All Chapters of Nag-aapoy Na Gabi Sa Piling Ni Uncle River (SSPG): Chapter 51 - Chapter 60

River POVPinaiwan ako ni Enzo dito sa kusina para kausapin. Lahat sila ay nakauwi na. Ako na lang ang naiwan tuloy. Ewan ko, pakiramdam ko ay papagalitan ako pero mukhang iyon ang nangyari.“River,” sabi niya habang pinupunasan ang kamay niya sa kitchen towel. “Ikaw pinaka mabilis matuto sa team.”Hindi ko alam kung dapat ba akong ngumiti lang o sumagot pa. Pero ngumiti na rin ako dahil hindi ko inaasahan ang sasabihin niyang iyon.“Sa lahat ng tinuruan ko,” dagdag niya, “ikaw ‘yung hindi nagreklamo kahit sunod-sunod ang orders. Kaya tandaan mo ‘to, kung magpapatuloy ka sa ganito, malayo mararating mo. Someday, magiging mayaman ka rin.”Parang biglang gumaan ‘yung dibdib ko sa narinig ko. Nawala ang pagod ko. Sa gaya niyang strikto at masungit, para bang nanalo tuloy ako sa sugal dahil sa natanggap kong papuri sa kaniya. Hindi naman ako sanay sa mga ganung salita.“Salamat, Sir Enzo,” sagot ko sa kaniya habang nakayuko.Tumango siya, at sa unang pagkakataon ay nakita ko ring ngumiti

Janessa POVNagising siya habang yakap ko pa si Kuya Larie. Hindi ko rin inaasahan na ganoon ang makikita niya. bigla tuloy akong bumaklas sa pagkakayakap nito.Kaya pag-alis ni Kuya Larie at Liorah, alam ko na agad ang mangyayari.“Janessa.”Ayan na nga ba ang sinasabi ko. Paos pa ang boses nito. Halatang bagong gising.“B-bakit, okay ka na ba?” tanong ko na lang pero talagang masama na ang timpla ng mukha niya.“Seriously?” sabi pa ni River. Napatingin ako sa kanya. “Nagising ako tapos ‘yun agad makikita ko?”“River,” sinubukan kong kalmahin ‘yung boses ko. “Kagigising mo lang—”“Nasaksạk ako,” putol niya agad sa sasabihin ko. “Halos mamatạy ako.”Seryoso talaga siya sa galit niya ngayon. Kitang-kita ko sa mukha niya. Na para bang ako na ang syota niya at hindi ang Tita Merbella ko.“Hindi lang katawan ko ‘yung masakit,” dagdag niya. “Pati ulo ko. Pati puso ko,” sabi pa niya. Wala na, talagang nag-emo na siya ng tuluyan.Napairap na lang tuloy ako sa eksena niya ngayon. Parang nagin

Janessa POVHapon na nang tuluyan kaming makalabas ng ospital. Bitbit ko ‘yung maliit na bag ni River, habang siya naman ay dahan-dahang naglalakad sa tabi ko, na para bang sinasadyang magpa-baby para makaakbay sa akin.Pero iningatan ko pa rin siya kasi alam kong bagong opera. Mabuti na lang din at maganda na mag-opera o magtahi ang mga doctor dito. Sabi ng doctor, kung gagaling at matutuyo na ang sugat ni River, hindi raw ito magiging pangit na peklat.Mabuti na lang kasi baka pumangit ang masarap na katawan ni River.Maraming salamat kay Kuya Larie at siya ang sumundo sa amin. Siya kasi ang may kotse, kaya siya na rin ang nagkusang magsabi na sunduin kami para makauwi sa bahay.“Oh, okay ka na ba, Kuya River?” tanong ni Kuya Larie nung makapasok na kami sa sasakyan niya.Ngumiti ng pilit si River. “Buhay na ulit, baka makapasok na ako next week.”“Mabuti, balita ko kasi kay Kuya Enzo ay ikaw ang isa sa naging favorite niya. Mabilis at magaling ka raw kasi,” sabi pa ni Kuya Larie ka

Janessa POVMaaga akong dumating sa trabaho. Nakapasok na ako pero si River, hindi pa, bawal pa, siguro mga tatlong araw pa siyang magpapahinga baka makapasok ulit.“Janessa, okay ka lang?” tanong ni Ate May habang nag-aayos ng mga baso.Tumango lang ako. “Oo, Ate. Okay naman na ako.”Hindi na siya nagtanong pa. Alam niya rin kasi ang nangyari kay River.Ngayong umaga, pagbukas pa lang ng shop, dagsa na agad ang tao. Parang sabay-sabay nilang naisip na mag-crave ng pizza at kape ngayong araw. Umagang-umaga ay talaga namang foodtrip agad ang iniisip ng mga tao dito sa San Isidro del Monte Claro Town.Halos wala tuloy pahinga ang kamay ko. Kuha ng order, abot ng sukli, tawag sa kitchen, smile dito, thank you po doon.Totoo ngang habang tumatagal ay nasasanay ka na at nagiging normal nalang ang mga ginagawa. Wala ng kaba at wala na akong kinakatakutan pa.“Next po!”Lumapit ang isang lalaking medyo may edad na. Naka-polo siya, naka-kunot ang noo, at mukhang bad-trip na agad kahit hindi p

River POVNagising ako nang alanganing oras ng gabi. Hindi ko alam kung anong eksaktong oras, pero alam kong hatinggabi na. Tahimik na ang buong bahay, pero may mali. May naririnig kasi akong kakaibang tunog. Parang may naglalakad sa labas ng pinto ko. Parang galing sa hallway.Nanigas ako sa higaan. Hindi muna agad ako gumalaw. Pinakinggan ko muna. Baka imagination ko lang kasi dala ng kaka-ospital ko lang at kung ano-anong gamot ang nainom ko.Pero doon na ako kinabahan nung may marinig akong tumama sa sahig. Hindi na ‘yon hangin, kaya dahan-dahan na akong bumangon.Inabot ko ang patalim na lagi kong katabi tuwing natutulog. Ginagawa ko na ito simula nung maghasik ng lagim ang grapist tuwing gabi. Lalo na ngayong nadale nila ako kaya hindi na ako nagpapawala ng sandata sa tabi ko.Mahigpit ko ‘yong hinawakan at saka ako tumayo.Dahan-dahan akong lumapit sa pinto. Huminga ako nang malalim bago ko hinawakan ang doorknob.Dahan-dahan kong binuksan ang pinto. Pagbukas, sumilip agad ako