Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

NAG IINAT ako ng aking mga braso.. kakaiba ang pakiramdam ko ng umagang iyon. Parang sa loob ng ilang taong pagkamatay ng akiing pamilya, ngayon lang ulit ako gumising na magaan ang aking dibdib.Ngunit ang sarap na aking nararamdaman ay biglang nag iba.Nang ilibot ko ang aking paningin, kakaiba ang lugar na aking nagisnan."Oh my God, where am I?" nagmamadali akong bumangon. Agad kong kinapa ang aking sarili. Iba ang aking damit!Nagtungo ako sa bintanang natatabingan ng kurtina. Kitang kita ko ang buong ilaw ng siyudad! nagkikislapan na parang disco light. Maging ang sunod sunod na galaw ng mga sasakyan sa kalsada ay parang kumikislap na bituin."Anong nangyari? bakit.. bakit ako narito?"Napatingala ako sa isang malaking vintage pendulum watch. Alas otso na ng gabi.Ang huli kong natatandaan, ay nasa sasakyan ako kanina ni Jeremiah, at nakatulog. Paanong nakarating ako dito, at nakapagbihis?Biglang kumabog ang aking dibdib.Agad kong kinapa ang pagitan ng aking hita. Tuyo naman iy

Agad na naunawaan ni Veronica ang nais ni Jansen.Agad niya itong itinulak pahiga, saka wild na hinalikan.Bihasang bihasa siya sa pakikipag lap lapan.. Hindi siya kasing inosente katulad ng iniisip ng iba.Hinalikan niya ang lalaki sa leeg. Madiin ang mga markang iniiwan niya dito. Pababa sa malapad na dibdib nito, patungo sa sikmura at sa puson.Hinatak niya ang pantalon nito paibaba, saka ang kapirasong saplot na meron ito.Hindi ganoon kalaki ang alaga ni Jansen, subalit mahaba iyon. Napangiti siya ng bahagya. Mas gusto niya ito, kaysa sa matataba pero maiksi.Agad niyang dinilaan ang ulo niyon, saka dinilaan ang kahabaan, patungo sa dalawang egg bals na nasa ibaba.Pinunu niya ng laway ang k*rgada ni Jansen."Uhmm.. Chantal.. ang sarap.." ungol ng lalaki.Balewala kay Veronica kung ibang babae ang babanggitin nito, ang mahalaga sa kanya ay ang pagkakataon na mapapasa kanya na ang lalaki.Matagal na niya itong pangarap.. Hindi naging madali ang kanyang buhay, at ng dumating ito, ma

POV: CHANTALAkala ko, kung sino ang dumating. May nagliligpit na sa kusina. Lumabas ako ng silid at nakita ang isang babaeng naka uniform at pakanta kanta pa.May hitsura siya, maganda ang katawan at matangkad. Naglilinis siya doon na parang isang may bahay.Itinapon niya ang lahat ng pagkain sa basurahan. Nagulat ako, dahil karamihan doon ay hindi pa naman nagagalaw."Sandali!" malakas kong sabi.Napalingon siya. Bahagya pang nagulat ng makita ako.Maya maya, kumunot ang kanyang noo."Sino ka?" tanong niya sa akin, "paano ka nakapasok dito? huwag mong sabihing nais mong pikutin si Mr. Smith? Hoy Miss, sa dami na ng nagtangka sa kanya, walang umobra. Kaya bago pa ako tumawag ng security, lumayas ka na."Aba!! na hurt ang pride ko ha. Hitsura kong to, mukha ba akong maghahabol lang sa isang lalaki?Napakatalas naman ng dila ng babaeng ito para pagsalitaan ako ng kung anu ano.Gusto niya pala ng away, pagbibigyan ko siya."Oo," nakangisi kong sabi, "narito ako ngayon, para pikutin si

Nakatingin ako sa pinto, kung saan lumabas si Lucille kasama ang mga tauhan ng hotel.Nakakaawa siya sa aking paningin. Nagmahal lang naman siya ng totoo, subalit sa huli, ang kanyang pag asa ay naagaw ng iba.Ganoon din ako noon kay Jansen. Umasa.. nagmahal.. binalewala.Gaano ba kasakit sa isang babae ang madurog ng dahil sa kapwa niya babae?"Kung iniisip mong nakakaawa siya," parang nahulaan ni Jansen ang aking iniisip, "mag isip isip ka muna.""Bakit? hindi ba nakakaawa naman talaga ang isang babaeng hindi nasusuklian ng pag ibig?" nangunot ang aking noo ng lumingon ako sa kanya."Kung mabuti siya.. nakakaawa iyon, subalit kung nasagad na niya ang pasensiya mo, wala ka ng mararamdaman kundi pagkamuhi at pagkaumay." sagot niya. "Hindi si Lucille ang tipo ng babae na maglulupasay diyan, para mapansin lang. Madami siyang naging atraso, at lahat ng yun, inareglo ko. Malinaw na sa kanya na huling pagkakataon na niya ito. Akala ko noon, magbabago siya, subalit hindi naman. Nakakasawa a

POV: JeremiahHindi ako nakatulog magdamag, lalo na ng umikot papalapit sa akin si Chantal. Bigla niya akong niyakap.Bumilis ang tibok ng aking puso, matapos dumampi ng kanyang katawan sa akin, lalo na, ng ipasok niya ang kanyang kamay sa suot kong pajama.At ngayon, ang babaeng ito, na mas matalas pa sa kutsilyo kung magsalita, ay nakatayo sa aking harapan.Agad ko siyang ikinulong sa pagitan nng aking mga braso.Bahala na.Hindi ko alam kung paano siya iaapproach, ngunit sa tuwing magsasalita ako, parang lagi siyang naooffend.Hindi ko mapigilan ang aking sarili..Unti unti kong ibinaba ang aking ulo, papalapit sa kanya.Malapit ng maglapat ang aming mga labi."Acho!!!" biglang bumahin si Chantal. Gumalaw ang noo niya paharap, dahilan upang umuntog ang kanyang noo sa aking ilong.Aad akong nakaramdam ng sakit. Umagos ang dugo sa butas ng kaliwa kong ilong."Aaaah!" daing ko, sabay hawak sa aking ilong.Pagtanggal ko ng aking kamay, marami ng dugo sa aking palad.Kita ko ang pagreh