Lahat ng Kabanata ng ซาตานเล่ห์รัก: Kabanata 41 - Kabanata 50

EP.41 “โคตรจะว้าว คิดว่ามีแค่ในหนังนะเนี่ย”“โลกของเธอนี่มันมีแต่หนังหรือละครน้ำเน่าสินะ หัดดูสารคดีหรือสิ่งที่ให้ความรู้บ้าง”“สงสัยคุณตำรวจจะไม่รู้จักการพักผ่อน น่าจะตายจากการทำงานหนักนะทรงนี้”“กลับมาเข้าเรื่อง ฉันขี้เกียจเถียงกับเธอ”“แล้วใครใช้ให้บ่น”“เออ ยอมก็ได้” พิ้งค์พลอยยิ้มบางๆสำหรับชัยชนะครั้งนี้ แม้ว่าจะรู้ว่าเขาแค่ประชด“สิ่งที่ฉันกำลังทำมันไม่ได้เว่อร์ไปหรอก เธอก็รู้ว่าไอ้รัชพลมันล้มยากขนาดไหน ล็อตยาที่ชายแดน ลูกน้องมันรับจบแทนหมด ตัวใหญ่อย่างมันต่อให้โดนข่าวประโคมอย่างนั้นมันยังไม่เป็นอะไร ลอยหน้าลอยตา ทุกอย่างที่ฉันรู้มามันแค่เสี้ยวเดียว ฉันอยากรู้ลึกต้องใช้ทีมนี้ ทีมนี้ประมาณว่าโกงความตายเหมือนกัน ไม่จำเป็นฉันไม่ใช้”“รู้เยอะ แล้วแตะอะไรลึกไม่เคยได้ แต่เกือบตายมาหลายรอบแล้วด้วย มันแปลว่าอะไรวะกูก็งง” เอริคปรบมือเบาๆให้กำลังใจเตช คนอีโก้สูงอย่างเตชหากเรียกใช้ทีมของเขาแปลว่าหมดความอดทนแล้วจริงๆ“เราจะทำทุกอย่างตามแผน ซึ่งระหว่างทางมีช่องโหว่หมด เราไม่สามารถควบคุมอะไรได้อยู่ดี มันก็ยังยากทุกขั้นตอน และมันก็ต้องใจเย็นอยู่ดี ขั้นตอนการรวบรวมหลักฐานฉันอาจจะไม่มีส่วนมากแ

EP.43 อยากแพ้“กูแค่บอกเขาว่าวันนี้กูอยู่สนาม กูขอโทษ กูไม่คิดว่าเขาจะมา อีเหี้ย!” เธอก็คุยและถ่ายรูปให้เตชดูตามปกติ รู้ตัวอีกทีเขาก็มาอยู่ที่นี่แล้ว เจ้าของสนามก็ลุกลี้ลุกลนแค่ได้ยินคำว่าตำรวจก็นั่งแทบไม่ติดเก้าอี้“เจ๊ มึงออกไปข้างนอกเลยอย่าให้เขาเข้ามาในห้องกู แต่ละอย่างในนี้แม่งน่าโดนรวบมาก”“กูไม่เคยบอก ไม่เคยเช็คอินนะว่าสนามอยู่ไหน ทำไมเขามาถูกว่ะ”“ช่างแม่ง ไปต้อนรับเถอะ”“ทำตัวปกติ” พิ้งค์พลอยออกคำสั่ง แล้วพาพรรคพวกออกไปต้อนรับเตช ซึ่งไม่จำเป็น แต่ดีกว่าให้เตชไปยังจุดที่ไม่อยากให้ไป อยากให้ทุกคนทำตัวตามปกติแต่ไม่มีใครทำได้สักคน “อ้าว คุณเตชมาเที่ยวเหรอคะ”“บังเอิญเนอะ ไม่คิดว่าจะเจอเธอที่นี่” เตชหยุดนิ่งแล้วหันมามองมาเฟียสาว สร้อยทองบนคอเธอดูเด่นจนเป็นที่สังเกต “บังเอิญเจอกันที่นี่เนี่ยนะ ตั้งใจรึเปล่าคะ คนอย่างคุณเนี่ยนะจะมาเที่ยวที่นี่ แอบตามฉันมาเหรอ”“ฉันมาแข่งรถไม่ได้เหรอ ไม่เห็นรู้ว่าเธออยู่สนามนี้ อ๋อ คงจะสนิทกับเจ้าของสนามสินะ” พิ้งค์พลอยหันไปขอความช่วยเหลือเวหา ผ่านสายตาที่มีแต่คำถาม เธอไม่รู้ว่าเตชพูดจริงพูดเล่น เธอไม่เชื่อใจเขาสักนิดเดียว และในประวัติของเขาไม่ได้

EP.4“พูดจาอะไรเพ้อเจ้อ” เตชรีบผละริมฝีปากออกมาเพราะตกใจ เขาไม่คิดว่าคำคำนั้นมันจะออกมาจากปากคนอย่างพิ้งค์พลอย มันเร็วเกินไปด้วยซ้ำที่จะได้ยินคำนี้ เตชหยุดการกระทำและขยับตัวออกห่าง เธอมันก็แค่ผู้หญิงไม่จริงใจ ร้อยเล่ห์มารยา“ไม่ได้เพ้อเจ้อนะคะ แค่ขอบคุณไงคะ” แสงไฟสลัวๆเป็นบรรยากาศที่ทำให้อารมณ์ยังไม่หมดไป เขาจึงเอื้อมมือไปเปิดไฟดวงใหญ่ ตัดขาดการเร้าอารมณ์ทุกชนิด เห็นบรรยากาศรอบข้างคงหมดอารมณ์ไปเอง ในทางกลับกันมันก็ทำให้มองเห็นสีหน้า อารมณ์ รวมถึงทุกอย่างชัดขึ้น“ใครเขาขอบคุณกันด้วยการบอกรักกันวะ”“คุณเตชหงุดหงิดอะไรคะ” ทั้งที่พึงพอใจที่สามารถยั่วให้เตชโมโหได้แต่พิ้งค์พลอยบีบน้ำตาออกมาเล็กน้อย ตามบทคนโดนปฏิเสธ“เธอพูดไม่คิด”“พลอยยังบอกรักพ่อบอกรักแม่เป็นประจำตอนที่พ่อแม่ดูแลพลอยดี คนรอบข้างก็ด้วย” “คิดว่าตัวเองเป็นนางสาวไทยเหรอ” “พลอยเป็นคนดีไม่ได้เหรอ” ได้เวลาเล่นบทคนน่าทะนุถนอม พิ้งค์พลอยดันตัวลุกขึ้นแล้วไปนั่งด้านหน้าของเตช แทรกตัวเข้าไปกอด ออดอ้อนเขาให้เต็มที่ เธอไม่ได้นั่งตักเพื่อให้ตัวเองอยู่สูงกว่า แต่นั่งในตำแหน่งที่เหมือนเป็นคนตัวเล็กตัวน้อยที่ต้องการได้รับความอบอุ

EP. 47 พรึบ!แสงไฟในครัวดับลงทำให้เตชที่กำลังไอเดียพุ่งกระฉูดหงุดหงิดขึ้นมาทันที ไอเดียหายไปพร้อมแสงไฟที่ดับลง แต่ก็มีเสียงร้องเพลงอวยพรวันเกิดจากพิ้งค์พลอยดังขึ้นมา เขาจึงรับรู้ได้ว่าเวลานี้ควรจะเอาเรื่องงานออกจากหัวไปก่อน“แฮปปี้เบิร์ดสะมะเดทูยู วะยะเฮ~” มาเฟียสาวมาพร้อมเค้กที่ปักเทียนไว้แค่เล่มเดียว ตรงปลายกระบอกปืน ซึ่งเค้กเป็นรูปปืนไม่ใช่ก้อนกลมๆแบบเค้กทั่วไป เธอคิดว่ามันเหมาะกับเขาที่สุดเตชหยิบโทรศัพท์มาถ่ายวีดีโอไว้ทั้งเค้กและคนถือ หากเป็นคนอื่นเขาก็จะถ่ายไว้เช่นกันไม่ใช่แค่เป็นเธอ จนกระทั่งเพลงจบเขาเป่าเทียนให้ดับ จากนั้นแสงไฟในห้องครัวก็สว่างขึ้นมาด้วยฝีมือเวหา แขกที่ไม่ได้รับเชิญ เตชก็ไม่รู้ว่าห้องเขาเป็นสถานที่สาธารณะให้คนนอกเข้ามาแบบไม่ได้รับอนุญาตตั้งแต่เมื่อไร‘36โคตรแก่’ บนหน้าเค้กเธอก็ยังมิวายจะหยอกเขาแรงๆ เตชอ่านเบาๆในใจแล้วมองคนถือเค้ก เธอทำหน้าระรื่นตามสไตล์“เธอเองก็อยู่ให้ถึง36นะ”“คุณเองน่ะ จะมีชีวิตไปถึง37ไหม”“เดี๋ยวเถอะ! เด็กปากดี”“ว้ายยยยย!!!” พิ้งค์พลอยรีบวางเค้กแล้ววิ่งหนีเตช เหมือนว่าเขาจะกลั่นแกล้งเธอด้วยการเอาเค้กช็อกโกแลตมาเพื่อจะป้ายใบหน้าเธอ เขาวิ่

EP.49 “ทำอะไรกัน!” น้ำเสียงเข้มของเอริคทำให้โฬมรีบคลายอ้อมกอดทันที ปาดน้ำตาออกแล้วขยับออกให้ห่างจากพิ้งค์พลอย จากนั้นก็ยกมือไหว้ขอโทษเอริค“พ่อคะ พลอยมีเรื่องคุยด้วย เรื่องพี่โฬมน่ะค่ะ” พิ้งค์พลอยรีบวิ่งเข้าไปหาเอริคแล้วทำเหมือนว่าจะไปหาที่นั่งคุยกันอย่างรีบร้อน ส่วนโฬมดีใจที่พิ้งค์พลอยให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี พอจะใจชื้นขึ้นมาบ้างเมื่อท้องฟ้ามืดลงพื้นทะเลสีครามกลับกลายเป็นพื้นที่น่ากลัว รอบตัวมีแค่น้ำสีดำสนิทกับคลื่นที่ซัดมาเป็นระลอก เมื่อเรือถึงพิกัดนัดหมาย ก็เห็นว่ามีเรือยอร์ชอีกลำหนึ่งลอยอยู่ก่อนแล้ว จากคำยืนยันจากโฬมนั่นคือเรือยอร์ชของรัชพล เสียงเฮลิคอปเตอร์บนฟ้าได้ยินไม่ชัดเพราะเสียงเพลงจากการปาร์ตี้บนเรือดังกลบทุกอย่าง แต่เตชส่งสัญญาณมาทดสอบชัดเจนว่ายังมองอยู่ทุกการเคลื่อนไหว โดรนขนาดเล็กถูกปล่อยจากเฮลิคอปเตอร์ โดยการควบคุมของเตช บินสูงพอจะไม่เป็นจุดสนใจ และเงียบพอจะกลืนไปกับเสียงทะเล ภาพจากมุมสูงจะทำให้เขาเห็นเส้นทางการเคลื่อนตัวของเรือทั้งหมด โดยไม่มีใครด้านล่างรู้ตัวเลยสักคนเดียววันนี้เตชไม่ได้ต้องการจะมาจับใครเข้าคุก แต่เขาต้องการที่จะมารวบรวมหลักฐานที่สามารถประกอบเป็