“ซีฮันเป็นเด็กฉลาด มีไหวพริบ ทั้งยังมีอาจารย์เป็นถึงอดีตรัชทายาท ย่อมต้องทำได้ดี” เหวินหยวนเล่าเรื่ององค์รัชทายาทให้ภรรยาฟังแล้ว จึงไม่ต้องปกปิดเรื่องฐานะของอาจารย์ตง“ข้าก็หวังเช่นนั้นเจ้าค่ะ แต่หากไม่ได้ก็มิเป็นไร ยังมีโอกาสหน้า”“หึ พูดว่ามิเป็นไร แล้วเหตุใดต้องมือไม้สั่นถึงเพียงนี้” แม่ทัพใหญ่ของแคว้นหัวเราะภรรยา แต่ก็ไม่วายขยับเข้าไปกอดปลอบให้อีกฝ่ายผ่อนคลายลงรอเพียงไม่นาน ผู้เข้าสอบต่างก็เดินออกมา บ้างก็มีสีหน้าดีใจ บ้างก็ผิดหวังถึงขั้นร้องไห้ จะมีก็แต่จ้าวซีฉัน ที่บัดนี้เดินตรงมาหาพี่สาวและพี่เขยด้วยท่าทีเหม่อลอย จนคนมองนึกสงสาร“มิเป็นไรดอกซีฮัน เรายังมีเวลาอีกมาก เจ้าพึ่งจะอายุสิบห้าหนาวเท่านั้น” เนี่ยนเจินนึกอยากดึงน้องชายมากอดปลอบ แต่ก็นึกถึงความเหมาะสม จึงไม่ได้ทำเช่นนั้น“นั่นสิ อย่าพึ่งท้อใจไป ข้ากับพี่สาวเจ้าจะคอยช่วยเอง”“มิใช่ขอรับ…ข้าสอบผ่าน แต่ข้าเพียงตกใจที่ได้คะแนนอันดับหนึ่ง” ว่าเพียงเท่านั้น คู่สามีภรรยาก็ดีใจกันยกใหญ่ บ่าวไพร่ที่มาด้วยปรบมือชื่นชมด้วยความยินดีด้วยเหตุนี้สกุลจ้าวจึงได้เชิญสกุลชางมาร่วมฉลอง ให้กับหลานชายตามประสาครอบครัวเนี่ยนเจินดีอกดีใจถึงขั้
Last Updated : 2026-04-12 Read more