All Chapters of Nag-aapoy Na Gabi Sa Piling Ni Uncle River (SSPG): Chapter 31 - Chapter 40

Janessa POVNakangiti kaming lahat habang pauwi na galing sa office ni Governor Kevin. Masaya naming nabalitaan na pinagbigyan niya kami sa hiling na magkakabit ng mga CCTV camera sa bayan namin. Lahat ng street na mayroong madidilim na lugar ay kakabitan na ng CCTV. Bukod doon, iuutos din daw ni Governor Kevin sa mga kapitang nakaupo sa bayan namin na magpa-ronda ng mga tanod tuwing gabi, hanggang madaling-araw.Sa tuwa namin, lahat ay nakangiti, at nagkakantahan pa habang nasa biyahe. Kitang-kita ko ang ngiti sa mukha nila Rico, Caleb, at Kuya Larie na siyang mga nabitikman na ang kaanak. Natutuwa sila na kahit pa paano, may gagawin na ang gobyerno namin.“Sana ay mabilis lang ang aksyon. Sana, bukas din ay magkabit na sila ng mga CCTV camera sa kada-street sa bayan natin,” sabi ng katabi kong si Kuya Larie.Ang sikip nga, e. Paano kasi, dito na rin tumabi sa akin sa harap ng jeep itong si Uncle River. Hindi na siya pumayag nang hindi malapit sa akin ngayong pauwi na kami. Mabuti na

Janessa POVDahil tulog ako maghapon, heto, gising na gising tuloy ako ngayong gabi. Ala una na ng madaling-araw, nandito pa ako sa terrace sa itaas ng bahay. Tinitignan ko kung totoo na ba ang annouce ng barangay namin kanina. Pero mukhang totoo na nga kasi kaninang alas diyes ng gabi, may umiikot nang mga tanod na nakasakay sa motor. May mga flashlight sila at batutang hawak habang tinatanlawan ang mga madidilim na bahagi ng kalye. Saka, hindi lang isang beses. Nabilang ko na, halos tatlong beses may umiikot sa kada-street. At iba’t ibang tanod ang gumagawa nun. Hindi lang basta matandang tanod, payat na tanod, o mahinang tanod. Ang mga rumoronda kasi ng mga tanod ay ‘yung malalaki ang katawan at talaga namang kakatakutan ng kahit sinong grapist.Sa totoo lang, hindi lang ako ang gising ngayon. Pare-pareho kaming puyat, kaya pare-pareho ring tulog kanina. Kaya, heto, pare-pareho ding gising hanggang ngayon. Magkakausap kami sa group chat at topic namin ang nangyari sa nanay ni Kuya

Janessa POVNandito na kami nila Madam Tiburcia at Elara sa lamay ng kapatid ni Severina. Ang daming naglalamay. Ang daming tao. Ang gugulo nga, e. May matatandang nagbibingo, may mga kalalakihang nagsusugal at may mga batang nagsisitakbuhan. Parang fiesta, hindi lamay.“Tara, pumasok na tayo sa loob at dumungaw sa patay,” aya ni Madam Tiburcia. Sumunod naman kami ni Elara sa kaniya. Doon, sa tabi ng kabaong nakaupo si Severina. Nagulat pa ito nung makita kaming tatlo. Tumayo siya at lumapit sa amin. Nakipagbeso siya sa amin.“Condolence, Severina,” sabi ni Madam Tiburcia.“Salamat po, Madam.”“Nakikiramay ako sa pagkawala ng kapatid mo,” sabi ko naman sa kaniya nung lumapit na rin ako.“Salamat, Janessa. Sorry nga rin pala nung gabing iwan ko kayo ni Elara. Nabalitaan ko kasi ang nangyari. Mabuti na lang at nakaligtas ka nung gabing iyon,” sabi pa niya at saka ako niyakap.“Wala iyon, okay lang naman ako. Saka, mabuti nga sa kanila, hindi nila ako nagalaw, nasaktan ko pa sila,” sabi

Janessa POVNagising ako bigla nung marinig kong umiiyak si Tita Merbella sa ibaba. Kahit liyo, inaantok at malabo pa ang mata ko dahil kakagising lang, bumangon agad ako para tignan kung anong nangyayari sa kaniya.Pagbaba ko sa hagdan, doon ko nakita sina Kuya Donato, Kuya Marcelo, Kuya Anastacio na kasama si Uncle River na sugatan.“A-ano pong nangyari?” tanong ko agad. Pero naisip ko na rin agad ang mga grapist. Naisip kong baka sila ang may gawa nito.“May nakaalitan sa kapitbahay namin. Mga binatang nag-iinuman din. Ayan, pinagtulungan tuloy siya. Akala ko kasi ay uuwi na siyang mag-isa, hindi pa pala. Narinig na lang namin na may nagsisigawan at nagmumurahan sa labas. Ayon, makita-kita naming tatlo, nasa gitna na nang kalsada si River, pinagtutulungan ng mga kabataan doon,” mahabang kuwento ni Kuya Donato.Nung tignan ko si Uncle River, nakatitig ito sa akin habang duguan ang ulo, kamay, braso at mga binti. Tila tinitignan kung maaawa ba ako sa kaniya. Ang hindi niya alam, naii

River POVMasuka-suka na ako, hindi ko na rin kayang tumagay pa kaya nagpaalam na ako kina Donato na uuwi na at baka kasi naghihintay sa akin ang mga kasama ko sa bahay. Late na rin kasi.“Ano, ihahatid ka ba namin? Kaya mo bang umuwing mag-isa?” tanong sa akin ni Anastacio nung lumabas na ako. Hinabol pa niya kasi ako.Sinundan din siya ni Marcelo. “Oo nga, pare. Mukhang liyong-liyo ka na, e. Ihahatid ka na namin,” sabi pa nito.“Anong akala niyo sa akin, weak?! Sige na, pumasok na kayo sa loob, kaya ko na ‘to,” sagot ko sa kanila. Kapag sinabi ko, susunod naman agad sila. Kasi kung hindi ko naman kaya, aba, nagpapahatid naman ako. Pero sa estado ko ngayong gabi ay maayos pa naman ako. Kaya ko pa namang maglakad kahit na umiikot ang paningin ko.Nung magpasukan na sila sa loob ng bahay ni Donato, tumuloy na rin ako hanggang sa kalsada. Ayos na sana e, maayos na akong uuwi sa amin. Kaya lang, hindi pa ako nakakalayo ay narinig ko ang malalakas na boses nung mga tambay na nag-iinuman s