สวัสดีค่ะ วันนี้พบกับนิยายของไอศิกา เรื่อง ‘หวานใจเจ้าทะเลทราย’ เขียนร่วมกับนักเขียนยอดฝีมืออีกท่านหนึ่งนั่นคือคุณนศามณี ชื่อ ‘ระอุรักเจ้าทะเลทราย’  ซึ่งทั้งสองเรื่องเป็นนิยายที่อยู่ในซีรีย์ชุด ‘ดวงใจเจ้าทะเลทราย’ นะคะ

        นางเอกของเรื่องหวานใจเจ้าทะเลทรายเป็นสาวหมวย คุณหนูลูกสาวร้านขายเพชรพลอยย่านพาหุรัด ด้วยความช่างคิดและหัวการค้าจัดจ้าน เธอจึงดั้นด้นหอบเพชรหอบพลอยไปขายถึง มีดีส ดินแดนแห่งทะเลทราย เพื่อหวังโกยเงินกลับมาหมุนที่ร้าน แต่แล้วความฉลาดเฉลียวแสนกลของเธอก็สะดุดตาสะดุดใจเจ้าชายชารีฟเข้าอย่างจัง ถึงกับหลุดปากว่าไม่เคยเจอสาวแสบจนน่าจับฟาดก้นขนาดนี้ แถมยังเข้าใจผิดด่าเขาปาวๆ ว่าเป็นโจรเถื่อน ยั่วโมโหเก่งขนาดนี้โจรรูปหล่อจึงจัดการอุ้มเข้าหอเสียเลย ฮ่าๆ

        ความแสบๆ คันๆ ของเธอถูกตาต้องใจเจ้าชายเข้าอย่างจัง ไอศิกาก็หวังว่านักอ่านผู้น่ารักทุกท่านจะถูกใจผลงานเล่มนี้นะคะ ขอบคุณทุกอ่านที่อุดหนุนผลงานและขอบคุณทางสำนักพิมพ์ที่ให้โอกาสตีพิมพ์ ไอศิกาฝากผลงานเรื่องต่อๆ ไปด้วยนะคะ และเพื่อความฟินขั้นสุดก็ต้องอ่านให้ครบทั้งซีรีย์ ทั้งไอศิกาและนศามณี ด้วยนะคะ

** ยังสามารถหาซื้อแบบเล่มได้ที่เพจสำนักพิมพ์ไลต์ออฟเลิฟ กาซิบว่าจัดโปรนิยายเก่าเล่มละ 5-10 บาทบ่อยมากกกก

-------------------------------

บทนำ

        หากเอ่ยถึงประเทศมีดีส น้อยคนนักที่จะรู้จักว่าประเทศนี้ตั้งอยู่บนตำแหน่งใดของโลก คนที่พอจะเคยรู้จักชื่อมีดีส ต่างก็บอกว่ามีดีสเป็นประเทศทะเลทรายแห้งแล้ง เวิ้งว้างว่างเปล่า ไม่มีอะไรให้น่าสนใจ หนำซ้ำสงครามอันยาวนานในอดีตและสื่อทั่วโลกรายงานข่าวในแง่ลบไม่หยุดหย่อน ซ้ำเติมให้ประเทศในคาบสมุทรอาหรับแห่งนี้น่ากลัว ไร้เสถียรภาพ

        ทว่าความจริงแล้วกลับตรงกันข้าม ประเทศมีดีสคือไข่มุกแห่งตะวันออกกลาง เป็นประเทศที่ก้าวผ่านกาลเวลามาอย่างทรหดตั้งแต่สองพันห้าร้อยปีก่อนคริสตกาล บรรพบุรุษของชาวมีดีสคืออารยัน ผู้ปกครองอาณาจักรเปอร์เซียอันยิ่งใหญ่ไม่แพ้กรีกและโรมัน สายเลือดอันเข้มข้นถูกถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น จวบจนปัจจุบันชีคฟาริส อัล มีดีสคือผู้ปกครองสูงสุด

ทันทีที่ชีคฟาริสประกาศจำนวนแหล่งก๊าซธรรมชาติสำรองใต้ผืนดินซึ่งมากเป็นอันดับหนึ่งของโลก และปริมาณน้ำมันดิบสำรองเป็นอันดับสอง เวทีโลกและโอเปก[1]ต่างหันกลับมามองประเทศมีดีสตาไม่กะพริบ ไม่เพียงทรัพยากรน้ำมันมูลค่ามหาศาลเท่านั้น มีดีสยังเป็นผู้ครอบครองชัยภูมิสำคัญบริเวณอ่าวเปอร์เซีย ถือเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่มองข้ามไม่ได้ แต่นโยบายปิดประเทศเป็นอุปสรรคสำคัญที่แม้แต่สหรัฐอเมริกากับกลุ่มประเทศอิทธิพลก็ไม่สามารถบีบบังคับมีดีสได้ทั้งสิ้น

“ชีคฟาริสเพิ่งผ่อนปรนและยอมเปิดประเทศเพื่อรับการลงทุนเมื่อไม่นานมานี้”

ท่านอุปทูตมีดีสประจำประเทศไทยเปรยให้เจ้าหน้าที่รัฐบาลไทยฟัง ใกล้กันนั้นมีเด็กเล็กๆ ซึ่งเป็นลูกหลานของเจ้าหน้าที่ในสถานทูตกำลังยืนเรียงแถวหน้ากระดานเพื่อรอมอบพวงมาลัยต้อนรับ ทุกคนแม้จะเป็นเจ้าหน้าที่ตำแหน่งไม่ใหญ่โตแต่ก็ไม่ใช่ไก่กา บางคนใส่แหวนโกเมนประดับเพชรเม็ดเท่านิ้วโป้งเด็ก ไม่ก็แหวนบุษราคัมสวยงามมีราคา ส่วนเจ้าหน้าที่ที่เป็นผู้หญิงบางคนก็ติดเข็มกลัดอัญมณีงามสะดุดตา

“จะว่าไปแล้วหากมีดีสจะปิดประเทศไปเรื่อยๆ ก็ไม่เดือดร้อนเลยแม้แต่น้อย ชีคฟาริสกับท่านชารีฟน้องชายเป็นผู้ที่ได้รับการยอมรับอย่างยิ่งในแวดวงกลุ่มประเทศอาหรับ เหตุผลหนึ่งก็คือ ‘สายเลือดสายตรง’ และอีกเหตุผลคือท่านทั้งสองเป็นผู้นำที่เข้มแข็ง เฉียบขาดและรักษาสัจจะยิ่ง ถ้าทางไทยทำให้ท่านชารีฟพอใจได้ การเจรจาส่งออกสินค้าไปยังมีดีสก็ไม่น่าจะมีปัญหา”

“แล้วอะไรที่จะทำให้ท่านพอใจได้ละครับ” เจ้าหน้าที่ฝ่ายไทยมองไปมองมารอบตัวอย่างอยู่ไม่สุข เสียงเด็กๆ ที่เกณฑ์มาต้อนรับเริ่มดังเจี้ยวแจ้ว นำโดยแม่หนูวัยสามขวบที่เสียงแจ่มแจ๋วกว่าใคร “หรือว่าควรจะเปลี่ยนพวกเด็กๆ ออกแล้วให้สาวสวยๆ มารอต้อนรับแทน”

ท่านอุปทูตยักไหล่ “ไม่รู้สิ นั่นเป็นหน้าที่ของทางฝ่ายคุณที่จะเสนอมา ถ้าทางเบื้องบนพิจารณาแล้วว่าประเทศชาติได้ผลประโยชน์สูงสุด ทางคุณก็ย่อมได้เป็นคู่ค้ากับมีดีสแน่นอน”

สถานทูตมีดีสตั้งอยู่ใจกลางกรุงเทพ เป็นเรือนไทยเก่าแก่สไตล์ตะวันตก ลวดลายไม้แกะสลักสวยงาม ทั้งช่องลมเหนือประตูหน้าต่างและวัสดุอย่างไม้เนื้อแข็งหายาก เดิมทีเจ้าของเก่าจะรื้อทิ้งเพื่อขายที่ แต่บุคคลระดับสูงของมีดีสเกิดชอบที่นี่มากจึงสั่งให้ซื้อไว้และรีโนเวทโดยคงรูปแบบและงานแกะสลักแสนอ่อนหวานเปี่ยมด้วยมนต์ขลังไว้ วันนี้บรรยากาศอันร่มรื่นภายในสถานทูตตกแต่งไปด้วยดอกไม้และมีกิจกรรมต้อนรับคณะผู้นำที่กำลังเดินทางไกลมาถึง แม้จะเป็นการเดินทางมาแบบไม่เป็นทางการ แต่ทางฝ่ายไทยก็ขอร่วมเป็นเจ้าภาพ เตรียมพร้อมและอำนวยความสะดวกเต็มที่ 

ไม่นานนักรถลีมูซีนคันใหญ่ติดตามด้วยรถคุ้มกันสองคันพร้อมองครักษ์ติดอาวุธ แล่นผ่านแนวกำแพงสูงและป้อมรักษาการเข้ามาถึงหน้าอาคารสถานทูต เจ้าหน้าที่ทูตรีบเข้าไปเปิดประตูรถอย่างนอบน้อมทันที

และบุคคลสำคัญก็ก้าวลงมาจากรถ ดวงตาของเขาดุดัน ปราศจากรอยยิ้ม ทุกคนล้วนแสดงความยำเกรงโดยไม่ต้องมีผู้ใดบอก

เขาเป็นบุรุษร่างสูงใหญ่ ทุกย่างก้าวสง่างามและผึ่งผาย วงคิ้วเข้มเหมือนวาดขึ้น แววตาลุ่มลึกดุจเหยี่ยว มีประกายความร้อนแรงแฝงอยู่ทั่วทุกอณู แล้วไหนจะมัดกล้ามที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อ แข็งแกร่งทรงพลังราวกับเพชรน้ำเอก หากโลกสร้างตัวแทนของทุกสิ่งทุกอย่างไว้ตามคำสั่งของเบื้องบน ชายหนุ่มผู้นี้ย่อมเป็นตัวแทนของความสง่างามอย่างไม่ต้องสงสัย

เขาสวมสูทสากลเคร่งขรึมและผ้ากูตราห์ซึ่งเป็นผ้าคลุมศีรษะลายตาหมากรุกสีขาวแดงตามแบบฉบับชาวตะวันออกกลาง ด้วยสายเลือดบริสุทธิ์ที่สืบยอดไปได้ถึงพระเจ้าอาลีชาห์ ผู้ซึ่งเคยครองราชย์กษัตริย์แห่งราชวงศ์กอญัร ดังนั้นเขาคือกฎหมาย

“ท่านผู้นี้คือท่านชารีฟ อัล มีดีส ดำรงตำแหน่งวาลีแห่งเฟซซาน และมาในฐานะตัวแทนของชีคฟาริส เวลาที่พวกยุโรปหรืออเมริกาต้องการเจรจากับรัฐบาลมีดีส คนแรกที่ต้องคลานเข้าไปพบก็คือวาลีชารีฟคนนี้นี่แหละ”

เจ้าหน้าที่ฝ่ายไทยกระซิบบอกกันเพราะหมายกำหนดการจะรู้แค่รายละเอียดคร่าวๆ และพร้อมจะเปลี่ยนแปลงได้ตลอด เฟซซานคือเขตขุดเจาะน้ำมันซึ่งเป็นไข่มุกทองคำในสายตาโลก ส่วนตำแหน่งวาลี (Wali) นั้นเป็นตำแหน่งใหญ่เทียบเท่าผู้ว่าการดินแดน บริหารและดำเนินกิจการตามคำสั่งจากศูนย์กลาง ชีคฟาริสต้องการแต่งตั้งน้องชายให้เป็นเคดิฟ (Khedive) หรืออุปราชผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน แต่ชารีฟปฏิเสธ

“ประเทศไทยไม่ค่อยได้รับพิจารณาจากท่านชารีฟ ทางเบื้องบนอยากจะเจรจาส่งออกสินค้าและนำเข้าน้ำมันจากมีดีสก็เลยยากหน่อย” เจ้าหน้าที่คนเดิมกระซิบต่อ

“ทำไมละ”

“มีข่าวลือว่าเมื่อหลายปีก่อน มีสาวสวยคนหนึ่งก่อเรื่องขโมยแหวนเพชรในวังของพระองค์ ตอนนั้นตามจับกันให้วุ่นแต่นางโจรก็หนีรอดไปได้ คาดเดากันว่าเป็นสาวไทย”

[1] องค์การกลุ่มประเทศผู้ส่งน้ำมันออก (Organization of Petroleum Exporting Countries: OPEC) หรือ โอเปก