Semua Bab Yakap sa Magdamag (SSPG R-18+): Bab 261 - Bab 270

Napatitig ako sa kanya. Naalala ko nga na noong college kami, pangarap kong subukan ang scuba diving pero palagi akong inaatake ng takot. Hindi ko akalain na matapos ang maraming taon, tinandaan niya pa rin ang pangarap kong iyon at ngayon ay ginawan niya ng paraan para matupad sa pinakaligtas na paraan."At para sa huling bahagi ng hapon, bago lumubog ang araw," sabi niya sabay kindat sa akin, "maliligo naman tayo sa private pool ng villa natin. Doon, pwede mo nang isuot 'yung swimsuit na pinag-agawan natin kahapn sa maleta mo. Doon, walang ibang makakatingin sa iyo, walang istorbo. Pwede tayong mag-relax lang, mag-usap tungkol sa kahit ano, habang pinapanood ang pagpapalit ng kulay ng langit. Maganda rin ang view ng sunset doon dahil sa magandang posisyon ng pool.. Maganda ang yari ng pool nila dito.. pasilangan diretso sa kanluran, kagaya ng Pilipinas."Habang pinakikinggan ko ang bawat detalye ng kanyang mga plano, naramdaman ko ang isang kakaibang uri ng init na gumagapang sa aki

Paglabas ko ng banyo, tuluyan nang nawala ang natitirang antok sa katawan ko. Para bang winalis iyon lahat at hinugasan ng tubig na ginamit ko pagligo. Nakahanda na ang lahat sa veranda. Hindi lang dalawang tasa ng kape ang nandoon, kundi isang masaganang almusal na may mga bagong lutong pastry, sariwang prutas, at ang paborito kong omelet.Umupo ako sa tabi ni Ephraim at binalot muli ang sarili ng aking cardigan habang sumisipsip ng mainit na kape. Sabay naming pinanood ang marahang pagbura ng liwanag sa kadiliman ng gabi. Ang langit ng Maldives ay unt-unting nagbago—mula sa malalim na asul, naging pastel pink at gold ang guhit sa abot-tanaw."Sabi ko sa iyo, masarap magkape kapag ganito ang tanawin," sabi ni Ephraim, bago ibaba ang kanyang tasa at lumingon sa akin. Ang kanyang mga mata ay tila mas maliwanag pa kaysa sa sumisikat na araw. "Pero mas masarap magkape dahil sa wakas, hindi ka na nakasimangot sa harap ko.""Swerte mo lang dahil maganda ang gising ko ngayon," biro ko sabay

"Attorney..." pabulong niyang sabi, medyo paos at mababa ang boses habang hindi pa rin inaalis ang tingin sa akin mula ulo hanggang paa. "Sinasadya mo ba talagang parusahan ang puso ko ngayon? Sabi ko na nga ba, mas maganda at mas sulit ang view dito sa private pool natin kaysa sa kahit anong isla. Yubf ako lang talaga ang makakatanaw ng magandang tanawing ikaw lang ang may likha."Inabot niya ang kanyang malalaking kamay upang alayan ako sa pagbaba sa pool. Nang dahan-dahan nang makalubog ang aking katawan sa maligamgam na tubig, hindi na siya nag-aksaya ng panahon. Banayad ngunit may paninindigan niyang hinila ang aking baywang para magkalapit nang husto ang aming mga katawan. Sobrang lapit namin na ramdam ko na ang kanyang hininga.Sa ilalim ng nag-aapoy na kulay ng sunset ng Maldives—kung saan ang langit ay unt-unti nang nagiging kulay ube, pink, at gold—naramdaman ko ang init ng kanyang balat at ang napakabilis na pagtibok ng kanyang puso sa kanyang dibdib. Isang patunay na sa pa

Kinabukasan, maagang-maaga pa lang ay nagising na ako. Hindi dahil sa tapik ni Ephraim o sa amoy ng bagong timplang kape sa veranda, kundi dahil sa tunog ng aking alarm at sa matinding pag-aalala na agad sumariwa sa isip ko pagkamulat ng aking mga mata. Mabilis kong binalingan ang kabilang kama kung saan nakahiga si Ephraim. Mahimbing pa rin ang kanyang tulog, subalit bakas pa rin ang kaunting pamumula sa kanyang mga pisngi.Agad akong tumayo at lumapit sa kanya para tingnan ang kanyang noo gamit ang likod ng aking palad. Mainit pa rin siya, bagamat hindi na ganoon katindi kumpara kagabi. Kinuha ko ang thermometer para masiguro: 38.4 degrees Celsius. May lagnat pa rin.Dahil dito, napagdesisyunan ko na agad na mag-text sa group chat naming magkakaibigan upang ipaalam ang sitwasyon. Sinabi ko na hindi muna kami makakasama sa anumang plano para sa araw na ito dahil may sakit ang kanilang pinsan at kaibigan. Nagplano kasi sila ng isang island hopping.Hindi pa lumilipas ang tatlumpung m

"Hindi ako bolero, Leila. Nagsasabi lang ako ng totoong nararamdaman ng puso ko," sagot niya habang dahan-dahang iminumulat ang kanyang mga mata na puno ng lambing at katapatan. "Opo, Attorney. Mananahimik na po ako at matutulog na, baka tuluyan mo na akong palayasin sa puso mo."Dahan-dahan siyang humiga nang maayos at isinandal ang kanyang ulo sa malambot na unan, ngunit hindi niya pa rin binitiwan ang kamay ko. Hinayaan ko na lamang ang aking palad na manatiling nakakapit sa kanyang mainit na mga daliri, na sa pagkakataong ito ay hindi ko na talaga binalak o ginustong bawiin pa. Masarap sa pakiramdam ang init ng kanyang kamay, tila ba nagbibigay ito ng kakaibang lakas sa akin.Habang pinapanood ko ang dahan-dahang pagpikit ng kanyang mga mata at ang unt-unting pagiging banayad ng kanyang paghinga patungo sa isang mahimbing na pagtulog, naramdaman ko ang isang malalim, payapa, at masayang katahimikan sa loob ng buong villa. Habang naririnig ko ang marahang hampas ng mga alon sa laba