Semua Bab HOLD ME TIGHT, SIR SEBASTIAN (SSPG): Bab 111 - Bab 120

Quinn Scarlett Laurent’s POVHindi ko namalayan kung gaano katagal kaming nanatili sa hotspring. Parang unti-unting nawawala ang pakiramdam ko sa oras habang nakababad ako sa init ng tubig, pinagmamasdan ang manipis na usok na umaakyat at nawawala sa malamig na hangin. Nakakarelax dapat, at oo—nakakarelax naman talaga—but there was something about the silence between us that felt heavier than before. Hindi na siya basta tahimik lang; may laman na, may ibig sabihin na hindi ko pa kayang pangalanan.“Scarlett.”Napalingon ako sa kanya, medyo natigilan nang mapagtantong kanina pa pala siya nakatingin sa akin.“Lalabas na tayo,” sabi niya, kalmado, parang wala lang.Tumango ako kahit medyo nanghihinayang. Dahan-dahan akong tumayo, napahawak sa gilid habang umaahon. Pag-angat ko pa lang mula sa tubig, agad akong sinalubong ng lamig ng hangin kaya hindi ko napigilang mapayakap sa sarili ko. Bago pa ako tuluyang makagalaw, naramdaman ko na agad ang paglapit niya. Wala siyang sinabi, pero ina

Quinn Scarlett Laurent’s POVHindi ko naman talaga planong iwasan siya.Hindi ganito.Akala ko kaya ko lang magpanggap na normal, na parang walang nagbago, na parang hindi ko nakita yung nakita ko. Pero sa unang pagkakataon na narinig ko ang boses niya sa hallway—yung simpleng pagtawag niya ng pangalan ko—doon ko narealize na hindi ko pala kayang magpanggap.“Scarlett—”Tumigil ako.Saglit.Sapat para marinig ko kung gaano ka-pamilyar yung boses niya, kung gaano kadali sana para sa akin na lumingon at sagutin siya tulad ng dati.Pero hindi ko ginawa.Nagpatuloy ako sa paglalakad, mas mabilis kaysa sa normal, parang may hinahabol—o tinatakasan.At doon nagsimula.Hindi ko na siya hinintay sa library.Hindi ko na siya nilapitan sa faculty.At sa tuwing may pagkakataon na pwede kaming magkasalubong—ako yung unang umiwas.Sa library, mas maaga na akong pumapasok.“Scar, hindi ka na naman nag-stay?” tanong ni Clyde isang beses, nakatingin sa akin habang nag-aayos ako ng gamit ko.“May gagaw

Quinn Scarlett Laurent's POV'About sa atin para malinaw?' sabi ko sa aking isipan. Eh ang labo labo nga ng sitwasyon namin, ni hindi ko alam kung ano ba talagang meron sa aming dalawa. Tumunog ang phone ko kaya agad ko itong binuksan, nakita ko agad ang message sa group chat naming apat nila Miza. Napailing pa ako bago ito binuksan.Napakagat ako sa labi ko nang makita ang message ni Shane. 'Scar, see you later ha! Clubbing!' Oo nga pala, at dahil akala ko broken hearted na ako. Inakit ko ang mga kaibigan ko na mag-club mamaya. So, paano ito? Papunta ako sa bahay nila Sebastian ngayon at ni hindi ako sigurado kung anong oras ako makakauwi. "What is it? May problema ba?" kalmadong tanong ni Sebastian habang diretso pa rin ang tingin sa daan. "Wala naman..." sambit ko agad. "Hmm?" tumingin siya sa akin at dumapo ang tingin sa cellphone ko na hawak hawak ko, "Is it your professor again?"Sa tono pa lang ng kanyang pag tatanong ramdam ko na agad na parang may halong kakaiba. Hindi

Quinn Scarlett Laurent's POV‘Damn… sinabi ko bang seloso si Sebastian? So, parang inamin ko na rin na may namamagitan sa amin?’Nanlaki ang mata ko habang nakatingin kay Tita, pero lalo akong nataranta nang marinig ko ang mahinang tawa ni Sebastian sa tabi ko.Dahan-dahan akong napalingon sa kanya, nakita ko ang kanyang mga mata. Hindi ito galit, hindi rin naman siya natatawa. May halong amusement… at kung ano pa na hindi ko maipaliwanag.“Really?” tanong niya, mababa ang boses, sapat lang para ako lang ang makarinig.Napalunok ako, hindi ko naman akalain na may kalakasan ang bulong ko para marinig nila. Jusko. Ano bang ginagawa mo, Scarlett?“Hindi ko sinasadya—” mahina kong depensa, pero hindi ko na tinuloy dahil lalo lang akong napahiya sa sarili kong paliwanag.“So you’ve been observing me?” dagdag niya, mas mababa na ang boses, may halong ngisi.“Hindi ah!” mabilis kong sagot, pero huli na—halata na.Napailing siya, pero hindi siya tumigil sa pang-aasar.“Seloso ako?” ulit niya

Sebastian Chase Salvatore's POV"A-anong ginagawa mo?" I smirked at her and looked at my d*ck."Sorry, can't help it," malambing na sambit ko sa kanya. "You know, iniisip ko pa lang na tayong dalawa lang dito sa bahay ay nagagalit na si little Chase."Napansin ko agad ang pamumula ng kanyang muka."Hindi ba p’wede mamaya na 'yan?" diretsang tanong niya."I can't... sobrang sakit na," sambit ko dahil totoo naman.I've been enduring this for fucking 4 hours. Yes, kanina pa nung malaman ko yung reason kung bakit siya iniiwasan. It's so unlucky for me dahil may get together sila ng kanyang mga kaibigan. I was planning to trap her in my room for the whole fucking night. Damn."B-bakit lalong lumalaki?"Damn it. Akala ko umalis na siya, sobrang focus ko sa nararamdaman ko kaya hindi ko napansin na hindi pala siya umalis. Ngayon, pakiramdam ko sasabog ang aking kalakihan sa just that thought na sa harap niya ako nagpaparaos."Shit!" I cursed when she suddenly went to me and held my d*ck."Ak