Tous les chapitres de : Chapitre 51 - Chapitre 60

"KUMUSTA ang trabaho mo sa opisina?" hindi ko inaasahan ang tanong na iyon mula kay Jeremiah matapos naming kumain ng dinner."Okay lang," nagkibit balikat pa ako."Balita ko, nambubully ka raw."Napatingin ako sa kanya, saka bahagyang natawa."Si Lucille ang may sabi niyan sayo?""Hmm.." maiksi niyang sagot."Alam mo, nagpapasahod ka lang ng mga inutil. Yung Geraldine at Winona na yun, nagbreak kahapon ng alas onse ng umaga, at pilit na ipinapagawa sa akin ang trabaho nila. Hindi ko iyon ginawa, bumalik sila, alas singko na halos. Nagalit sila sa akin at isinumbong ako sa Lucille na yun. Nagalit yung babae mo sa akin, at sinabi niyangt ipapatanggal niya ako sayo. Masyado silang mayabang. Hindi ko hahayaang may mga linta sa opisina mo. Pero kung nagagalit ka dahil feeling mo nasaktan ko ang Lucille mo, aalis na lang ako sa kumpanya mo."Tinitigan niya ako. Nag iba ang aura ng kanyang mga mata. Oarang bigla iyong nagdilim. Nakakatakot siya tumingin.Himinga siya ng bahagya, saka si

"BAWAL siyang uminom ng alak, lalo na ang hard drinks. Maaaring madamge ang kanyang atay. Kalahati nito, ay hindi mismong sa kanya, kaya dapat, ingatan niya ang kanyang sarili," sabi ng doktor sa akin.Tahimik akong nakatayo habang nagsasalita ang doktor, pero sa loob ko, parang may kung anong mabigat na unti-unting bumabagsak.“Kalahati nito, ay hindi mismong sa kanya…”Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang sinabi niya.“Ano ang ibig mong sabihin?” malamig kong tanong, kahit ramdam ko na may hindi ako magugustuhan sa sagot.Tumingin sa akin ang doktor, tila sinusukat kung hanggang saan ang kaya kong tanggapin.“She underwent a transplant,” maingat niyang sabi. “Matagal na. At mukhang hindi niya ito sinabi sa inyo.”Napatigil ako.Transplant?Ibig sabihin… may bahagi ng katawan niya na hindi talaga kanya. Totoo pala yun. Akala ko noong una, mali lang ako ng pagkakaunawa.At umiinom siya?Mariin kong ipinikit ang aking mga mata sandali, saka muling dumilat. Bumalik ang eksena sa

POV: ChantalAt dahil nga ayaw ko munang malaman sa opisina na mag-asawa kami ni Jeremiah, hindi ako sumasabay sa kanya. Mas pinipili kong magdala ng sarili kong sasakyan—mas ligtas, mas tahimik, at mas kontrolado ko ang sitwasyon. Ayokong maging sentro ng usapan, lalo na sa opisina kung saan bawat kilos ay may kasunod na bulong.Minsan, kapag pauwi at gusto niyang sabay kami, sa assistant niya ipinapadala ang sasakyan ko. Tahimik lang ang sistema namin—walang nakakaalam, walang nakakapansin. O iyon ang akala ko.Nang umagang iyon, maaga akong pumasok. Absent ako kahapon, at alam kong tambak ang trabaho ko. Hindi ako pwedeng magpabaya, lalo na’t bago pa lang ako sa kompanya. Nagpaalam ako kay Jeremiah na mauuna na ako. Hindi na siya tumutol—alam niyang kapag trabaho ang usapan, seryoso ako.Pagdating ko sa opisina, may kakaiba agad akong napansin. Papasok pa lang ako sa pinto, nakita ko na ang ilan sa mga katrabaho ko ay nakasilip sa glass wall, parang may pinapanood na palabas. Halos

Hindi ko masalubong ang kanyang tingin. Para iyong tumatagos sa aking kaluluwa—malalim, malamig, at nakakakilabot. Para bang sa isang iglap, kaya niyang basahin ang lahat ng iniisip ko, pati ang mga bagay na pilit kong itinatago.Wala siyang salitang binitiwan. Dumaan lamang siya sa harapan ko, diretso ang lakad, kasama ang kanyang assistant na tila ba walang nangyari. Ni hindi man lang siya tumigil o muling lumingon. Para bang nadaanan lang ako ng kanyang paningin, pero hindi niya ako nakita.Nakahinga ako ng maluwag nang tuluyan na siyang makalampas. Parang biglang bumalik ang hangin sa aking dibdib.“Grabe…” mahina kong bulong sa sarili.Baka naman nag-o-overthink lang ako. Baka ina-assume ko lang na nagseselos siya. Hindi naman siguro siya ganoon ka-immature… o baka naman hindi siya galit. Baka pagod lang. O bad mood.Wala naman sigurong masama kung sumabay ako kay Grim, hindi ba?Habang naglalakad kami ni Grim papunta sa elevator, pilit kong inaalis sa isip ko ang mga nangyari ka

Posas sa magkabilang duloo ng tali!Ang itim na bagay na iyon, saan niya gagamitin?Kinuha niya ang aking sakong, at itinali iyon sa kabilang gilid. At ang isa pa, sa kabila naman.Nakataas ang dalawa kong paa, pabukaka. Kitang kita niya ang aking kabuuan.Nanlaki ang aking mga mata. Anong trip ng taong ito?Maya maya pa, hinubad na niya ang kanyang pantalon. Lumuhod siya sa tapat ng aking dibdib, saka ipinalo palo sa aking mukha ang mahabang bagay na iyon.Na- shock ako! ganito ba kalaki ang-- ganito ba talaga kalaki ang alaga niya?Inihampas hampas niya iyon ng malakas sa aking pisngi."Ahhh!" daing ko. Masakit iyon. Para akong pinapalo ng matigas na bote sa mukha."Open your mouth.." mahina niyang utos sa akin.Agad akong sumunod. Dahan dahan niyang ipinasok ang kanyang alaga sa makipot kong bibig. Nakahawak siya sa pinto ng sasakyan, habang nakatingin siya sa akin.Dahan dahan siyang umuulos at umaatras. Hindi naman niya ipinasubo lahat, pero sapat na iyon para mapaungol siya.Nag