TRAPPED IN HIS OBSESSION

D A R K R O M A N C E Love that bleeds. Desire that destroys. Hearts that break beautifully. This is not your safe fairy tale. You've been warned. "FINAL WARNING" This story contains darkness wrapped in romance. If you can't handle obsession, blood, broken souls, and love that hurts more than it heals... Close this now. No one forced you to enter. You chose this. "Ack...! Halos hindi na ako makahinga sa sobrang higpit ng pagkakasakal niya sa akin. 'T-tama na... A-ayoko na po...!' Patuloy akong umiiyak, pero parang wala siyang naririnig. Naririnig ko ang langitngit ng kama na kinahihigaan namin. Doon niya ako sapilitang inaangkin. Ramdam ko ang kilabot na unti-unting pumupuno sa buong katawan ko habang ginagalaw niya ako. Siya si Asmodeus Rage Montenegro... Ang asawa ko." Ngayon ang aking debut-ang aking ika-18 kaarawan. Ngunit hindi tulad ng ibang babae na masayang ipinagdiriwang ang pagiging dalaga, hindi ko ito ginusto. Wala akong nagawa nang sapilitan niya akong

⚠️ W A R N I N G ⚠️ Ito ay DARK ROMANCE • Obsessive & possessive love • Toxic relationships • Violence • Dub-con / Non-con elements • Psychological manipulation • Dark themes na hindi para sa mahina ang puso Kung hindi mo kaya ang ganitong klaseng kwento... T U M I G I L N A You've been warned."Zamara, pinatawag ka ni Master sa opisina niya," sabi ni Mia sa akin."B-bakit daw...?" kinakabahan kong tanong.May opisina rin kasi si Asmodeus dito sa mansion niya."H-hindi ko alam, Zamara... pumunta ka na. Baka magalit pa si Master."Malalim akong huminga at inayos ang suot kong damit. Mas pinili ko ang damit na tagong-tago at walang masyadong balat ang nakikita. Inilugay ko rin ang mahaba kong buhok para matakpan lang ang leeg ko. Sa loob ng isang buwan ng pagiging asawa niya, alam ko na kung paano siya nag-iinit..."Mia... dala mo ba..." saglit akong napalingon kay Mia.Maya-maya, may panyo siyang nakarolyo na in

Nang makapasok ako sa mansyon, dumiretso ako sa sarili kong kwarto. Nagpalit ako ng damit at nagpahinga sandali bago ko binuksan ang aking notebook para mag-review.Biglang pumasok si Manang Lydia.Si Manang Lydia—balisa at umiiyak.“Zamara…” mangiyak-ngiyak niyang sabi habang lumalapit sa akin.“Manang… b-bakit po?” nag-aalalang tanong ko sa kanya.“Si Mia, nasa basement siya ngayon… Zamara, tulungan mo siya, pakiusap! Baka patayin na siya ni Master!”Binundol ng kaba ang puso ko nang marinig ang sinabi ni Manang Lydia. Kaya pala—kaya pala hindi ko nakita si Asmodeus at ang ilan sa mga tauhan niya.Agad akong lumabas ng kwarto at patakbong bumaba patungo sa basement.Hindi pa man ako nakakarating sa ibaba nang umalingawngaw ang putok ng baril, kasabay ng malakas na sigaw ni Mia. Biglang nanlamig ang katawan ko at binalot ng takot.Mabilis akong naglakad patungo sa basement. Mas nakakatakot ang tanawin doon kaysa sa inaasahan ko. Dalawang beses pa lang akong nakababa rito—ang una ay n

Lumaki akong alagang-alaga ng aking ina. Ayaw na ayaw niyang nasusugatan ako, at ni minsan ay hindi niya hinayaang maranasan ko ang hirap.Hindi naman talaga kami kapos sa buhay-may flower shop si Mommy, at bukod pa roon ay may dalawa pa kaming restaurant na pinapatakbo ng pamilya.Ako ang nag-iisang anak, at hindi na siya muling nagbuntis dahil sa sobrang abala sa pagpapalago ng kanilang mga negosyo.Pero si Daddy... unti-unti siyang nagbago. Nalulong siya sa sugal, at halos hindi na umuuwi dahil sa casino. Unti-unting naglaho ang maayos naming buhay. Ang dalawang restaurant na ipinundar nila ay napilitan nilang ibenta, pambayad lamang sa sindikatong pinagkakautangan niya.Madalas silang mag-away ni Mommy, at dumating pa sa puntong gusto na niya itong palayasin. Pero sa huli, pinili pa rin ni Mommy na patawarin siya.Muling bumalik ang katahimikan sa bahay-at akala ko, tuluyan na kaming magiging maayos.Hanggang sa tumungtong ako sa edad na labing-anim. Doon namin muling nadiskubre a

Pagkatapos ng vacant hour namin, deretso na kami sa susunod na subject. Nakaramdam ako ng bahagyang pagsisisi—si Mika kasi ay walang tigil sa pagtatanong tungkol kay Asmodeus. At ang mga tanong niya ay tila masyadong personal… mga bagay na hindi na dapat itanong pa.Pilit kong pinipigilan ang sarili na maipakita ang inis o pagka-irita sa harap niya.Ang mga tanong niya kasi eh… “Malaki ba? Magaling ba? Masarap ba? Mahilig ba?”Nagulat ako. Alam kong kaedad ko lang si Mika, pero bakit parang sobra na ang alam niya sa ganitong mga bagay…?Ramdam ko ang halo ng pagka-inis at pagka-curious, at hindi ko maiwasang magtaka kung saan niya nakuha ang ganoong mga salita.Tumabi siya sa akin, at nangulit na naman. Wala pa ang prof namin, kaya nagdadaldalan ang mga katulad naming estudyante."Ano ba, Mika…" inis kong sambit, ramdam ang init ng mukha ko.Sumimangot siya. Maya-maya, hindi na kumibo. Sa isip ko, “Baka hindi na naman niya ako pansinin… Pero nakatingin siya sa akin…”Kaya sinagot ko s