Todos os capítulos de กาลครั้งหนึ่งซึ่งเคยรัก: Capítulo 51 - Capítulo 60

66 Capítulos

Episode 50 สองปีที่หายไป

Episode 50 สองปีที่หายไป"น้องพอร์ชแม่ไปก่อนนะครับ""อื้อ~ ปะ""อยู่กับยายจันทร์ห้ามงอแงนะรู้ไหม""ปะ ปะ" เด็กชายวัยขวบครึ่งอ้าแขนสองข้างทำท่าจะถลาเข้ามาหาฉัน สีหน้าของเขาดูกังวลราวกับรู้ว่าฉันกำลังจะทิ้งเขาไว้ตรงนี้"มาเลยมาหายาย เดี๋ยวตอนบ่ายลุงก็จะกลับมาเล่นด้วยแล้ว""อึ ง่า~""รีบไปเลยพราว เห็นหน้าเราเขาก็ร้องแบบนี้""ค่ะ" ฉันถอยออกมาจากโถงบ้านจนมาถึงประตูมองหน้าเด็กผู้ชายตัวจ้ำม่ำที่อยู่ในอ้อมแขนด้วยความรู้สึกสงสาร ก่อนจะตัดใจเดินออกมาหน้าบ้านแล้วเรียกรถมารับไปส่งที่มหา'ลัยสองปีแล้วที่ไม่ได้กลับมาเหยียบบ้านหลังนี้และเพิ่งจะย้ายกลับมาอยู่ได้ไม่กี่วันเพราะสอบติดที่นี่อีกครั้ง หลังจากที่หยุดเรียนไปถึงสองปีด้วยเหตุผลบางอย่างที่เป็นความลับแม่แต่ป้าจันทร์ก็ยังมารู้ตอนที่ฉันติดต่อมาเมื่อเดือนก่อนพ่อกับแม่ก็เก็บความลับไว้ได้ดีเหลือเกิน กว่าจะปล่อยให้ฉันตัดสินใจกับเรื่องของตัวเองได้เลือดตาแทบกระเด็น ถ้าไม่มีเด็กผู้ชายตัวจ้ำม่ำคนนี้เป็นเครื่องมือพวกเขาก็คงไม่ยอมปล่อยฉันกลับมาอยู่ที่นี่"ยัยพราวแกเป็นรุ่นน้องแกต้องเชื่อฟังรุ่นพี่อย่างฉัน เข้าใจนะ""ค่ะ คุณรุ่นพี่" ฉันตอบแล้วหันไปยิ้มให้รุ
last updateÚltima atualização : 2026-04-01
Ler mais

Episode 51 รู้สึกผิด

Episode 51 รู้สึกผิด"เธอๆ" เสียงของผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังพร้อมๆกับนิ้วที่จิ้มลงมาบนหลังฉันสองสามทีทำให้ต้องหันไปมองแล้วเลิกคิ้วแทนคำถามเขาเป็นผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่งแถมยังหุ่นดีอย่างกับนายแบบแต่เท่าที่ดูโดยรวมแล้วเขาอาจจะชอบเพศเดียวกัน"ชื่ออะไร เราชื่อเจมส์นะ""เราพราว" ฉันตอบแล้วยิ้มบางๆให้เขา"เธอเด็กซิ่วใช่ไหม เราเห็นเธอเรียกรุ่นพี่สนิทแบบนั้น" เจมส์ถามขึ้นมาพร้อมกับทำหน้าตาอยากรู้"เปล่าเราหยุดเรียนไปสองปี คนนั้นเพื่อนเรา""จริงดิ ไม่ต่างกันเพราะเรามัวทำงานเลยเพิ่งกลับมาเรียนไม่รู้จะจบตอนไหน" ดูท่าทางแล้วฉันคงมีเพื่อนอายุเท่ากันแล้วล่ะ เพราะฉันเองก็ไม่กล้าคบรุ่นน้องเพราะกลัวคุยกันไม่รู้เรื่อง "ถ้าไม่ได้ยินเธอคุยกับรุ่นพี่แบบนั้นคิดว่าอายุเท่าปีหนึ่งเลยนะ หน้าอย่างกับเด็กมอต้น ฮ่า ๆ""พูดจริงใช่ไหม ไม่ได้ประชดแน่นะ""จะประชดทำไม พูดจริง" เจมส์ยิ้มกว้างอย่างเป็นมิตรแล้วลุกจากโต๊ะของตัวเองมานั่งข้างฉัน "ออ ว่าจะถามเรื่องรับน้อง เธอก็จะไม่เข้าใช่ไหม""คิดว่าน่าจะอย่างนั้นเพราะฉันไม่มีเวลา""งั้นเราไปค่ายกัน แค่เจ็ดวันเอง""นายก็จะไปเหรอ" ทีแรกฉันก็กลัวเหมือนกันถ้าต้องไปค่ายโ
last updateÚltima atualização : 2026-04-01
Ler mais

Episode 52 ความลับที่เริ่มไม่ลับ

Episode 52 ความลับที่เริ่มไม่ลับ"เร็วๆพราว จะถึงเวลาเข้าประชุมแล้วนะ" เสี่ยงของเจมส์ที่เร่งเร้าให้ฉันเดินเร็วขึ้นดังอยู่ด้านหน้ากับขายาวๆอย่างนายแบบที่ก้าวเดินฉับ ๆ จนฉันต้องวิ่งตามถึงจะทัน "ถ้าครั้งแรกสายเขาจะไม่ให้เข้าชมรม แกได้ยินยัยรุ่นพี่นั่นพูดไหม""ฉันแทบจะวิ่งสี่คูณร้อยแล้วเนี่ย"ปึก!"โอ๊ย!~"เพราะมัวแต่หยิบมือถือขึ้นมาดูเวลาจึงไม่ทันได้ดูว่ามีคนเดินสวนลงมาตรงบันได ทำให้ชนเข้ากับร่างหนาของเขาที่สูงกว่าฉันจนต้องเงยหน้าขึ้นมองพร้อมกับลูบจมูกตัวเองที่รู้สึกเจ็บจนชาทำไมน้ำหอมกลิ่นนี้มันคุ้นจัง..."ขอโทษค่ะ" ฉันรีบเอ่ยขอโทษก่อนที่จะได้เห็นหน้าของเขาด้วยซ้ำ แต่เขากลับเดินเลี่ยงออกไปอีกทางเหมือนรำคาญจนไม่ทันได้เห็นหน้า ได้ยินเพียงเสียงที่เขาเอ่ยออกมาตามหลัง"ตามองทางหน่อย"เขาเป็นผู้ชายร่างสูง ผมยาวมัดไว้กลางศีรษะ มีหนวดเคราจนแทบมองไม่เห็นใบหน้าแท้จริง ท่าทางดูน่ากลัวอย่างกับโจรแต่ทำไมฉันรู้สึกว่าเสียงของเขาเหมือน...ฉันหันไปมองส่วนอื่นเพื่อจำรายละเอียดของเขาเพื่อว่าจะต้องเจอกันอีกครั้ง รุ่นพี่คนนี้ใส่เสื้อเชิ้ตสีแดงเลือดหมู มีคำว่าชมรมอาสาปักอยู่ตรงไหล่ขวา"เป็นอะไรไหมพราว" เสีย
last updateÚltima atualização : 2026-04-01
Ler mais

Episode 53 เด็กชายธาวิน

Episode 53 เด็กชายธาวินทำยังไงดี...ฉันยังไม่กล้าเผชิญหน้ากับเขาตอนนี้ ยิ่งเวลาที่มีน้องพอร์ชอยู่ด้วยก็ยิ่งรู้สึกไม่มีความมั่นใจเข้าไปใหญ่ ฉันกลัวการถูกตั้งคำถาม ไม่ว่าคนคนนั้นจะเป็นใครที่อยากรับรู้เรื่องของฉัน แล้วถ้ายิ่งเป็นเขามันยิ่งแย่เข้าไปใหญ่"อื้อหือ งานดี งานดีทั้งนั้น" เจมส์หันไปมองคนพวกนั้นพร้อมกับยิ้มบางๆ แต่ฉันนั้นรีบหันหน้ากลับมาเพราะกลัวว่า 'เขา' จะเห็นเข้า"เจมส์ แกดูลูกฉันทีนะ ฉันปวดท้องเดี๋ยวมา" ฉันบอกแล้วก็รีบเดินหนีมาทางห้องน้ำที่อยู่ลึกเข้าไปในตึก ไม่รู้ว่าพี่เธียจะทันเห็นกันหรือเปล่าพักหนึ่งพี่เฟรมก็โทรเข้ามาบอกว่าเขาถึงแล้วและกำลังจะเข้ามาหาพร้อมกับป้าจันทร์ ขอภาวนาอย่าให้เขาเจอพวกพี่เธียด้วยเถอะ ไม่อย่างนั้นคงได้ลำบากกันหมด"น้องไข้ลดลงแล้วนะคะ เดี๋ยวคุณหมอจะให้ยาแล้วกลับไปดูแลที่บ้าน ให้คุณพ่อคอยเช็ดตัวและป้อนยาแก้ไข้น้องทุกสี่ชั่วโมงเวลามีไข้ค่ะ"คุณพ่อ?ฉันชะโงกหน้าออกไปมองตรงนั้นที่พยาบาลกำลังแจ้งรายละเอียดก็เห็นเจมส์ยืนฟังพยาบาลอย่างตั้งใจ รับบทพ่อจำเป็นไปแล้วไอ้เจมส์เพื่อนรัก"ครับ""เดี๋ยวเอาใบนี้ไปยื่นที่ห้องการเงินนะคะ แล้วรอรับยา" พยาบาลยื่นกระดาษแผ
last updateÚltima atualização : 2026-04-01
Ler mais

Episode 54 ทิ้งไว้ตรงนั้น

Episode 54 ทิ้งไว้ตรงนั้นฉันเดินตามหลังพี่เธียไปที่ห้องทำงานของเขา เป็นครั้งแรกที่เคยมาห้องนี้เพราะส่วนใหญ่แล้วจะไม่มีรุ่นน้องคนไหนได้เข้ามาเพราะคนที่จะได้มาเหยียบห้องของประธานชมรมได้คือคนที่มีปัญหาจนโดนเรียกมาคุยแบบฉันตอนนี้....ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ ฉันเองก็ไม่กล้าพูดอะไรออกไปเพราะเดาไม่ออกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ไม่รู้ว่าเรียกฉันมาจัดการปัญหาที่เพิ่งเกิดขึ้นหรือปัญหาที่มันเกิดขึ้นนานมาแล้วเขายังคงเงียบแล้วเดินไปนั่งที่เก้าอี้นั่งทำงานของตัวเอง กอดอกพิงจนมันเอนไปด้านหลังเล็กน้อย แล้วจึงหันมามองฉันที่ยืนตัวหดอยู่ติดกับประตู"ทำไมถึงมาสาย" เขาถามขึ้นขณะที่ยังจ้องฉันอยู่เหมือนกำลังจับผิด "แล้วตอนนี้คุณรีบกลับไปไหน"สรรพนามที่เขาใช้กับฉันฟังดูห่างเหินจนรู้สึกเจ็บจุกที่หัวใจ ฉันเม้มปากแน่นเพื่อบรรเทาความเจ็บปวดนั้นเอาไว้ก่อนจะตอบออกไปเบาๆ"พอดีมีเรื่องสำคัญที่ต้องทำค่ะ" เมื่อเขามองฉันเป็นเพียงรุ่นน้องคนหนึ่งฉันเองก็คงต้องมองเขาเป็นรุ่นพี่ที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนสินะ"สำคัญกว่าคะแนนกิจกรรมที่คุณอยากได้เหรอ" เขาถามด้วยน้ำเสียงปกติ ไม่มีอารมณ์ชื่อใดแฝงอยู่ในนั้น"ค่ะ สำคัญ มากๆ" ฉันตอ
last updateÚltima atualização : 2026-04-01
Ler mais

Episode 55 พลอดรัก

Episode 55 พลอดรัก.ช่วงที่ฉันจะไปค่ายเจ็ดวันนั้นแม่จะเดินทางจากต่างจังหวัดมาอยู่กับหลาน แอบทำใจไม่ได้ที่จะต้องห่างกับลูกหลายวันขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดเลยว่าเขาจะคิดถึงเราหรือฉันที่จะคิดถึงเขามากกว่ากัน ตอนกลางคืนพอร์ชคงร้องไห้งอแงมากแน่ ๆโชคดีที่แม่มาหาหลานได้เพราะอย่างน้อยเขาก็เคยติดแม่อยู่กับแม่เหมือนกัน"มานี่มา หมูพอร์ชมาให้ลุงอุ้ม"วันนี้ฉันกับเจมส์พากันมาซื้อของที่จะเอาไว้ใช้ช่วงที่อยู่ค่าย เพราะที่จะไปนั้นเป็นพื้นที่ห่างไกลจากความเจริญอาจจะหาซื้ออะไรไม่ได้ จึงต้องมาซื้อของใช้ที่จำเป็นเอาไว้ไม่อย่างนั้นจะเดือดร้อนเราพากันไปซื้อของใช้ก่อนจากนั้นก็ไปหาอะไรทานแล้วจบที่พาพอร์ชไปเล่นเครื่องเล่นซึ่งอยู่ติดกับโซนศูนย์อาหารพอดี วันนี้ไม่ใช่วันหยุดคนเลยไม่เยอะมากมาย แต่ก็ยังตกเป็นเป้าสายตาของมนุษย์ป้าหลายคนเพราะตอนนี้เราสองคนยังใส่ชุดนักศึกษา แต่พาลูกมาเที่ยว ถ้าไม่มีเจมส์มาด้วยคงจะดูแย่กว่านี้มาก เพราะตอนนี้คนคงเข้าใจคิดว่าเจมส์เป็นพ่อเด็กไปแล้วแต่ที่คนมองคงเพราะเรามีลูกทั้งที่ยังเด็ก ยังเรียนไม่จบกันสักคน"มองอะไรนักหนายัยมนุษย์ป้านี่" เจมส์บ่นพึมพำแล้วหันไปมองผู้หญิงวัยห้าสิบกว่าที
last updateÚltima atualização : 2026-04-01
Ler mais

Episode 56 เลือกสักคน

Episode 56 เลือกสักคนช่วงบ่ายนี้ 'พี่ขุน' กับ 'พี่อ้น' รุ่นพี่คณะวิศวะทั้งสองคนที่เป็นหัวหน้าของทีม พาพวกเรามาดูบ้านห้าหลังที่จะทำการซ่อมแซมและมีอีกหนึ่งหลังที่ต้องสร้างให้ชาวบ้านอยู่ เป็นบ้านของคุณตาวัยหกสิบห้าที่อาศัยอยู่กระท่อมหลังเล็กๆเพียงลำพังเพราะลูกทิ้งให้อยู่คนเดียวและภรรยาของแกก็เสียไปหลายมีแล้ว"วันนี้พี่คิดว่าเราจะทำบ้านหลังนี้ก่อน วันพรุ่งนี้เราจะแบ่งออกเป็นสองกลุ่มช่วยกันซ่อมอีกสี่หลัง" พี่ขุนอธิบายรายละเอียดที่พวกเราต้องทำ ส่วนใหญ่ผู้หญิงก็จะให้ช่วยขนของ ยื่นอุปกรณ์ ช่วยจับไม้หรือทำส่วนง่ายๆแล้วก็เป็นคนบริการน้ำดื่มให้พวกผู้ชายด้วยนักศึกษากว่าห้าสิบชีวิตช่วยกันซ่อมแซมบ้านจนเสร็จในเวลาห้าโมงเย็น รุ่นพี่ก็ให้ผู้หญิงช่วยกันเก็บของพวกเครื่องมือกลับมาที่โรงเรียนกันก่อนส่วนผู้ชายถูกเรียกให้ไปช่วยเตรียมเครื่องไม้เครื่องมือที่จะใช้ในวันพรุ่งนี้หมู่บ้านแห่งนี้แทบจะไม่มีชาวบ้านใช้รถกันเลยแถมถนนยังเป็นคอนกรีตแค่เส้นทางหลักๆ ทางเข้าบ้านหรือบางเส้นทางยังเป็นถนนดินแดงที่เต็มไปด้วยร่องน้ำที่ถูกน้ำป่ากัดเซาะจนดูน่ากลัวหากต้องขับรถผ่านพวกเราแต่ละคนต้องเดินเท้าไปกลับระหว่างบ้านและบ้า
last updateÚltima atualização : 2026-04-01
Ler mais

Episode 57 เมียกู

Episode 57 เมียกูฉันกลับมาหาเจมส์อีกทีมันก็นั่งแทบไม่ตรงแล้ว แถมยังไปนั่งรวมกับโต๊ะของพี่ปีสี่อีกต่างหาก แล้วใกล้กันนั้นยังมีพี่เธียนั่งหน้าบึ้งอยู่ด้วย"พี่ขุนคะ" จะให้ฉันเข้าไปลากมันออกมาก็คงจะดูไม่ดีเพราะที่นี่ไม่มีปีหนึ่งเลยสักคน พวกผู้หญิงก็มีแต่รุ่นพี่วิศวะเพื่อนกันทั้งนั้น โชคดีที่พี่ขุนเดินมาทางนี้พอดี"ครับน้องพราว" พี่ขุนเป็นผู้ชายที่ดูจะไปทางเจ้าชู้หน่อยๆแต่ยังรักษาภาพความเป็นรุ่นพี่เอาไว้ เขาทำให้ฉันคิดถึงพี่เชน ที่ตอนนี้คงเรียนอยู่อีกหมา'ลัย"คือ...เพื่อนพราวนั่งอยู่ตรงนั้น" ฉันชี้ไปที่เจมส์ ซึ่งกำลังเมาได้ที่เพราะฉันเห็นสายตาของมันมองผู้ชายหล่อๆแถวนั้นตาเยิ้ม "มันน่าจะเมามากแล้ว แต่พราวไม่กล้าเข้าไป พี่ขุนเรียกมันมาให้พราวหน่อยได้ไหมคะ""ออ" พี่ขุนหันไปตามทางที่เจมส์นั่งอยู่แล้วจึงหันกลับมาหาฉัน "กลัวอะไรล่ะ มานั่งด้วยกันสิ เดี๋ยวพวกปีหนึ่งก็มา พวกพี่เรียกมาแล้ว""ไม่ดีกว่าค่ะ" ฉันยกมือขึ้นเป็นเชิงปฏิเสธ กำลังคิดอยู่ว่าจะทิ้งเจมส์ไว้ตรงนี้แล้วหนีกลับแต่ถนนก็มืดจนดูน่ากลัว"เฮ้ย! พราว!" เจมส์ตะโกนเรียกชื่อฉันเสียงดังจนคนอื่นที่ไม่ชื่อพราวยังหันไปมองมันจากนั้นก็เลื่อนสายต
last updateÚltima atualização : 2026-04-01
Ler mais

Episode 58 หุ่นยนต์ตัวโปรด

Episode 58 หุ่นยนต์ตัวโปรด"อยู่ ๆ พี่เธียก็มาสั่งให้ทุกกลุ่มทำงานให้เสร็จภายในสี่วัน ตอนนี้พวกรุ่นพี่ก็เลยต้องวางแผนใหม่ บอกให้เราเริ่มกันตั้งแต่เจ็ดโมง เลิกหกโมงทุกวัน" "มันก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ จะได้อยู่ที่นี่แค่ห้าวัน""มันเหนื่อยไงแก" "ใครทำอะไรให้พี่เขาไม่พอใจหรือเปล่า" "เมื่อคืนฉันได้ยินมาว่า..." "พี่เธียแอบชอบยัยพราวเหรอ" "พี่หมวยชอบพี่เธียด้วยนะ ถึงว่าทำไมพี่หมวยไม่ชอบหน้ายัยพราว"เสียงของพวกปีหนึ่งคุยกันอยู่หน้าที่พักเรื่องที่พี่เธียเปลี่ยนกำหนดการกะทันหัน ไม่รู้ว่าเขาไปโกรธใครมาหรือว่าเมื่อคืนใครไปพูดอะไรไม่เข้าหูอย่างที่พวกนั้นพูดหรือเปล่าเพราะตั้งแต่เมื่อคืนที่เขาส่งก็ยังไม่เจอหน้าเลยฉันที่แอบฟังอยู่ถึงกับถอนหายใจให้กับคนที่เดาไปต่างๆนานา แต่ก็ไม่อยากเอาตัวเองเข้าไปเกี่ยวข้องเลยทำเป็นไม่ได้ยิน แล้วจัดการตัวเองให้เสร็จก่อนจะออกไปช่วยงานเพื่อนกลุ่มตัวเองที่กำลังทยอยกันไปบ้านหลังหนึ่งที่นัดหมายกันไว้เมื่อวาน"พี่ขุนสวัสดีค่ะ" ฉันยกมือไหว้รุ่นพี่แล้วยิ้มให้เขาตามมารยาท แต่พอจะยกมือไหว้พี่อ้นเขากลับทำเมินฉันแล้วเดินผ่านไปเหมือนมองไม่เห็น ต่างกับเมื่อวานที่เอาแต่ตีสนิทฉันไป
last updateÚltima atualização : 2026-04-01
Ler mais

Episode 59 มีลูกมีผัวแล้ว

Episode 59 มีลูกมีผัวแล้ววันนี้รุ่นพี่ชมรมนัดปีหนึ่งมาที่ร้านเหล้าเล็กๆไม่ไกลจากหมาวิทยาลัยมากนัก เพื่อมาดื่มสังสรรค์ก่อนที่จะไกม่ได้เจอกันบ่อย เพราะภารกิจหลักของเราเสร็จไปแล้ววันนี้ฉันเลยต้องฝากป้าจันทร์ดูพอร์ชนิดเวลาอีกตามเคย โชคดีที่เป็นวันศุกร์ พี่เฟรมจึงกลับมานอนที่บ้านเรื่องของเล่นพอร์ชที่โผล่มาหลายชิ้นในแต่ละวัน พี่เฟรมก็ไม่ยอมบอกว่าใครเป็นคนให้มา นั่นยิ่งทำให้ฉันเชื่อสนิทใจว่ามันอาจจะเป็น...พี่เธีย"เจมส์ ฉันกลับดึกไม่ได้นะ แกรู้ใช่ไหม" ฉันหันไปบอกเจมส์ตอนที่เรากำลังเดินเข้าร้าน ตอนนี้เป็นเวลาทุ่มกว่าคิดว่าไม่เกินสามทุ่มฉันคงจะต้องกลับแล้ว วันนี้ก็เลยขับรถมาเอง"รู้แล้วๆ ฉันจะกลับพร้อมแกนั่นแหละ" เชื่อไหมว่าไม่มีทางเป็นอย่างนั้น เพราะถ้ามันเมาเมื่อไหร่ต้องนั่งยาวแน่นอนตอนมาถึงร้านหลายคนก็เริ่มทยอยกันมาแล้ว ทั้งรุ่นพี่และพวกปีหนึ่ง งานนี้รุ่นพี่จะจ่ายเงินเลี้ยงพวกเราทั้งหมดตามธรรมเนียมที่มีมาทุกปีวันนี้พี่เธียนั่งอยู่อีกโต๊ะ เขาแต่งตัวธรรมดาแต่กลับดูดีจนใครก็ต้องมอง ฉันเองก็ได้แค่แอบมองเหมือนกับคนอื่นเพราะตั้งแต่วันนั้นเขาก็ไม่คิดจะคุยกับฉันอีกเลยวันนั้นเขาคงเมามากนั่นแหละ
last updateÚltima atualização : 2026-04-01
Ler mais
ANTERIOR
1234567
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status