All Chapters of Nag-aapoy Na Gabi Sa Piling Ni Uncle River (SSPG): Chapter 11 - Chapter 20

Janessa POVTumawag si Madam Tiburcia sa akin, sarado raw ang parlor ngayon dahil kinailangang magpa-anti anay. Marami na raw anay ang dingding, baka raw tuluyang masira ang mga kahoy, kaya agaran na itong pinaasikaso ni Madam Tiburcia.Nasa bahay lang tuloy ako ngayon at hindi ko rin madadalhan ng merienda si Uncle River dahil wala akong pasok. Pero okay lang, mababantayan ko naman si Tita Merbella.“Tita, alam niyo po, mas maganda kung magbilad kayo sa araw kapag umaga,” aya ko sa kaniya nung bandang alas sais ng umaga. Gising na kasi siya pagbaba ko. “Nang hindi po palaging nakahiga lang kayo,” dagdag ko pa.Tumango naman siya. “Oo nga, nakaka-miss na rin sa labas. Saka, may garden naman, hindi ako basta-basta makikita ng mga tao,” sabi pa niya kaya napakunot ang noo ko. Sa tingin ko, sa lagay ngayon ni Tita Merbella ay tila nahihiya na siyang lumabas dahil sa itsura niya. Kapag talaga may malubha ka ng sakit, isa iyon sa mga kadalasang iniisip ng isang tao. Natatakot silang lumaba

Janessa POVAkala ko ay magagalit siya. Akala ko ay itutulak niya ako kasi nahuli niya akong hinalikan ko siya. Pero iba ang nangyari. Lumaban siya. Tinuloy niya ang paghalik sa akin kahit inalis ko na ang labi ko sa labi niya. Siya naman ang nagdikit ng labi niya sa labi ko. Nanlalaki ang mga mata ko habang naghahalikan kami. Hindi ako makapaniwalang gagawin ito ni Uncle River.Naisip ko, nilalagnat kasi siya, hibang at sabi nga nila ay wala sa sarili.Pero ang mali ko, alam kong mali itong nangyayari, hinayaan ko lang. At ang mas malala pa, inilaban ko rin ang pakikipaghalikan sa kaniya. Hinayaan kong lunurin ako ni Uncle River sa mga halik niya. Ang lambot ng labi niya. Magaling siyang humalik. Pakiramdam ko ay nasa langit ako habang patuloy ang paghahalikan namin.Mabuti na lang at hindi na nakakaakyat dito si Tita Merbella. Kahit pa paano ay hindi ako natatakot na baka mahuli niya ang ginagawa namin. Pero habang nag-e-enjoy ako, unti-unti kong na-realize na hindi talaga ito magan

Janessa POVBumaba ako sa ibaba. Bago matulog si Tita Merbella, gusto kong malaman kung ano bang gagawin ko ngayong gabi?Paano ko babantayan si Uncle River, matutulog pa ba ako o hindi na?Kasi sa lagay nito ngayon ay alagain pa rin talaga. Bumababa naman ang lagnat nito kapag nakakainom ng gamot, pero tumataas pa din kapag lumaon. Manong baba, manong tataas. Kaya hindi rin talaga mawala-wala ang pagkahibang niya.“Tita, babantayan ko po ba siya magdamag?” tanong ko na sa kaniya nung harapin ko siya.“Janessa, mas malala kasi sa unang gabi ang lagnat niya, kaya, oo, kailangan pa rin niya ng bantay. Pasensya ka na ulit at pasuyo na lang, need na need pa rin niya talaga ng mag-aalaga, lalo na ngayong gabi,” pakiusap ni Tita kaya wala na rin akong nagawa kundi pumayag na lang.“Maglalatag na lang po siguro ako ng kutson sa gilid ng kama niya, para kapag kailangan niya ako, mabilis na lang po akong magigising,” paalam ko sa kaniya.“Iyan nga rin ang sasabihin ko sana sa iyo,” nakangiti n

Janessa POV“Siya ‘yung naka-post sa paraluman page ah.”“Oo nga, maganda nga pala siya sa personal.”“Naku, ang sabihin niyo, matakot at kabahan na siya. For sure, target na ‘yan ng mga grapist, katakot kaya.”Habang naglalakad ako rito sa palengke, pinagbubulungan ako ng mga tao. Talaga ngang malaki ang naging dulot ng pag-post ng picture ko sa social media. Pati itong mga tao sa palengke, namukhaan at nakilala na ako. Bukod doon, lalo pa akong natatakot sa mga pinagsasasabi nila.Huminto ako sa bilihan ng karne. Dito ako unang pumunta sa lalaking matanda. Pagtapat ko sa kaniya, iba ito tumitig sa akin. Nakatakot dahil may peklat siya sa kaliwang pisngi. Na para bang napaaway siya kaya may peklat na ganoon. Nakakatakot talaga dahil patingin-tingin din siya sa dibdib at hita ko. Na para bang pinagsasạmantalahan na ako sa isip niya. Tinitignan niya talaga ako mula ulo hanggang paa. Sa takot ko, aba, lumipat na lang ako doon sa ginang na natitinda rin ng karne. Maganda pa nga’t lumipat

Janessa POVNapagkuwentuhan namin nila Amayah, Liorah, at Mikyla ang mga nabiktima na ng grapist. At kilala pala nila ang ilan sa mga ito.Habang kumakain kami ng merienda, nag-umpisa na silang magkuwento. Nakinig lang ako dahil gusto ko ring malaman kung ilan na ba sa mga taga-rito ang nadadali ng grapist.Sabi ni Liorah, isa sa mga nabiktima ay si Ricalyn. Si Ricalyn ay isa raw tindera sa palengke noon. Sa ganda ng kutis at sa mukha nitong parang artista, ito raw ang kauna-unahang nabalitaan ng mga tao na nabuntis ng isa sa grapist. Nagtatago na raw ito sa ngayon dahil hiyang-hiya sa mga tao. Walang nakakaalam kung nasaan na siya pero sure daw nilang nagpakalayo-layo na ito. Kung ako man, ganoon din siguro ang gagawin ko. Sa kahihiyan na ginawa ng mga grapist, magtatago na lang talaga ako.Nung marinig ko iyon kay Liorah, napapayukom talaga ang kamao ko sa galit. Napakalala ng hayop na iyon. Wala silang awa at wala rin silang takot sa diyos. Nambubuwisit sila ng mga kababaihang wala