All Chapters of เฟยอี้หนิงเกิดใหม่พร้อมระบบช่วยเหลือ: Chapter 151 - Chapter 160

ไข่ใบน้อยเท่ากำปั้นพุ่งเข้าหาหลิวเย่หาน ชายหนุ่มเหวี่ยงศีรษะหลบการโจมตีที่พุ่งเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว ครั้นได้ยินเสียงเฟยอี้หนิงฝ่ามือหน้าก็ยื่นออกไปคว้าไข่ใบน้อยไว้ทันที แต่ไข่ใบน้อยที่ดูไม่มีพิษสงอะไรกลับว่องไวซ้ำยังปราดเปรียวเป็นอย่างมาก กระทั่งความสามารถระดับเก้าของเขายังว่องไวไม่เท่าความเร็วของมัน“อย่าปล่อยให้หนีไปนะ!”หลิวเย่หานกระโดดขึ้นเหยียบราวบันไดเตะเท้าไล่ตามไข่น้อยที่คิดหลบหนี“ทั้งหมดจับไข่ใบนั้นเอาไว้ให้ได้!” หลิวเย่หานเอ่ยสั่งการบรรดาลูกจ้างทั้งหลายเงยหน้ามองเหนือศีรษะ ดวงตาทุกคู่มองไข่ใบเล็กล่องลอยกลางอากาศ ก่อนจะพร้อมใจกันพุ่งเข้าใส่เป้าหมายจากทุกทิศทางแต่มีหรือที่ไข่น้อยจะยอมให้พวกเขาจับง่าย ๆ จังหวะที่ฝ่ามือมากมายยื่นมาหาความสูงของมันก็เพิ่มขึ้นหนึ่งระดับส่งผลให้คนนับสิบพลาดเป้าร่างกายปะทะกันไข่ใบเล็กเห็นพวกเขาพลาดเป้าก็เขย่าไปมาคล้ายกำลังหัวเราะเยาะ ก่อนจะลอยลิ่วออกจากร้านไป“แย่แล้ว!! เจ้าไข่ตัวดีอย่าให้ข้าจับเจ้าได้นะ!!” เฟยอี้หนิงพุ่งตัวออกจากร้าน หลิวเย่หานเห็นอย่างนั้นก็พุ่งตัวตามไป ส่วนที่เหลือเห็นคุณชายของตนพุ่งตัวออกไปก็รีบไล่ตามไปเหลือคนเฝ้าร้านไว้ไม

สายตาสองคู่จ้องมองไข่น้อยถูกสายฟ้าฟาดนิ่ง เจ้าไข่น้อยของนางที่เอาแต่หลบอยู่ในทะเลจิตวิญญาณตอนนี้กำลังสู้กับทัณฑ์สายฟ้าอย่างขะมักเขม้นสายฟ้าฟาดลงมาครั้งแล้วครั้งเล่ากระทั่งสายฟ้าครั้งที่เก้าสิบแปดไข่ใบน้อยที่ต้องทนต่อสู้กับความรุนแรงของสายฟ้าซึ่งรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ เปลือกไข่แข็งจึงเริ่มมีรอยร้าวขึ้นมากระทั่งสายฟ้าครั้งที่เก้าสิบเก้าผ่าลงมาเปลือกไข่ที่ต้องต่อสู้กับความรุนแรงของการถูกสายฟ้าผ่าก็แตกออกในที่สุดเปลือกไข่นวลสะอาดตาเปล่งประกาย ก่อนจะถูกหาง?เอ๊ะ?! หางหรือ?เฟยอี้หนิงหรี่ตาจ้องมอง ทำไมถึงมีหางปรากฏออกมาจากในไข่ได้ความสงสัยนี้ของเฟยอี้หนิงอยู่ไม่นานนักเพราะชั่วพริบตาต่อมาหลังหางยาวตวัดเกี่ยวเปลือกไข่เข้าปากไปจนหมด ดวงตางดงามก็มองเห็นตัวตนเจ้าของหางสัตว์ตัวเล็กเท่าหัวเด็ก ใบหน้าแป้นแล้นดวงตากลมโต ปีกเล็กหนึ่งคู่สีส้มเหลืองสดใสลักษณะคล้ายปีกค้างคาว และเกล็ดรอบตัว ปากเล็กที่เพิ่งเขมือบเปลือกไข่เข้าไปเรอออกมาพร้อมประกายแสงงดงามชั่วพริบตาต่อมาดวงตาสีดำกลมโตก็หันมาหานาง ปากกว้างอ้ายิ้มอย่างโง่งม‘ไหนพี่สาวนางฟ้าบอกว่าเป็นไข่ไก่ธรรมดาไฉนกลายเป็นตัวอันตรายขนาดนี้ไปได้ มิน่าเล่าเจ้

เพราะเมื่อวานเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นร้านโอสถที่ตั้งใจจะเปิดกิจการในรูปแบบใหม่ตั้งแต่เมื่อวานจึงต้องเลื่อนมาเปิดวันนี้เมื่อวานหลังพวกเขาหายเข้าไปในห้องลับของหลิวเย่หาน บรรยากาศด้านนอกของเมืองเซี่ยหลงวุ่นวายอยู่ชั่วขณะหนึ่ง หลายตระกูลส่งคนเข้าไปในป่าเพื่อตามหาต้นตอสาเหตุของสายฟ้าเก้าสิบเก้าสาย แต่น่าเสียดายไม่ว่าพวกเขาจะระดมกำลังค้นหามากมายแค่ไหนก็ไม่สามารถค้นพบตัวตนของสิ่งมหัศจรรย์นั้น ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็หาได้ถอดใจยังคงส่งกองกำลังของตนเข้าไปค้นหาอยู่เรื่อย ๆแต่ทว่าความวุ่นวายของตระกูลมากมายเหล่านั้นไม่ได้ส่งผลต่อการเปิดร้านของเฟยอี้หนิงเด็กสาวสวมหน้ากากจิ้งจอกเดินออกมาหน้าร้าน กวาดตามองผู้คนเดินผ่านไปมาพลางกระตุกยิ้ม‘พวกท่านทั้งหลายหลังจากนี้ก็จงมาเป็นกระเป๋าเงินเคลื่อนที่ให้ข้าเสียเถอะ’คิดแล้วเฟยอี้หนิงก็ยิ่งรู้สึกฮึกเหิมในใจกระแอมไอกับตนเองหนึ่งครั้งก่อนจะอ้าปาก“สวัสดีเหล่าผู้มีความสามารถแห่งเมืองเซี่ยหลง ข้าเย่หนิง เจ้าของร้านโอสถเย่หนิงวันนี้มีบางอย่างอยากจะมาเสนอให้กับผู้ที่แสวงหาความก้าวหน้า!!” เฟยอี้หนิงที่เปลี่ยนชื่อเป็นเย่หนิงมองปฏิกิริยาผู้คน“คนผู้นั้นแต่งตัวอะไรกัน”“น

“แม่นางความหมายของเจ้าคือ...”ภายใต้หน้ากากจิ้งจอกดวงตาเฟยอี้หนิงวาววับมุมปากยกโค้ง “ความหมายของข้าคือท่านสามารถก้าวไปเป็นผู้ฝึกปราณระดับแปดจนถึงระดับเก้าได้”“แม่นางข้าเชื่อว่าโอสถของเจ้านั้นมีประสิทธิภาพแต่การพูดจาโอ้อวดบอกว่าสามารถทำให้คนคนหนึ่งกลายเป็นผู้ฝึกปราณระดับเก้าได้ เจ้าไม่คิดว่าเจ้ามั่นใจในความสามารถของตนมากเกินไปหรือ”“มั่นใจหรือไม่แค่ลองทดสอบดูก็ได้แล้ว” เฟยอี้หนิงหันกลับไปมองด้านหลังกระดิกปลายนิ้วมือเรียกเถ้าแก่ร้านให้เดินเข้ามาใกล้ “แม่นางเย่หนิงมีอะไรหรือขอรับ”“พอดีคุณชายท่านนี้หาว่าข้าโป้ปดพูดจาโอ้อวดเกินควรข้าจึงอยากทดสอบความสามารถของข้าให้อีกฝ่ายได้เห็น”“...?”เฟยอี้หนิงพลิกฝ่ามือขวดหยกสีขวดอ่อนงดงามก็ปรากฏขึ้นในมืออีกครั้ง “เจ้ากินโอสถเข้าไปสิแล้วกลายเป็นผู้ฝึกปราณระดับเก้าให้อีกฝ่ายได้เห็นกับตา”“เหลวไหล! การจะเป็นผู้ฝึกปราณระดับเก้าใช่ว่าพูดว่าอยากเป็นก็เป็นได้ ข้า”“ข้าติดอยู่ที่คอขวดของระดับแปดมานานยังไม่สามารถก้าวขึ้นไปเป็นระดับเก้าได้เลย” เฟยอี้หนิงพูดแทรกคำพูดอีกฝ่าย ซึ่งทุกประโยคที่เอื้อนเอ่ยออกมาตรงตามคำพูดที่เขาคิดจะพูดออกมาทุกคำ“จะ...เจ้า”“เจ้ารู้ไ

หลังเปิดร้านไม่กี่วันสำนักศึกษาสวรรค์ก็เปิดรับศิษย์วันนั้นหลังพูดคุยกับบรรดาผู้ช่วยทั้งหลายเฟยอี้หนิงจึงตัดสินใจมอบโอสถระดับเก้าให้พวกเขาคนละเม็ดที่เฟยอี้หนิงทำเช่นนี้เพราะได้พูดคุยเกี่ยวกับตัวตนของลูกจ้างร้านกับหลิวเย่หานแล้ว นางถึงได้รู้ว่าทุกคนในร้านล้วนเป็นคนที่ชายหนุ่มชุบเลี้ยงเอาไว้ในเมื่อเป็นคนที่เขาให้ความไว้ใจเฟยอี้หนิงจึงหวังว่าโอสถระดับเก้าของนางจะช่วยให้กองกำลังที่เขาชุบเลี้ยงไว้แข็งแกร่งขึ้นหลังวันแรกของการเปิดร้านกิจการร้านโอสถก็เป็นไปอย่างที่คาดไว้ ทุกวันจะมีคนเดินเข้าออกมาไม่ขาดสาย ทั้งมาเพื่อซื้อโอสถระดับเจ็ดและเข้ามาสอบถามถึงโอสถระดับเก้าแน่นอนว่าจำนวนของโอสถระดับเก้าที่จะขายในแต่ละวันนั้นถูกจำกัดจำนวนไว้ ด้วยเหตุผลที่ว่าการหลอมโอสถนั้นไม่ง่ายและก็ใช่โอสถระดับเก้านั้นหลอมไม่ง่ายจริง ๆ แต่หลังจากความพยายามในการทำความคุ้นเคยในการหลอมโอสถระดับเก้า ทำให้ตอนนี้หญิงสาวสามารถหลอมโอสถระดับเก้าออกมาได้ครั้งละสิบเม็ดในระยะเวลาสองวันเมื่อคิดตามสถิตินี้การจะหลอมให้ครบหนึ่งพันเม็ดคงใช่เวลาประมาณสองร้อยวัน“เจ้าพร้อมแล้วใช่ไหม”เฟยอี้หนิงที่ความคิดหลุดออกไปไกลดึงสติกลับมาหลั