of TRAPPED IN HIS OBSESSION: Chapter 41 - Chapter 50

Araw ng Sabado. Tahimik kaming kumakain ni Asmodeus sa mahaba at marangyang dining table ng mansion.Ang bawat tunog ng kubyertos ay parang kalansing ng tensyon sa pagitan namin.Pagkatapos ng nangyari sa opisina niya, bumalik kami sa dati-pero hindi na tulad ng dati.May lamat na sa pagitan namin.At ako... ako ang unang umiwas.Sa bawat tingin niya, ako ang unang nagbababa ng mga mata."G-gusto kong bumalik sa dati kong kwarto, Asmodeus."Matapang kong sabi habang pinipigilan ang panginginig ng boses ko.Hindi siya agad sumagot.Ramdam ko ang panlalamig ng hangin sa paligid, pati ang mga maid sa likod namin ay napalunok.Parang sila pa ang natatakot sa posibleng sagot niya."Why?" malamig niyang tanong, hindi man lang tumingin sa akin."Dahil gusto ko."Diretso kong sagot-kahit ang totoo, gusto ko lang siyang takasan.Ayokong mahawakan niya. Ayokong maramdaman ang kamay niyang minsan nang naging kanlungan ko...Dahil hanggang ngayon, hindi man lang siya marunong magpaliwanag.At iyo

Napatingin ako sa kanya… hindi ko alam kung tatanggapin ko ba ang paliwanag niya.Huminga ako nang malalim at napatingin lang sa bulaklak.Hinawakan ako nito sa kamay, pero nagpumilit akong bumitaw.Umusog ako, galit pa rin sa kanya.Bumugtong hininga siya.“Sige… papayagan na kitang bumalik sa kwarto mo,” malamig niyang sabi.Tumayo agad ako, ayokong sagutin siya—galit pa rin ako sa kanya.Bitbit ang bulaklak, lumabas ako ng kwarto niya at pumasok sa dati kong kwarto.Ngunit ramdam ko ang pagsisisi…Parang gusto ko ulit bumalik, pero pinigilan ko ang sarili ko..Naupo ako sa kama, tinititigan ang bulaklak at ipinatong sa lamesa.Pati ang wedding ring na suot ko, hinubad ko at inilagay sa drawer.Pero hindi pa rin sapat.Lahat ng sinabi niya… hindi pa rin naibsan ang sakit sa dibdib ko.Tumunog ang cellphone ko.Hawak ko rin ito nung lumabas ako ng kwarto niya..“Unknown number.”Hindi ko ito sinagotNakarecieve ako ng text:“Hayup kang malandi ka. Kala mo ba magiging masaya ka?”Alam

Kinabahan ako nang makita kong hindi pa rin binitawan ni Asmodues ang leeg ni Miss Jossie—namumutla na ito, halos mawalan na ng hininga. Mabilis akong tumayo, hindi na nagdalawang-isip. Nilapitan ko siya, hinawakan ko ang braso niya at buong lakas na inawat. “Asmodues, tama na!” halos pasigaw pero nanginginig kong sabi. Ramdam ko ang tibok ng puso ko sa dibdib, parang sasabog. Hindi siya agad kumilos—nakatingin lang siya kay Jossie, malamig ang mga mata, at tila walang naririnig. “Asmodues, please…” halos pakiusap na ang boses ko. Sandaling tumigil ang kamay niya, saka dahan-dahan niyang binitiwan si Jossie. Bumagsak ito sa sahig, hingal na hingal, habang si Asmodues naman ay nakatingin lang sa akin.. Agad itong nilapitan ni Miguel at inalalayan paupuin si Miss Jossie. “Leave! I don’t want to see your face—or even a shadow of you—here!” seryoso at malamig ang boses ni Asmodues. Ngunit si Miss Jossie… nang makabawi, pasugod itong lumapit sa akin. Akmang hahablotin ang buhok ko

"G-good afternoon, Master Asmodues..." bati ng doctor, sinusubukang panatilihin ang kalmadong boses.Tahimik lang si Zamara, masama pa rin ang titig kay Asmodues.Tinanguan Lang ito ni Asmodues saka nag salita.."Examine her ."Tumango ang doctor, at Lumapit kay zamara.Si Asmodues Naman ay Lumapit sa glass wall at tumanaw sa ibaba ng building, halatang naiinis sa muntik na naman pagmumura ni Zamara sa kanya.Wala pang babaeng nakaka-mura sa kanya. At ito lang-isang simpleng mura-ay sapat na para mapikon siya.Dahan-dahang lumapit ang doctor kay Zamara at pinulsuhan siya.Bahagya pang napangiti ang doctor, tila may nakumpirma sa sarili.Ngunit may inabot itong maliit na cup kay Zamara."A-ano po ito, Doc?" nanginginig na tanong niya.Ngumiti ang doctor, bahagyang nakatungo."Lagyan mo 'yan ng ihi mo," sabi niya, malamig at tuwirang utos,Napalingon siya kay Asmodues, na ngayon ay tila walang pakialam, nakatanaw lang sa labas ng building.Napahinga siya nang malalim bago sinunod ang uto

Ilang araw na rin kaming nasa penthouse niya. Para kaming bagong kasal na mag-asawa na nagsisimula pa lang sa kanilang buhay-parehong sabik na sabik sa isa't isa.Kabaligtaran ito ng unang gabi namin noon.Ang nagaganap ngayon... iba, mas malalim, Yung parang ayaw ko nalang matapos ang araw pag magkasama kaming dalawa.Nalaman ko rin na bukod sa pagiging masungit at nakakatakot niya, kahit paano may alam pala siya sa kusina. Halos siya lang ang nagluluto, kumpara sa akin na wala man lang maiambag Kundi tumunganga dito.Ilang araw pa ang lumipas bago kami nagpasya na bumalik sa mansion ni Asmodues.Nakakalungkot mang isipin na mas lalo pa itong naging mahigpit sa akin, hindi niya pa rin ako pinapalabas ng mansion kapag Hindi siya kasama. Lalo na dahil sa banta ng kapatid ni Hendrix, mas humigpit pa ang kanyang pangangalaga.Si Mia ang ginawa niyang personal assistant ko, na sobra kong ikinatuwa. Para daw may makausap ako tuwing umaalis siya o pumapasok sa opisina.Nagpa-check up na ri