Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

POV: ChantalPumunta ako sa opisina ng J & C para kunin ang aking ibang gamit.Naka mask ako, at nakashade.Habang naglalakad, nakatingin sa akin ang lahat, na tila ba nakakita sila ng multo."Si Madam ba yan?""Bakit sabi ni Veronica nasira daw ang mukha niyan sa kulungan.""Hala, baka nga totoo iyon. Tagong tago siya ngayon.""Kawawa naman si Madam, maganda pa naman siya noon."Kumunot ang aking noo sa aking mga naririnig. Anong sinasabi nilang nasira ang mukha ko? Adik ba si Veronica upang magpakalat ng agnoong balita? Baliw ata ang babaeng iyon!"Madam?" bati sa akin ni Angeli. "Kumusta na po kayo? ang tagal niyo pong nawala.. akala namin hindi na kayo babalik.""May aasikasuhin lang ako dito. Kumusta na kayo?""Ayos naman po Madam.. pero.. Ang hirap po dito. Madaming policy ang nabago lalo na ng umupo sin Veronica bilang kapalit niyo. Ang lahat ng trabaho, nakapasa sa amin, at kapag nagkakamali kami, salary deduction.""Bawal yun ah," naiiling kong sabi."Wala po kaming magawa. A

"Sino yun? anong nangyari?" tanong ni Jansen kay Veronica. Halata ang bahagyang pagpapanic sa mukha ng babae."A-Ang SUMMIT.. nagcancel sila ng meeting ngayon." nauutal na sagot ni Veronica."Ano? bakit daw?" naguguluhang tanong ni Jansen, na parang naluging intsik."Ang babaeng yan!" itinuro ako ni Veronica, "ang babaeng yan ang may kasalanan!"Napatingin ang lahat sa akin. Ako naman ay patay malisya na lang."Ako? ano namang naging kasalanan ko?" "Vicious woman!" inis na sigaw ni Veronica, "you planned this! ikaw ang reason kung bakit sila nag cancel ng meeting! Ikaw!""Paano nga naging ako?" miuli kong tanong, saka ako humawak sa akiing baywang. "Ikaw itong mayabang na nagsabing ikaw ang nakipag close ng deal sa kanila, tapos ngayon, sisisihin mo ako? baliw ka ba?""Kung hindi ikaw, bakit sabi sa akin ni Assistant Lionel, hindi nila i-o-honor ang usapan, unless ikaw ang pipirma!" galit na galit siya habang dinuduro ako."Uhh.. kawawa ka naman pala.. paanong hindi ako ang hahanapi

POV: VeronicaNahihilo na ako sa palakad lakad ni Jansen sa loob ng aking opisina. Madilim ang kanyang mukha dahil sa labis na galit.Nakakatuwa na labis ang poot niya kay Chantal, na ako naman ang siyang may kagagawan.Hindi maipinta ng kahit na sinong pintor ang kanyang galit na anyo. Matatakot ang lahat ng makakasalubong niya kapag nakita siya.Ako naman ay nakaupo lang sa sofa. Dinadampian ng yelo ang aking may pasang mata.Umiiyak ako na tila ba aping api sa naganap."Iyon ang totoo. Iniwan ko sila nina Almira upang magtrabaho muna ako, subalit laking gulat ko, pagbalik ko sa opisina, sira na ang lahat doon, at wala ng malay sina Almira. Biglang may humablot sa aking buhok, kitang kita ko ang anyo ni Chantal. Para siyang nababaliw. Namumula ang kanyang mga mata. Hindi kaya.. adik siya? o di kaya ay nabaliw na siya dahil sa pagmamahal sayo? Jansen, hindi na siya ang babaeng dati mong kakilala. Basta siya nanunugod. Ngayon, bali ang braso ni Antoinette at binti naman kay Almira. Pin

POV: ChantalHABANG kumakain kami ng magkasabay ni Jeremiah, bigla akong napatingin sa kanyang mukha.Ngayon ko lang napansin ang nunal sa gilid ng kanyang labi. Mas singkit pala siya, kaysa sa inaasahan ko.Ang kanyang ilong ay matangos, ngunit hindi kagaya ng tuka ng loro. Tamang tama lang iyon. Pantay ang kanyang nose bridge, makapal ang kanyang kilay.Nakasuot siya ng kulay puting long sleeve, na nakabukas ang dalawang butones sa itaas.Ang kanyang magandang adam's apple at collarbone ay nakakaakit tingnan.Hindi ko na namalayan, na nakatulala ako sa kanya.Pakiramdam ko, slow mo ang buong paligid. At ang kanyang palibot ay parang kiumikinang na ilaw.Pakiramdam ko tuloy ay isa akong gamu gamo na naglalaro sa paligid ng isang lampara.Nakita ko kung paano bumuka ang kanyang bibig, habang sumusubo ng pagkain. Makipot iyon, ngunit ang kanyang pinkish na dila ay lumalabas minsan.Bigla akong napalunok. Ano ba naman itong naiisip ko, bakit parang pinagnanasahan ko siya ngayon? Anong n

"Ang ganda dito.." sabi ko sa kanya, "ikaw lang ang nag aayos dito?""Hmm.." maiksing tugon niya sa akin."May talent ka pala talaga no?""Marami akong talent, hindi ko lang ini-expose," inilapag niya ang pagkain at inumin sa maliit na mesa. May mga unan doon, pwedeng nakaupo, o nakahiga matulog.Ang bubog na pader, ay may mga kurtinang nakatali sa gitna. Doon ko napansin, na ang building naniyon pala ang pinakamataas. Mas lamang iyon ng mga apat o tatlong palapag sa ibang malalapit na building.Hindi pa ako humaharap kay Jeremiah, kaya hindi ko nakikita ang kanyang ngiti habang pinagmamasdan ako. Nagpatuloy ako sa pagmamasid sa paligid. Napakaganda talaga! Pangarap ko noon ang ganitong tahanan, bago kami maaksidente ng aking pamilya, subalit ngayon, natupad na iyon. Hindi man ito lubusang akin, ang mahalag, may pagkakataon akong manirahan sa ganitong uri ng tirahan.May maliit na garden doon. Sinilip ko kung ano ang mga nakalagay.May mga tanim na herbs at bawang ,sibuyas at kamatis