All Chapters of หวานใจเจ้าทะเลทราย: Chapter 91 - Chapter 100

“ฉันทำผิดต่อคุณค่ะคุณซาฮิร่า ไม่สิ... ฉันควรจะต้องเรียกคุณว่าอะมิรา”ซาฮิร่าฟังแล้วหันไปมองอดีตคู่หมั้นเพื่อขอคำอธิบายเพิ่มเติม แต่ชารีฟไม่อธิบายอะไรเพิ่มเติม แต่เดินหนีออกไปโดยบอกว่าจะวนดูงานแถวนี้สักพัก พอเหลือกันแค่สองคน อลิชาก็ยิ่งกระอักกระอ่วน นึกด่าเจ้าไดโนเสาร์สมองบวมยาวเป็นหางว่าว เขากล้าดีอย่างไรถึงพาเธอมาพบเมียหลวงที่นี่ คิดว่าเธอกับซาฮิร่าจะตั้งสมาคมเมียสามัคคีกันหรืออย่างไร อ๋อ ใช่ สามัคคีแน่ เธอจะชวนซาฮิร่าสหบาทาผู้ชายเห็นแก่ได้ให้เละ!“ท่านอะมิรารักเจ้าชายมากเลยนะคะ” ซาฮิร่าถามขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม อลิชาจึงสะดุ้งหันขวับมาพร้อมปฏิเสธ“ฉันเปล่า... คือว่าฉันไม่ได้...”ซาฮิร่าไม่ได้พูดอะไรต่อ แค่ยิ้มอ่อนโยนแล้วรอให้คนปากแข็งยอมรับออกมาเอง อลิชาคอตก ได้แต่จ้องมองเท้าตัวเอง “ฉันไม่เหมาะสมหรอกค่ะ เราแตกต่างกันมากเกินไป”“ครั้งแรกที่เราเจอกันที่วังหินอ่อน ฉันรวมทั้งทุกคนก็เห็นค่ะ เวลาที่อะมิราเผลอมองเจ้าชาย แววตาของอะมิราบอกชัดเจน เช่นเดียวกับสายตาที่เจ้าชายทรงมองอะมิรา ความรักก็ชัดเจนยิ่งนัก&

บทที่ 19 ขอเมียจากพ่อตา         อลิชารู้สึกว่าท้องฟ้าวันนี้สีสันเจิดจ้ากว่าที่เคย ตั้งแต่ถลากลับขึ้นเครื่องบินส่วนตัวและขังตัวเองไว้ในห้องนอนใหญ่ท้ายลำ ทั้งสองก็กระโจนเข้าใส่กันโดยไม่สนใจอะไรอีกแล้วทั้งนั้น ชารีฟช่วงชิงลมหายใจและจูบร้อนแรงให้ซ้ำแล้วซ้ำอีก ลิ้นสากระคายรุกรานทั่วอุ้งปากน้อยๆ เกี่ยวกระหวัดพัวพันจนพอใจแล้วจึงผละริมฝีปากออก นั่นจึงสิ้นสุดการทรมานอันแสนหวาน        “ฉันคิดถึงเธอ คิดถึงๆๆ”        “หม่อมฉันก็คิดถึงชารีฟเหมือนกัน” อลิชากระโดดเกาะเขาเป็นหมีโคอาล่า สองมือลูบไล้เนื้อตัวเขาอย่างกระวนกระวาย ประกบริมฝีปากเข้าหากันและดึงทึ้งเสื้อผ้าของอีกฝ่าย เหวี่ยงกระจัดกระจายไปรอบๆ เขาถอดอบายารุ่มร่ามออกให้เธอ ส่วนเธอก็ดึงเยลาบาออกให้เขา สายคล้องไหล่ชุดเดรสของเธอหลุดลุ่ย เปิดเปลือยสองเต้าอวบอูมชัดแจ้งแก่สายตา อุ้งมือร้อนจัดจึงกอบกุมหน้าอกเต่งตูมอย่างรื่นรมย์ ลิ้นร้อนเลื่อนลงมาตาม

การกลับมามีดีสอีกครั้งของเธอนั้นเต็มไปด้วยความอบอุ่นใจ เมื่อเครื่องบินส่วนตัวของชารีฟแล่นลงจอดและแท็กซี่สู่หลุมจอด อลิชาก็นึกทึ่งเพราะเดี๋ยวนี้สนามบินของมีดีสไม่ได้เก่าโทรม แต่สร้างขึ้นใหม่อีกแห่งจนใหญ่โตสวยงามและทันสมัย มีนักท่องเที่ยวหลั่งไหลกันเข้ามารวมทั้งแวะพักเปลี่ยนเครื่องจนการจราจรทางอากาศหนาแน่น ทุกๆ ห้านาทีจะมีเครื่องบินเทคออฟและแลนดิ้ง เมื่อผ่านเข้ามาทางช่องทางพิเศษที่จัดไว้เฉพาะเชื้อพระวงศ์ มหานครอันยิ่งใหญ่ก็ปรากฏสู่สายตา        “เมืองโตเร็วจนหม่อมฉันจำแทบไม่ได้... เมื่อสี่ปีก่อนยังไม่มีทางด่วนตรงนี้นี่เพคะ”        “เรากำลังเร่งพัฒนา แต่ก็ยังมีอีกหลายอย่างที่ยังไม่เรียบร้อย”        สิ่งแรกที่แสดงถึงความมีวัฒนธรรมก็ถือถนนที่มีทางเท้าสวยงามและปลอดภัย เมื่อก่อนถนนหนทางเต็มไปด้วยฝุ่นกับรถเก่าปุเลงๆ ตามมีตามเกิด แต่เพียงไม่กี่ปี ถนนหนทางของมีดีสก็สะอาดสะอ้าน กว้างขวางและเรียบกริบ รถคันไหนที่มีอายุมากกว่าสิบป

“หม่อมฉันขอโทษที่หนีไปนะเพคะ ไม่โกรธนะคนดี ก็ตอนนั้นหมวยสับสนชีวิตอ่า...” อลิชาพยายามทำเสียงง้องแง้ง แต่คนตัวใหญ่ไม่ง้องไม่แง้งด้วยสักนิด“ฉันมานั่งคิดนอนคิดดูแล้ว ขืนปล่อยให้เธออยู่แต่ในวังเลี้ยงลูก เดี๋ยวก็ฟุ้งซ่านจนต้องวุ่นวายตามจับกลับมาอีก ฉันมีงานต้องดูแลการขุดเจาะน้ำมันที่เฟซซานอยู่แล้ว ฉันก็เลยคิดว่าจะฝากงานบางอย่างให้เธอทำ”“งานอะไรหรือเพคะ หม่อมฉันเคยแต่ค้าขายเพชรพลอย อาจจะทำอย่างอื่นไม่เก่งพอ”“ฉันก็เองก็ไม่เก่ง รับดูแลงานนี้มาหลายปี ขาดทุนทุกปีแถมลูกค้าก็ไม่มี เลยคิดว่างานนี้เหมาะกับเธอมากกว่า”“พูดขนาดนี้ หม่อมฉันอยากรู้แล้วสิว่างานอะไร”“นี่ไง” เขาหยุดที่อยู่ร้านจิลเวลรีใหญ่ซึ่งตกแต่งหรูหราสวยงาม ตั้งอยู่บนทำเลดีเยี่ยม ก่อนจะชี้นิ้วขึ้นไปที่ป้ายร้าน อลิชาจึงแหงนหน้าตาม  ป้ายชื่อร้านเขียนว่า ‘ALISHA’        “ชารีฟ...”        “เธออยากทำไหม

 “ทำไมปากนายแดงจัง”“กระหม่อมเพิ่งจูบเมียพ่ะย่ะค่ะ”โอเค ชัดเจน... ชีคฟาริสพยักหน้าและทำท่าจะเอาบ้าง แต่มุกระวีถลึงตาใส่เสียก่อน เขาจึงหัวเราะร้ายๆ ในลำคอแล้วผายมือไปที่เพชรพลอยที่วางโชว์ในตู้นิรภัย “อยากได้อะไรก็เลือกเลย ฉันซื้อให้”        “ไม่เอา ไม่ต้องมาทำตัวป๋าแถวนี้ หม่อมฉันอยากจะได้อะไรก็จะซื้อเอง” มุกระวีเชิดหน้าใส่และทำท่าจะเดินออกท่าเดียว อลิชารู้ว่าชีคฟาริสโคตรจะใจป้ำ จ่ายเงินซื้อของรัวเป็นปืนกล เธอจึงไม่ยอมปล่อยให้ลูกค้าชั้นเยี่ยมหลุดลอยหรอกจ้า        “หม่อมฉันเพิ่งได้แหวนแอเมทีสต์สีม่วงรูปหัวใจมาใหม่นะเพคะท่านฟาริส ลองดูหน่อยว่าคุณมุกระวีชอบไหม” แอเมทีสต์สีม่วงเจียระไนสดสวย มีทั้งแหวน ต่างหู สร้อย กำไล ราคาก็แตกต่างกันออกไปตามเกรดพลอย ถ้าสีม่วงเข้มจัดๆ จะมีราคาแพง หากสีม่วงอ่อนๆ หรือเกือบใสก็จะราคาลดหลั่นกันไป เธอหยิบแหวนแอเมทีสต์สีม่วงเข้มออกจากตู้ ชีคฟาริสไม่พูดอะไรมาก คว้าแหวนวงนั้นมาลองสวมนิ้วให้มุกระวี เห็นว่าพลอยสีม่วงขับผิวขาวผ่องสวยดี พระองค์