Semua Bab ภารกิจสุขสันต์กับสามหนุ่มหล่อแห่งต้าถู : Bab 51 - Bab 60

ตอนที่สิบแปด หรรษา  หลี่เฉียงชำเลืองมองแท่งกายของตนเองก่อนจะมองแท่งเนื้อของมู่เหลียงแล้วกวักมือเรียกเขา“แท่งกายของข้าใหญ่เกินไป เกรงว่านางจะเจ็บมาก ของเจ้าไม่ใหญ่นัก ให้เจ้าก่อนก็แล้วกัน”หลี่เฉียงหลีกทางทั้งชี้บอกหนทางความสุขสันต์แก่มู่เหลียงซึ่งยังคงยืนงงกระทั่งโจวฟู่จิวผละริมฝีปากออกมาเตือนสติ คุณชายมู่ซึ่งไม่คุ้นเคยกับเรื่องเช่นนี้จึงเพิ่งคิดได้“ทาขี้ผึ้งลงไปสักหน่อยด้วยนางจะได้ไม่เจ็บมาก” หลี่เฉียงเอ่ยบอกก่อนหันไปใส่ใจกับความอวบอิ่มนุ่มฟูที่สั่นกระเพื่อมอันน่ากลืนกินไป๋หนิงมัวสนใจความเคลื่อนไหวรัวแรงที่ร่องดอกไม้ฉ่ำจึงไม่ได้ฟังสิ่งที่พวกเขาพูดกัน นางได้ยินเพียงคำกระซิบของหมิงไฉกุ้ยที่กำลังฮึกเหิมบ้าคลั่งเท่านั้น“ชอบหรือไม่ คนอย่างข้าไม่มีวันหยุดเพียงรอบเดียว หนิงหนิง ราตรีนี้ยังอีกยาวไกล ข้าจะตอกให้เจ้าตาค้างจนลืมไปว่าอยู่ที่ใด หรือจะเอาแบบไม่อาจให้ผู้อื่นใส่เข้าไปได้อีก ดีหรือไม่”ไป๋หนิงรีบส่ายหัวด้วยไม่อยากให้เขารุนแรงตั้งแต่คราแรก

ตอนที่สิบเก้า พอแล้ว พวกเขาทั้งสี่ผลัดกันสอดใส่ในแต่ละร่องช่องทางทั้งหน้าทั้งหลัง ทั้งปากทั้งมือและหลั่งน้ำรักสาดกระจายไปทั่วบ้านไป๋หนิงถูกพาไปสำรวจจนทั่วกระท่อมหลังใหญ่ทั้งเตียงนุ่ม ระเบียงไม้ ห้องอาบน้ำ กระทั่งห้องครัวก็ถูกพวกเขาใช้พื้นที่อย่างไม่ละเว้นคุณชายทั้งสี่วนเวียนคนละไม่อาจนับรอบจนน้ำขุ่นขาวครั้งแล้วครั้งเล่าหลั่งล้นสาดไหลเลอะไปทั่วร่างของทุกคนจนไม่อาจแยกแยะร่างบางกระตุกตอดรับเกร็งเสียวจิกขากำมือจนไม่อาจนับเช่นกัน นางแอ่นสะโพกยกอกเด้งเอวไปตามจังหวะพบการเสร็จสมขึ้นสู่สรวงสวรรค์ติดๆกันอย่างต่อเนื่องจนยืนแทบไม่ไหวเมื่อใช้เวลาในบ้านจนเบื่อหน่าย พวกเขาจึงพากันออกมาหาบรรยากาศกลางแจ้งอย่างสุขสันต์หรรษาโดยไม่เกรงกลัวจะมีผู้พบเห็น“แถวนี้เป็นที่ดินของข้า ไม่มีผู้ใดกล้าย่างกรายเข้ามาแน่ พวกเราเสพสุขให้พอใจเถิด”หลี่เฉียงโอ้อวดพลางล้วงควักร่องชมพูหวานอย่างพึงพอใจ หญิงสาวเปลือยกายท้าลมฝนเริงร่าอยู่กลางแสงแดดสายลมทั้งเด้งทรวงอกเต่งตึงอ้าขาอะร้าอร่ามอวดติ่งสั่นเทาด้วยความกระสันอย

บทส่งท้าย เมื่อคราวที่พวกเขาวางแผนจะพานางไปรุมล้อมโจมตีไกลถึงบนภูเขาชิ...คิดจะรุมนางหรือ เช่นนั้นก็อดอยากปากแห้งกันไปเถอะ หญิงสาวเปิดโปงแผนของพวกเขากลางโต๊ะอาหารทั้งยังลงโทษไม่ให้พวกเขาเข้ามาที่บ้านเป็นเวลาถึง7วัน นั่นจึงทำให้เหล่าคุณชายจึงไม่กล้ามีเรื่องปิดบังซ่อนเร้นกับนางอีกส่วนมีดอีโต้เป็นอาวุธร้ายแรงที่นางใช้ได้เพียงผู้เดียวจึงเพียงวางสับเอาไว้ที่ข้างกำแพง มีอยู่วันหนึ่งที่มีโจรขโมยคิดจะปืนเข้ามาหยิบฉวยของมีค่าแล้วไป๋หนิงตื่นขึ้นมาพบพอดี นางกวัดแกว่งมีดอีโต้ขับไล่จนขโมยคนนั้นวิ่งหนีแทบไม่ทันก่อนจะขว้างมีดไปดักหน้าโจรคนนั้นเจ้าโจรร้ายเห็นมีดตกอยู่ข้างหน้าจึงดีใจรีบวิ่งไปจับด้ามคิดดึงขึ้นมาแต่ดึงอย่างไรก็ไม่ขยับสุดท้ายจึงโดนคนรับใช้ซึ่งตื่นขึ้นจากเสียงโวยวายของไป๋หนิงล้อมจับตัวเอาไว้ได้เหล่าข้ารับใช้ต่างกระซิบกระซาบถึงความแข็งแกร่งของนายสาวซึ่งยกมีดอีโต้ใหญ่โตกวัดแกว่งไล่ตีคนโดยที่ชายหนุ่มแข็งแรงไม่อาจทำได้เพียงเรื่องนี้ลือออกไปผู้คนต่างเคารพนับถือว่านางอาจเป็นเทพเซียนลงมาจุติจึงไม่มีผู้ใดกล

ตอนพิเศษหนึ่งบ้านหลังใหม่หลี่เฉียงชำเลืองมองกลีบเนื้อสีชมพูสวยที่หุบเข้าหุบออกตามการเคลื่อนไหวของท่อนเอ็นแล้วได้แต่กลืนน้ำลายภาพนั้นช่างกระตุ้นกามราคะให้เร่าร้อนจนแทบทนไม่ไหว เมื่อมองไปด้านบนเห็นไป๋หนิงกำลังใช้ลิ้นเล็กกระดกวนทักทายปลายหัวหยักของโจวฟู่จิวที่ถอนออกมาจรดริมฝีปากก่อนหญิงสาวจะไล่เลียรอบท่อนกายของเขาจนเปียกชื้นหลี่เฉียงแทบอยากจะเข้าแทนที่ชายหนุ่มทั้งสองแต่จำต้องอดทนไว้แล้วใส่ใจความนุ่มฟูในปากของตนเองโจวฟู่จิวกำลังซ่านเสียวจากความอุ่นชื้นที่ไล่สัมผัสท่อนลำของตนเอง เมื่อร่างเล็กโยกไหวไปตามแรงกระแทกกระทั้นของหมิงไฉกุ้ยจึงจับใบหน้าเล็กเอาไว้มั่นแล้วบีบปากให้อ้ากว้างขึ้นอีกเพื่ออมท่อนเอ็นของเขาเข้าไปให้ลึกสุดไป๋หนิงสะบัดหน้าด้วยแทบสำลักแล้วก่อนจะหุบปากดูดแท่งกายของโจวฟู่จิวเข้าออกเป็นจังหวะเพื่อทรมานเขาเป็นการแก้แค้นเสียงครางแหบพร่าดังประสานกันออกมาจากทั้งบนล่างซึ่งก็คือหมิงไฉกุ้ยกับโจวฟู่จิวขณะที่ร่างเล็กถูกความกระสันโจมตีกระตุกสั่นไม่นานโจวฟู่จิวก็ทนไม่ไหวกระตุกท่อนลำปล่อยน้ำข้น

คุกสวาทน้ำสาดกระจาย  โดยมาวิญญาตื่นขึ้นมากี่คราล้วนถูกตอกกระหน่ำถาโถมด้วยดุ้นลำที่โหมไม่ยั้ง พวกเขาไม่ยอมเชื่อคำพูดของนางทั้งยังขู่เข็ญด้วยความแข็งใหญ่ที่กระแทกกระทั้นจนบานฉ่ำเยิ้มย้อยสาดกระจายไปทั่วจนน้ำท่วมนองแนะนำตัวละครเมิ่งเข่อซิง   คุณหนูเพียงคนเดียวของเสนาบดีคลังหวังหลี่เจี๋ย บุตรชายเสนาบดียุติธรรมหยางจุ้น      บุตรชายของหัวหน้าผู้คุมคุกสังกัดกรมอาญา บทนำ “อ้า เมิ่งเข่อซิง เจ้าอย่าได้นอนเฉยเช่นนั้น เด้งสะโพกขึ้นมารับอีกหน่อย”ทันทีที่จบประโยคแท่งเนื้ออันแข็งแกร่งก็เสือกแทงอย่างดุดันเข้าไปยังร่องนุ่มสีหวานซึ่งเต็มไปด้วยน้ำเจิ่งนองก่อนที่เสียงเว้าวอนจะได้ยินเพียงแผ่วเบาพร้อมกับดุ้นลำที่กำลังถอนออก“หม่อมฉันไม่ไหวแล้ว พอเถิดเพคะ&rdqu