All Chapters of Nag-aapoy Na Gabi Sa Piling Ni Uncle River (SSPG): Chapter 41 - Chapter 50

Janessa POVTumawag si Kuya Larie sa akin bandang alas siyete ng gabi. Nasa hapagkainan kami nun nila Uncle River at Tita Merbella nung sagutin ko ang tawag niya.“Yes, Kuya Larie?” sagot ko sa tawag niya. Napatingin naman agad sa akin si Uncle River at Tita Merbella, pagkabanggit ko palang sa pangalan ni Kuya Larie.“Janessa, nandito ako sa labas ng bahay ninyo ngayon. Lumabas ka saglit, may iaabot lang ako,” sabi niya kaya nagulat tuloy ako.“S-sige, wait lang, palabas na ako.”Binaba ko na rin ang linya ko. Pagtayo ko, nagtanong naman agad si Uncle River. “Saan ka pupunta? Hindi ka pa tapos sa dinner mo ah?”“Wait lang po. Nandiyan kasi sa labas si Kuya Larie, may iaabot lang daw sa akin,” sagot ko sa kaniya.“Larie na ‘yan, kung kailan naman gabi, saka pa pumupunta rito,” sabi ni Uncle River na agad namang nawala sa mood. Umandar na naman ang pagiging seloso.“Hayaan mo na, sige na, Janessa, labasin mo na ‘yang kaibigan mo,” sabat ni Tita Merbella kaya tumango ako at umalis na.Pa

Janessa POVTatlong araw na akong nangungulit kay Madam Tiburcia pero ayaw niya talaga akong payagang umalis sa beauty parlor niya. Hindi naman niya sinasagot ang message at tawag ni Tita Merbella para makausap siya. Ayaw niya talaga akong pakawalan sa beauty parlor niya dahil mas malakas ang kita nito dahil sa mga dumadayong mga lalaki. Napakasaya pa niya kapag mas maraming guwapong nagpupunta doon para magpapansin sa kain. Alam niya akong ang dinadayo ng mga kalalakihang iyon. Kung dati, nakakulong lang siya sa office niya pero ngayon, panay na ang tambay sa labas para magpapansin sa mga lalaking nagpapagupit.Naiinis ako, super excited pa naman na ako dahil nasa bahay na ang uniform ko. At take note, hindi lang ang uniform ko ang nasa bahay, pati na rin ang uniform ni Uncle River. Yes, kinabukasan kasi matapos ang pagsabi ko kay Kuya Larie na gusto rin ni Uncle River na mag-apply sa pizza-han niya ay agad niya rin itong na-hire. Hindi lang siya, kundi pati na rin sina Kuya Marcelo,

River POVBago magbukas ang beauty parlor ni Tiburcia ngayong umaga, nandito na agad ako sa tapat ng parlor niya habang inaabangan siya.Mabuti na lang at saktong siya ang kauna-unahang pumasok ngayon. Pagbaba niya ng sasakyan niya, nagulat pa siya dahil nakaabang ako sa kaniya.Ang nakakunot niyang noo ay agad namang napalitan ng magandang ngiti.“Parang alam ko na agad ang pinunta mo,” sabi niya nung lagpasan ako para buksan ang beauty parlor niya.Hindi muna ako nagsalita. Hanggang nandito kami sa labas, hindi ako magsasalita. Hinayaan kong mabuksan muna niya ang parlor. Pagtaas nung rolling shutter ay pumasok na siya sa loob.Isa-isa niyang binuksan ang mga ilaw. Binuksan na rin niya ang aircon, sunod ang essential oil diffuser.“Magsalita ka na, River,” sabi pa niya pero hindi ulit ako sumagot.Hinayaan ko muna siyang pumasok sa office room niya.Pagbukas nun, saka ako sumunod.“Nandito ako para makiusap,” sa wakas ay sagot ko na sa kaniya.“About kay Janessa?”“Yes, pakawalan mo

River POVHindi pala pareho ang amoy ng panaderya at pizza-han. Akala ko noong una, pareho lang, parehong may harina, may masa, may mainit ng oven.Pero pagpasok ko sa kusina ng Larie’s Pizza and Coffee Shop, agad kong napansin ang pagkakaiba. Sa bakery, amoy parang umaga, e. I mean, amoy pandesal lang, amoy bagong lutong tinapay. Dito kasi, ibang-iba dahil amoy keso, herbs, at tomato sauce.Dati, taga-masa lang ako ng tinapay sa isang maliit na bakery. Doon, paulit-ulit lang ang ginagawa namin. Puro pagmamasa, pahinga kaunti, tapos bake naman. Ganoon lang ka-simple. Kilala ko na ang ritmo ng kamay ko, parang muscle memory na lang. Pero ngayon, ibang laban na ang magaganap.“Hoy, River!” tawag ni Donato mula sa likod ko. “Mukhang kinakabahan ka ah.”Lumingon ako at nakita ko sina Donato, Marcelo, at Anastacio. Mga kasama ko sa dating bakery. Mga kababata, kumbaga ay kasa-kasama ko na sila sa hirap ng buhay.“Hindi ah,” sagot ko, kahit halata naman siguro sa mukha ko.“Sinungaling,” si

Janessa POVAkala ko pagkatapos ng hapunan, uwian na agad. ‘Yung tipong busog na busog, pagod, at ready nang humiga sa kama. Pero iba pala kapag kasama mo ang mga taong komportable kang makasama.‘Yung tipong kahit wala nang plano, kusang may susunod na kaganapan. O baka sadyang pala-surprise lang si Kuya Larie.“Wine?” tanong ni Larie, habang hawak ang dalawang bote.“Uy!” sigaw ni Kuya Donato. “Yan ang hinihintay ko!”“Hindi ka pa ba kuntento sa kinain mo?” sabi ni Kuya Anastacio.“Isipin na lang natin na dessert ‘to,” sagot pa niya, sabay kindat. Talagang kakaiba kasama itong si Kuya Donato, hindi nawawalan ng energy, e, kahit gabi na.Hindi ako sanay sa ganitong setup. Sanay kasi ako sa dating buhay ko na matutulog, magtatrabaho, mag-aaral at aalipinin ng lahat. Pero ngayong iba na ang mundong kinagagalawan ko, parang mas na-e-enjoy ko na ang lahat.“Janessa, iinom ka?” tanong ni Liorah sa akin.“Konti lang siguro,” sagot ko, medyo nag-aalangan ako kasi baka malasing ako. First ti