ทะลุมิติไปก็หนีไม่พ้นท่านอ๋องทรราช のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 64

จะใช่อย่างที่นางคิดก่อนหน้าหรือไม่ในจังหวะนั้นเองหลงซิ่วเฟิน แม่เลี้ยงของนางเดินเข้ามาที่โต๊ะพร้อมรอยยิ้มอ่อนหวาน นางมองลูกเลี้ยงที่วางจอกชาไว้โดยไม่แตะต้องด้วยสายตาที่แฝงความผิดหวัง“ซิวเหยา” นางเอ่ยเสียงอ่อนโยน “เหตุใดเจ้าถึงไม่ดื่มชาล่ะ ชาที่นี่อร่อยมากแถมยังไม่เหมือนรสที่จวนของเรานะ”ซูซิวเหยาแสร้งยิ้มบาง “ข้ายังไม่กระหายเจ้าค่ะท่านแม่”หลงซิ่วเฟินเลื่อนจอกชาเข้ามาใกล้ลูกเลี้ยงมากขึ้น “ดื่มเสียหน่อยเถิด ชานี้หอมและดีต่อสุขภาพมาก ข้าชิมแล้วอร่อยนัก”น้ำเสียงและสีหน้าของหลงซิ่วเฟินดูใจดีอย่างไม่ผิดปกติ แต่นั่นยิ่งทำให้ซูซิวเหยามั่นใจว่านางกำลังถูกตื้อให้ดื่มชาที่มีพิษในจอกจากเจ้าของพิษปนเปื้อนแม่เลี้ยงคงคิดว่านางโง่งมาก แน่นอนว่านั่นเป็นผลดีทำให้ศัตรูประมาทในตัวนาง ดังนั้นซูซิวเหยาตัดสินใจแสร้งทำตัวใสซื่อว่าง่ายเหมือนร่างเดิมที่นางเข้ามาแทนเชนเคย“ท่านแม่เจ้าคะ” ซูซิวเหยากล่าวด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูซื่อและเรียบง่าย “ข้าจะดื่มทีหลังเจ้าคะ ตอนนี้กำลังอิ่มน้ำชาเก่าอยู่”หลงซิ่วเฟินมองลูกเลี้ยงด้วยสายตาที่เหมือนจะพยายามควบคุมอารมณ์ก่อนจะหัวเราะขบขันไม่รู้ขำอะไร ขำลมขำอากาศกระมัง“ก็ตามใ

แปดเผชิญหน้ากับปีศาจแห่งเมืองหลวง“เจ้าดูมีความสุขบนความทุกข์ของผู้อื่นดีนะ หรือเป็นเพราะเจ้าเองคือคนที่บงการให้เหตุการณ์เหล่านั้นเกิดขึ้นกับตระกูลซูกันเล่า?”ซูซิวเหยาชะงักนิ่งงันในทันที ร่างของนางนิ่งค้างบนกิ่งไม้ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อจำเสียงนั้นได้“ท่านอ๋อง...”นางรีบมองลงไปข้างล่างและเห็นร่างสูงใหญ่ในชุดคลุมสีดำสนิทของฉินอ๋องเฟิงหยางยืนอยู่ใต้ต้นไม้ ดวงตาคมปลาบของเขาเงยขึ้นมองตรงมายังกิ่งไม้ที่นางนั่งอยู่“เจ้าคงไม่คิดว่าจะมีคนบังเอิญเห็นเจ้าตรงนี้หรอกกระมัง ซูซิวเหยา”เสียงของเขาเย็นเยียบและท่าทางของเขานั้นนิ่งสงบราวกับพยัคฆ์ที่กำลังจ้องเหยื่อ ทำเอาซูซิวเหยากลั้นหายใจชั่วขณะ ก่อนจะพยายามควบคุมสีหน้าและจิตใจของตัวเอง“ท่านอ๋อง...หม่อมฉันคิดว่าท่านกำลังเข้าใจผิด หม่อมฉันเพียงแต่หลบมาพักผ่อนไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับสิ่งใดเลยเพคะ”ฉินอ๋องเฟิงหยางเลิกคิ้วเล็กน้อย สีหน้าของเขาไม่แสดงอารมณ์ใดแต่แววตากลับเต็มไปด้วยความสงสัย“งั้นหรือ...แต่สิ่งที่ข้าเห็นคือเจ้าเฝ้ามองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในห้องนั้นด้วยสีหน้าเช่นผู้มีชัย...”ซูซิวเหยาพยายามรักษาท่าที นางกระโดดลงจากกิ่งไม้อย่างสง