Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 10

สวัสดีค่ะ วันนี้พบกับนิยายของไอศิกา เรื่อง ‘หวานใจเจ้าทะเลทราย’ เขียนร่วมกับนักเขียนยอดฝีมืออีกท่านหนึ่งนั่นคือคุณนศามณี ชื่อ ‘ระอุรักเจ้าทะเลทราย’ ซึ่งทั้งสองเรื่องเป็นนิยายที่อยู่ในซีรีย์ชุด ‘ดวงใจเจ้าทะเลทราย’ นะคะ นางเอกของเรื่องหวานใจเจ้าทะเลทรายเป็นสาวหมวย คุณหนูลูกสาวร้านขายเพชรพลอยย่านพาหุรัด ด้วยความช่างคิดและหัวการค้าจัดจ้าน เธอจึงดั้นด้นหอบเพชรหอบพลอยไปขายถึง มีดีส ดินแดนแห่งทะเลทราย เพื่อหวังโกยเงินกลับมาหมุนที่ร้าน แต่แล้วความฉลาดเฉลียวแสนกลของเธอก็สะดุดตาสะดุดใจเจ้าชายชารีฟเข้าอย่างจัง ถึงกับหลุดปากว่าไม่เคยเจอสาวแสบจนน่าจับฟาดก้นขนาดนี้ แถมยังเข้าใจผิดด่าเขาปาวๆ ว่าเป็นโจรเถื่อน ยั่วโมโหเก่งขนาดนี้โจรรูปหล่อจึงจัดการอุ้มเข้าหอเสียเลย ฮ่าๆ ความแสบๆ คันๆ ของเธอถูกตาต้องใจเจ้าชายเข้าอย่างจัง ไอศิกาก็หวังว่านักอ่านผู้น่ารักทุกท่านจะถูกใจผลงานเล่มนี้นะคะ ขอบคุณทุกอ่านที่อุดหนุนผลงานและขอบคุณทางสำนักพิมพ์ที่ให้โอกาสตีพิมพ์ ไอศิกาฝากผลงานเรื่องต่อๆ ไปด้วยนะคะ และเพื่อความฟินขั้นสุดก็ต้องอ่านให้ครบทั้งซีรีย์ ทั้งไอศิกาและนศามณี ด้วยนะคะ** ยังสามารถหาซื้อแบบเล่

บทที่ 1  อดีตของอลิชา สี่ปีก่อนหน้านั้น... ถ้ามีคนถามว่าสาวน้อยหน้าใสอย่างเธอเรียนจบแล้วจะทำอาชีพอะไร อลิชาก็จะตอบว่าจะเป็นแม่ค้า ซื้อมาขายไป คนที่ถามก็จะพิจารณาสาวสวยในชุดนักศึกษามหาวิทยาลัยแล้วคิดไปเองว่าแม่ค้าผิวขาวจั๊วะน่าเจี๊ยะคนนี้คงขายสินค้าแฟชั่นไม่ก็เครื่องสำอางทั่วไป คนถามอยากอวดรวยจึงหลุดปากออกมาว่าขายอะไร จะช่วยเหมาซื้อทั้งหมด“นี่ค่ะ บุษราคัมจากซีลอน โกเมน แอเมทีสต์ เพทายก็มีนะคะ ทับทิมคู่นี้เอาไปทำต่างหูสวยมากนะคะ ไพลินสีฟ้าอ่อนเม็ดนี้ไฟสวยระยับเลยค่ะ ส่วนมรกตเม็ดใหญ่เม็ดนี้อาจารย์ปู ภาควิชาสื่อสารจองไว้แล้วค่ะ”แม่ค้าสาวฉีกยิ้ม ลักยิ้มที่แก้มกับเขี้ยวน้อยๆ ยิ่งทำให้คนยิ้มน่าเอ็นดู คนถามมองพลอยหลากสีเม็ดเล็กเม็ดใหญ่ส่องประกายแวววาวตรงหน้าก็นิ่งอึ้งไป เพราะสินค้าที่อลิชาขายคือเพชรพลอย ราคาตั้งแต่หลักพันไปจนถึงหลักแสน ขึ้นอยู่กับขนาดและคุณภาพของอัญมณี“ไพลินสีฟ้าอ่อนไฟสวยระยิบระยับเม็ดนี้ราคาหกพันเท่านั้นเองค่ะ  ส่วนบุษราคัมเม็ดเล็กราคาสามพัน ซื้อไป

“โอย งานเข้า จะหาเงินสิบล้านจากไหนภายในสิ้นเดือน!”“มัวแต่ร้องโวยวาย มันจะไปช่วยอะไร รีบไปหาลูกค้าเดี๋ยวนี้เลยไป”“เตี่ยอ่า... วันนี้หมวยก็วิ่งหาเงินทั้งวันแล้ว ขอกินข้าวก่อนนะ”ในเวลานั้นประเทศในตะวันออกกลางกำลังตื่นเต้นกับข่าวชีคฟาริส อัล มีดีส ตกลงพระทัยเปิดประเทศ ชาติตะวันตกต่างพากันมองหาช่องทางลงทุน รายการข่าวช่วงข่าวต่างประเทศรายงานเพียงผ่านๆ ไม่ได้เจาะลึกรายละเอียดอะไรมากนัก แต่อลิชาตั้งใจฟัง แววตาเริ่มเป็นประกายเหมือนคิดอะไรบางอย่างออก“คิดอะไรแผลงๆ อีกละสิ” เตี่ยสับสันมือลงกลางศีรษะลูกสาว ทำเอาอลิชาเกือบร้องเอ๋งออกมา“โอย เปล่านะเตี่ย หมวยออกไปเก็บเงินก่อนนะคะเตี่ย”อลิชาเงยหน้ามองนาฬิกาก็คิดว่าได้เวลาไปตามนัดแล้ว ร้านจิวเวลรีของครอบครัวเธอเป็นร้านเก่าแก่ ดังนั้นจึงย่อมมีคนใหญ่คนโตแวะเวียนมาซื้อและขายเป็นประจำ หลายครั้งที่พวกท่านเหล่านั้นเดือดร้อนจำต้องใช้เงินจึงฝากขาย แต่ไม่ให้เปิดเผยที่มาว่าเป็นอัญมณีของใคร ซึ่งตามปกติแล้วอลิชาก็จะไม่พูดอยู่แล้ว หรือบางคนฝากขายเพราะไม่ค่อ

บทที่ 2 ขายดิบขายดี ขายจนได้เข้าวัง         “ยินดีต้อนรับผู้โดยสารทุกท่านสู่ท่าอากาศยานนานาชาติฟาริส เวลาท้องถิ่นของประเทศมีดีส ณ ขณะนี้คือ 10.00 น. ซึ่งจะช้ากว่าประเทศไทยสามชั่วโมง”เจ้าหน้าที่บนเครื่องบินพาณิชย์ประกาศขณะเครื่องกำลังลดระดับลงสู่รันเวย์ในอีกสิบห้านาทีข้างหน้า อลิชายืดตัวไล่ความเมื่อยขบหลังจากใช้เวลาบินข้ามฟ้าร่วมเจ็ดชั่วโมง ชาวตะวันออกกลางที่โดยสารมาเที่ยวเดียวกัน เมื่อผ่านพิธีการตรวจคนเข้าเมืองและศุลกากรแล้ว พวกเขาก็เข้าไปเปลี่ยนชุดสูทออกเป็นชุดสีขาวยาวคลุมข้อเท้า และสวมผ้าคลุมศีรษะลงมาปกไหล่ พวกเขาจะใช้ผ้าคลุมศีรษะนี้ปูพื้นเวลาที่ต้องการละหมาด คุกเข่าสวดตามหลักศาสนา        สนามบินแห่งนี้เป็นสนามบินเก่าแออัด มีสายพานรับกระเป๋าแค่สายพานเดียว เธอไม่อยากทำตัวให้เป็นจุดสนใจ ดังนั้นจึงแต่งตัวเรียบร้อย เสื้อแขนยาว กางเกงขายาว รวบผมและใส่ผ้าคลุมผม แต่เธอก็เป็นผู้โดยสารหญิงชาวเอเชียเพียงคนเดียวของเที่ยวบินนี้ ดังนั้นจึง

โว้ย...        เธออยากจะข่วนเล็บใส่หน้าใครสักคน ไหนๆ ก็ต้องนั่งรถลุงจนแทบเป็นแผลกดทับแล้ว อลิชาจึงบอกให้ลุงพาเธอไปที่ร้านจิลเวลรีที่ใหญ่ที่สุดของเมือง“นั่นไง”“ไหนคะ มีแต่ร้านขายเสื้อผ้า”“ก็ร้านขายเสื้อผ้านั่นแหละ ขายเพชรขายพลอยด้วย แท้ไม่แท้เสี่ยงกันเอาเอง” อลิชามองตามที่ลุงชี้ เห็นแค่ตึกสีดินเก่าๆ ที่มีของจิปาถะขายเรียงราย พอเพ่งดูให้ดีๆ ถึงสังเกตเห็นป้ายร้าน อลิชาจึงเริ่มเก็บข้อมูลว่ายังไม่เคยมีบริษัทจิวเวลรีต่างชาติมาเปิดที่นี่ เวลาซื้อขายจะนิยมบินไปต่างประเทศมากกว่า นั่นหมายความว่าที่นี่เต็มไปด้วยโอกาสทางธุรกิจ จิตวิญญาณค้าขายของลูกจีนโพ้นทะเลก็เริ่มทำงานทันที“ซุบ-ปา-เฆ่ห์ สวัสดีตอนเช้า” ลุงอยู่ว่างๆ ก็เลยสอนคำทักทายง่ายๆ ให้ แต่อลิชาออกเสียงตามอย่างยากเย็น ถ้าอยากทักทายแบบไม่เลือกเพศ อายุ หรือเวลาก็ใช้คำว่า ‘ซา-ลาม’ ได้เลย มิตรภาพจากชาวมีดีสจะหลั่งไหลมาไม่ขาดสายแน่นอน และลุงก็ไปต่อที่คำว่า “แมร์ก-ซี ขอบคุณ ทับศัพท์ภาษาฝรั่งเศสไปเลย”