All Chapters of Yakap sa Magdamag (SSPG R-18+): Chapter 251 - Chapter 260

Nanlaki ang mga mata ko sa kanyang ginawa. Ang buong katawan ko ay naging tuod sa tindi ng gulat at pagkabigla. Ramdam ko ang mariing paglapat ng kanyang mga labi sa akin—isang halik na hindi ko kailanman inasahan mula kay Ephraim. Pilit ko sanang itinanim ang aking mga kamay sa kanyang dibdib upang itulak siya palayo nang buong lakas, ngunit bago ko pa man magawa iyon, marahas at malakas na bumukas ang pinto ng aking opisina."Leila, I forgot to—"Napatigil ang boses ni Edward.Sa sandaling iyon, hindi mabilis na lumayo si Ephraim. Sa halip, dahan-dahan niyang binitawan ang aking mga labi ngunit nanatili ang kanyang malalaking kamay sa aking baywang. Hinapit niya pa ako lalo palapit sa kanyang katawan, isang mapang-angkin at napakayabang na galaw. Ako naman ay napahakbang paurong nang bahagya, hinahabol ang aking hininga habang mabilis na pinunasan ang aking basang labi gamit ang likod ng aking palad. Ang puso ko ay tila gustong lumundag palabas sa aking dibdib sa tindi ng kaba, tako

Mabilis na lumipas ang mga oras, ngunit sa loob ng aking opisina, bawat minuto ay parang isang taon. Hindi nga umalis si Ephraim. Nanatili siyang nakabantay sa akin na parang isang personal na guwardiya, pero sa mas nakakairitang paraan. Tuwing may papasok na empleyado, ngingitian niya ito nang matamis, ngunit kapag tumunog ang telepono ko, mabilis niyang titingnan ang screen bago ito iabot sa akin sabay sabing, "O, sagutin mo na, baka tagahanga mo na naman."Nasasakal ako sa presensya niya, pero may bahagi sa akin na nagpapasalamat dahil alam kong may nagbabantay sa akin.Alas-singko na ng hapon. Inayos ko na ang aking mga gamit at isinuot ang aking bag."Tara na, Attorney," nakangiting sabi ni Ephraim habang pinalasik ang susi ng kanyang kotse sa kanyang daliri. "Huwag kang hihiwalay sa akin pagbaba natin. Libre ang holding hands kung natatakot ka."Hindi ko na siya pinatulan. Sumakay kami sa elevator pababa ng basement kung saan nakaparada ang kanyang sasakyan. Pagkabukas na pagkab

"OMG!" masayang-masaya kaming nagyakap nina Chantal at Eli nang magkita-kita kami sa airport.Nauna sila nang kaunti sa amin. At gaya nga ng ipinangako ni Ephraim, siya na ang nag-asikaso ng lahat ng papeles, ticket, at bagahe para sa akin. Wala na talaga akong naging problema kundi ang ihakbang ang mga paa ko. Habang nagtitilian kaming magkakaibigan, ang mga lalaki naman ay nagkamayan.Bago ang aming flight, pinili muna naming pumasok sa isang restaurant sa loob ng airport para kumain."Dahil gutom na ang buntis kong asawa, kailangan na nating kumain nang marami!" natatawang hayag ni Lionel sabay akbay nang may pag-iingat kay Eli."Grabe ka naman, Daddy. Huwag mo namang ilakas ang boses mo, nakakahiya sa mga katabi nating lamesa," saway ni Eli kay Lionel, bagamat namumula ang kanyang mga pisngi sa kilig."Daddy?" natatawa at sabay kaming nagkatinginan ni Chantal."Ang sweet naman ng Mommy ko kapag nahihiya..." sabi ni Lionel, sabay pisil nang marahan sa baba ng asawa. Hinalikan pa ni

Sa halip na sa Disneyland kami magtungo gaya ng unang plano, nagulat na lang kami nang lumapag ang eroplano at dumiretso kami sa Maldives. Mas pinili ng mga lalaki ang isang pribado at tahimik na resort. Hindi ako nagtanong kaagad habang nasa loob ng eroplano dahil sa antok, pero nang palabas na kami ng airport at naramdaman ang simoy ng dagat, bakas sa mukha namin ni Chantal ang matinding pagtataka."Anong nangyari? Bakit Maldives agad ang binagsakan natin?" bulong ko kay Chantal habang naglalakad kami sa terminal."Hindi ko rin alam, nagulat na lang din ako paggising ko," tugon niya, habang inililibot ang paningin sa paligid.Nasa unahan namin sina Jeremiah at Lionel. Agad kong napansin kung paano alagaan ni Lionel si Eli na ngayon ay nakaupo sa isang wheelchair. Dalawang buwan pa lang ang tiyan ni Eli, pero ang pag-iingat ni Lionel sa kanya ay tila ba manganganak na ito bukas. Dahan-dahan ang pagtulak niya sa wheelchair, at tuwing may munting lubak sa sahig ay humihinto muna siya p

Habang patuloy si Ephraim sa pag-aayos ng mga gamit namin, bigla siyang natigilan nang buksan niya ang pinaka-ilalim na bahagi ng aking maleta. May kinuha siyang isang piraso ng tela na kulay itim. Nang iangat niya ito, nanlaki ang kanyang mga mata at dahan-dahang gumuhit ang isang pilyong ngisi sa kanyang mukha.Iyon ang swimsuit na pinilit sa akin ni Chantal na bilhin bago kami umalis. Halos luwa na ang buong likod noon at napakababa ng hiwa sa harap. Hindi ko nga alam kung may balak ba talaga akong isuot iyon."Aba, Attorney..." nakangiting untag ni Ephraim habang iwinawayway ang swimsuit sa hangin. "Mukhang may balak kang guluhin ang tibok ng puso ko rito sa Maldives ah. Ang liit naman ng telang ito, parang panyo lang. Sigurado ka bang swimsuit ito o baka naman piring sa mata?""Hoy! Ibalik mo nga 'yan!" sigaw ko sa matinding hiya.Agad akong tumalon mula sa aking kama at marahas na hinablot ang swimsuit mula sa kanyang kamay. Mabilis ko itong itinago sa likod ko habang pakiramdam