All Chapters of The Scumbag’s Regret: I Married a Trillionaire: Chapter 61 - Chapter 70

Pagod na pagod at wala sa mood na pumasok si Magnus sa mansyon. Pagtapak pa lang niya sa loob, sumalubong na sa kanya ang matapang na amoy ng usok ng sigarilyo. Kumunot ang noo niya at napatingin sa sala. Nakita niya ang nanay niya na si Rodita, nakaupo ng tuwid at masamang-masama ang timpla ng mukha. "Ma, nandito ka na naman?" inis na bungad ni Magnus habang niluluwagan ang necktie niya. "Diba mas tahimik kung doon ka muna mag-stay sa lumang bahay?"Ngumisi si Rodita at tumingin ito ng matalim sa anak. "Bakit? Naiistorbo ko ba kayo? Natatakot ka ba na kapag nandito ako, hindi mo na maiuuwi ang true love mong si Clara?!" Dahil sapul na sapul ang plano niya, mas lalong nainis si Magnus. Ayaw niyang makipagtalo kaya tumalikod siya para umakyat na sa kwarto. "Magnus, bumalik ka rito!" bulyaw ng matanda. "Tawagan mo si Riona ngayon din! Gusto ko siyang makausap! Pauwiin mo siya! Hindi na makaka-function ng maayos ang kumpanya kapag wala siya! At tsaka… at tsaka na-miss ko na 'yung ba

Dahil walang ibang choice, naglakad siya pabalik sa puting Porsche ni Riona. Sumandal siya sa gilid ng sasakyan, determinado na mag-abang hanggang sa uwian. Hindi siya aalis hangga't hindi niya nakakausap ang dalaga. Tinitigan niya ang makinis at mamahaling katawan ng luxury car. Napakunot ang noo niya dahil sa matinding pagkalito. “Kailan pa nakabili si Riona ng ganitong sasakyan? Kahit siya, magdadalawang-isip na bumili ng ganito kamahal na kotse para lang sa sarili niya. Saan siya kumuha ng pera? Inipon niya ba 'yung mga allowances na binigay ko sa kanya noon para gastusin sa kaluhuang 'to?!”Kahit kailan, hindi mawala ang pagiging makasarili ni Magnus. “Nakakabadtrip! Kung alam ko lang na uubusin niya ang pera ko para mag-feeling mayaman, sana hindi ko na lang siya binigyan kahit isang kusing noon!”***Pagsapit ng gabi, sobrang dilim na ang palagid pero nakasandal pa rin si Magnus sa kotse ni Riona. Naghihintay at nag-aabang sa dalaga. Samantala, dahil natatakot na baka hindi

Habang nagpapatuloy ang mala-teleseryeng sigawan at iyakan nina Magnus at Clara sa tapat ng building… Sa pinakamataas na palapag naman ay kkapasok lang ni Ezequiel sa kanyang opisina matapos ang isang executive video conference. Hawak ang isang baso ng whiskey, naglakad siya palapit sa malawak na floor-to-ceiling window. Nakagawian na niya kasing pagmasdan ang syudad mula sa itaas. Pero napakunot ang noo niya, mula kasi sa baba, nahagip ng kanyang mga mata ang tatlong taong nag-aaway at nagsisigawan sa mismong main entrance ng building niya. Isang eksenang napaka-iskandaloso at walang puwang sa mataas na antas ng kumpanya niya. Dumaan ang pandidiri sa mga mata ng bilyonaryo. Para syang nakakita ng mga basurang pakalat-kalat sa kumpanya niya. Agad niyang pinindot ang intercom sa kanyang desk. "Assistant Nero," malamig at walang emosyong utos ni Ezequiel. "May mga nag-iiskandalo sa main entrance ng kumpanya ko. Mukhang mga palengkerong naliligaw ata. Linisin mo ang kalat na 'yan n

"Daddy, Mommy… huwag na po kayong mag-away. G-Gutom na po ako."Ang inosenteng boses ng bata ay parang isang malamig na tubig na pumatay sa tensyon ng mga matatanda sa loob ng sasakyan. Tuluyang lumambot ang puso ni Magnus. Inabot niya ang mga braso niya at niyakap nang sabay ang mag-ina niya. "Sorry, Carcar. Kasalanan ni Daddy," malambing na pag-amo niya. "Wag na tayong mag-away. Tara na, kakain na muna tayo." Sumandal si Clara sa dibdib ni Magnus. "Sige, Magnus… kain muna tayo. Bukas na natin 'to pag-usapan."Sa isip-isip ni Clara, hangga't napapakalma niya si Magnus ngayon, sapat na 'yon para makabuo siya ng bagong plano. Habang si Magnus naman ay nag-iisip, “Kailangan ko pa ring ipatuloy 'yung DNA test para matahimik ang isip ko. Pinakamasamang mangyari, ititigil ko muna ang communication ko kay Riona para kumalma si Clara. Tsaka kahit hindi ko siya kausapin ngayon, sigurado naman akong babalik at babalik pa rin sa akin si Riona!”Mataas pa rin ang kumpiyansa ng lalaki na nag-

Pagsapit ng lunch break, humugot nang malalim na hininga si Riona. Nilakasan niya ang loob niya at sumakay ng elevator papunta sa top-floor executive office. Dahan-dahan siyang kumatok sa pinto at isang malamig at kalmadong boses ni Ezequiel ang sumagot sa loob. "Pasok." Pagpasok ni Riona, nakita niyang busy si Ezequiel sa pagbabasa ng isang dokumento. Hindi man lang nito inangat ang tingin na para bang wala itong ginawa. Dahil sa sobrang kalmado ng lalaki, mas lalong nahirapan si Riona kung paano umpisahan ang sasabihin sa lalaki. Naglakad siya palapit sa malaking desk. Pasimpleng nanginig ang mga daliri niya bago siya nagsalita ng mahina. "Mr. Arguijo, y-yung kotse ba sa parking lot, ikaw po ba nagbigay nun?" Doon lang iniangat ni Ezequiel ang paningin nito. Tinitigan siya ng seryoso at kaswal na sumagot, "Yeah." “Ezequiel, s-sobrang mahal naman nun," mabilis na sagot ni Riona, "Hindi ko naman pwedeng basta-bastang tanggapin iyon. Pero sobra akong nagpapasalamat sa effort mo