บทที่ 14 ตามหา สองวันต่อมาหลังจากรอขึ้นเครื่องและบินออกจากดูไบ มุ่งตรงสู่กรุงเทพมหานคร หัวสมองของอลิชาว่างเปล่า เสียงตามสายจากห้องนักบินแจ้งว่าอีกประมาณครึ่งชั่วโมง เครื่องบินจะลงจอดที่สนามบินสุวรรณภูมิ และขอให้ทุกท่านมีความสุขกับทริปนี้ เครื่องบินลำใหญ่ของสายการบินไทยแล่นลงสู่รันเวย์อย่างนุ่มนวล ก่อนจะลดความเร็วลงแล้วค่อยๆ แท็กซี่สู่หลุมจอดถึงบ้านแล้ว... แต่บ้านของเธอคือที่ไหนกันแน่นะ...ภาพความทรงจำสนุกสนานผุดขึ้นมาจนเผลอยิ้ม แต่น้ำตาเริ่มซึมเมื่อภาพนั้นจางหายไป อลิชานั่งนิ่งๆ อยู่บนเครื่องบินหลายชั่วโมง ไม่กินไม่ดื่ม ไม่อยากขยับตัว มันยากที่จะบอกว่าเจ็บปวดมากแค่ไหนกัน เพราะถึงจะอยากพบเขาเพียงใด แต่มันจบลงแล้วทุกคนเริ่มทยอยลงจากเครื่อง จนกระทั่งเหลือเพียงอลิชาที่ยังนั่งหลับตานิ่ง แอร์โฮสเตสจึงเข้ามาปลุก แต่ก็พบความผิดปกติเพราะปลุกเท่าไร เธอก็ไม่ตื่น“เรียกหน่วยพยาบาลสนามบินเร็วเข้า ผู้โดยสารหมดสติไปแล้ว!”
Last Updated : 2026-05-09
LOGIN
