جميع فصول : الفصل -الفصل 24

บทที่ 21“วันนี้นายนัดฉันออกมา มีเรื่องอะไรหรือเปล่า？” อวี๋จื่ออี้พยายามกดความรู้สึกแปลก ๆ ในใจเอาไว้ แล้วถามออกไปด้วยน้ำเสียงที่พยายามให้เป็นปกติที่สุดส่วนใบหน้าของเขาที่ยังร้อนผ่าวไม่หาย พอได้ยินคำถามของเธอเข้า ก็ยิ่งแดงขึ้นไปอีกเขาหยิบถุงใบหนึ่งออกมาจากอ้อมแขนแล้วยื่นให้อวี๋จื่ออี้ ขณะพูดเสียงของเขาก็เผลอเบาลงโดยไม่รู้ตัว“รุ่นพี่ นี่ให้พี่ครับ”พอเห็นว่าเขาจะให้ของขวัญ อวี๋จื่ออี้ก็รีบผลักถุงนั้นกลับไป โบกมือปฏิเสธทันที แต่เขากลับเหมือนคาดเดาการกระทำและความคิดของเธอไว้ล่วงหน้าแล้ว จึงหยิบของในถุงออกมาทันทีมันคือผ้าพันคอไหมพรมสีขาว เส้นไหมถักไม่สม่ำเสมอ บางช่วงถี่บางช่วงห่าง มองแวบเดียวก็รู้ว่าไม่ได้ซื้อมา และคำพูดถัดมาของจี้สวินฉือก็ยิ่งยืนยันความคิดนั้น“ตอนนี้ผมยังไม่มีเงินมากพอ เลยไม่สามารถให้ของขวัญแพง ๆ กับรุ่นพี่ได้ ผ้าพันคอนี้ผมถักเองกับมือ เป็นครั้งแรกด้วย ยังไม่ค่อยชำนาญ หวังว่ารุ่นพี่จะไม่รังเกียจนะครับ”ประโยคเดียวนั้นแฝงความเจ้าเล่ห์ไว้เต็มเปี่ยม พอประกอบกับใบหน้าที่แดงระเรื่อของจี้สวินฉือแล้ว ถ้าเป็นคนอื่นมาอยู่ตรงนี้ เห็นเขาที่แสดงความรู้สึกออกมาอย่างจริงใจ

บทที่ 23 ไม่ใช่ว่าอวี๋จื่ออี้จะเสียใจทีหลัง คำพูดที่เธอพูดไว้ก่อนที่วิญญาณจะสลายไปในตอนนั้น ก็ยังคงใช้ได้อยู่แม้จะมีความเสียดายอยู่บ้าง แต่ก็ไม่เคยเสียใจเลยแต่ตอนนั้น ยังมีอีกหนึ่งประโยคที่เธอยังไม่ได้พูด——เพียงแต่ถ้ามีชาติหน้า เธอไม่อยากรักเส้าสวินฉืออีกแล้ววันนั้น เธอคิดจริง ๆ ว่าตัวเองจะสลายหายไปแบบนั้นเลยแต่ในเมื่อครั้งนี้เธอได้โอกาสมีชีวิตอีกครั้ง เธอก็ไม่อยากพัวพันกับเขาอีก เธออยากมีชีวิตเพื่อตัวเองสักครั้งตอนที่อวี๋จื่ออี้ฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ก็เป็นช่วงบ่ายของวันถัดมาแล้วกลิ่นยาฆ่าเชื้อที่ฉุนจมูกกับเพดานสีขาวล้วน ความเจ็บแปลบเล็ก ๆ จากเข็มที่หลังมือ และขวดน้ำเกลือที่ห้อยอยู่ด้านข้าง ทำให้เธอเข้าใจได้ทันทีว่าตัวเองอยู่ที่ไหนเธอหันศีรษะไป คนที่เฝ้าอยู่ข้างเตียงคือจี้สวินฉือเขาฟุบอยู่ข้างเตียง ดูเหมือนจะหลับไม่สนิทนัก แถมยังเห็นไรหนวดเคราจาง ๆ ขึ้นอยู่ที่คาง คงเป็นเพราะทั้งคืนที่ผ่านมาเขาแทบไม่ได้พักผ่อนอย่างจริงจังเลยถ้าเป็นเมื่อก่อน เธออาจจะรู้สึกสงสาร หรืออาจจะใจเต้นไปกับเขา แต่ในตอนนี้ เมื่อเธอมองเขา ความรู้สึกในใจก็ปะปนกันไปหมดตอนที่พญายมมาหาเธอ ยังได้พูด